Altıncı bölümde, İslam'ın birinci rüknünün ilk kısmının, hayatı yalnızca Allah'a adamak olduğunu ve bunun anlamının "La ilahe illallah" olduğunu gösterdik. İkinci kısım ise bu adanmanın yolunun Peygamber Muhammed ﷺ'den geldiğini ifade eder; "Muhammedün Resulullah" bu gerçeğe işaret eder. Allah'a tam teslimiyet, O'na inanç, uygulama ve hukuk yoluyla boyun eğmekle gerçekleşir. Hiçbir Müslüman, başka bir varlığın bir 'ilah' olabileceğine inanamaz; Allah'ın bir yaratığına 'ibadet' edilebileceğine ya da birine 'egemenlik' mevkii verilebileceğine de inanamaz. Bu bölümde ibadetin, inancın ve egemenliğin anlamını açıklamıştık. Bundan sonra egemenliğin gerçek anlamını ve onun kültürle ilişkisini göstereceğiz.

In the sixth chapter we have shown that the first part of the first pillar of Islam is the dedication of one's life to God alone; this is the meaning of "La ilaha illa Allah". The second part means that the way of this dedication comes from the Prophet Muhammad: "Muhammadar Rasul Allah" points to this fact. Complete submission to God comes by submitting to Him through belief, practice and in law. No Muslim can believe that another being can be a 'deity', nor can he believe that one can 'worship' a creature of God or that he can be given a position of 'sovereignty'. We explained in that chapter the meaning of worship, belief and sovereignty. In what follows we will show the true meaning of sovereignty and its relationship to culture.

İslami kavramda Allah'ın egemenliği, yalnızca hukuki hükümlerin Allah'tan alınması ve bu hükümlere göre hüküm verilmesi anlamına gelmez. İslam'da "Şeriat" kavramı yalnızca hukuki hükümlerle sınırlı değildir; yönetim ilkelerini, bu yönetimin sistemini ve yöntemlerini de kapsar. Şeriat'ın bu dar anlamı (yani Şeriat'ın yalnızca hukuki hükümlerden ibaret olduğu anlayışı) ne Şeriat'a uygundur ne de İslami kavrama karşılık gelir. Allah'ın Şeriatı ile kastedilen, insanın hayatını düzenlemek için Allah'ın koyduğu her şeydir; bu, inanç ilkelerini, yönetim ve adalet ilkelerini, ahlak ve insan ilişkileri ilkelerini ve bilgi ilkelerini kapsar.

In the Islamic concept, the sovereignty of God means not merely that one should derive all legal injunctions from God and judge according to these injunctions; in Islam the meaning of the 'Shari'ah' is not limited to mere legal injunctions, but includes the principles of administration, its system and its modes. This narrow meaning (i.e., that the Shari'ah is limited to legal injunctions) does not apply to the Shari'ah nor does it correspond to the Islamic concept. By 'the Shari'ah of God is meant everything legislated by God for ordering man's life; it includes the principles of belief, principles of administration and justice, principles of morality and human relationships, and principles of knowledge.

Şeriat, Allah'ın sıfatlarına, hayatın doğasına, onda görünen ve gizli olan şeylere, insanın doğasına ve bunların birbirleriyle olan ilişkilerine dair İslami inançları ve kavramları ile bunların doğurduğu sonuçları kapsar. Aynı şekilde siyasi, toplumsal ve ekonomik meseleleri ve bunların ilkelerini de kapsar; amaç, bunların yalnızca Allah'a tam teslimiyeti yansıtmasıdır. Ayrıca hukuki meseleleri de kapsar (bugün 'Şeriat' denince kastedilen budur, oysa İslam'daki 'Şeriat'ın gerçek anlamı tamamen farklıdır). Toplumun ahlakı, adabı, değerleri ve ölçütleriyle ilgilenir; kişiler, eylemler ve olaylar bunlara göre değerlendirilir. Ayrıca bilginin ve sanat ve bilim ilkelerinin tüm yönlerini de kapsar. Bütün bunların hepsinde, tıpkı hukuki meselelerde olduğu gibi, Allah'tan gelen yol göstermeye ihtiyaç vardır.

The Shari'ah includes the Islamic beliefs and concepts and their implications concerning the attributes of God, the nature of life, what is apparent and what is hidden in it, the nature of man, and the interrelationships among these. Similarly, it includes political, social and economic affairs and their principles, with the intent that they reflect complete submission to God alone. It also includes legal matters (this is what today is referred to as the 'Shari'ah', while the true meaning of the 'Shari'ah in Islam is entirely different). It deals with the morals, manners, values and standards of the society, according to which persons, actions and events are measured. It also deals with all aspects of knowledge and principles of art and science. In all these guidance from God is needed, just as it is needed in legal matters.

Tanrı'nın egemenliğini, hükümet ve hukuk sistemi bakımından olduğu gibi, ahlak meseleleri, insan ilişkileri ve bir toplumda geçerli olan değer ve ölçüler bakımından da tartıştık. Dikkat edilmesi gereken nokta, değer ve ölçülerin, ahlak ve adabın, toplumda yaygın olan inanç ve kavramlara dayandığı ve inançların türediği aynı İlahi kaynaktan türediğidir.

