29. Kitâb, Cebrâil’in diliyle Resûlümüz Muhammed’e (ﷺ) indirilen yüce Kur’ân’dır. Kitâb, yedi Harf (“okuyuş biçimi”) üzere, mütevâtir nakille, Mushaf’ın iki kapağı arasında bize ulaştırılmış olandır.

29. The Kitaab is the noble Qur’an revealed to our Messenger Muhammad (PBUH) on the tongue of Jibreel. The Kitaab is that which has been transmitted to us between the two binds of the Mus-haf in the seven Harfs (“recitations”) through a mutawaatir transmission.

30. Kur'an-ı Kerim'den bize ulaşan, mütevatir bir nakildir. Bunun Kur'an olduğunu ve yalnızca bunun delil olduğunu biliyoruz. Ahad (tek kişinin rivayet ettiği) olarak bize nakledilen şeyler ise, İbn Mes'ud'un Mushaf'ı ve diğerleri gibi, delil değildir. Çünkü Peygamber (PBUH), Kur'an-ı Kerim'den kendisine indirilenleri, sözü kesin delil olan bir topluluğa tebliğ etmekle görevlendirilmiştir. Sözü kesin delil olanların, işitmiş oldukları bir şeyi nakletmemeyi kabul edecekleri düşünülemez. Eğer sözü kesin delil olanlar tarafından nakledilmemiş bir şey bulursak, o, tek bir rivayet olur ve (kesin delil olarak) kabul edilmez. Çünkü bu, Elçi'nin (PBUH) tebliğ etmekle görevlendirildiği yoldan farklı bir biçimde, tek kişilik bir nakil olarak gelmiş olur. Oysa Elçi (PBUH) Kur'an'ı, ezberleyecek ve sözü kesin delil olacak pek çok Müslümana tebliğ etmiştir; buna ek olarak onun yazılması yönündeki emri de vardır.

30. What has been transmitted to us from the Noble Qur’an is a mutawaatir transmission. We know that this is Qur’an and only this is a proof. As for what has been narrated to us as ahaad (single narrations), such as the Mus-haf of Ibn Mas’ud and others, they are not a proof. This is because the Prophet (PBUH) was entrusted to convey what had been revealed to him from the Noble Qur’an to a group whose speech would be decisive proof. It cannot be imagined that those whose speech is a decisive proof would agree to not transmit something they had heard. If we find something not transmitted by those whose speech is a decisive proof, then it is a single narration, which is not recognised (as decisive proof) This is because it has come in a manner other than that which the Messenger (PBUH) has been entrusted to convey, in terms of it being of singular transmission. This is unlike the way the Messenger (PBUH) conveyed the Qur’an, where he conveyed it to many Muslims who would memorise it and whose speech would be a decisive proof; this is beside his order for it to be written.

31. Kur'an-ı Kerim'in zâhir (dış) veya bâtın (gizli) bir anlamı yoktur. O, Arapların dilinde gelmiş Arapça bir kelamdır. Allah (SWT) şöyle buyurmuştur:

31. The Noble Qur’an does not have a zaahir (outer) or baatin (secret) meaning. It is an Arabic speech, which has come in the tongue of the Arabs. He (SWTH) said:

"Biz onu Arapça bir Kur'an olarak indirdik" [Yusuf: 2] Ve O (SWT) şöyle buyurdu:

“We have sent it down as an Arabic Qur’ân” [Yusuf: 2] And He (SWTH) said:

"Açık Arapça ile" [Şuara: 195] Bu, her Arapça sözün anlaşıldığı şekilde anlaşılır. Kur'an-ı Kerim ile Allah'ın kastettiği, Yüce Kur'an'ın kendisinin ifade ettiği şeydir; Allah (SWT) ifade edilenden başka bir şey kastetmemiştir. Onun murat ettiği, yalnızca sözdizimi anlayışından anlaşılır. Böylece,

“In the plain Arabic language” [Ash-Shu’araa’: 195] It is understood the same way as any Arabic speech is understood. What Allah intends by the Qur’an is what has been expressed by the Noble Qur’an itself; Allah (SWTH) did not intend anything other than what was expressed. His intention is only understood from understanding of the syntax. Thus,

Allah'ın (SWTH) muradı yalnızca ifade edilen şeydir. Arapça anlam, Allah'ın (SWTH) konuşmasında kastettiği, Arapça kelimelerde ve Arapça üslupta ifade ettiği şeydir. Buna göre sözün maksadı, sözün dilsel delillerle ve Kitap ile Sünnet'te zikredilen şer'î delâletle gösterdiği şeydir. Bunun bir "zahiri" ya da "batını" yoktur; aksine Arapça sözün, Arapça kelimelerin ve Arapça üslupların Arapça anlayışı yoluyla işaret ettiği bir anlamı vardır.

the intention of Allah (SWTH) is only what was expressed. The Arabic meaning is what Allah (SWTH) intended in His speech, which He expressed in the Arabic words and Arabic style. Accordingly, the import of the speech is what the speech indicated, through the linguistic proofs and the Shar’ee indication mentioned in the Kitaab or Sunnah. This has no ‘outer’ or ‘inner’; it rather has a meaning indicated by the Arabic speech, through the Arabic understanding of the Arabic words and Arabic styles.

