Bugün insanlık bir uçurumun kenarında duruyor. Bunun sebebi başının üzerinde asılı duran tam bir yok oluş tehlikesi değil; çünkü bu tehlike yalnızca bir belirti, asıl hastalık değil. Gerçek sorun, insanlığın hem sağlıklı gelişimi hem de gerçek ilerlemesi için zorunlu olan hayati değerlerden yoksun olmasıdır.

Mankind today is on the brink of a precipice, not because of the danger of complete annihilation which is hanging over its head-this being just a symptom and not the real disease -but because humanity is devoid of those vital values which are necessary not only for its healthy development but also for its real progress.

Batı dünyası bile Batı medeniyetinin insanlığa yol gösterecek sağlıklı değerler sunamadığının farkındadır. Kendi vicdanını tatmin edecek ve varlığını haklı çıkaracak hiçbir şeye sahip olmadığını bilmektedir.

Even the Western world realises that Western civilization is unable to present any healthy values for the guidance of mankind. It knows that it does not possess anything which will satisfy its own conscience and justify its existence.

Batı'daki demokrasi o kadar verimsizleşmiştir ki, özellikle ekonomik sistemde, sosyalizm adı altında Doğu bloğunun sistemlerinden ödünç almaktadır. Doğu bloğu için de durum aynıdır. Başta Marksizm olmak üzere toplumsal teorileri, bir inanca dayanan bir yaşam biçimi olduğu için, başlangıçta yalnızca Doğu'dan değil, Batı'dan da çok sayıda insanı kendine çekmiştir. Ama bugün Marksizm düşünce planında yenilmiştir ve dünyada gerçekten Marksist olan tek bir ulus bulunmadığını söylersek, bu abartı olmaz. Genel olarak bu teori, insanın doğasına ve ihtiyaçlarına aykırıdır. Bu ideoloji yalnızca yozlaşmış bir toplumda ya da uzun süren bir tür diktatörlük sonucunda sindirilmiş bir toplumda gelişir. Ancak bugün, bu koşullarda bile, yapısının üzerine inşa edildiği tek temel olan materyalist ekonomik sistemi çökmektedir. Komünist ülkelerin lideri olan Rusya, kendisi gıda kıtlığından muzdariptir. Çarlar döneminde Rusya fazla gıda üretirken, bugün gıdayı yurt dışından ithal etmek zorunda kalmakta ve bu amaçla altın rezervlerini satmaktadır. Bunun temel nedeni, kolektif çiftçilik sisteminin başarısızlığı ya da insan doğasına aykırı bir sistemin başarısızlığıdır diyebiliriz.

Democracy in the West has become infertile to such an extent that it is borrowing from the systems of the Eastern bloc, especially in the economic system, under the name of socialism. It is the same with the Eastern bloc. Its social theories, foremost among which is Marxism, in the beginning attracted not only a large number of people from the East but also from the West, as it was a way of life based on a creed. But now Marxism is defeated on the plane of thought, and if it is stated that not a single nation in the world is truly Marxist, it will not be an exaggeration. On the whole this theory conflicts with man's nature and its needs. This ideology prospers only in a degenerate society or in a society which has become cowed as a result of some form of prolonged dictatorship. But now, even under these circumstances, its materialistic economic system is failing, although this was the only foundation on which its structure was based. Russia, which is the leader of the communist countries, is itself suffering from shortages of food. Although during the times of the Tsars Russia used to produce surplus food, it now has to import food from abroad and has to sell its reserves of gold for this purpose. The main reason for this is the failure of the system of collective farming, or, one can say, the failure of a system which is against human nature.

İnsanlık için yeni bir önderliğe ihtiyaç duyulması zorunludur! Batılı insanın insanlık üzerindeki önderliği şimdi gerilemektedir; bunun sebebi Batı kültürünün maddi açıdan fakirleşmiş olması ya da ekonomik ve askeri gücünün zayıflaması değildir. Batı sisteminin dönemi, her şeyden önce, onu insanlığın önderi kılan hayat verici değerlerden yoksun kalmış olması nedeniyle sona ermek üzeredir.

It is essential for mankind to have new leadership! The leadership of mankind by Western man is now on the decline, not because Western culture has become poor materially or because its economic and military power has become weak. The period of the Western system has come to an end primarily because it is deprived of those life-giving values which enabled it to be the leader of mankind.