We have discussed the sovereignty of God in relation to government and the legal system, and also in relation to matters of morals, human relationships, and values and standards which prevail in a society. The point to note was that the values and standards, morals and manners, are all based on the beliefs and concepts prevalent in the society and are derived from the same Divine source from which beliefs are derived.

Yalnızca sıradan insanın değil, İslam hakkında yazan yazarların da tuhaf bulacağı şey, bilim ve sanat alanlarında rehberlik için İslam'a ve ilahi kaynağa yönelmemizdir.

The thing which will appear strange, not only to the common man but also to writers about Islam, is our turning to Islam and to the Divine source for guidance in spheres of science and art.

Sanat konusunda daha önce yayımlanmış bir kitapta, tüm sanatsal çabaların insanın kavramlarının, inançlarının ve sezgilerinin bir yansımasından başka bir şey olmadığına, bunların insanın sezgisinde bulunan hayat ve dünya tasvirlerini yansıttığına dikkat çekilmiştir. Bu hususların hepsi yalnızca İslami kavramlarca yönlendirilmez; aksine, bu kavram bir Müslüman'ın yaratıcılığı için harekete geçirici bir güçtür. Evrenin İslami kavramı, insanın evrenin geri kalanıyla ve Yaratıcısıyla olan ilişkisini tanımlar. Temel konusu, insanın doğası ve evrendeki konumu, hayatının amacı, işlevi ve hayatının gerçek değeridir. Bunların hepsi İslami kavramın içinde yer alır; bu kavram yalnızca soyut bir fikir değil, insanın duygu ve eylemlerini etkileyen, yaşayan ve etkin bir harekete geçirici güçtür. [Muhammed Kutub'un Đslam Sanatının Esasları adlı kitabı.] Kısacası, sanat ve edebi düşünce sorunu ile bunun İlahi rehberlikle olan ilişkisi ayrıntılı bir tartışma gerektirmektedir ve daha önce belirttiğimiz gibi, bu tartışma yalnızca eğitimli insanlara değil, hukuk konularında Tanrı'nın egemenliğine inanan Müslümanlara bile tuhaf görünecektir.

A book has already been published on the subject of art in which it has been pointed out that all artistic efforts are but a reflection of a man's concepts, beliefs and intuitions; they reflect whatever pictures of life and the world are found in a man's intuition. All these affairs are not only governed by the Islamic concepts, but, in fact, this concept is a motivating power for a Muslim's creativity. The Islamic concept of the universe defines man's relationship to the rest of the universe and to his Creator. Its basic subject is the nature of man and his position in the universe, the purpose of his life, his function, and the true value of his life. These are all included in the Islamic concept, which is not merely an abstract idea but is a living, active motivating force which influences man's emotions and actions. [The book, The Principles of Islamic Art, by Muhammad Qutb.] In short, the question of art and literary thought and its relationship to Divine guidance requires a detailed discussion, and, as we have stated before, this discussion will appear strange not only to educated people but even to those Muslims who believe in the sovereignty of God in matters of law.

Müslüman, iman meselelerinde, hayat anlayışında, ibadetlerde, ahlakta ve insani işlerde, değerler ve ölçütlerde, ekonomi ve siyasi işlerin ilkelerinde ve tarihi süreçlerin yorumlanmasında Allah'tan başka hiçbir kaynağa rehberlik için yönelemez. Bu nedenle, tüm bunları takvası ve ahlakı, inancı ve eylemi kusursuz olan bir Müslümandan öğrenmesi onun görevidir.

A Muslim cannot go to any source other than God for guidance in matters of faith, in the concept of life, acts of worship, morals and human affairs, values and standards, principles of economics and political affairs and interpretation of historical processes. It is, therefore, his duty that he should learn all these from a Muslim whose piety and character, belief and action, are beyond reproach.

Ancak bir Müslüman, kimya, fizik, biyoloji, astronomi, tıp, sanayi, tarım, yönetim (yalnızca teknik yönleriyle sınırlı olarak), teknoloji, askerî sanatlar ve benzeri soyut bilimleri ve sanatları öğrenmek için bir Müslüman'a da, gayrimüslim birine de başvurabilir. Bununla birlikte temel ilke, Müslüman toplum var olduğunda bu alanların hepsinde bol miktarda uzman yetiştirmesidir; çünkü bütün bu bilim ve sanatlar Müslümanlar üzerine kifaye farzıdır (yani topluluğun ihtiyaçlarını karşılayacak sayıda insanın bu çeşitli bilim ve sanatlarda uzmanlaşması gerekir). Müslüman bir toplumda bu bilim ve sanatların gelişeceği uygun bir ortam sağlanmazsa, bütün toplum günahkâr sayılır. Ancak bu koşullar sağlanana kadar, bir Müslüman'ın bunları din ayrımı gözetmeksizin bir Müslüman'dan ya da gayrimüslim birinden öğrenmesi ve onun yönetiminde tecrübe kazanması caizdir. Bunlar, "İşlerinizi siz daha iyi bilirsiniz" hadisinde yer alan konulardır. Bu bilimler, bir Müslüman'ın hayat, evren, insan, yaratılışının amacı, sorumlulukları, fiziksel dünya ve Yaratıcı ile ilişkisi hakkındaki temel kavramlarıyla ilgili değildir; hukukun ilkeleriyle, bireylerin ve toplulukların hayatını düzenleyen kurallar ve yönetmeliklerle de ilgili değildir; toplumda hâkim olan ahlak, adab, gelenek, alışkanlık, değer ve ölçülerle, toplumu şekillendiren yapıyla da ilgili değildir. Dolayısıyla bir Müslüman'ın bu bilimleri bir gayrimüslim'den öğrenmesiyle inancını bozması ya da cahiliyeye dönmesi gibi bir tehlike yoktur.

