مسئلهٔ زن در اسلام روشن بود و میان مسلمانان هرگز مورد بحث و اختلاف قرار نگرفت. الله (سبحانه و تعالی) مردان و زنان را آفرید و برای هر دو مسئولیت‌های عمومی قرار داد، مانند حمل دعوت و محاسبهٔ حاکمان، افزون بر آن‌که مسئولیت‌های خاصی را به هر جنس اختصاص داد. مسلمانان این را پذیرفته بودند که حاکمیت از آنِ الله است و احکام مربوط به مردان و زنان، احکام اسلامی‌اند که از راه اجتهاد بر پایهٔ دلیل استنباط می‌شوند. میان مسلمانان به‌طور ضمنی پذیرفته شده بود که فرایند اجتهاد و مفهوم دلیل، وابسته به جنس نیستند، و از این رو هرگز فهمی «مردانه» یا «زنانه» از اسلام پدید نیامد. تنها فهمی که اسلام برای هر مفهوم یا حکمی پدید آورد، فهم فقهی مبتنی بر دلیل بود. در نتیجه، همهٔ مسلمانان، چه مرد و چه زن، به احکام اسلامی به‌تمامی پایبند بودند، و مسلمانانی که چنین فهمی داشتند از «جنگ‌های جنسیتی» که تا امروز غرب را گرفتار کرده است، در امان ماندند.

The issue of woman in Islam was clear and never debated among Muslims. Allah (swt) created men and women and legislated general responsibilities for both, such as carrying the Daw'ah and holding the rulers accountable, in addition to designating specific responsibilities for each gender. Muslims acknowledged that sovereignty belongs to Allah, and the rules related to both men and women are Islamic rules deduced through ijtihad based upon the daleel. It was implicitly recognized among Muslims that the process of ijtihad and the concept of daleel are not sex-dependent, and thus, a "male" or "female" understanding of Islam never emerged. The only understanding that Islam produced for any concept or rule was the legal understanding based upon the daleel. As a result, all Muslims, whether man or woman, adhered to the Islamic rules in their entirety, and the Muslims with this understanding were saved from the "sex wars" that continue to plague the West until today.

این فهم بود که مسلمانان در رویارویی با هجوم غرب درباره جایگاه زن در اسلام به آن نیازمند بودند. تهاجم فکری آغازشده از سوی غرب مسائلی مرتبط با نظام اجتماعی اسلام را مطرح کرد، از جمله اینکه چرا مرد اجازه دارد با چهار زن ازدواج کند و چرا زن باید تمام بدن خود را جز صورت و دست‌ها بپوشاند. زیانبارتر از همه، خود مفهوم جایگاه زن در اسلام بود که غرب آن را ساخت و تبلیغ کرد: برده‌ای در جامعه‌ای مردسالار. پاسخ درست به همه اینها این بود که دریابیم دیدگاه غرب نسبت به زن از یک نگرش خاص برمی‌خیزد. مسلمانان می‌توانستند به‌آسانی با ارائه اسلام همراه با مبنای فکری‌اش به این مسئله بپردازند و غرب را به پرسش وا دارند که آیا انسان صلاحیت دارد تعیین کند چه جایگاهی به مرد و زن داده شود، یا الله. با این حال، مسلمانان اشتباه مهمی مرتکب شدند و کوشیدند جایگاه زن در اسلام را برای همسو شدن با نگرش غربی توجیه کنند. برخی از مسلمانان در برابر اتهاماتی که غرب مطرح کرده بود، با درخواست پذیرش اندیشه‌های غربی همچون آزادی زن و برابری دو جنس واکنش نشان دادند، گمان‌کنان که با این کار می‌توانند برخی از حملات را دفع کنند. در واکنش به این گروه، بخش دیگری از مسلمانان به سوی افراط مقابل رفتند و ادعا کردند که زن نباید از خانه‌اش بیرون رود و از تجارت، آموزش و سیاست منع شده است. گروه سومی نیز برای آشتی دادن میان این دو جبهه پدید آمد که چیزی جز تلاشی برای آشتی دادن اندیشه‌های غربی با احساسات اسلامی نبود.

It was this understanding that the Muslims lacked in dealing with the onslaught from the West regarding the status of women in Islam. The ideological invasion initiated by the West raised issues related to the Islamic Social System, such as why the man is allowed to marry four women and why the woman must cover her entire body except the face and hands. Even more damaging was the very concept of the status of women in Islam which the West constructed and propagated - a slave in a male-dominated society. The proper response to all of this would be to realize that the outlook of the West towards women stem from a specific viewpoint. The Muslims could have easily addressed this issue by presenting Islam with its intellectual basis, forcing the West to question whether the human being or Allah was fit to decide what status would be conferred to both men and women. However, the Muslims made a critical mistake by attempting to justify the status of women in Islam to accommodate the Western outlook. Some Muslims reacted to the accusations initiated by the West began by calling for Western ideas such as woman's liberation and equality between the sexes, thinking that doing so would stave off some of the attacks. As a reaction to this group, another section of Muslims went to the opposite extreme and claimed that the woman should not leave her home and are prohibited from trade, education, and politics. A third group emerged in an attempt to reconcile between the two camps, which was no more than an attempt to reconcile between Western thoughts and Islamic emotions.

