مرحلهٔ بعدی در توصیف قرآنی از رشد جنین انسان، پوشاندن استخوان‌ها با گوشت است. واژهٔ «کَسَوْنا» به معنای پوشاندن، جامه پوشاندن، لباس بر تن کردن و آراستن است. همچنین معانی آویختن، آویزان کردن، روبه‌رو شدن، پوشش دادن از درون و قاب گرفتن را در بر دارد. تفسیرهای دیگر این واژه عبارت‌اند از: در بر گرفتن، پوشاندن، قرار دادن، لغزاندن و نمایان ساختن یا شبیه جلوه دادن.۷۹ واژهٔ «لَحْم» به معنای گوشت، یا تکه‌ای از گوشت است.۸۰ ۸۱

The next stage in the qur’anic description of the development of the human embryo is clothing the bones with flesh. The word kasauna means: to clothe, to dress, to garb and to attire. It also carries the meanings of: to hang, to drape, to face, to line and to case. Further interpretations of the word include: to incase, to cover, to put, to slip and to give the appearance of and make look like.79 The word lahm means flesh, meat, or a piece of flesh or meat. 80 81

کلماتی که در قرآن برای توصیف این مرحله به کار رفته‌اند، به‌طرز قابل توجهی با جنین‌شناسی نوین هم‌خوان است. واژهٔ «کسونا» به مهاجرت و تجمع میوبلاست‌ها اشاره دارد که سازمان‌دهی شده و به توده‌های عضلانی پشتی و شکمی تبدیل می‌شوند و استخوان‌بندی در حال رشد را در بر می‌گیرند. این تحولات فیزیولوژیکی با معانی‌ای که «کسونا» دارد روشن می‌شود، از جمله: پوشاندن، لباس پوشاندن، در بر گرفتن و پوشانیدن. واژهٔ «لحم» تنها به عضلات اندام‌ها محدود نمی‌شود، بلکه بر توده‌های عضلانی‌ای که استخوان‌بندی محوری را احاطه کرده‌اند نیز اطلاق می‌شود.

The words used in the Qur’an to describe this stage are remarkably consistent with modern embryology. The word kasauna denotes the migration and aggregation of the myoblasts which organize into dorsal and ventral muscle masses surrounding the developing skeleton. These physiological developments are illustrated by the meanings kasauna carries, such as: to clothe, to dress, to incase and to cover. The word lahm is not just limited to the limb muscles but also applies to the muscles masses surrounding the axial skeleton.

بری میچل و رام شارما فرایند شکل‌گیری عضلات را در اسکلت در حال رشد اندام توضیح می‌دهند:

Barry Mitchell and Ram Sharma elucidate the process of muscle formation over the developing limb skeleton:

ماهیچههای اندامها از میوبلاستهای موجود در بخش نزدیک (پروگزیمال) جوانهٔ اندام متمایز میشوند و بهزودی عصبدهی خود را از شاخههای شکمی اعصاب نخاعی دریافت میکنند. سپس میوبلاستها به سمت دور (دیستال) مهاجرت میکنند و خیلی زود در دو توده ماهیچهای، یکی پشتی و یکی شکمی، سازماندهی میشوند که اسکلت در حال رشد را احاطه کردهاند و عصبدهی خود را همراه خود حمل میکنند.82.

The limb muscles differentiate from myoblasts in the proximal part of the limb bud, and soon receive their innervations from the ventral rami of the spinal nerves. The myoblasts then migrate distally and soon become organized into a dorsal and ventral muscles mass surrounding the developing skeleton, carrying their innervations with them.82.

جان آلن و بورلی کریمر تأیید می‌کنند که چگونه عضلات اندام‌ها شکل می‌گیرند: اندکی پس از آنکه مدل‌های غضروفی استخوان‌ها ساخته شد، سلول‌های عضله‌ساز که اکنون به میوبلاست تبدیل شده‌اند، در بخش‌های شکمی و پشتی اندام‌ها گرد هم می‌آیند و توده‌های عضلانی را تشکیل می‌دهند. این توده‌های عضلانی، یعنی محفظه‌های مربوطه، عضلات خم‌کننده و بازکننده مفاصل را پدید می‌آورند. عضلات چرخاننده نیز شکل می‌گیرند، به‌طوری که خم‌کننده‌ها و پronator‌ها با هم مرتبط‌اند و بازکننده‌ها و supinator‌ها با هم مرتبط‌اند.83.