However, a Muslim can go to a Muslim or to a non-Muslim to learn abstract sciences such as chemistry, physics, biology, astronomy, medicine, industry, agriculture, administration (limited to its technical aspects), technology, military arts and similar sciences and arts; although the fundamental principle is that when the Muslim community comes into existence it should provide experts in all these fields in abundance, as all these sciences and arts are a sufficient obligation (Fard al-Kifayah) on Muslims (that is to say, there ought to be a sufficient number of people who specialize in these various sciences and arts to satisfy the needs of the community). If a proper atmosphere is not provided under which these sciences and arts develop in a Muslim society, the whole society will be considered sinful; but as long as these conditions are not attained, it is permitted for a Muslim to learn them from a Muslim or a non-Muslim and to gain experience under his direction, without any distinction of religion. These are those affairs which are included in the Hadith, "You know best the affairs of your business". These sciences are not related to the basic concepts of a Muslim about life, the universe, man, the purpose of his creation, his responsibilities, his relationship with the physical world and with the Creator; these are also not related to the principles of law, the rules and regulations which order the lives of individuals and groups, nor are they related to morals, manners, traditions, habits, values and standards which prevail in the society and which give the society its shape and form. Thus there is no danger that a Muslim, by learning these sciences from a non- Muslim, will distort his belief or will return to Jahiliyyah.

Ancak insanî gayretin yorumlanmasına gelince, bu gayret bireysel olsun ya da toplumsal, bu konu insanın doğasına ve tarihsel süreçlere dair teorilerle ilgilidir. Benzer şekilde, evrenin kökeni ve insan hayatının kökeni hakkındaki açıklamalar da metafiziğin parçasıdır (kimya, fizik, astronomi ya da tıp gibi soyut bilimlerle ilgili değildir); dolayısıyla konumları, insan hayatını düzenleyen hukuki meseleler, kurallar ve düzenlemelerle benzerlik taşır. Bunlar insanın inançlarını dolaylı olarak etkiler; bu nedenle bir Müslümanın bunları Allah'tan korkan ve takva sahibi bir Müslüman dışında birinden öğrenmesi caiz değildir; çünkü bu konularda hidayetin Allah'tan geldiğini bilen de odur. Temel amaç şudur: Müslüman, bütün bu meselelerin imanıyla ilgili olduğunu fark etmelidir ve bu konularda Allah'tan hidayet dilemek, Allah'ın birliğine ve Muhammed ﷺ'in peygamberliğine iman etmenin zorunlu bir sonucudur.

But as far as the interpretation of human endeavor is concerned, whether this endeavor be individual or collective, this relates to theories of the nature of man and of the historical processes. Similarly, the explanation of the origin of the universe, the origin of the life of man, are part of metaphysics (not related to the abstract sciences such as chemistry, physics, astronomy or medicine, etc.); and thus their position is similar to legal matters, rules and regulations which order human life. These indirectly affect man's beliefs; it is therefore not permissible for a Muslim to learn them from anyone other than a God-fearing and pious Muslim, who knows that guidance in these matters comes from God. The main purpose is, a Muslim should realize, that all these affairs are related to his faith, and that to seek guidance from God in these matters is a necessary consequence of the faith in the Oneness of God and the Messengership of Muhammad.

Ancak bir Müslüman, cahiliye yazarlarının tüm görüş ve düşüncelerini, kendi inanç ve kavramlarını oluşturmak amacıyla değil, cahiliyenin benimsediği sapmaları bilmek; bu insan yapımı sapmaları doğru İslami inancın ışığında nasıl düzelteceğini bilmek ve İslami öğretilerin sağlam ilkelerine göre bunlara nasıl cevap vereceğini öğrenmek amacıyla inceleyebilir.

However, a Muslim can study all the opinions and thoughts of jahili writers, not from the point of view of constructing his own beliefs and concepts, but for the purpose of knowing the deviations adopted by Jahiliyyah, so that he may know how to correct these man-made deviations in the light of the true Islamic belief and rebut them according to the sound principles of the Islamic teachings.

Felsefe, tarihin yorumlanması, psikoloji (kimsenin görüşünün parçası olmayan gözlemler ve deney sonuçları hariç), etik, ilahiyat ve mukayeseli din bilimi, sosyoloji (istatistik ve gözlemler hariç) — bütün bu bilimlerin, geçmişte veya günümüzde cahiliye inanç ve gelenekleriyle etkilenmiş bir yönelimi vardır. Bu yüzden bu bilimlerin tamamı, açıkça ya da örtük biçimde, herhangi bir dinin temel esaslarıyla, özellikle de İslam'la çelişkiye düşer.

Philosophy, the interpretation of history, psychology (except for those observations and experimental results which are not part of anyone's opinion) ethics, theology and comparative religion, sociology (excluding statistics and observations)-all these sciences have a direction which in the past or the present has been influenced by jahili beliefs and traditions. That is why all these sciences come into conflict, explicitly or implicitly, with the fundamentals of any religion, and especially with Islam.