نتیجهٔ این تلاش‌ها برای رسیدگی به این مسئله، فاجعه‌ای تمام‌عیار بود. در نتیجهٔ مستقیم این جنبش‌ها، امت مسلمان در برابر سه گزینه درباره‌ی جایگاه زن قرار گرفت:

The end result of these attempts to address this issue was a total disaster. As a direct outcome of these movements, the Muslim Ummah was faced with three options regarding the status of women:

برای پذیرش الگوی غربی که واکنشی به دیدگاهی نادرست بود؛ یا پذیرش آنچه «الگوی اسلامی» نامیده شد و واکنشی به یک واکنش بود؛ یا پذیرش الگویی که کوشید اسلام را با دیدگاه غربی درآمیزد و سازشی میان دو واکنش بود. مشکل را پیچیده‌تر کرد این واقعیت که مسلمانان تمایز میان اسلام و فرهنگ‌ها و سنت‌های محلیِ گوناگون را از دست دادند؛ فرهنگ‌ها و سنت‌هایی که در واقع به‌شدت علیه زنان تبعیض قائل می‌شدند. بسیاری از جنبه‌های این سنت‌ها و فرهنگ‌ها، به‌ویژه در مسئلهٔ زنان، اسلامی تلقی شد. این درهم‌آمیزیِ اسلام با فرهنگ محلی باعث شد تصویر این باور که اسلام نسبت به زنان ستمگر است، در میان مسلمانان و غیرمسلمانان بزرگ‌تر شود.

To adopt the Western model, which was based on a reaction to an incorrect viewpoint; or to adopt what was labeled as the "Islamic" model, which was a reaction to a reaction; or to adopt the model which attempted to mix Islam with the Western outlook, which was a compromise between two reactions. Further compounding the problem was the fact that the Muslims began to lose the distinction between Islam and various local cultures and traditions which did in fact discriminate heavily upon women. Many aspects of these traditions and cultures were deemed Islamic, particularly on the issue of women. This intermixing of Islam with local culture succeeded in magnifying the image among Muslims and non-Muslims that Islam is oppressive to women.

در کنار این مسائل، موارد بسیار دیگری نیز مطرح شد، مانند جهاد، جایگاه غیرمسلمانان در اسلام و قانون کیفری اسلامی. برای موفقیت این روند، دانشگاه‌ها و مدارس جدیدی در سراسر جهان اسلام تأسیس شد و به دانشجویان مسلمان بورسیه‌هایی برای تحصیل در غرب داده شد. افزون بر این، باشگاه‌های فرهنگی و آموزشی برپا گردید و حتی بیمارستان‌ها برای ترویج اندیشه‌ها و فرهنگ غربی میان مسلمانان به کار گرفته شدند. همه این ابزارها برای گسترش اندیشه‌های غربی مانند ناسیونالیسم و سکولاریسم، و بالاتر از همه، تقدس‌بخشی به غرب در همه جنبه‌هایش، از تاریخ آن گرفته تا شخصیت‌های برجسته غربی و دستاوردهایش در هنر و ادبیات، به کار رفت. این اندیشه‌ها در آغاز توسط برخی مسیحیان لبنان پذیرفته شد و بعدها میان مسلمانان گسترش یافت. هنگامی که غرب سرانجام از نظر نظامی بر منطقه چیره شد، شریعت جز در حوزه مسائل شخصی کنار گذاشته شد و برنامه آموزشی جدیدی بر جامعه تحمیل گردید. وجود این برنامه آموزشی تضمین می‌کرد که پس از خروج نظامی غرب از سرزمین‌های مسلمانان، نسل‌های آینده‌ای که از این برنامه فارغ‌التحصیل می‌شوند، غرب را الگوی آرمانی خود در هر جنبه‌ای از زندگی بدانند.

In addition to these issues, many others were addressed, such as Jihad, the status of non-Muslims in Islam, and the Islamic penal code. In order to ensure the success of this process, new universities and schools were erected throughout the Muslim world, and scholarships were granted to Muslim students to study in the West. Furthermore, cultural and educational clubs were established, and even hospitals were utilized for the purpose of promoting Western ideas and culture among Muslims. All of these tools were used to spread Western ideas such as Nationalism, Secularism, and, above all, sanctification of the West in all of its aspects, from its history to noted Western personalities to its achievements in the arts and literature. These thoughts were initially accepted by some Christians in Lebanon and later spread among Muslims. When the West eventually colonized the region militarily, the Shariah was abandoned except in areas dealing with personal issues, and a new educational curriculum was imposed. The existence of this educational curriculum would guarantee that, after the military departure of the West from the Muslim lands, the future generations who would graduate from this curriculum would look up to the West as their ideal model in every facet of life.

