یک شعر از چینوآ آچِبِه، رمان‌نویس، شاعر و منتقد اجتماعی اهل نیجریه، با عنوان «کرکس‌ها» به این ماهیت متضاد انسان می‌پردازد. او ما را به تصور ویژگی‌های متقابل زندگی یک کرکس فرا می‌خواند. کرکس «سر کوفته‌اش» را روی «استخوان شکسته‌ی یک درخت مرده» می‌گذارد. این پرنده که مُرده‌خوار است، «باقی‌مانده‌های تو‌خالی» را با «چشم‌های سرد و تلسکوپی» زیر نظر دارد، پس از آنکه «چشم‌های» «جسد ورم‌کرده‌ی» را در گودالی پر از آب درآورده و «چیزهای درون شکمش» را خورده است. صحنه تیره و نفرت‌انگیز است، تا آنکه جنبه‌ی دیگر و متضاد کرکس را می‌بینیم. برای مثال، آچِبِه توضیح می‌دهد که چقدر عجیب است که همان کرکس با «عشق» ورزیدن نشان می‌دهد و محل خون و کثافت را مرتب و تمیز می‌کند. این پرنده حتی با «صورتش رو به دیوار» می‌خوابد و به تیرگی‌ای که دورش را گرفته نگاه نمی‌کند. حتی «به جفتش نزدیک میشود و در کنارش آرام میگیرد». با در نظر داشتن این دوگانگی است که آچِبِه سپس توجه ما را به سوی انسانها برمی‌گرداند. آنها نیز میتوانند با چنین دوگانگی‌هایی وجود داشته باشند و چنین درک شوند.
A poem by the Nigerian novelist, poet and social critic Chinua Achebe entitled “Vultures” draws on such a conflicting nature of man. It challenges us to imagine the juxtaposing features of a vulture’s life. The vulture rests its “bashed in head” on a “broken bone of a dead tree”. A scavenger, it keeps a watch on its “hollowed remnants in easy range of cold telescopic eyes” having “picked the eyes” of its “swollen corpse in a water-logged trench and ate the things in its bowel.” The scene is bleak and repulsive - until we see another, contrasting, side to the vulture. For example, Achebe describes how strange it is that the same vulture demonstrates “love” by tidying and cleaning its site of blood and gore. The vulture will even sleep with “her face turned to the wall!” and not looking upon the bleakness that surrounds her. It will even “nestle close to his mate”. It is with this duality in mind that Achebe then turns our focus towards human beings. They too can exist with such dualities, and be perceived as such.
و یک مثال دیگر در این زمینه، ماجرای اردوگاه بلزن و فرمانی است که در آن صادر شد. اردوگاه برگن‌بلزن که در شمال آلمان قرار داشت، اردوگاه کار اجباری‌ای بود که در جریان هولوکاست برای اعدام یهودیان به کار می‌رفت. حدود ۵۰٬۰۰۰ یهودی در این اردوگاه جان باختند، از جمله آن دفترچه‌نویس کودک سرشناس، آن فرانک. آچبه آن فرمان را چنین توصیف می‌کند:
A further example of this rests in the example of the Belsen Camp and the commandment issued therein. The Bergen-Belsen camp, situated in northern Germany was a concentration camp used in the execution of Jews in the Holocaust. Approximately 50,000 Jews met their death at the camp including well-known child diarist Anne Frank, Achebe describes the commandment:
…و این گونه بود فرمانده‌ی بلزن.
“…Thus the Commandant at Belsen.
کمپ به خانه بازمی‌گردد.
Camp going home for.
روزی که با دودهایی از...
the day with fumes of.
"human roast clinging" is not a complete sentence, but as a phrase it might be translated as: "کباب انسان که می‌چسبد"
Note: this is a literal rendering of the given words, so the result is a rough translation without context.
human roast clinging.
«rebelliously to his hairy» — این عبارت به شکل فعلی ناقص و نامفهوم است و ترجمهٔ دقیقی برای آن وجود ندارد. اگر منظور «rebelliously» به معنای «با سرکشی» و «hairy» به معنای «پرمو» است، لطفاً متن کامل‌تر یا اصلی را ارسال کنید تا ترجمه کنم.
rebelliously to his hairy.
بینی را بسته نگه می‌دارد.
nostrils will stop.
در کنار دکان شیرینی‌فروشی سرِ راه.
at the wayside sweet-shop.
و یک شکلات بردار.
and pick up a chocolate.
برای فرزندان خردسالش...
for his tender offspring..
در خانه منتظر بازگشت بابا هستم… ستایش برای خداوند بسیار بخشنده.
waiting at home for Daddy’s return … Praise bounteous.