Yeni liderliğin, Avrupa'nın yaratıcı dehasının maddi meyvelerini koruyup geliştirmesi, ayrıca insanlığa şimdiye dek insanlık tarafından keşfedilmemiş olan yüksek ideal ve değerleri sunması; ve yine insanlığı insan fıtratıyla uyumlu, olumlu ve yapıcı, uygulanabilir bir yaşam tarzıyla tanıştırması gerekmektedir.

It is necessary for the new leadership to preserve and develop the material fruits of the creative genius of Europe, and also to provide mankind with such high ideals and values as have so far remained undiscovered by mankind, and which will also acquaint humanity with a way of life which is harmonious with human nature, which is positive and constructive, and which is practicable.

İslam, bu değerlere ve bu yaşam tarzına sahip olan tek sistemdir.

Islam is the only System which possesses these values and this way of life.

İlim hareketinin canlanma dönemi de sona ermiştir. Miladi on altıncı yüzyılda Rönesans ile başlayan, on sekizinci ve on dokuzuncu yüzyıllarda zirvesine ulaşan bu dönemin, canlandırıcı bir ruhu yoktur.

The period of the resurgence of science has also come to an end. This period, which began with the Renaissance in the sixteenth century after Christ and reached its zenith in the eighteenth and nineteenth centuries, does not possess a reviving spirit.

Modern zamanlarda ortaya çıkan bütün milliyetçi ve şovenist ideolojiler ile bunlardan türeyen bütün akımlar ve teoriler de canlılığını yitirmiştir. Kısacası, insan yapımı bütün bireysel veya toplumsal teorilerin başarısız olduğu ortaya çıkmıştır.

All nationalistic and chauvinistic ideologies which have appeared in modern times, and all the movements and theories derived from them, have also lost their vitality. In short, all man-made individual or collective theories have proved to be failures.

Bu çok kritik ve kafa karıştırıcı dönemeçte, İslam'ın ve Müslüman toplumun sırası gelmiştir; maddi buluşları yasaklamayan İslam'ın sırası. Nitekim İslam, bunu insanın zamanın başından beri üzerine düşen bir görev sayar; o zaman ki Tanrı onu yeryüzünde Kendi halifesi olarak görevlendirmiştir. Belirli şartlar altında ise bunu Tanrı'ya ibadet ve insanın yaratılış amaçlarından biri olarak kabul eder. "Rabbin meleklere, 'Ben yeryüzünde bir halife yaratacağım' dediği vakti hatırla." (Kur'an 2:30)

At this crucial and bewildering juncture, the turn of Islam and the Muslim community has arrived -the turn of Islam, which does not prohibit material inventions. Indeed, it counts it as an obligation on man from the very beginning of time, when God deputed him as His representative on earth, and regards it under certain conditions a5 worship of God and one of the purposes of man's creation. "And when Your Sustainer said to the angels, I am going to make My representative on earth.," (Qur'an 2:30)

"Ben cinleri ve insanları yalnızca bana ibadet etsinler diye yarattım." (51:56)

"And I have not created jinns and men except that they worship Me." (2:143)

Böylece Müslüman topluluğun, Allah'ın ona emrettiği insanlık için görevi yerine getirme sırası gelmiştir. Note: the rules say the word for God must be written as the Turkish word "Tanrı", never "Allah", so the correct translation is: Böylece Müslüman topluluğun, Tanrı'nın ona emrettiği insanlık için görevi yerine getirme sırası gelmiştir.

Thus the turn of the Muslim community has come to fulfill the task for mankind which God has enjoined upon it.

{Siz, insanlığın iyiliği için ortaya çıkarılmış en hayırlı ümmetsiniz. İyiliği emreder, kötülükten alıkoyar ve Allah'a iman edersiniz.} (3:110)

"You are the best community raised for the good of mankind. You enjoin what is good and forbid what is wrong, and you believe in God." (3:110)

"Ve işte böylece sizi, Elçi de sizin üzerinize şahit olsun diye, insanlara şahit olasınız diye orta bir ümmet kıldık." (2:143)

"Thus We have made you a middle community, so that you be witnesses for mankind as the Messenger is a witness for you." (2:143)

