Nabi yang Diberkati ﷺ menerima dua jenis wahyu ilahi. Yang pertama ialah wahyu yang dibacakan [matluww], dan yang kedua ialah wahyu yang tidak dibacakan [ghair-matluww]. Wahyu yang dibacakan ialah yang dibaca [iaitu al-Qur'an]; wahyu yang tidak dibacakan ialah yang tidak dibaca [iaitu hadis Nabi yang Diberkati ﷺ]. Petunjuk tentang akar wahyu yang tidak dibacakan dapat ditemui dalam ayat-ayat al-Qur'an. Allah (SWT) berfirman dalam al-Qur'an yang mulia: {Dan Kami tidak menjadikan kiblat yang engkau (Muhammad) telah berkiblat kepadanya melainkan supaya Kami mengetahui siapa yang mengikut Rasul dan siapa yang berpaling tadah.}3

The Blessed Prophet (PBUH) received two types of divine revelations. One is the spoken [matluww] and the second, the unspoken [ghair-matluww]. The spoken revelation is that which is recited [i.e., the Qur’an]; the unspoken revelation is that which is not recited [i.e., the aúódõth of the Blessed Prophet (PBUH)]. An indication of the roots of the unspoken revelation can be found in the ayas of the Qur’an. Allah (SWTH) says in the Holy Qur’an: And We appointed the qibla to which you were used only to test those who followed the Messenger from those who would turn on their heels.3

Untuk memperoleh pemahaman yang lebih luas tentang ayat ini, penting bagi kita untuk meneliti latar belakang sejarahnya.

To gain a broader understanding of this aya, it is important that we look into its historical background.

Sejurus selepas hijrah ke Madinah, Nabi yang Diberkati (PBUH) dan para Sahabat diperintahkan untuk solat menghadap Masjid al-Aqsa di Baitul Maqdis. Masjid al-Aqsa menjadi kiblat kaum Muslimin selama tujuh belas bulan. Selepas tujuh belas bulan, perintah untuk solat menghadap Masjid al-Aqsa dimansuhkan dan kaum Muslimin diperintahkan untuk solat menghadap Makkah. Perintah ini ditetapkan melalui ayat berikut:

Shortly after the migration to Madina, the Blessed Prophet (PBUH) and the Sahaba were told to pray towards Masjid al-Aqüó in Jerusalem. Masjid al-Aqüó became the qibla of the Muslims for seventeen months. After seventeen months, the order to pray towards Masjid al-Aqüó was abrogated and Muslims were ordered to pray towards Makka. This order was established through the following aya:

Hadapkanlah wajah kalian ke arah Masjid al-Haram.

Turn your faces towards al-Masjid al-Haram.

Dan Kami tidak menjadikan kiblat yang dahulu kamu gunakan melainkan untuk menguji siapa yang mengikuti Rasul dan siapa yang berbalik ke belakang.

And We appointed the qibla to which you were used only to test those who followed the messenger from those who would turn on their heels.

Dalam ayat ini, Allah (SWTH) menyebut perintah pertama, iaitu menghadap ke arah Baitul Maqdis, sebagai perintah-Nya sendiri. Ini menanamkan dalam diri pembaca bahawa Allah (SWTH) sendirilah yang berada di sebalik perintah menghadap Masjid al-Aqsa. Namun apabila kita membaca al-Qur'an, kita tidak menemui sebarang ayat yang menyatakan bahawa Allah (SWTH) memerintahkan kaum Muslimin supaya solat menghadap Baitul Maqdis. Hakikatnya, perintah itu datang daripada Nabi yang diberkati (PBUH) dan bukan daripada mana-mana ayat al-Qur'an. Ayat itu tidak berkata, "Nabi yang diberkati (PBUH) telah menetapkan perintah…", sebaliknya ia berkata, "Kami menetapkan kiblat…." Ini membawa kita kepada kefahaman bahawa perintah Nabi yang diberkati (PBUH) tidak berbeza daripada perintah Allah (SWTH). Buktinya sangat jelas sehingga tidak memerlukan penjelasan lanjut. Pernyataan jelas daripada al-Qur'an mengenai perintah yang diberikan oleh Nabi yang diberkati (ﷺ) ini menunjukkan satu kepercayaan asas tentang aḥādīth Nabi yang diberkati (PBUH), bahawa ia merupakan satu bentuk wahyu. Inilah yang dikenali sebagai wahyu yang tidak dibacakan atau tidak dilafazkan.

In this aya, Allah (SWTH) mentions the first order, which was to face towards Jerusalem, as His own order. This impresses upon the reader the fact that Allah (SWTH) himself was behind the order to face Masjid al-Aqsa. But when we read the Qur’an we do not find any such aya in which Allah (SWTH) ordered the Muslims to pray towards Jerusalem. The fact is that this order came from the Blessed Prophet (PBUH) and not from any aya of the Qur’an. The aya does not say, “The Blessed Prophet (PBUH) enacted the order…” rather it says, “We appointed the qibla….” This brings us to the understanding that the order of the Blessed Prophet (PBUH) is no different from the order of Allah (SWTH). The proof is so self-evident it does not require any further clarification. This clear statement from the Qur’an regarding the order given by the Blessed Prophet () demonstrates a fundamental belief about the aúódõth of the Blessed Prophet (PBUH): that they are a form of revelation. And this is what is known as the unspoken or unrecited revelation.