پروردگاری، اگر بخواهید.
providence if you will.
که حتی به یک غول هم اعطا می‌کند۔
that grants even an ogre.
کرم شب‌تاب کوچکی۔
a tiny glow-worm.
مهربانی‌ای که در خود جای گرفته است.
tenderness encapsulated.
در غارهای یخزده‌ی بی‌رحم.
in icy caverns of a cruel.
یا دل، وگرنه ناامیدی.
heart or else despair.
برای هر جوانه‌ای.
for in every germ.
از همان نوع محبت است.
of that kindred love is.
«lodged the perpetuity» — this is a short English phrase, and I'll translate it into Persian:
«تأمین دائمی را ثبت کرد» (در صورت نیاز به معنای حقوقی، «تعهد دائمی را ثبت کرد» نیز ممکن است.)
lodged the perpetuity.
از شر آنچه (آفریده است)...13
of evil.”13
آنچه این شعر بر آن تأکید دارد این است که انسان می‌تواند با نمایش‌های مثبت مهربانی و توجه برانگیخته شود، و می‌تواند به ژرفای پستی و فساد سقوط کند. این امر امروز با ابزارهای مکانیکیِ غیرانسانی‌سازی بیش از پیش صادق است. نگهبانان نازی اگر می‌دانستند که نه خودِ آنان، بلکه پنکه‌ها بودند که انسانها را در اتاق‌های گاز اردوگاه‌های نابودی می‌کشتند، احساس بهتری می‌داشتند.
What the poem emphasises is that man can be inspired by positive displays of kindness and care and plunged into the abyss of depravity. This is made all the more true today with the means of mechanical dehumanisation. Nazi guards would feel better knowing that it was not they, but the fans, that were killing human beings in the gas chambers of the extermination camps.
در مقابل فاصله‌ای که آچبه میان فرمانده نازی و «بوی» قربانیانی که با گاز کشته بود قرار می‌دهد، در حملات پهپادی «روی مانیتور هیچ گوشت و خونی نیست، فقط مختصات است».۱۴ یکی از افسران پیشین سیا چنین توصیف می‌کند: «می‌توانستی آن آدم‌کوچولوهای در حال دویدن را ببینی و انفجار که رخ می‌داد، و وقتی دود می‌نشست، فقط آوار و چیزهای سوخته باقی مانده بود.»۱۵ همانند فرمانده‌ای که در راه کشتار، توقف می‌کند تا برای فرزندش شکلاتی بخرد، سرهنگ مایکل لناهان، خلبان پهپاد پریدیتور و مدیر عملیات اسکادران شناسایی ۱۹۶، می‌گوید: «عجیب است، فکر کنم. کاملاً متفاوت است؛ از اینکه احتمالاً یک موشک شلیک کنی، به سراغ بازی فوتبال پسرت بروی.» او در صبح قاتل است و در شب پدر.۱۶ همان‌گونه که الله به ما خبر داده است، نفس انسان هم به کاستی‌های اخلاقی آغشته است و هم به آگاهی از خداوند! (الشمس: ۸)
In contrast to Achebe’s Nazi commandant having “fumes” in his nostrils of victims he had gassed to death, in drone strikes “there’s no flesh on your monitor, just coordinates.”14 A former CIA officer describes: “You could see these little figures scurrying and the explosion going off and when the smoke cleared, there was just rubble and charred stuff.”15 Like the commandant stopping to buy a chocolate for his child, Colonel Michael Lenahan, a Predator pilot and operations director for the 196 th Reconnaissance Squadron, says, “It’s bizarre, I guess. It is quite different – going from potentially shooting a missile, then going to your kid’s soccer game”: a killer in the morning and a father in the evening.”16 As Allāh had informed us, the human self is imbued with moral failings as well as with consciousness of God! (91:8).
در مصاحبه‌ای با ایران افراتی، سرباز پیشین ارتش اسرائیل که در شهر اشغالی الخلیل خدمت کرده، او توضیح می‌دهد که چگونه ستم نظام‌مند علیه فلسطینی‌ها با لایه‌هایی از غیرانسانی‌سازی تقویت میشود؛ غیرانسانی‌سازی‌ای که از کودکی او آغاز شد و هنگام اعزامش به سرزمین‌های اشغالی شدیدتر گشت.
In an interview with former Israeli Army combat soldier Eran Efrati who served as a soldier in the occupied city of Hebron, he describes how the systematic oppression against Palestinians is underscored by layers of dehumanising that began from when he was very young and become more pronounced during his drafting into the occupied territories.