Bu alanlardaki insan düşüncesi ve bilgisinin durumu, fizik, kimya, astronomi, biyoloji, tıp vb. bilimlerinkinden farklıdır; bu sonuncu bilimler yalnızca pratik deneylerle ve bunların sonuçlarıyla sınırlı kaldıkları sürece, kapsamlarını aşıp spekülatif felsefeye girmedikleri müddetçe. Örneğin Darwinist biyoloji, gözlemlerinin kapsamını aşarak, hiçbir mantıki dayanak olmaksızın ve yalnızca bir görüş ifade etmek uğruna, yaşamın başlangıcını ve evrimini açıklamak için fiziksel dünyanın dışında bir güce başvurmaya gerek olmadığını varsaymaktadır.

The situation concerning these areas of human thought and knowledge is not the same as with physics, chemistry, astronomy, biology, medicine, etc. - as long as these last- mentioned sciences limit themselves to practical experiments and their results, and do not go beyond their scope into speculative philosophy. For example, Darwinist biology goes beyond the scope of its observations, without any rhyme or reason and only for the sake of expressing an opinion, in making the assumption that to explain the beginning of life and its evolution there is no need to assume a power outside the physical world.

Bu konularda, bir Müslüman için Rabbinden gelen gerçek hidayet yeterlidir. Tek başına Tanrı'ya iman ve tam teslimiyete yönelik bu hidayet, insanın bu konulardaki spekülatif çabalarının hepsinden o kadar üstündür ki, bunlar tamamen gülünç ve saçma görünür.

Concerning these matters, the true guidance from his Sustainer is sufficient for a Muslim. This guidance toward belief and complete submission to God alone is so superior to all man's speculative attempts in these affairs that they appear utterly ridiculous and absurd.

"Kültürün insanlığın mirası olduğu ve ülkesi, milliyeti veya dini olmadığı görüşü, yalnızca bilim ve teknoloji bağlamında doğrudur; yeter ki bu bilimlerin sınırlarını aşıp metafizik yorumlara girmeyelim, insanın amacını ve tarihsel rolünü felsefi terimlerle açıklamaya başlamayalım, hatta sanatı, edebiyatı ve insan sezgisini felsefi yollarla yorumlamaya kalkmayalım."

The statement that "Culture is the human heritage" and that it has no country, nationality or religion is correct only in relation to science and technology-as long as we do not jump the boundary of these sciences and delve into metaphysical interpretations, and start explaining the purpose of man and his historical role in philosophical terms, even explaining away art and literature and human intuition philosophically.

Bu anlamın ötesinde, kültürle ilgili bu ifade, dünya Yahudiliğinin başvurduğu hilelerden biridir. Bunun amacı, başta inanç ve din olmak üzere tüm sınırlamaları ortadan kaldırmaktır; böylece Yahudiler dünya siyasi yapısının içine sızabilir ve ardından kötü niyetli planlarını sürdürmekte özgür olabilirler. Bu faaliyetlerin en başında faiz gelmektedir; amacı, insanlığın bütün servetinin faizle işleyen Yahudi finans kurumlarının eline geçmesidir.

Beyond this limited meaning, this statement about culture is one of the tricks played by world Jewry, whose purpose is to eliminate all limitations, especially the limitations imposed by faith and religion, so that the Jews may penetrate into body politic of the whole world and then may be free to perpetuate their evil designs. At the top of the list of these activities is usury, the aim of which is that all the wealth of mankind end up in the hands of Jewish financial institutions which run on interest.

Ancak İslam, soyut ilimler ve bunların pratik uygulamaları dışında iki tür kültür olduğunu kabul eder: İslami kavrama dayanan İslam kültürü ve çeşitli yaşam biçimlerinde kendini gösteren, ama hepsi tek bir şeye dayanan cahiliye kültürü. Bu tek şey, insan düşüncesine tanrı mertebesi vermek ve böylece onun doğru ya da yanlış olduğunun Allah'ın hidayetine göre değil, kendi ölçütlerine göre yargılanmasıdır. Ancak burada "Allah" yerine "Tanrı" kullanılmalıdır. İslam kültürü, teorik ve pratik tüm işlerle ilgilenir ve tüm kültürel faaliyetlerin gelişimini ve devamını garanti eden ilkeler, yöntemler ve nitelikler içerir.

However, Islam considers that - excepting the abstract sciences and their practical applications-there are two kinds of culture; the Islamic culture, which is based on the Islamic concept, and the jahili culture, which manifests itself in various modes of living which are nevertheless all based on one thing, and that is giving human thought the status of a god so that its truth or falsity is not to be judged according to God's guidance. The Islamic culture is concerned with all theoretical and practical affairs, and it contains principles, methods and characteristics which gurantee the development and perpetuation of all cultural activities.

