Gedurende de 1300 jaar van de islamitische heerschappij zijn er vele pogingen gedaan om de macht en de kracht van de islamitische staat te onderdrukken.

Many attempts have been made in the 1300 years of the Islamic rule to quell the might and the power of the Islamic State.

Tijdens de tijd van de Boodschapper van Allah ﷺ probeerden de afgodendienaar (Mushrik) Quraysh de moslims militair te verslaan. Dit is duidelijk uit de vele veldslagen die plaatsvonden, zoals de slag bij Badr in 624, de slag bij Uhud in 625 en de slag bij Ahzab in 627. Verschillende Joodse stammen, die vaak bondgenoten waren met de Quraysh, deden een aantal pogingen om de eenheid van de moslims te vernietigen, maar hun pogingen waren eveneens vruchteloos.

During the time of the Messenger of Allah (saw), the mushrik (polythiest) Quraysh tried to militarily defeat the Muslims. This is evident from the many battles that took place such as the battle of Badr in 624, the battle of Uhud in 625 and the battle of Ahzab in 627. Various Jewish tribes who often allied with the Quraysh, made a number of attempts to destroy the unity of the Muslims, but their attempts were also futile.

De ooit machtige Perzische en Romeinse rijken daagden de islam ook uit tijdens de tijd van de Profeet ﷺ en de metgezellen (Sahabah). Voorbeelden hiervan waren de Slag bij Mu’tah in 629, Ajnadayn in 634, Yarmuk in 636 en Qadisiyyah in 637. In plaats van de islamitische staat te verslaan, werden de Perzen en de Romeinen zelf verslagen en werden zij onderdeel van de islamitische staat. Khalid bin Walid leidde de verovering van de regio's in het zuiden van Syrië en Irak in 633, Damascus en Noord-Syrië vielen in 635, gevolgd door respectievelijk Egypte en Perzië in 639 en 640. De veroveringen gingen door; de regio's van Libië werden ingenomen in 647, en Cyprus werd in 649 via zeestrijd ingenomen onder het bevel van Mu’awiyah. Uiteindelijk werd de verovering van Noordwest-Afrika voltooid in 670, en Spanje en Sind werden respectievelijk ingenomen in 711 en 712.

The once mighty Persian and the Roman Empires also challenged Islam during the time of the Prophet (saw) and the Sahabah. Examples of these were the Battle of Mu’tah in 629, Ajnadayn in 634, Yarmuk in 636 and Qadisiyyah in 637. Instead of defeating the Islamic State, the Persians and the Romans themselves were defeated and they became part of the Islamic State. Khalid bin Walid led the conquest of the regions of southern Syria and Iraq in 633, Damascus and northern Syria fell in 635, followed by Egypt and Persia in 639 and 640 respectively. The conquests continued, the regions of Libya were taken in 647, and Cyprus was taken in 649 by sea-warfare under the command of Mu’awiyah. Finally, the conquest of north-west Africa was completed in 670 and Spain and Sind were taken in 711 and 712 respectively.

De christelijke staten lanceerden een reeks kruistochten vanuit Europa begin de 11e eeuw. Deze expeditieoorlogen om de Islamitische Staat te veroveren volgden de oproep van paus Urbanus II tijdens het Concilie van Clermont in 1095. Hoewel de kruisvaarders Jeruzalem in 1099 veroverden en een christelijk koninkrijk stichtten met Godfrey van Bouillon als prins, werd het in 1187 heroverd door de moslims onder het bevel van Salah ud-Din Ayubi in de Slag bij Hattin, toen de kruisvaarders uiteindelijk werden verslagen.

The Christian states launched a series of crusades from Europe starting in the 11th Century. These expeditionary wars to conquer of the Islamic State followed the call of Pope Urban II at the Council of Clarmont in 1095. Although the Crusaders captured Jerusalem in 1099, and created a Christian kingdom with Godfrey of Boulogne as Prince, it was retaken by the Muslims under the command of Salah ud-Din Ayubi in 1187 in the battle of Hitten, when the Crusaders were finally defeated.