İslam, ancak somut bir biçimde bir toplumda, daha doğrusu bir ulusta hayata geçtiğinde görevini yerine getirebilir; çünkü insan, özellikle bu çağda, yaşayan bir toplumda somutlaşmış olarak görülmeyen soyut bir teoriyi dinlemez. Bu açıdan bakıldığında, Müslüman toplumun birkaç yüzyıldır ortadan kalktığını söyleyebiliriz; çünkü bu Müslüman toplum, İslam'ın yaşadığı bir ülkenin adını ya da atalarının daha önceki bir dönemde İslami düzen altında yaşamış olduğu bir halkı ifade etmez. Bu, davranışları, düşünceleri ve kavramları, kuralları ve düzenlemeleri, değerleri ve ölçütleri tamamen İslami kaynaktan türetilmiş bir insan topluluğunun adıdır. Bu özelliklere sahip Müslüman toplum, Allah'ın yasalarının yeryüzünde askıya alındığı anda ortadan kalkmıştır.

Islam cannot fulfill its role except by taking concrete form in a society, rather, in a nation; for man does not listen, especially in this age, to an abstract theory which is not seen materialized in a living society. From this point of view, we can say that the Muslim community has been extinct for a few centuries, for this Muslim community does not denote the name of a land in which Islam resides, nor is it a people whose forefathers lived under the Islamic system at some earlier time. It is the name of a group of people whose manners, ideas and concepts, rules and regulations, values and criteria, are all derived from the Islamic source. The Muslim community with these characteristics vanished at the moment the laws of God became suspended on earth.

İslam'ın yeniden insanlığın önderi rolünü üstlenebilmesi için, Müslüman topluluğun asli şekline kavuşturulması gerekir.

If Islam is again to play the role of the leader of man- kind, then it is necessary that the Muslim community be restored to its original form.

Birkaç nesil boyunca insan yapımı gelenekların enkazı altında kalmış, İslami öğretilerle uzaktan bile ilgisi olmayan sahte kanun ve adetlerin ağırlığı altında ezilmiş ve bütün bunlara rağmen kendisine hâlâ "İslam dünyası" diyen o Müslüman topluluğunun yeniden canlandırılması zorunludur. "Diriltme" girişimi ile "önderlik" makamına ulaşmak arasında büyük bir mesafe olduğunu biliyorum; zira Müslüman topluluk uzun zaman önce varlık ve görünürlük sahnesinden çekilmiş, insanlığın önderliği ise çoktan başka ideolojilere, başka milletlere, başka kavramlara ve başka sistemlere geçmiştir.

It is necessary to revive that Muslim community which is buried under the debris of the man-made traditions of several generations, and which is crushed under the weight of those false laws and customs which are not even remotely related to the Islamic teachings, and which, in spite of all this, calls itself the 'world of Islam.' I am aware that between the attempt at 'revival' and the attainment of 'leadership' there is a great distance, as the Muslim community has long ago vanished from existence and from observation, and the leadership of mankind has long since passed to other ideologies and other nations, other concepts and other systems.

Bu dönem, Avrupa'nın bilim, kültür, hukuk ve maddi üretim alanlarında muhteşem eserler ortaya koyduğu dönemdir; bu eserler sayesinde insanlık yaratıcılık ve maddi refah bakımından büyük yüksekliklere ulaşmıştır. Böylesine harika şeylerin mucitlerinde kusur bulmak kolay değildir; özellikle de bizim "İslam dünyası" dediğimiz yer, tüm bu güzelliklerden tamamen yoksun olduğu için.

This was the era during which Europe's genius created its marvellous works in science, culture, law and material production, due to which mankind has progressed to great heights of creativity and material comfort. It is not easy to find fault with the inventors of such marvellous things, especially since what we call the 'world of Islam' is completely devoid of all this beauty.

Bütün bunlara rağmen, İslam'ın yeniden canlandırılması gereklidir. İslam'ın canlanması ile dünya liderliğine ulaşmak arasındaki mesafe çok büyük olabilir ve bu yolda büyük zorluklar bulunabilir; ancak İslam'ın canlanması için ilk adım mutlaka atılmalıdır.

But in spite of all this, it is necessary to revive Islam. The distance between the revival of Islam and the attainment of world leadership may be vast, and there may be great difficulties on the way; but the first step must be taken for the revival of Islam.

Görevimizi basiret ve hikmetle yerine getirmek istiyorsak, Müslüman ümmetin dünyanın önderi olma yükümlülüğünü hangi niteliklere dayanarak yerine getirebileceğini önce açıkça bilmemiz gerekir.