Bir şey hatırlanmalıdır: modern Avrupa'nın sanayi kültürünün dinamik ruhu olan deneysel yöntem, Avrupa'da doğmamış, Endülüs'ün ve Doğu'nun İslam üniversitelerinde ortaya çıkmıştır. Deneysel yöntemin ilkesi, İslami düşüncenin ve fiziksel dünyaya, onun olaylarına, güçlerine ve sırlarına dair açıklamalarının bir uzantısıydı. Daha sonra Avrupa, deneysel yöntemi benimseyerek adım adım büyük bilimsel zirvelere ulaştıran bir bilimsel canlanma dönemine girdi. Bu sırada İslam dünyası yavaş yavaş İslam'dan uzaklaştı; bunun bir sonucu olarak bilimsel hareket önce durağanlaştı, sonra tamamen sona erdi. Bu durgunluğa yol açan nedenlerin bazıları Müslüman toplumun içinden, bazıları ise Hristiyanların ve Siyonistlerin Müslüman dünyaya yaptığı istilalar gibi dışarıdan kaynaklandı. Avrupa, deneysel bilimlerin metodolojisinden İslami inancın temelini çıkardı ve sonunda, Tanrı adına sıradan insanlara zulmeden Kilise'ye karşı ayaklanınca, deneysel bilimleri onları Tanrı'nın rehberliğine bağlayan İslami yönteminden yoksun bıraktı.

One ought to remember the fact that the experimental method, which is the dynamic spirit of modern Europe's industrial culture, did not originate in Europe but originated in the Islamic universities of Andalusia and of the East. The principle of the experimental method was an offshoot of the Islamic concept and its explanations of the physical world, its phenomena, its forces and its secrets. Later, by adopting the experimental method, Europe entered into the period of scientific revival, which led it step by step to great scientific heights. Meanwhile, the Muslim world gradually drifted away from Islam, as a consequence of which the scientific movement first became inert and later ended completely. Some of the causes which led to this state of inertia were internal to the Muslim society and some were external, such as the invasions of the Muslim world by the Christians and Zionists. Europe removed the foundation of Islamic belief from the methodology of the empirical sciences, and finally, when Europe rebelled against the Church, which in the name of God oppressed the common people, it deprived the empirical sciences of their Islamic method of relating them to God's guidance.

Böylece Avrupa düşüncesinin bütün temeli cahiliyye niteliği kazandı ve İslami kavramdan tamamen uzaklaştı, hatta onunla çelişen ve ona karşı çatışan bir hale geldi. Bu nedenle bir Müslümanın, İslami hayat anlayışını öğrenmek için Allah'ın hidayetine dönmesi gerekir; mümkünse kendi başına, aksi takdirde takvası ve imanı güvenilir olan, Allah korkusu taşıyan bir Müslümandan bilgi talep ederek.

Thus the entire basis of European thought became jahili and completely estranged from the Islamic concept, and even became contradictory and conflicting with it. It is necessary for a Muslim, therefore, to return to the guidance of God in order to learn the Islamic concept of life- on his own, if possible, or otherwise to seek knowledge from a God-fearing Muslim whose piety and faith are reliable.

İslam'da "Bilgiyi ondan öğrenin ki bilir" sözü, iman, din, ahlak ve değerler, adetler ve alışkanlıklar ile insan ilişkileriyle ilgili tüm konulara dair bilimler bakımından kabul edilebilir değildir.

In Islam the saying, 8'Seek knowledge from the one who knows", is not acceptable with respect to those sciences which relate to faith, religion, morals and values, customs and habits, and all those matters which concern human relationships.

Şüphesiz İslam, bir Müslümanın kimya, fizik, astronomi, tıp, teknoloji ve tarım, idare ve benzeri teknik ilimleri, gayri müslim birinden veya dindar olmayan bir Müslümandan öğrenmesine izin verir; ancak bu, bu ilimleri öğretebilecek takvâ sahibi Müslüman bilginlerin bulunmadığı durumda geçerlidir. Bugün içinde bulunulan durum da budur, çünkü Müslümanlar dinlerinden ve yaşam tarzlarından uzaklaşmış ve İslam'ın onları Allah'ın halifeleri olarak atadığını, Allah'ın kendilerine verdiği bu yüce makamı yerine getirmek için bütün ilimleri öğrenmek ve çeşitli yetenekler geliştirmekle yükümlü kıldığını unutmuşlardır. Ancak İslam, Müslümanların imanlarının esaslarını, inançlarının gereklerini, Kur'an'ın ve Hadis'in yorumunu, Peygamber ﷺ'in hayatını, tarih felsefesini, toplumlarının gelenek ve göreneklerini, devletlerinin anayasasını, siyasetlerinin biçimini ve benzeri ilim dallarını, gayri İslami kaynaklardan veya imanı ve dini bilgisi güvenilir olduğu bilinen dindar bir Müslüman dışında hiç kimseden öğrenmelerine izin vermez.

No doubt Islam permits a Muslim to learn chemistry, physics, astronomy, medicine, technology and agriculture, administration and similar technical sciences from a non-Muslim or from a Muslim who is not pious - and this under the condition that no God-fearing Muslim scientists are available to teach these sciences. This is the situation which exists now, because Muslims have drifted away from their religion and their way of life, and have forgotten that Islam appointed them as representatives of God and made them responsible for learning all the sciences and developing various capabilities to fulfill this high position which God has granted them. But Islam does not permit Muslims to learn the principles of their faith, the implications of their concept, the interpretation of the Qur'an, Hadith, the Prophet-peace be on him-the philosophy of history, the traditions of their society, the constitution of their government, the form of their politics, and similar branches of knowledge, from non-Islamic sources or from anyone other than a pious Muslim whose faith and religious knowledge is known to be reliable.