امروزه، اندیشه غربی در میان مسلمانان فراگیر شده است. در واقع، فرهنگ غربی در میان روشنفکران و طبقه تحصیل‌کرده به دیدگاه غالب تبدیل شده است. بیشتر نشریات، سمینارها، محافل فکری و بحث‌هایی که در جهان اسلام وجود دارد تحت تأثیر این دیدگاه است. و ظهور ابزارهای نوین انتقال اندیشه، همچون مخابرات و اینترنت، این تأثیر را بیش از پیش تقویت کرده است.

Nowadays, the Western thought has become pervasive among Muslims. In fact, the Western culture became the dominant point of view among the intelligentsia and the educated class. Most of the publications, seminars, intellectual circles, and discussions, which exist in the Muslim World are influenced by this point of view. And the advent of new means of transmitting ideas such as telecommunications and internet further enhanced this influence.

تأثیرِ اندیشهٔ غربی خطرناک‌ترین عاملی است که بر مسلمانان اثر گذاشته است، و این تأثیر بسیار فراتر از تأثیرِ فلسفه‌های یونانی و شرقی است. فلسفه‌های کهن شاید اندیشهٔ مسلمانان را منحرف کرده باشند، اما فلسفهٔ جدید غربی اندیشهٔ اسلامی را به کلی از میان برد و کوشید تا اندیشهٔ نسل‌های آیندهٔ مسلمانان را بر پایهٔ فرهنگ غربی بازسازی کند. امروز، اکثریت مسلمانان احساسات اسلامی دارند، اما در اندیشه‌ها و افکار خود غربی‌شده‌اند.

The impact of the Western thought is the most dangerous factor which affected Muslims, far surpassing the impact of the Greek and Eastern philosophies. While these old philosophies may have diverted the thinking of the Muslims, the modern Western philosophy killed the Muslim thought altogether and worked to reshape the thinking of future generations of Muslims based on the Western culture. Today, the majority of Muslims have Islamic emotions, but are Westernized in their thoughts and ideas.

اندیشه اسلامی یک شبه نابود نشد، بلکه بر اثر عوامل متعددی که در طول تاریخ انباشته شد، به تدریج از هم گسیخته شد. این عوامل با پیدایش برخی گرایش‌های فکری پس از تابعین آغاز شد. در دوران اخیر، تلاش‌های زیادی برای احیای اندیشه اسلامی صورت گرفت، با این هدف که مسلمانان به شیوه زندگی سه نسل نخست بازگردند. اما حتی این تلاش‌ها نیز ناکام ماند، زیرا پیشگامان آن‌ها تلاش خود را به تقلید از آرای فقهی این نسل‌های نخست و تکرار مداوم دیدگاه‌های آنان در مسائل مربوط به عقیده محدود کردند، بی‌آنکه اندیشه‌ورزی عمیق و علمی در کار باشد. افزون بر این، میان بررسی سه نسل نخست، یعنی اینکه چگونه اندیشه خود را بنا کردند و حفظ نمودند و چگونه با مسائل پیرامون خود روبرو شدند تا از آن‌ها به عنوان الگو درس گرفته شود، با رونوشت‌برداری از ابزارها و فناوری‌هایی که در آن زمان وجود داشت، تفاوتی قائل نشدند. در نتیجه، دگرگونی‌ای که آنان خواستار آن بودند، در واقع فراخوانی برای بازگشت مسلمانان به روزگار سوارشدن بر شتر بود، نه فراخوانی برای پیروی مسلمانان از نسل‌های نخست. از این رو، حتی این جنبش‌ها نیز از حل مشکل ناتوان ماندند.

The Islamic way of thinking was not destroyed overnight but was slowly dismembered due to many factors which accumulated throughout history. Those factors started with the emergence of some intellectual factors after the Tabi'een. Recently, many attempts were initiated to restore the Islamic way of thinking by returning the Muslims back to the lifestyle of the first three generations. But even these attempts failed because those who pioneered such attempts confined their efforts to Taqleed in Fiqhi opinions produced by these early generations and continuous repetition of their opinions in issues related to the Aqeedah without any profound intellectual thinking. Furthermore, they did not differentiate between examining the first three generations, how they built and maintained their thinking, and how they faced the issues surrounding them as a role model to take lessons from, and actually copying the tools and technologies that existed at the time. As a result, the change that they called for was in fact a call for Muslims to return to the days of riding camels and not a call for the Muslims to emulate the early generations. Thus, even these movements were unable to solve the problem.