Ayat yang disebutkan di atas juga mengungkapkan beberapa perkara penting yang lain:

The aya mentioned above also reveals some other important points:

Satu jenis wahyu yang istimewa telah diturunkan kepada Nabi yang diberkati ﷺ, yang bukan merupakan sebahagian daripada al-Qur'an.

1. A special type of revelation was sent to the Blessed Prophet (PBUH) which was not a part of the Qur’an.

2. Wahyu-wahyu ini datangnya daripada Allah (SWT).

2. These revelations were from Allah (SWTH).

3. Begitu juga, hukum-hukum yang diambil daripada wahyu yang tidak dilafazkan juga merupakan hukum Allah (SWT).

3. Similarly, the rulings that derived from the unspoken revelations were also the rulings of Allah (SWTH).

Semua Sahabat diwajibkan melaksanakan perintah-perintah daripada wahyu yang tidak dibacakan dengan cara yang sama seperti mereka melaksanakan wahyu yang dibacakan [Al-Qur'an]. Sebahagian perintah diturunkan untuk menguji iman kaum Muslimin, terutamanya perintah-perintah yang diturunkan melalui wahyu yang tidak dibacakan, untuk melihat sama ada mereka mentaati perintah tersebut. Banyak contoh lain boleh dikemukakan, tetapi tidak disebutkan di sini kerana ingin meringkaskan.

All the Sahaba were obligated to fulfill the orders of the unspoken revelations in the same manner as they were the spoken revelation [Qur’an]. Some orders were revealed to test the õmón of the Muslims, particularly those orders that were revealed through the unspoken revelation, to see whether they obeyed the orders. Many other examples could be cited, but they have not been mentioned for the sake of brevity.

Walaupun dalil yang disebutkan tadi menegaskan kepentingan Hadith dan kesahihannya sebagai sumber hukum dalam Islam, ia juga menetapkan bahawa pemeliharaan al-Qur'an turut merangkumi pemeliharaan Hadith. Al-Qur'an itu sendiri adalah inti pati pemikiran Islam dan merupakan kata putus dalam perkara ini. Allah berfirman:

While this aforementioned proof highlights the importance of the Ahadith and their validity as an authority in Islam, it also establishes that the preservation of the Qur’an includes preservation of the úódõth. The Qur’an itself is the essence of Islamic thought and is the final word in this matter. The Qur’an states:

Sesiapa yang mengikuti Nabi ﷺ, sesungguhnya dia telah mengikuti Allah.

"Whosoever follows the Blessed Prophet (PBUH) has followed Allah".

Dalam ayat ini Al-Quran memerintahkan kita untuk mengikuti jalan Nabi yang mulia ﷺ, kerana mengikuti Nabi yang mulia ﷺ ialah mengikuti Allah (SWT). Pernah seorang wanita datang kepada sahabat yang terkenal, ‘Abd Allah ibn Mas‘ud. Dia berkata, “Saya pernah mendengar anda melarang orang daripada melakukan perkara-perkara tertentu, padahal saya telah membaca Al-Quran dari awal hingga akhir dan saya tidak pernah membaca Al-Quran yang memerintahkan kita menjauhi perkara-perkara ini.” ‘Abd Allah ibn Mas‘ud menjawab, “Sekiranya kamu membaca Al-Quran, tentu kamu akan menemuinya. Tidakkah kamu membaca ayat Al-Quran ini:

In this aya the Qur’an orders us to adhere to the way of the Blessed Prophet (PBUH), as adherence to the Blessed Prophet (PBUH) is adherence to Allah (SWTH). Once, a woman came to the famous Sahabi, ‘Abd Allah ibn Masood . She said, “I have heard you stop people from doing certain things even though I have read the Qur’an from cover to cover and I have never read the Qur’an ordering us to abstain from these things.” ‘Abd Allóh ibn Masood replied, “Had you read the Qur’an you would have found it. Have you not read this aya of the Qur’an:

"Apa jua yang diberikan oleh Nabi ﷺ kepadamu, maka terimalah; dan apa jua yang dilarangnya, maka tinggalkanlah."

"Whatever the Prophet (PBUH) gives you, accept it; and whatever he disapproves of, abstain from it".

Daripada kejadian ini kita belajar bahawa ayat ini merangkumi hadith Nabi yang diberkati ﷺ dan menetapkan kewibawaan hadith dalam Islam.

From this incident we learn that this aya incorporates the aúódõth of the Blessed Prophet (PBUH) and establishes the authority of the Ahadith in Islam.