John Allen and Beverley Kramer confirm how limb muscles are formed: Soon after the cartilaginous models of the bones have been established, the myogenic cells, which have now become myoblasts, aggregate to form muscle masses on the ventral and dorsal aspects of the limbs. These muscle masses, the relevant compartments, form the flexors and extensors of the joints. Rotator muscles are also formed so that flexors and pronators are related and extensors and supinators are related.83.

روند شکل‌گیری عضلات تنها به اندام‌ها محدود نمی‌شود. هنگامی که چارچوب اسکلتی استقرار یافت، عضلات در اطراف اسکلت در حال رشد شروع به شکل‌گیری می‌کنند. برای نمونه، جنین‌شناس بروس کارلسون تأکید می‌کند که عضلات صورت پس از شکل‌گیری ساختار اسکلتی اصلی صورت شکل می‌گیرند.84

The process of muscular formation is not just limited to the limbs. Once the skeletal framework is in place, muscles start to form around the developing skeleton. For example, embryologist Bruce Carlson highlights how the facial musculature forms once the basic facial skeletal structure takes place.84

کاوسانا و لحم (کلیدواژه‌های این مرحله): مهاجرت و تجمع سلول‌های عضلانی در اطراف اندام در حال رشد و اسکلت محوری، برای تشکیل عضلات، تاندون‌ها و بافت پیوندی.

Kausana and lahm (the key words in this stage): the migration and aggregation of the muscles cells around the developing limb and axial skeleton, to form muscles, tendons and connective tissue.

فاضلان تاریخ‌پژوه گواهی می‌دهند که پیامبر محمد ﷺ این مرحله را از فیلسوف یونانی ارسطو رونویسی کرده است. گفتهٔ زیر از ارسطو: «اطراف استخوان‌ها و متصل به آن‌ها با رشته‌های نازک و تارمانند، بخش‌های گوشتی می‌رویند که استخوان‌ها به خاطر آن‌ها وجود دارند»⁸⁵ به نظر می‌رسد با این آیهٔ قرآن همبستگی دارد که «سپس استخوان‌ها را با گوشت پوشاندیم».

Academic historians attest the Prophet Muhammad ﷺ plagiarised this stage from the Greek Philosopher Aristotle. Artistotle’s following statement “Round about the bones, and attached to them by thin fibrous brands, grow fleshy parts, for the sake of which the bones exist”85 seems to correlate with the qur’anic statement “then we clothed the bones with flesh”.

در مقایسه‌ی این دو بیان، روشن است که قرآن آگاهی درونی و دقیقی از چگونگی شکل‌گیری عضلات نشان می‌دهد. توصیفِ «تجمّع» میوبلاست‌ها و «مهاجرت به سمت دورتر» آن‌ها، با ذکرِ واژه‌ی «کَسَوْنا» (پوشاندن و در بر کردن) در قرآن، بیان شده است. چنین سطحی از جزئیات در توصیف ارسطو وجود ندارد. باید توجه داشت که مهاجرت میوبلاست‌هایی که استخوان‌ها را احاطه می‌کنند با چشم غیرمسلح دیده نمی‌شود. این واقعیت این تصور را ایجاد می‌کند که قرآن منشأی الهی دارد و نقش آن را به عنوان نشانه‌ای به سوی امر متعالی تأیید می‌کند.

In comparing the statements it is clear the Qur’an demonstrates an intimate and detailed knowledge of the process of how muscles are formed. A depiction of the myoblasts ‘aggregating’ and ‘migrating distally’ is made with the qur’anic mention of kasauna (to clothe and incase). This level of detail is not, however, included in Aristotle's description. It must be noted that the migration of the myoblasts surrounding the bones cannot be seen with the naked eye. This fact creates an impression of the Divine nature of the Qur'an and reiterates its role as a signpost to the transcendent.

این مقایسه از زاویه‌ای جالب و مهم می‌تواند بررسی شود. این مقایسه به‌جای آنکه اصالت قرآن را نفی کند، ادعاهایی را که می‌گویند پیامبر محمد ﷺ از ارسطو رونویسی کرده است، از میان برمی‌دارد. پرسشی که در نگاه نخست به ذهن می‌آید این است: اگر پیامبر ﷺ از آثار ارسطو گرفته باشد، چگونه است که قرآن تنها اطلاعات درست را دربردارد و از افزودن اطلاعات نادرست ارسطو خودداری کرده است؟

An interesting and significant perspective can be taken considering the similarities between both these statements. Rather than negate the authenticity of the Qur’an, it serves to dismantle the claims that the Prophet Muhammad ﷺ copied Aristotle. What is primarily brought to mind is the question of how, if the Prophet ﷺ is supposed to have taken from Aristotle’s work, is it the Qur’an only contains the correct information and refused to include Aristotle’s incorrect information?