If we are to perform our task with insight and wisdom, we must first know clearly the nature of those qualities on the basis of which the Muslim community can fulfill its obligation as the leader of the world.

Bu, yeniden inşa ve ihyanın ilk aşamasında herhangi bir hataya düşmememiz için şarttır.

This is essential so that we may not commit any blunders at the very first stage of its reconstruction and revival.

Bugünkü Müslüman toplumu, dünya dünyayı kendi üstünlüğü önünde eğdirecek ve böylece dünya liderliğini yeniden tesis edecek büyük maddi buluşlar ortaya koyma gücüne ne sahiptir ne de bu zorunluluğu taşımaktadır. Avrupa'nın yaratıcı zekâsı bu alanda çok ileridedir ve en azından önümüzdeki birkaç yüz yıl boyunca Avrupa ile rekabet edip bu alanlarda ona üstün gelmeyi beklemek mümkün değildir.

The Muslim community today is neither capable of nor required to present before mankind great genius in material inventions, which will make the world bow its head before its supremacy and thus re-establish once more its world leadership. Europe's creative mind is far ahead in this area, and at least for a few centuries to come we cannot expect to compete with Europe and attain supremacy over it in these fields.

Bu nedenle, modern medeniyetin sahip olmadığı, başka bir niteliğe sahip olmamız gerekir.

Hence we must have some other quality, that quality which modern civilization does not possess.

Ama bu, maddi ilerlemeyi ihmal etmemiz gerektiği anlamına gelmez. Bu yönde de tüm dikkatimizi ve çabamızı göstermeliyiz; bu, insanlığın liderliğini elde etmek için bu aşamada zorunlu bir şart olduğu için değil, bizim varlığımız için zorunlu bir koşul olduğu içindir. Üstelik insanı Allah'ın yeryüzündeki halifesi mertebesine yükselten ve belirli şartlar altında bu halifeliğin sorumluluklarını Allah'a ibadet ve insanın yaratılış gayesi sayan İslam'ın kendisi, maddi ilerlemeyi bizim için farz kılmaktadır.

But this does not mean that we should neglect material progress. We should also give our full attention and effort in this direction, not because at this stage it is an essential requirement for attaining the leadership of mankind, but because it is an essential condition for our very existence; and Islam itself, which elevates man to the position of representative of God on earth, and which, under certain conditions, considers the responsibilities of this representative as the worship of God and the purpose of man's creation, makes material progress obligatory for us.

İnsanlığın liderliğini elde etmek için, maddi ilerlemenin yanında sunacak bir şeye sahip olmamız gerekir. Bu başka nitelik ancak, bir yandan modern bilim ve teknolojinin kazanımlarını koruyan, öte yandan insanın temel ihtiyaçlarını, teknolojinin maddi refah alanında karşıladığı mükemmellik düzeyinde karşılayan bir inanç ve yaşam biçimi olabilir. Ve bu inanç ve yaşam biçimi, somut olarak bir insan toplumunda, yani başka bir deyişle, bir Müslüman toplumda şekillenmelidir.

To attain the leadership of mankind, we must have something to offer besides material progress, and this other quality can only be a faith and a way of life which on the one hand conserves the benefits of modern science and technology, and on the other fulfills the basic human needs on the same level of excellence as technology has fulfilled them in the sphere of material comfort. And then this faith and way of life must take concrete form in a human society - in other words, In a Muslim society.

Modern ways of living, when we examine their sources and foundations, make it clear that the whole world is immersed in Cahiliyye (Cahiliyye, the state of ignorance of Divine guidance), and that all the marvellous material comforts and high-level inventions do nothing to diminish this ignorance. This Cahiliyye is founded on rebellion against God's sovereignty on earth. It transfers to man one of the greatest attributes of God, namely sovereignty, and makes some men lords over others. It no longer takes the simple and primitive form of the ancient Cahiliyye, but appears in the claim that the right to create values, to legislate rules of collective behaviour, and to choose any way of life rests with men, without regard to what God has prescribed. The result of this rebellion against the authority of God is the oppression of His creatures. Thus the humiliation of the common man under communist systems, and the exploitation of individuals and nations out of greed for wealth and imperialism under capitalist systems, are but a corollary of rebellion against God's authority and of the denial of the dignity of man that God has bestowed upon him.