Bu satırları yazan kişi, insan bilgisinin hemen hemen her alanında kırk yıl boyunca okuyup araştırma yapmıştır. Bazı bilgi dallarında uzmanlaşmış, diğerlerini ise kişisel ilgisi nedeniyle incelemiştir. Sonra inancının kaynağına yönelmiştir. Şimdiye kadar okuduklarının, burada bulduklarıyla kıyaslandığında hiçbir şey olmadığını hissetmiştir. Bu ilimlerin peşinde kırk yıl harcadığına pişmanlık duymamaktadır, çünkü Câhiliyye'nin doğasını, sapmalarını, hatalarını ve cahilliğini; ayrıca gösterişini ve gürültüsünü, kibirli ve övünmeci iddialarını tanımıştır. Sonunda, bir Müslümanın eğitimi için bu iki kaynağı, yani İlahi hidayet kaynağıyla Câhiliyye kaynağını birleştiremeyeceğine ikna olmuştur.

The person who is writing these lines has spent forty years of his life in reading books and in research in almost all aspects of human knowledge. He specialized in some branches of knowledge and he studied others due to personal interest. Then he turned to the fountainhead of his faith. He came to feel that whatever he had read so far was as nothing in comparison to what he found here. He does not regret spending forty years of his life in the pursuit of these sciences, because he came to know the nature of Jahiliyyah, its deviations, its errors and its ignorance, as well as its pomp and noise, its arrogant and boastful claims. Finally, he was convinced that a Muslim cannot combine these two sources-the source of Divine guidance and the source of Jahiliyyah - for his education .

Bu benim kişisel görüşüm değildir; bu, sırf bazı kişilerin görüşüyle karara bağlanacak ciddi bir meseledir. Ayrıca ilahi bir ölçü bize bu konuyu yargılamanın yolunu sunduğunda, bir Müslüman'ın görüşüne dayanma sorusu zaten ortaya çıkmaz. Bu, Allah'ın ve Peygamberi ﷺ'nin hükmüdür ve meseleyi onlara havale ediyoruz. Onlara, bir mümine yakışan biçimde havale ediyoruz; çünkü tartışmalı bütün meseleler Allah'ın ve Peygamberi ﷺ'nin hükmüne götürülmelidir.

Even then, this is not my personal opinion; this is a grave matter to be decided merely by some person's opinion, and the question of depending on a Muslim's opinion does not arise when the Divine standard provides us a way to judge the matter. This is the decision of God and His Messenger - peace be on him - and we refer it to them. We refer it to them in the same manner as is befitting for a Believer, as all controversial decisions ought to be referred to the judgement of God and His Prophet-peace be on him.

Yüce Allah, Yahudilerin ve Hristiyanların Müslümanlara karşı nihai amaçları hakkında genel ifadelerle şöyle buyurur:

God Most High says in general terms concerning the ultimate aims of the Jews and Christians against Muslims:

Kitâb ehlinden birçoğu, kendilerine hak apaçık belli olduktan sonra bile, içlerindeki kıskançlık yüzünden sizi imanınızdan küfre döndürmek ister; ama onları affedin ve görmezden gelin, Allah emrini getirinceye kadar. Şüphesiz Allah her şeye kadirdir.

"Many among the People of the Book wish to turn you back from your faith toward unbelief, due to their envy, even after the truth has been known to them; but forgive and excuse them until God brings about His decision. Indeed, God has power over everything." (2:109)

{"Yahudiler ve Hristiyanlar, sen onların yoluna uymadıkça senden asla hoşnut olmayacaklardır. De ki: 'Şüphesiz ki doğru yol, Allah'ın yoludur.' Eğer bu ilim sana gelmişken onların arzularına uyarsan, Allah'a karşı sana ne bir yardımcı ne de bir dost bulunur." (2:120)}

"The Jews and Christians will not be pleased with you unless you follow their way. Say: "Indeed, God's guidance is the true guidance'. And if, after this knowledge has come to you, you follow their desires, then you will find no helper or friend against God." (2:120)

{"Ey iman edenler! Eğer Kitap ehlinden bir gruba uyarsanız, iman ettikten sonra sizi yeniden küfre döndürürler."} (3:100)

"O you who believe! If you follow a party of the People of the Book, they will return you to the state of unbelief after you have believed." (3:100)

Hafız Ebu Ya'la'nın rivayet ettiğine göre, Allah'ın Elçisi ﷺ şöyle buyurmuştur: "Ehl-i Kitap'a hiçbir şey sormayın. Onlar size yol gösteremezler, zaten kendileri de sapmış durumdadırlar. Onları dinlerseniz, bir yalanı kabul edebilir ya da bir gerçeği inkâr edebilirsiniz. Allah'a yemin olsun ki, Musa aranızda yaşıyor olsaydı, ona (Allah tarafından) bana uymaktan başka bir şey yapması caiz olmazdı." Allah'ın Yahudi ve Hıristiyanların nihai niyetleri konusunda Müslümanlara verdiği bu uyarıdan sonra, Yahudi ve Hıristiyanlar İslami inançları ya da İslam tarihini tartıştıklarında, ya da Müslüman toplumu, Müslüman siyasetini veya ekonomisini ilgilendiren öneriler sunduklarında bunu iyi niyetle, Müslümanların refahını gözeterek ya da hidayet ve nur arayışıyla yaptıklarını varsaymak, son derece kısa görüşlü olurdu. Allah'ın bu açık beyanından sonra hâlâ böyle düşünen kimseler gerçekten aldanmış durumdadır.