در بررسی بیشتر این پرسش، مشکلات دیگری در فرضیهٔ اقتباس آشکار می‌شود که ناگزیر اعتبار و اصالت قرآن را ثابت می‌کند. برای نمونه، چگونه می‌توان توضیح داد که پیامبر ﷺ این دیدگاه ارسطو را نپذیرفت که جنین نر در سمت چپ رحم و جنین ماده در سمت راست رحم شکل می‌گیرد؟ ۸۶ یا این واقعیت که قرآن آن نظریهٔ ردشده و نادرستِ ارسطو را نقل نکرده که بر اساس آن، منی با خون حیض زنان آمیخته می‌شود و با منعقد شدن آن، جنین شکل می‌گیرد؟ و چه چیزی باعث شد که قرآن در مرحلهٔ لقاح، واژهٔ «نطفه» را به‌جای «حیض» (خون حیض) مشخص کند؟ افزون بر این، ارسطو بر این باور بود که بخش بالایی بدن پیش از بخش پایینی شکل می‌گیرد: «اکنون، بخش بالایی بدن نخستین بخشی است که در جریان شکل‌گیری جنین مشخص می‌شود؛ بخش پایینی با گذشت زمان رشد می‌کند.» ۸۷

In exploring the above question further problems with the plagiarisation thesis are brought to light, which inevitably prove the credibility and authenticity of the Qur'an. For example, how can we explain the Prophet ﷺ not adopting the Aristotelian view that male embryos are generated on the left side of the womb, and female embryos on the right side of the womb? 86 Or the fact that the Qur’an does not mention Aristotle’s discredited and misapplied theory of semen mixing with women’s menstrual blood coagulating to form the embryo? And what caused the distinction between the Qur’an’s specification of nutfah instead of haydh (menstrual blood) during the stage of fertilization? Moreover, Aristotle held the belief that the upper body is formed before the lower body: Now the upper portion of the body is the first to be marked off in the course of the embryo's formation; the lower portion receives its growth as time goes on. 87.

این مفهومی است که قرآن به آن اشاره نمی‌کند.

Again, this is a concept the Qur’an does not mention.

اگر ادعای سرقت ادبی ارسطو را جدی بگیریم، باید یک پرسش نهایی را مطرح کنیم: چرا قرآن، در حالی که هیچ راه علمی برای اثبات یا ابطال گفته‌های ارسطو به عنوان درست یا نادرست وجود نداشت، عمداً این حدس‌های نادرست را حذف کرده است؟ انتخاب خاص قرآن برای توصیف این مرحله (کسوت پوشاندن) مستلزم آگاهی عمیق از مهاجرت میوبلاست‌ها است. این فرایند که قرآن آن را به شکلی شگفت‌انگیز توصیف کرده، همان‌طور که توضیح داده شد، با چشم غیرمسلح قابل مشاهده نیست.

If the claim that Aristotle was plagiarised is to be taken seriously we must ask a final question: why, when there was no scientific way of proving or disproving Aristotle’s statements as true, does the Qur’an choose to specifically omit these wrong conjectures? The Qur’an’s particular choice of the word to describe this stage (to clothe) would require an intimate knowledge of the migration of the myoblasts. This process, remarkably illustrated in the Qur’an, cannot - as explained - be seen with the naked eye.

بنابراین روشن است که این ادعاها غیرمنطقی و مبتنی بر احتمال‌اند و از قدرت تبیینی و گستره‌ی کافی بی‌بهره‌اند. شباهت میان این دو عبارت ابزاری است برای نقد و واسازی فرضیه‌ی سرقت ادبی، زیرا این فرضیه بر احتمال بسیار اندک و ناچیزی استوار است که پیامبر محمد ﷺ اطلاعات درست را برگیرد، در همان حال واژه‌های موجزتری برای توصیف فرایند بیابد، اطلاعات نادرست را کنار گذارد و جنبه‌های دیگری از این فرایند را که در ادبیات یونانی ذکر نشده است، در خود جای دهد ﷺ.