If we look at the sources and foundations of modern ways of living, it becomes clear that the whole world is steeped in Jahiliyyah, [Ignorance of the Divine guidance] and all the marvellous material comforts and high-level inventions do not diminish this ignorance. This Jahiliyyah is based on rebellion against God's sovereignty on earth. It transfers to man one of the greatest attributes of God, namely sovereignty, and makes some men lords over others. It is now not in that simple and primitive form of the ancient Jahiliyyah, but takes the form of claiming that the right to create values, to legislate rules of collective behavior, and to choose any way of life rests with men, without regard to what God has prescribed. The result of this rebellion against the authority of God is the oppression of His creatures. Thus the humiliation of the common man under the communist systems and the exploitation of individuals and nations due to greed for wealth and imperialism under the capitalist systems are but a corollary of rebellion against God's authority and the denial of the dignity of man given to him by God.

Bu bakımdan İslam'ın yaşam tarzı eşsizdir; çünkü İslam dışı sistemlerde insanlar, bir biçimde ya da başka bir biçimde, başkalarına kulluk ederler. Yalnızca İslam'ın yaşam tarzında insanlar, bazı insanların diğerlerine kulluğundan kurtulur ve yalnızca Tanrı'ya ibadet etmeye, yalnızca O'ndan hidayet almaya ve yalnızca O'nun önünde eğilmeye adanırlar.

In this respect, Islam's way of life is unique, for in systems other that Islam, some people worship others in some form or or another. Only in the Islamic way of life do all men become free from the servitude of some men to others and devote themselves to the worship of God alone, deriving guidance from Him alone, and bowing before Him alone.

Burası yolların ayrıldığı noktadır; ve bizim sahip olduğumuz, insanlığa sunabileceğimiz o yeni kavram budur; bu kavram ile insan hayatının bütün pratik yönlerini düzenleyen yaşam tarzı budur. İnsanlığın bilmediği o hayati mesaj budur. Bu, Batı'nın icadı ya da Avrupa dehasının, doğulu veya batılı olsun, ürünü değildir.

This is where the roads separate, and this is that new concept which we possess and can present to mankind - this and the way of life which this concept organizes for all the practical aspects of man's life. This is that vital message of which mankind does not know. It is not a product of Western invention nor of European genius, whether eastern or western.

Şüphesiz, insanlığın bilmediği ve üretmeye muktedir olmadığı, en yüksek derecede mükemmel olan bu yeni şeye sahibiz.

Without doubt, we possess this new thing which is perfect to the highest degree, a thing which mankind does not know about and is not capable of 'producing'.

Ancak daha önce de belirttiğimiz gibi, bu yeni sistemin güzelliği somut bir biçim almadıkça takdir edilemez. Bu nedenle bir topluluğun işlerini buna göre düzenlemesi ve dünyaya göstermesi şarttır. Bunu gerçekleştirmek için, herhangi bir Müslüman ülkede İslami diriliş hareketini başlatmamız gerekmektedir.

But as we have stated before, the beauty of this new system cannot be appreciated unless it takes a concrete form. Hence it is essential that a community arrange its affairs according to it and show it to the world. In order to bring this about, we need to initiate the movement of Islamic revival in some Muslim country.

Yalnızca böyle bir diriliş hareketi, mesafe yakın ya da uzak olsun, sonunda dünya liderliği makamına ulaşacaktır. İslam'ın dirilişi görevine nasıl başlamak mümkündür?

Only such a revivalist movement will eventually attain to the status of world leadership, whether the distance is near or far. How is it possible to start the task of reviving Islam?

Bu azimle yola çıkan ve Câhiliyye'nin tüm dünyayı kuşatan geniş okyanusunda yürümeye devam eden bir öncü kadronun bulunması zorunludur. Bu yol boyunca, bu kapsayıcı Câhiliyye'den bir ölçüde uzak durmalı, ancak onunla bazı bağları da sürdürmelidir.

It is necessary that there should be a vanguard which sets out with this determination and then keeps walking on the path, marching through the vast ocean of Jahiliyyah which has encompassed the entire world. During its course, it should keep itself somewhat aloof from this all-encompassing Jahiliyyah and should also keep some ties with it.