As reported by Hafiz Abu Y'ala, the Messenger of God- peace be on him- said: "Do not ask the People of the Book about anything. They will not guide you, In fact, they are themselves misguided. If you listen to them, you might end up accepting some falsehood or denying some truth. By God, If Moses had been alive among you, he would not be permitted (by God) anything except to follow me." After this warning to the Muslims from God concerning the ultimate designs of the Jews and Christians, it would be extremely short-sighted of us to fall into the illusion that when the Jews and Christians discuss Islamic beliefs or Islamic history, or when they make proposals concerning Muslim society or Muslim politics or economics, they will be doing it with good intentions, or with the welfare of the Muslims at heart, or in order to seek guidance and light. People who, after this clear statement from God, still think this way are indeed deluded.

Benzer şekilde, Yüce Allah'ın şu sözü: "De ki: 'Şüphesiz doğru yol, Allah'ın gösterdiği yoldur'" — Müslümanın bütün bu işlerde yöneleceği tek kaynağı belirler; çünkü Allah'ın hidayetinin ötesindeki her şey sapıklıktır ve O'ndan başka kimse hidayet edemez. Bunu ayetteki "De ki: 'Şüphesiz doğru yol, Allah'ın gösterdiği yoldur'" ifadesindeki vurgu açıkça ortaya koymaktadır. Bu ayetin anlamında hiçbir belirsizlik yoktur ve başka bir yorum mümkün değildir.

Similarly, the saying of God Most High: "Say: 'Indeed, God's guidance is the true guidance", determines the unique source to which every Muslim should turn for guidance in all these affairs, as whatever is beyond God's guidance is error and none other than He can guide, as is clear from the emphasis in the verse, "Say: 'Indeed, God's guidance is the true guidance". There is no ambiguity in the meaning of this verse and no other interpretation is possible.

Ayrıca, Allah'ın zikrinden yüz çeviren ve tek amacı bu dünya olan kişiden uzak durulmasına dair kesin bir emir de vardır. Böyle bir kişinin yalnızca zanna uyduğu açıklanır; Müslüman ise zanna uymaktan men edilmiştir. Böyle biri yalnızca dünya hayatının zahirini bilir ve gerçek ilme sahip değildir.

There i5 also a decisive injunction to avoid a person who turns away from the remembrance of God and whose only object is this world. It is explained that such a person follows mere speculation-and a Muslim is forbidden to follow speculation - and he knows only what is apparent in the life of this world and does not possess the true knowledge.

"Zikrimizden yüz çeviren ve yalnızca dünya hayatını isteyen kimseden uzak dur. Bilgilerinin ulaştığı sınır budur. Rabbin, Onun yolundan sapanı en iyi bilendir; doğru yola iletileni de en iyi bilendir." (53: 29-30)

"Avoid a person who has turned away from Our remembrance and does not desire anything beyond the life of this world, and this is the extent of his knowledge. Your Sustainer knows best who has gone astray from His path, and He knows best who is guided." (53: 29-30)

{"Dünya hayatının sadece zahirini bilirler, ahiretten ise gafildirler."} (30:7)

"They only know what is apparent in the life of this world, and are negligent of the Hereafter." (30:7)

Allah'ı anmaktan gafil olan ve tamamen bu dünyanın işleriyle meşgul olan bir kimse -günümüzdeki bütün 'bilim adamları' da böyledir- yalnızca görünen şeyleri bilir. Bu, bir Müslümanın bilenine tamamen güvenebileceği türden bir bilgi değildir; teknik bilgi düzeyinde onlardan öğrenilmesine izin verilen şeyler hariç. Psikolojik ve kavramsal konularda onların yorumlarını dikkate almamalıdır. Bu, Kur'an'da, "Bilenlerle bilmeyenler bir olur mu?" ayetinde olduğu gibi, defalarca övülen bilgi değildir. Bu soruyu sorduğu tam ayet şöyledir:

A person who is negligent in remembering God and is completely occupied with the affairs of this life-and that is the case with all the 'scientists' of today- knows only what is apparent, and this is not the type of knowledge, for which a Muslim can rely completely on its possessor, except for what is permitted to be learned from them to the extent of technical knowledge. He should ignore their interpretations concerning psychological and conceptual matters. This is not that knowledge which is praised repeatedly in the Qur'an for example in the verse, "Are they equal -those who know and those who do not know"? Those who take such verses out of context and argue are in error. The complete verse in which this rhetorical question is posed is as follows:

". . . Yoksa geceki saatlerde secde ederek ve ayakta durarak ibadet eden, ahiretten korkan ve Rabbinin rahmetini uman kimse (gibi olur mu)? De ki: "Bilenlerle bilmeyenler bir olur mu?" Şüphesiz öğüt ancak akıl sahipleri alır. (39:9)

". . . Or is he who is worshipful in the watches of the night, prostrating and standing, he being afraid of the Hereafter and hoping for the mercy of His Sustainer? Say: Are they equal - those who know and those who do not know? Indeed, the thinking persons take heed." (39:9)

Yalnızca geceleyin karanlıkta ibadet eden, ayakta duran veya secde eden, ahiretten korkan ve Rabbinin rahmetini umut eden kişi gerçekten bilgilidir; yukarıdaki ayetin işaret ettiği bilgi de budur. Yani Allah'a ve O'nu anmaya yönelten bilgi kastedilmektedir; insan fıtratını Allah'ı inkara doğru saptıran bilgi ise bu değildir.

