Peringkat seterusnya dalam perkembangan embrio manusia ialah nutfah. Perkataan ini mempunyai pelbagai makna:

The next stage of the development of the human embryo is nutfah. This word has various meanings:

1. Dengan melihat kepada bahasa Arab, perkataan ini boleh bermaksud titisan, tetesan, setitik, atau air mani33. Nutfah juga boleh bermaksud satu entiti tunggal yang merupakan sebahagian daripada kumpulan yang lebih besar dari jenisnya. Oleh itu, satu nutfah boleh jadi satu sperma tunggal daripada sekumpulan berjuta-juta sperma yang terkandung dalam air mani, atau satu sel telur wanita daripada kumpulan banyak sel telur lain dalam Ovari.34.

1. By looking at the Arabic language, it can mean a dribble, a trickle, a drop or semen33. Nutfah can also mean a singular entity which is a part of a bigger group of its kind. Therefore, a nutfah could be a single sperm from a collection of millions of sperms contained in semen, or a single female egg from a group of many other eggs in the Ovaries.34.

2. Menurut tradisi kenabian, Nabi Muhammad ﷺ menjelaskan nutfah sebagai gabungan cecair "daripada nutfah lelaki dan daripada nutfah perempuan".35

2. According to Prophetic tradition, the Prophet Muhammad ﷺ explained the nutfah as a combination of liquids “from a male nutfah and from a female nutfah”.35

3. Dalam al-Qur'an, nutfah digambarkan sebagai campuran cecair (al-amshaj): "Sesungguhnya Kami menciptakan manusia daripada setitis nutfah (air mani) yang bercampur."

3. In the Qur’an the nutfah is described as a combination of mingled (al-amshaj) fluids: “We created man from a drop (nutfah) of mingled fluid.” 36.

Dari sudut pandang tatabahasa, ayat ini menggambarkan nutfah sebagai satu entiti yang terdiri daripada gabungan cecair yang berasal daripada ibu dan bapa. Perkataan al-amshaj (bercampur) ialah kata adjektif jamak yang digunakan di sini bersama kata nama tunggal nutfah. Dari segi tatabahasa, ini menonjolkan konsep nutfah dalam ayat tersebut sebagai satu entiti atau titisan tunggal yang terhasil daripada gabungan beberapa bahan.

This verse, from a grammatical perspective, portrays an image of the nutfah as an entity made up of a combination of fluids coming from the mother and the father. The word al-amshaj (mingled) is a plural adjective and it is used here with the singular noun nutfah. Grammatically, this highlights the verse's concept of nutfah as being a single entity or drop produced by a combination of substances.

Prinsip-prinsip yang dikemukakan oleh kedua-dua Al-Qur'an dan Sunnah Nabawiyyah selari dengan apa yang diketahui hari ini dalam ilmu embriologi moden. Peringkat nutfah khususnya membayangkan proses persenyawaan, yang memerlukan 'percampuran' komponen daripada ibu dan bapa. Komponen-komponen ini membentuk satu sel tunggal yang dikenali sebagai zigot. Berkaitan perkara ini, ahli embriologi John Allen dan Beverley Kramer menyatakan:

The principles put forward by both the Qur'an and the Prophetic tradition coincide with what is known today of modern embryology. The nutfah stage specifically implies the process of fertilisation, which requires the ‘mingling’ of components from the mother and the father. These components form a single cell known as the zygote. In regard to this, embryologists John Allen and Beverley Kramer state:

Individu manusia wujud daripada percantuman dua struktur kecil yang dipanggil sel, satu daripada ibu (oosit) dan satu daripada bapa (spermatozoa). Ini dipanggil gamet. Gamet-gamet ini bersama-sama membentuk satu sel tunggal, zigot, daripada mana seluruh embrio, termasuk membran-membran yang menyelubunginya, tumbuh. 37

The human individual arises from the conjugation of two minute structures called cells, one from the mother (oocyte) and one from the father (spermatozoon). These are called gametes. Together, these gametes form a single cell, the zygote, from which the entire embryo, including its surrounding membranes, grows. 37

Dari sudut pandang fisiologi, setiap satu daripada dua struktur sel, iaitu daripada ibu dan bapa, perlu dikelilingi oleh cecair yang diperlukan untuk persenyawaan. Spermatozoa terkandung dalam cecair yang dipanggil semen38, dan oosit dilapisi oleh rembesan oviduk yang diperlukan untuk kemandirian dan keupayaannya untuk disenyawakan. Ahli fisiologi Bruce Koeppen dan Bruce Stanton menjelaskan:

From a physiological perspective, each one of the two cell structures from both the mother and the father need to be contained in fluids necessary for fertilization. The spermatozoon is contained in fluid called semen38, and the oocyte is coated in oviductal secretions required for its viability and fertilizability. Physiologists Bruce Koeppen and Bruce Stanton explain:

Cairan oviduk menyelaputi dan meresap ke dalam kompleks kumulus-oosit, dan mungkin diperlukan untuk daya hidup serta kebolehfertilisasian.39

Oviductal secretions coat and infuse the cumulus-oocyte complex and may be required for viability and fertilizability.39

Oleh itu, analisis terhadap perkataan nutfah sebagai satu entiti bercampur yang terbentuk hasil daripada sel-sel tunggal dari ibu dan bapa (yang terkandung dalam cecair yang diperlukan untuk persenyawaan) adalah selari dengan huraian fisiologi mengenai pembentukan zigot.

Thus, the analysis of the word nutfah as a mingled entity formed as a result of single cells from the mother and the father (which are contained in fluids necessary for fertilization) corresponds with the physiological description of the zygote's formation.

Tahap nutfah: Pembentukan zigot melalui percampuran dua cecair daripada ibu dan bapa, yang mengandungi dua struktur sel kecil (oosit dan spermatozoa).

he nutfah stage: The formation of the zygote, via the mingling of two fluids from the mother and the father, which contains two small cell structures (the oocyte and the spermatozoon).

Peringkat-peringkat perkembangan embrio manusia yang diterangkan dalam al-Qur'an telah dikaji oleh sebahagian pentafsir. Mereka mendakwa bahawa wacana al-Qur'an mengenai perkembangan manusia dijiplak daripada karya ahli falsafah dan polimat Yunani purba, Aristotle, serta ahli falsafah dan tabib abad ke-2, Galen. Berdasarkan analisis di atas, dakwaan ini tidak berasas, kerana Aristotle berpendapat bahawa hanya lelaki yang menghasilkan cecair yang bertanggungjawab terhadap perkembangan embrio (bahan genetik). Beliau menganggap air mani lelaki sebagai bentuk yang aktif, manakala ovum wanita hanya menyediakan unsur pasif untuk persenyawaan; satu idea yang bercanggah dengan embriologi moden.

The stages of the developing human embryo described in the Qur’an have been examined by some commentators. They assert that the qur’anic discourse on human development is plagiarised from the works of the ancient Greek philosopher and polymath Aristotle, and the 2nd century philosopher and physician Galen. In light of the above analysis this allegation is baseless, as Aristotle believed only the male produces fluid responsible for the development of the embryo (the genetic material). He supposes the male semen to be the active form and the female ovum as providing only the passive element for fertilization; an idea contradictory to modern embryology.

Malah, Aristotle berpendapat bahawa air mani bercampur dengan darah haid wanita, lalu membeku membentuk embrio. Huraian Aristotle tentang perkembangan manusia jelas tidak selaras dengan kedua-dua al-Quran dan embriologi moden, sebagaimana ditunjukkan dalam tulisannya sendiri:

In fact, Aristotle was of the opinion that semen mixed with women’s menstrual blood, coagulating to form the embryo. Aristotelian accounts of human development are evidently incongruous with both the Qur’an and modern embryology, as illustrated in his own writings:

...betina, walaupun ia tidak menyumbangkan sebarang air mani untuk penjanaan, tetap menyumbangkan sesuatu, iaitu bahan yang membentuk cecair haid… [J]ika lelaki ialah pihak yang aktif, yang memulakan pergerakan, dan betina sebagai betina ialah pihak yang pasif, maka sudah tentu apa yang betina sumbangkan kepada air mani lelaki bukanlah air mani, tetapi bahan. Dan inilah sebenarnya yang kita dapati berlaku; kerana bahan semula jadi cecair haid tergolong sebagai materi primer.40.

...the female, though it does not contribute any semen to generation... contributes something, viz., the substance constituting the menstrual fluid… [I]f the male is the active partner, the one which originates the movement, and the female qua female is the passive one, surely what the female contributes to the semen of the male will be not semen but material. And this is in fact what we find happening; for the natural substance of the menstrual fluid is to be classed as prime matter.40.

Para pentafsir klasik al-Qur'an menyampaikan percanggahan antara huraian Aristotle tentang perkembangan manusia dengan naratif al-Qur'an. Ibn al-Qayyim, seorang ahli fiqh dan pentafsir al-Qur'an abad ke-14, menggunakan pelbagai tradisi Nabi ﷺ untuk menekankan hakikat bahawa air mani lelaki sahaja tidak bertanggungjawab menjana seorang anak.41 Tambahan pula, dakwaan plagiarisme adalah sia-sia kerana perkataan yang digunakan dalam al-Qur'an berbeza daripada pilihan perkataan Aristotle; al-Qur'an adalah tepat dari segi saintifik dan Aristotle tidak. Andaian Aristotle yang telah ditolak (bahawa darah haid turut terlibat dalam proses persenyawaan) dibezakan lagi dengan al-Qur'an dan penggunaan perkataan nutfah, yang bukan perkataan bagi darah haid dalam bahasa Arab. Perkataan bagi darah haid dalam bahasa Arab ialah haydh.