منتقدانِ توصیفِ قرآنیِ جنینِ در حالِ رشدِ انسان معتقدند که واژهٔ «لحم» (گوشت) دقیق‌ترین واژه برای این کار نیست و واژهٔ «عضلات» (ماهیچه) مناسب‌تر است. این رویکرد بی‌پایه است، زیرا واژهٔ «لحم» بسیار فراگیرتر است. این واژه در معنای خود، ماهیچه و دیگر جنبه‌های گوشت مانند تاندون‌ها و بافت پیوندی را نیز دربرمی‌گیرد، که همه در این مرحله دخیل‌اند. جان آلن و بورلی کرامر این مرحله را چنین توضیح می‌دهند:

Critics of the qur’anic description of the developing human embryo maintain that the word lahm (flesh) is not the most accurate word to use and the word adlat (muscle) is more appropriate. This approach is insubstantial because the word lahm is far more comprehensive. It includes muscle and other aspects of flesh such as tendons and connective tissue in its meaning, all of which are involved at this stage. John Allen and Beverley Kramer explain this stage:

در نهایت، عضلات و تendon ها به ساختارهای استخوانی متصل می‌شوند تا بتوانند از طریق مفاصل، حرکات خود را ایجاد کنند.88

Ultimately, the muscles and tendons become attached to the bony structures so that they can produce their actions across the joints.88

این گفته ثابت می‌کند که تحریم علیه گوشت (لحم) بی‌اثر است. صرفاً ذکر «عضله» برای توصیف آنچه در این مرحله رخ می‌دهد، کافی و جامع نیست.

This statement proves the imposition against lahm to be ineffective. Simply specifying ‘muscle’ would not be comprehensive enough to describe what occurs at this stage

مفسّران درباره‌ی توصیف قرآن از مراحل رشد جنین انسان ادعا می‌کنند که قرآن توالی نادرستی از رویدادها را دربارهٔ استخوان‌ها و پوشش گوشتی آن‌ها بیان می‌کند. آنان می‌گویند شکل‌گیری استخوان و عضله همزمان رخ می‌دهد، اما قرآن از حرف عطف «فَ» استفاده می‌کند که در بافت این آیه، بر پشت سر هم آمدن سریع یک رویداد پس از دیگری دلالت دارد. برای نمونه، قرآن می‌فرماید: {ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظَامًا فَكَسَوْنَا الْعِظَامَ لَحْمًا}؛ «سپس آن پاره‌گوشت را استخوان‌ها کردیم، و (فَ) آن استخوان‌ها را با گوشت پوشاندیم».

Commentators on the qur’anic description of the developing human embryo claim the Qur’an portrays an inaccurate succession of events with regards to the bones and the clothing of the flesh. They declare bone and muscle formations occur simultaneously, but the Qur’an uses the connective particle fa, which in the context of the verse, indicates a quick succession of one thing happening after the other. For instance the Qur’an says “We made that lump into bones, and (fa) We clothed those bones with flesh”.

این دیدگاه، سوءفهمی از بافت زبانی آیه است. کاربرد حرف «فَ» در قرآن در بافت خلق کردن نیست، بلکه در بافت پوشاندن استخوان‌ها با گوشت است. قرآن مشخص نمی‌کند که گوشت (یا عضلات) چه زمانی شکل گرفته است؛ تنها مشخص می‌کند که پوشیده شدن استخوان‌های اندام با گوشت چه زمانی رخ می‌دهد. این، همان‌طور که جان آلن و بورلی کرامر توضیح می‌دهند، بلافاصله پس از آن است:

This view represents a misunderstanding of the linguistic context of the verse. The Qur’an’s use of the particle fa is not in the context of creating; rather it is in the context of clothing the bones with flesh. The Qur’an does not specify when the flesh (or muscles) were formed; it only specifies when the clothing of the limb bones with flesh happens. This, as John Allen and Beverley Kramer explain, is straight after:

بلافاصله پس از تشکیل الگوهای غضروفی استخوان‌ها، سلول‌های میوژنیک که اکنون به میوبلاست تبدیل شده‌اند، در سطوح شکمی و پشتی اندام‌ها به هم می‌پیوندند و توده‌های عضلانی را تشکیل می‌دهند. 89

Soon after the cartilaginous models of the bones have been established, the myogenic cells, which have now become myoblasts, aggregate to form muscle masses on the ventral and dorsal aspects of the limbs. 89

لازم است توضیح دهیم که این ادعا هیچ پایه علمی ندارد، زیرا تشکیل استخوان‌های اندام و تشکیل عضلات آن همزمان نیست. جنین‌شناس بروس کارلسون تأیید می‌کند که استخوان‌های اندام پیش از عضلات اندام شکل می‌گیرند: «اسکلت نخستین بافت اصلی اندام است که نشانه‌های آشکار تمایز را نشان می‌دهد.» [Carlson, 90]

A significant clarification to make is that this contention has no scientific basis because limb bone and muscle formation are not simultaneous. Embryologist Bruce Carlson confirms the limb bones as being formed before the limb muscles: The skeleton is the first major tissue of the limb to show overt signs of differentiation. 90