32. Kur'an, muhkem (açık ve kesin) ayetlerden ve müteşabih (müphem) ayetlerden oluşmaktadır; bu, Allah'ın (SWT) şu sözüne dayanmaktadır:

32. The Qur’an is composed of aayaat which are MuHkamaat (clearcut) and aayaat which are mutashaabihaat (ambiguous), due to the saying of Allah (SWTH):

“Onda, tamamen açık olan ayetler vardır; bunlar Kitabın temelleridir. Diğerleri ise tamamen açık değildir.” [Âl-i İmrân: 7] Muhkem kısma gelince, bu, anlamı apaçık ve belli olan, başka bir anlam ihtimalini ortadan kaldıran metindir; yani delaleti açık seçiktir ve yoruma açık değildir. Nitekim Allah (SWT)'ın şu sözü gibi:

“In it are Verses that are entirely clear, they are the foundations of the Book; and others not entirely clear.” [Aali ‘Imraan: 7] As for the MuHkam part, it is the text whose meaning is apparent and clear such that it precludes the possibility of having any other meaning, i.e. its indication is explicit and not open to interpretation, Such as the saying of Alla (SWTH):

"Allah alışverişi helal kılmış, riba'yı (faizi) haram kılmıştır." [Al-Bakara: 275] Ve Allah'ın (SWT) şu sözü:

Allah has permitted trading and forbidden Riba (usury).” [Al-Baqarah: 275] And His (SWTH) saying:

“Hırsızın, erkek de olsa kadın da olsa, (bilek eklemi hizasından) sağ elini kesin.” [el-Mâide: 38] Ve Allah'ın (SWT) şu sözü:

“Cut off (from the wrist joint) the (right) hand of the thief, male or female.” [Al- Maa`idah: 38] And His (SWTH) saying:

“Ve kısasta sizin için hayat vardır, ey akıl sahipleri.” [Bakara: 179] Müteşabih kısma gelince, o, muhkemin zıddıdır. Birden fazla anlamaya açık olan, yani mümkün anlamlarının birbiriyle çeliştiği metindir. Birbiriyle çelişen birçok anlama açıktır. Örneğin,

“And there is (a saving of) life for you in Al-Qisas (the Law of Equality in punishment), O men of understanding” [Al-Baqarah: 179] As for the mutashaabih part, it is the opposite of muhkam. It is the text which is open to more than one meaning, i.e. where the possible meanings conflict. It is open to a number of conflicting meanings. For example,

"Boşanmış kadınlar (evlenmeleri konusunda) üç adet dönemi beklerler." [Bakara: 228] Allah (SWT) şöyle buyurmuştur:

“And divorced women shall wait (as regards their marriage) for three menstrual periods.” [Al-Baqarah: 228] He (SWTH) said:

"...ancak kadınlar bundan vazgeçmedikçe veya nikâh bağı kendi elinde bulunan (koca) vazgeçmedikçe." {el-Bakara: 237} (SWT) buyurmuştur:

“unless they (the women) agree to forego it, or he (the husband), in whose hands is the marriage tie.” [Al-Baqarah: 237] He (SWTH) said:

"ya da kadınlarla temas etmiş olursanız." [Mâide: 5] Yüce Allah şöyle buyurmuştur:

“or you have been in contact with women.” [Al-Maa’idah: 5] He (SWTH) said:

“Ve celâl ve ikram sahibi Rabbinin Yüzü baki kalacaktır.” [Er-Rahman: 27] Yüce Allah şöyle buyurmuştur:

“And the Face of your Lord full of Majesty and Honour will abide forever.” [Ar-Rahman: 27] He (SWTH) said:

"Şüphesiz sen Bizim gözetimizdesin." [Et-Tur: 48] Yine (SWTH) şöyle buyurmuştur:

“For verily, you are under Our Eyes.” [Al-Tur: 48] He (SWTH) also said:

"el-Yâsîn: 71" ayetindeki "Elimizin ürettiklerinden" ve benzeri, lafızları birbiriyle çelişen ve uzlaştırılamayan birden çok anlama gelebilen, dolayısıyla bu anlamlardan birini belirleyecek bir dilsel karine (bağlam ipucu) gerektiren örnekler de böyledir. Bunların görünürdeki anlamı, Allah'ın (SWT) insanbiçimciliğe (teşbih) yol açan bir yoruma götürebilir; oysa ne akıl ne de şer'î delil bunun mümkün olduğunu gösterir. Bu nedenle, kastedilen anlamı belirlemek için dilsel veya şer'î bir karineye ihtiyaç vardır.

“from Our Handiwork” [Yaaseen: 71], and other such examples whose wording have a number of conflicting meanings and cannot be reconciled. Rather they need a linguistic qareenah (linkage), which would specify one of the meanings. It might also have an apparent meaning that implies anthropomorphisation (of Allah (SWTH)), a matter that is not possible, either rationally or by shar’, for the word to indicate. So, it needs a linguistic or shar’ee qareenah (linkage) to determine the intended meaning.