مقدمه
Introduction
اسلام ایدئولوژیای منحصربه‌فرد است که بر پایهٔ عقیدهای منحصربه‌فرد بنا شده است، و این عقیده زیربنای نظامی از احکام منحصربه‌فرد را تشکیل می‌دهد. ماهیت متمایز اسلام ممکن است کسی را به این پرسش وادارد که آیا اسلام آمده است تا فرایند تفکر را نیز شکل دهد، فرایندی که میان همهٔ انسان‌ها مشترک است.
Islam is a unique ideology based upon a unique Aqeedah which serves as the foundation for a unique system of rules. The distinct nature of Islam would lead someone to ask whether or not Islam came to also shape the thinking process, which is a process common to all human beings.
بدون شک، تفکر به‌عنوان یک کارکرد انسان، در میان همه‌ی مردم یکسان است. در این فرایند، فرد احساس خود از واقعیت را از طریق حواس به مغز منتقل می‌کند، و سپس این احساس را به اطلاعات پیشین درباره‌ی واقعیت پیوند می‌دهد تا اندیشه‌ای تولید کند. بنابراین، واقعیتی باید وجود داشته باشد که انسان آن را یا به‌طور مستقیم یا به‌طور غیرمستقیم احساس می‌کند،۱ و این واقعیت از طریق یکی از حواس به مغز منتقل می‌شود.
No doubt, thinking as a function of the human being is the same for all people. In this process, an individual transmits his or her sensation of the reality to the brain through the senses, and then connects this sensation to previous information about the reality to produce a thought. Thus, a reality must exist, which a person senses either directly or indirectly,1 and this reality is transmitted to the brain through one of the senses.
اما فکر تنها از احساس حاصل نمی‌شود، بلکه تنها با پیوند دادن این احساس به هر اطلاعات پیشینی که انسان درباره واقعیتی که در پیش دارد در اختیار دارد، حاصل می‌شود.
However, thought does not result from the sensation alone but results only by linking this sensation with any previous information that the human being possesses which pertains to the reality at hand.
تفکر تنها بازتاب واقعیت بر مغز نیست، آنگونه که مارکسیست‌ها ادعا می‌کنند.
Thinking does not only consist of the reflection of the reality onto the brain as the Marxists claim.
مارکسیست‌ها چنین ادعایی را تنها برای این مطرح کردند که ثابت کنند ماده بر «فکر» مقدم است، و اینکه واقعیت سرچشمهٔ فرهنگ، تمدن، نظم اجتماعی و آگاهی است، و همهٔ اینها از طریق تکامل ماده پدید آمده‌اند. چنین ادعایی نادرست است، زیرا واقعیت و مغز برای تولید تفکر کافی نیستند۔ اگرچه این دو عنصر احساس را پدید می‌آورند، اما احساس با تفکر متفاوت است، چون احساس هم در میان انسان‌ها وجود دارد و هم در میان حیوانات۔ با این حال، انسان در این ویژگی متمایز است که احساس را با اطلاعات پیشین پیوند می‌دهد تا تفکری تازه پدید آورد۔
The Marxists claimed such an idea for no other reason than to prove that matter precedes the Fikr, that the reality is the source of the culture, civilization, social order, and awareness, and that all evolved through the evolution of matter. Such a claim is false because the reality and the brain are not sufficient to produce thought.2 Although these two elements produce sensation, the sensation differs from thought because sensation exists among humans as well as animals. However, the human being is distinct in the process of connecting the sensation with previous information to produce a new thought.
این روش تفکر، همچون فرایندهای خوردن و راه رفتن، امری جهانی است. با این حال، از آنجا که انسان‌ها عقاید (عقیده‌های) گوناگونی را می‌پذیرند، و پذیرش هر عقیدهای شخص را به شکلی مشخص از نظر فکری می‌سازد، آن عقیده به‌عنوان چارچوب فکری عمل می‌کند که نگرش شخص به زندگی را تعیین می‌کند، و همچنین مرجع و بنیادی است که شخص بر پایه‌ی آن سایر اندیشه‌های خود را بنا می‌کند.
Thinking in this method is universal, like the processes of eating and walking. However, because human beings adopt different Aqaid, and the adoption of any Aqeedah builds a person intellectually in a specific format, then the Aqeedah serves as the intellectual framework that defines the outlook towards life as well as the reference and foundation upon which the person builds all other thoughts.
بنابراین، عقیده اسلامی بنا به ماهیت خود، شیوهٔ اندیشیدنی متمایز را ایجاب می‌کند. و پذیرش عقیدهٔ اسلامی به شکلی صحیح و عقلانی (مبتنی بر تفکر عقلی سالم، و نه بر تقلید از نیاکان، ایمان کورکورانه، احساسات غریزی یا منفعت‌جویی) بی‌تردید فرد را به انسانی ایدئولوژیک و اندیشمند بدل خواهد کرد که با روشی متمایز، سبک و گرایشی خاص می‌اندیشد. و این شیوهٔ متمایز اندیشیدن، در الگویی متمایز از رفتار نمود خواهد یافت.
Thus, the Aqeedah by its nature mandates a distinct way of thinking. And adopting the Islamic Aqeedah in a correct intellectual manner (based upon sound intellectual thinking and not based on imitation of ancestors, blind faith, instinctive emotions, or benefit) will undoubtedly change the individual into an intellectual ideological person who thinks in a distinct method with a distinct style and inclination. And this distinct thinking will manifest in a distinct pattern of behavior.
حسن عبدالله
Hasan Abdullah