Classical exegetes of the Qur’an convey the disagreement between Aristotelian accounts of human development and the qur’anic narrative. Ibn al-Qayyim, the 14th century jurist and commentator of the Qur’an, uses various Prophetic traditions to emphasise the fact that male semen alone is not responsible for generating a child.41 Furthermore, assertions of plagiarism are futile as the words used in the Qur’an are unlike Aristotle’s choice of words; the Qur’an is scientifically accurate and Aristotle is not. Aristotle's discredited supposition (of menstrual blood being involved in the process of fertilisation) is further contrasted with the Qur’an and its use of the word nutfah, which is not the word for menstrual blood in Arabic. The word for menstrual blood in Arabic is haydh.

Adapun dakwaan bahawa al-Qur'an menyadur daripada Galen, ini sekali lagi tidak berasas, kerana Galen mengaitkan kepada air mani apa yang sepatutnya kita kaitkan kepada ovum yang telah disenyawakan. Beliau menulis:

As for the assertion that the Qur’an plagiarised from Galen, this is once again insubstantial as Galen attributes to the semen what we should to the fertilised ovum. He writes:

begitu juga dengan air mani: sifat-sifatnya ialah yang ia miliki sejak awal.42

so it is with the semen: its faculties it possessed from the beginning.42

Berbeza dengan pandangan ini, al-Quran menggambarkan nutfah sebagai setitis cecair bercampur daripada lelaki dan perempuan, bukan hanya daripada lelaki. Ia juga menekankan bahawa kedua-dua lelaki dan perempuan bertanggungjawab terhadap susunan genetik anak. Hujah ini turut disokong oleh tradisi Nabi, dengan Nabi ﷺ menegaskan tanggungjawab seorang wanita terhadap susunan genetik anaknya, apabila baginda mengemukakan soalan: "Bagaimana lagi anak-anak mereka boleh menyerupai mereka?"43 Ibn al-Qayyim berpendapat bahawa jika wanita tidak mempunyai sejenis mani, maka anak-anak mereka tidak akan menyerupai mereka. Mani lelaki sahaja tidak menjana seorang anak, kerana pembenihan hanya berlaku apabila sperma lelaki bercampur dengan benda sepadan (ovum) daripada wanita.44

Contrary to this, the Qur’an describes the nutfah as a mingled drop or fluid from both the male and the female, not just the male. It also stresses both the male and female as being responsible for the child’s genetic makeup. This reasoning is further supported by Prophetic tradition with the Prophetﷺ affirming a woman's responsibility for the genetic makeup of her child, as he proposes the question: “How else do their children resemble them?”43 Ibn al-Qayyim theorizes that if women do not have a type of semen, then their children would not look like them. The male semen alone does not generate a child because conception only occurs upon the mixture of male sperm with another equivalent (ovum) from the female. 44

Demonstrasi ini, bahawa Al-Quran memandang kedua-dua lelaki dan perempuan sebagai bertanggungjawab terhadap "fakulti-fakulti", membatalkan andaian bahawa Al-Quran berdasarkan teori Galen, yang melebih-lebihkan sumbangan lelaki dan memandang rendah sumbangan perempuan. Perbezaan dan penjelasan ini menyumbang kepada runtuhnya tesis plagiarisme, dan menjadi perlu untuk mengemukakan persoalan: jika Nabi ﷺ menciplak karya Galen dan Aristotle, mengapakah perkataan yang digunakan oleh doktor-doktor Yunani dan Al-Quran untuk menerangkan peringkat ini berbeza? Dan mengapakah Al-Quran tepat dari segi saintifik sedangkan Galen dan Aristotle tidak?

This demonstration, of the Qur’an perceiving both the male and female as responsible for the ‘faculties’, renders invalid the assumption that the Qur'an is based on Galen's theory, which exaggerates the male contribution and understates that of the female. These contrasts and explications contribute to a dismantling of the plagiarisation thesis, and it becomes necessary to pose the questions: if the Prophet ﷺ plagiarised Galen’s and Aristotle’s works, why are the words used by the Greek physicians and the Qur’an to describe this stage dissimilar? And why is the Qur’an scientifically accurate when Galen and Aristotle are not?