او توضیح داد که به کودکان آموزش داده میشود که زندگی فلسطینیان با ارزش زندگی یک اسرائیلی برابر نیست، و اگر یک شهرک‌نشین یهودی به فلسطینی‌ای آزار برساند، حتی تا حد قتل او، یک سرباز اسرائیلی نمی‌تواند مداخله کند. وی توضیح می‌دهد که فلسطینیان انسان کامل به شمار نمی‌آیند، بلکه فروتر از انسان تلقی می‌شوند. این امر در سیاست شلیک برای کشتن در زمان حکومت‌نظامی در سرزمین‌های اشغالی نیز بازتاب دارد، زیرا در آن میان میان مرد، زن، کودک، معلول، مادر یا یتیم هیچ تفاوتی گذاشته نمی‌شود. افراتی توضیح می‌دهد:
Children, he explained, are taught that Palestinian life is not to be accorded the same value as an Israeli life, that an Israeli soldier cannot intervene if a Jewish settler is abusing a Palestinian, even to the point of carrying out the murder of a Palestinian. He explains how Palestinians are not considered fully human, but sub-human. The latter is reflected in that there is no differentiating between man, woman, child, disabled, mother, or orphan in Israel’s shoot-to-kill policy during curfews in the occupied territories. Efrati describes:
«چگونه یک سرباز نازی می‌تواند صبح از خواب بلند شود، همسرش را در آغوش بگیرد و ببوسد، و بعد به اردوگاه برود و کارش را انجام دهد؟ من واقعاً نمی‌توانستم این را بفهمم. و وقتی برای نخستین بار وارد سرزمین‌های اشغالی شدم، فهمیدم که چگونه ممکن است در درون خود دچار تناقض شد. به‌عنوان یک انسان می‌توانی کارت را انجام دهی و در خانه یک فرد دیگر باشی؛ دوست دوست‌داشتنی و مهربان، یا پسر، یا برادر باشی، و در همان حال مردمی را زیر حکومتی چنان ستمگر نگه داری که مردم نه‌تنها بر اثر گلوله‌های تو، بلکه به سبب کمبود کالری ورودی به سرزمین‌هایشان، مانند آنچه در غزه رخ می‌دهد، از ستم یا بیماری جان می‌دهند. این درک در دوران سربازی‌ام… مرا در سمت درست تاریخ قرار داد.»17
“How can a Nazi soldier get up in the morning, give his wife a hug and kiss and go out to the camp and do his job? I just couldn’t understand it. And when I got into the Occupied Territories for the first time, I understood how there can be a contradiction inside yourself. As a human being you can do your job and be one person at home – be a loving, caring boyfriend, or son, or brother and at the same time hold people under a regime so oppressed that people are dying not only from your bullets but from the amount of calories entered into their territories like in Gaza, from oppression or sickness. This realisation during my time as a soldier… put me on the right side of history.”17
مردم همه یکسان نیستند، و هیچ فردی هم در تمام طول زمان یکسان نیست. بنابراین مسلمان باید طبیعت پیچیدهٔ انسان را در نظر داشته باشد. برداشت فرد از دیگری در یک زمان معین، تصویر کامل از هیچ چیز نیست. همچنین، یک نگرش منفی دربارهٔ جامعهٔ دیگری که در رسانهها گسترش می‌یابد، نباید مسلمان را وادار کند که دیدگاه خود را نسبت به دیگران تغییر دهد یا روش دعوت دیگران به سوی الله را به‌طور اساسی تغییر دهد. به یاد داشته باشید که هر انسانی با فطرتی سرشته شده که توانایی شناخت الله را دارد، و ریشهٔ دعوت اسلامی در این نهفته است که روح انسان را با استعداد واقعی انسانی‌اش همسو کنیم.
گاهی مردم از شنیدن همان داستان‌های منفی دربارهٔ دیگران خسته می‌شوند؛ گاهی از رسانههای اصلی به شکل‌های نوین رسانه روی می‌آورند؛ و گاهی رابطهٔ آنان با عضوی از آن جامعه مانع از شکل‌گیری نظرات منفی میشود.
People are not all the same, and nor is one single person the same throughout. The Muslim must therefore bear in mind the complex nature of a person. Perceptions of another at one given time is not the complete picture of anything. Similarly, a negative idea about another community which proliferates on the media should not require a Muslim to change his outlook on others nor radically change his method of calling others to Allah. Remember that everyone is born with an innate disposition in being able to recognise Allāh and it is in realigning the human spirit with one’s real human potential that lies at the root of the Islamic call. Sometimes people tire of hearing the same negative stories about others; other times they navigate from mainstream to forms of new media; other times their relationship with that community member inhibits the formulating of negative opinions.