Only such a person who, in the darkness of the night, remains worshipping, standing or prostrating, who fears the Hereafter, and hopes for the mercy of his Sustainer, is truly knowing, and it is his knowledge to which the above verse refers; that is to say, the knowledge which guides toward God and the remembrance of Him,. and not that knowledge which distorts human nature toward denial of God.

Bilginin alanı yalnızca inanç esasları, dini yükümlülükler veya neyin helal neyin haram olduğuna dair hükümlerle sınırlı değildir; alanı çok geniştir. Bunların hepsini, ayrıca doğa yasalarına dair bilgiyi ve insanın Allah katındaki yetkili konumuna ilişkin tüm meseleleri kapsar. Ancak temeli iman üzerine kurulmamış her bilgi, Kur'an'da sözü edilen ve sahipleri övgüye değer görülen bilginin tanımının dışında kalır. Astronomi, biyoloji, fizik, kimya ve jeoloji gibi evreni ve doğa yasalarını konu alan bilimler ile iman arasında güçlü bir ilişki vardır. Bu bilimlerin tamamı, kişisel görüş ve spekülasyonlarla saptırılmadıkça ve Tanrı kavramından yoksun biçimde sunulmadıkça, insanı Tanrı'ya götürür. Bu üzücü durum gerçekten Avrupa'da yaşandı. Avrupa tarihinde bilim adamları ile baskıcı Kilise arasında çok acı ve nefret dolu ayrılıkların ortaya çıktığı bir dönem geldi; sonuçta Avrupa'daki bütün bilimsel hareket Tanrı tanımazlıkla başladı. Bu hareket hayatın bütün yönlerini derinden etkiledi; hatta Avrupa düşüncesinin bütün karakterini değiştirdi. Bilim camiasının Kilise'ye karşı bu düşmanlığının etkisi yalnızca Kilise ya da onun inançlarıyla sınırlı kalmadı, bütün dine yöneldi; öyle ki spekülatif felsefe olsun, din ile ilgisi olmayan teknik ya da soyut bilimler olsun, bütün bilimler dine karşı döndü [Bkz. *The Future Belongs to This Religion* adlı kitaptaki "Al-Fisam al-Nakad" bölümü.]. Batı düşünce biçimleri ve bütün bilimler, bu zehirli etkilerin temeli üzerinde, her dine karşı bir düşmanlıkla ve özellikle İslam'a karşı daha büyük bir husumetle başladı. İslam'a yönelik bu düşmanlık özellikle belirgindir ve çoğu zaman, önce İslami inançların temellerini sarsmak, ardından da Müslüman toplumunun yapısını adım adım yıkmak amacını güden, iyi düşünülmüş bir planın sonucudur.

The sphere of knowledge is not limited to articles of faith, religious obligations, or laws about what is permissible and what is forbidden; its sphere is very wide. It includes all these and also the knowledge of natural laws and all matters concerning man s delegated role before God. However, any knowledge, the foundation of which is not based on faith, is outside the definition of that knowledge which is referred to in the Qur'an and the possessors of which are considered praiseworthy. There is a strong relationship between faith and all those sciences which deal with the universe and natural laws, such as astronomy, biology, physics, chemistry and geology. All these sciences lead man toward God, unless they are perverted by personal opinions and speculations, and presented devoid of the concept of God. Such a regrettable situation actually occurred in Europe. In fact, there came a time in European history when very painful and hateful differences arose between scientists and the oppressive Church; consequently the entire scientific movement in Europe started with Godlessness. This movement affected all aspects of life very deeply; in fact, it changed the entire character of European thought. The effect of this hostility of the scientific community toward the Church did not remain limited to the Church or to its beliefs, but was directed against all religion, so much so that all sciences turned against religion, whether they were speculative philosophy or technical or abstract sciences having nothing to do with religion [ Refer to the chapter, "Al- Fisam al-Nakad", in the book The Future Belongs to This Religion.] The Western ways of thought and all the sciences started on the foundation of these poisonous influences with an enmity toward all religion, and in particular with greater hostility toward Islam. This enmity toward Islam is especially pronounced and many times is the result of a well-thought-out scheme, the object of which is first to shake the foundations of Islamic beliefs and then gradually to demolish the structure of Muslim society.

Bunu bilmemize rağmen, İslami ilimlerin öğretiminde bile Batılı düşünce biçimlerine güvenmeye devam edersek, bu affedilemez bir körlük olur. Gerçekten de, yalnızca Batı kaynaklarından başka kaynağımız olmayan saf bilimsel veya teknolojik konuları öğrenirken uyanık kalmamız ve bu bilimleri felsefi spekülasyonlardan uzak tutmamız gerekir; çünkü bu felsefi spekülasyonlar genellikle dine ve özellikle İslam'a karşıdır. Onların en ufak bir etkisi, İslam'ın berrak pınarını kirletebilir.

If, in spite of knowing this, we rely on Western ways of thought, even in teaching the Islamic sciences, it will be an unforgiveable blindness on our part. Indeed, it becomes incumbent on us, while learning purely scientific or technological subjects for which we have no other sources except Western sources, to remain on guard and keep these sciences away from philosophical speculations, as these philosophical speculations are generally against religion and in particular against Islam. A slight influence from them can pollute the clear spring of Islam.