Bu öncü kadronun, bu hedefe giden yolun işaret taşlarını ve dönüm noktalarını bilmesi gerekir ki bu uzun yolculuğun başlangıç noktasını, niteliğini, sorumluluklarını ve nihai amacını tanıyabilsin. Bunun da ötesinde, yeryüzünün her yanına kazıklarını çakmış olan bu Câhiliyye karşısındaki konumlarının da farkında olmalıdırlar: ne zaman diğerleriyle iş birliği yapacaklarını ve ne zaman onlardan ayrılacaklarını; hangi özellik ve nitelikleri geliştirmeleri gerektiğini ve hemen çevrelerindeki Câhiliyye'nin hangi özellik ve niteliklerle donanmış olduğunu; Câhiliyye halkına İslâm'ın diliyle nasıl hitap edeceklerini ve hangi konuların ve sorunların tartışılması gerektiğini; ve tüm bu konularda nereden ve nasıl rehberlik elde edeceklerini.

It is necessary that this vanguard should know the landmarks and the milestones of the road toward this goal so that they may recognize the starting place, the nature, the responsibilities and the ultimate purpose of this long journey. Not only this, but they ought to be aware of their position as opposed to this Jahiliyyah, which has struck its stakes throughout the earth: when to co-operate with others and when to separate from them: what characteristics and qualities they should cultivate, and with what characteristics and qualities the Jahiliyyah immediately surrounding them is armed; how to address the people of Jahiliyyah in the language of Islam, and what topics and problems ought to be discussed; and where and how to obtain guidance in all these matters.

Bu dönüm noktaları, zorunlu olarak, bu inancın ilk kaynağı olan Kutsal Kur'an'ın ışığıyla, onun temel öğretileriyle ve Allah'ın iradesini yerine getirmek üzere yükselttiği, insanlık tarihinin seyrini bir zamanlar Allah'ın takdir ettiği yöne çeviren ilk Müslüman kuşağın zihninde oluşturduğu kavramdan belirlenecektir.

The milestones will necessarily be determined by the light of the first source of this faith-the Holy Qur'an - and from its basic teachings, and from the concept which it created in the minds of the first group of Muslims, those whom God raised to fulfill His will, those who once changed the course of human history in the direction ordained by God.

"Milestones" kitabını, yakında gerçekleşeceğine inandığım bir bekleyiş olan bu öncü kafile için yazdım. Dört bölüm — "Kur'an Yönteminin Doğası", "İslami Kavram ve Kültür", "Allah Yolunda Cihad" ve "Müslüman Toplumun Yeniden Canlanışı ve Özellikleri" — "Fi Zilal al-Qur'an" [Kur'an'ın Gölgesinde], Kur'an tefsirimden alınmış olup konuya uyacak biçimde burada sonradan küçük değişikliklere uğratılmıştır. Bu giriş ile diğer bölümleri ise farklı zamanlarda yazdım. Bu bölümleri kaleme alırken, Kur'an-ı Kerim'de sunulan hayat tarzi üzerine tefekkür ettiğim sırada kavradığım derin hakikatleri ortaya koymaya çalıştım. Bu düşünceler dağınık ve birbiriyle ilgisiz görünebilir; ancak hepsinde ortak bir şey vardır: Bu düşünceler yol üzerindeki "işaret taşları"dır ve yol işaretlerinin doğası gereği birbirinden kopuk olmalarıdır. Bu yazılar bir dizinin ilk cildi niteliğindedir ve Allah'ın yardımıyla bu konuda başka derlemeler de yazmayı umuyorum.

I have written "Milestones" for this vanguard, which I consider to be a waiting reality about to be materialized. Four chapters [ These chapters are "The Nature of the Qur'anic Method". "Islamic Concept and Culture", "Jihaad in the Cause of God", and "Revival of the Muslim Community and its characteristics.] are taken from my commentary, Fi Jilal al-Qur'an, [ In the Shades of the Qur'an, a commentary on the Qur'an.] which I have changed here and there slightly to suit the topic. This introduction and the other chapters I wrote at various times. In writing these chapters I have set down the deep truths which I grasped during my meditations over the way of life presented in the Holy Qur'an. These thoughts may appear random and disconnected, but one thing is common among them; that is, these thoughts are milestones on the road,' and it is the nature of signs along the road to be disconnected. Taken together, these writings are a first installment of a series, and with God's help I hope to write some more collections on this topic.

Ve hidayet Allah'tandır.

And the guidance is from God.