1 Gabatarwa
1 Introduction
Al'adar (thaqafa) ta kowace al'umma ita ce kashin bayanta da kuma tushen wanzuwarta. Bisa wannan al'ada ne ake gina wayewar al'umma (hadhara), ake kuma ayyana manufofinta da burinta, da kuma salon rayuwarta. Mutanen al'umma suna samun siffarsu daga wannan al'ada, wadda ke haɗa su waje guda kamar a cikin tukunya ɗaya, har al'ummar ta bambanta da sauran al'ummomi. Wannan al'ada ita ce: akidar hankali ta al'umma (‘aqeedah) da dokoki, mafita da tsare-tsaren da suke fitowa daga wannan akida. Haka kuma ita ce ilimi da ilimomin da aka gina bisa gare ta, da kuma al'amuran da suke da alaƙa da wannan akida, kamar tarihin al'umma da yadda ta gudanar da rayuwarta (Seerah) da tarihinta. Idan an share wannan al'ada gaba ɗaya, wannan al'umma, a matsayinta ta al'umma ta musamman, za ta ɓace; manufarta da salon rayuwarta za su canza, biyayyarta za ta karkata, kuma za ta yi tangaɗi a hanyarta tana bin al'adun wasu al'ummomi.
The culture (thaqafa) of any nation is the backbone of its existence and survival. Based on this culture, the Ummah’s civilisation (hadhara) is founded, and its goals and objective are defined, and its way of life is defined. The individuals of the Ummah are moulded by this culture in one melting pot such that the Ummah becomes distinguished from the other nations. This culture is: The Ummah’s intellectual doctrine (‘aqeedah) and the rules, solutions and systems emanating from this intellectual doctrine. It is also the knowledge and sciences built upon it, as well as the events linked to this intellectual doctrine such as the Ummah’s conduct (Seerah) and history. If this culture is wiped out, this Ummah, as a distinct Ummah, would disappear; thus its objective and way of life would change, and its allegiance would shift, and it would stumble in its path following other nations’ cultures.