De Mongolen begonnen hun campagne tegen de Islamitische Staat in 1218 en plunderden uiteindelijk Bagdad in 1258, maar ook zij faalden, hoewel zij in het proces honderdduizenden moslims doodden. Desondanks aanvaardden deze indringers binnen een zeer korte periode de Islam en werden zij deel van de Islamitische Staat, en brachten zij de Islam terug naar het Oosten. Deze ontmoeting had geen drastische invloed op de houding van de Islamitische Staat.

The Mongols started their campaign against the Islamic State in 1218, eventually ransacking Baghdad in 1258, but they too failed, although they killed hundreds of thousands of Muslims in the process. However, within a very short period these invaders accepted Islam and became part of the Islamic State, and took Islam back to the East. This encounter did not drastically effect stance of the Islamic State.

De Russen kwamen ook en gingen weer, maar de Islamitische Staat stond majestueus op de zuilen van Haq (waarheid). De macht van de Kuffar (ongelovigen) heeft de Islamitische Staat nooit aangetast.

The Russians also came and went but the Islamic State stood majestically on the pillars of Haq (truth). The might of the Kuffar never dented the Islamic State.

Geproduceerd Europa probeerde verschillende vormen van militaire campagnes, maar ook het mislukte om zijn doel te bereiken om de Islamitische Staat met geweld te veroveren, hoewel de grote Europese machten er wel in slaagden om sommige delen van het land van de moslims te binnenvallen, zoals India en Egypte. De kern van de Staat bleef echter ongemoeid.

Industrialised Europe tried various forms of military campaigns, but it too failed to achieve its objective of conquering the Islamic State by force, although the major European powers did manage to invade some parts of the Muslim land such as India and Egypt. However, the main body of the State was still left untouched.

Het is daarom evident uit de geschiedenis dat, ondanks deze pogingen door de Kuffar, de moslims militair niet verslagen konden worden. Dit kwam door het feit dat de moslims altijd vochten op basis van de Islam. Zij begrepen de concepten van ajal en rizq zeer goed – dat wil zeggen – dat het leven, de dood en de voorzieningen in de handen van Allah (SWT) zijn, waardoor zij nooit vreesden voor hun leven. Khalid bin Walid, die de titel Saif-Allah (het zwaard van Allah) kreeg, zei tijdens een slag tegen zijn tegenstander: “Deze mensen met mij houden van de dood zoals jij van het leven houdt.” Dit was genoeg om de vijand te terroriseren. Ook de moed die de mujahideen op de slagvelden toonden, kon nooit worden geëvenaard door de niet-moslims. Er is een overlevering dat in de Slag bij Khandak een moslim zijn been verloor.

It is therefore evident from history, that despite these attempts by the Kuffar, the Muslims could not be militarily defeated. This was due to the fact that the Muslims always fought on the basis of Islam. They understood very well the concepts of ajal and rizq - that is - that life, death and provisions are in the hands of Allah (swt), so they never feared for their lives. Once Khalid bin Walid, who was given the title Saif-Allah (the sword of Allah), said to his opponent in one battle, “These people with me love death the way you love life.” This was enough to terrify the enemy. Also, the courage shown by the mujahideen on the battlefields could never be matched by the non- Muslims. There is a narration that in the Battle of Khandak, one Muslim lost his leg.

Aangezien hij geen zwaard in zijn hand had, tilde deze mujahid zijn been op en sloeg er een ongelovige (Kafir) mee, waarbij hij de ongelovige (Kafir) doodde. Houdingen en immense moed, dapperheid, valor en vastberadenheid, zoals getoond in dit voorbeeld, maakten de islamitische strijdkrachten werkelijk onoverwinnelijk in de ogen van de vijanden.

Seeing that he did not have a sword in his hand, this mujahid picked up his leg and struck a kafir with it, killing the kafir in the process. Attitudes and immense courage, bravery, valor and determination as displayed in these example, truly made the Islamic forces invincible in the enemies’ eyes.