Boeken zijn de instrumenten van kennis, en de vroege generaties (Salaf) hadden de beste en meest volledige manieren in hun omgang met hun boeken, en zij deden alle mogelijke inspanningen om deze te verzamelen.

Books are the instruments of knowledge, and the Salaf would have the best and most complete manners when dealing with their books, and they would exert all the effort they could in collecting them.

“Als student van kennis moet men ernaar streven om de boeken die hij nodig heeft te verzamelen en bij elkaar te brengen, hetzij door ze te kopen, te huren of te lenen. Zij zijn de instrumenten waarmee hij leert, en hij zou zijn aandeel in kennis en begrip niet mogen beperken tot enkel het verzamelen en bij elkaar brengen ervan, zoals het geval is bij velen van hen die zichzelf toeschrijven aan de islamitische jurisprudentie (Fiqh) en de overlevering (Hadith). En hoe voortreffelijk is degene die zei:

“As a student of knowledge, one should strive to collect and gather the books that he needs, whether by purchasing, renting, or borrowing them. They are the instruments by which he learns, and he shouldn’t limit his share of knowledge and understanding to merely collecting and gathering them, as is the case with many of those who ascribe themselves to Fiqh and Hadith. And how excellent is the one who said:

Als je geen scherpe geheugen hebt * dan is je verzameling boeken van geen nut… Het wordt aangemoedigd om je boeken uit te lenen aan degenen die ze niet zullen beschadigen. Hoewel een groep geleerden dit ontmoedigde, zou men het toch moeten doen, aangezien het een vorm is van elkaar helpen bij het vergaren van kennis, en met inachtneming van de deugd en de beloning van het uitlenen van boeken.

If you are not a sharp memorizer * Then your collection of books is of no benefit… It is encouraged to lend your books out to those who will not damage them. Although a group of the scholars discouraged this, one should still do it since it is a form of assisting each other in gaining knowledge, and considering the virtue and reward of lending out books.

De lener dient de uitlener te bedanken en hem met het goede te belonen, en hij mag het boek niet te lang bij zich houden zonder dat daar een noodzaak voor is. Integendeel, hij moet het aan hem teruggeven als hij heeft gekregen wat hij eruit nodig had, en hij mag het niet bij zich bewaren als de eigenaar erom vraagt. Het is hem niet toegestaan om voetnoten aan het boek toe te voegen zonder toestemming van de eigenaar, noch is het hem toegestaan om iets te schrijven nabij de inleiding of de conclusie, tenzij de eigenaar dit goedkeurt. Hij mag het niet aan iemand anders uitlenen, en hij mag het niet bij iemand anders achterlaten, tenzij daar een noodzaak voor is.

The borrower should thank the lender and reward him with good, and he shouldn’t keep the book with him for too long without a need for it. Rather, he should return it to him if he has obtained what he needs from it, and should not keep it stored with him if the owner requests it. He is not allowed to add footnotes to the book without the permission of the owner, nor is he allowed to write anything near the introduction or conclusion unless the owner approves. He should not lend it out to anyone else, and should not leave it with anyone else unless there is a need to do so.

"Als hij een deel of het geheel ervan wil kopiëren, mag hij niet schrijven terwijl het papier op of in het boek ligt. Hij mag geen open pen erop laten liggen, en hij mag geen pen over de pagina's van het boek halen."151

If he wants to copy a portion or all of it, he shouldn’t write while the paper is on or in the book. He shouldn’t leave an open pen on it, and he shouldn’t run a pen over the pages of the book.”151

En al-Khatib (moge Allah hem genadig zijn) rapporteerde dat Waki’ zei: “De eerste zegen van overlevering (Hadith) is dat je je boeken uitleent.” Sufyan ath-Thawri zei: “Wie gierig is met zijn kennis, zal worden beproefd met één van drie zaken: hij zal vergeten en niet in staat zijn te memoriseren, of hij zal er geen voordeel uit halen, of hij zal merken dat hij zijn boeken verliest.” En het is ongewenst dat de lener boeken achterhoudt van hun eigenaren, en hij moet ze zo snel mogelijk aan hun eigenaren teruggeven… Yunus vertelde dat Yazid tegen hem zei dat az-Zuhri zei: “O Yunus, wees waakzaam voor het verraad van boeken.” Dus vroeg Yunus: “En wat is het verraad van boeken?” Hij zei: “Dat je ze achterhoudt van hun eigenaren.” al-Fudayl bin ‘Iyad (moge Allah hem genadig zijn) zei: “Het behoort niet tot de daden van de behoedzame of de geleerde dat je het gehoor en de boeken van een man inneemt en ze bij je houdt.”

And al-Khatib (may Allah have Mercy on him) reported that Waki’ said: “The first blessing of Hadith is that you lend out your books.” Sufyan ath-Thawri said: “Whoever is stingy with his knowledge will be tested with one of three things: he will forget and be unable to memorize, or he will not benefit from it, or he will find himself losing his books.” And it is disliked for the borrower to keep books from their owners, and he must return them to their owners as quickly as possible… Yunus narrated that Yazid said to him that az-Zuhri said: “O Yunus, beware of the treachery of books.” So, Yunus asked: “And what is the treachery of books?” He said: “That you keep them from their owners.” al-Fudayl bin ‘Iyad (may Allah have Mercy on him) said: “It is not from the actions of the cautious or the scholar that you take a man’s hearing and books and keep them with you.

“Wie dit doet, heeft zichzelf onrecht aangedaan.” En een aantal van hen onthielden zich ervan om hun boeken uit te lenen vanwege dit verschijnsel waarbij boeken werden achtergehouden bij de eigenaren, zoals Sufyan (moge Allah hem genadig zijn) zei: “Leen aan niemand een van je boeken uit,” en ar-Rabi’ bin Sulayman zei: “al-Buiti schreef aan mij:”

Whoever does this has wronged himself.” And a number of them refrained from lending out their books because of this phenomenon of keeping books from their owners, as Sufyan (may Allah have Mercy on him) said: “Do not lend anyone any of your books,” and ar-Rabi’ bin Sulayman said: “al-Buiti wrote to me:

“Leer je boeken uit je hoofd, want als je er een verliest, zul je hem nooit meer kunnen vervangen.”152

“Memorize your books, because if you lose one of them, you’ll never be able to replace it.”””152

“En als iemand iets uit het boek schrijft of het eruit haalt, dan mag hij het niet open en bloot op de vloer verspreiden. In plaats daarvan moet hij het tussen twee andere boeken of voorwerpen leggen, of op de bekende vouwstoel die voor boeken wordt gebruikt, om te voorkomen dat de band van het boek beschadigd raakt. Als hij het op een verhoogde plaats plaatst, moet dit op een stoel, een boekenkast, enzovoort zijn. Het is het beste dat het boek niet rechtstreeks op de grond wordt geplaatst om te voorkomen dat het vuil of nat wordt. Als hij het op een stuk hout plaatst, moet hij een doek tussen het hout en het boek leggen om te voorkomen dat de omslag verandert of vergaat.”

“And if one is writing something from the book or pulls it out, he shouldn’t spread it on the floor in an open fashion. Rather, he should put it between two other books or objects, or the well-known folding chair used for books in order not to damage the binding of the book. If he places it in an elevated location, it should be on a chair, a bookshelf, etc. It is best that the book not be placed directly on the ground in order to avoid getting it dirty or wet. If he places it on a piece of wood, he should place some cloth between it and the book to prevent the cover from becoming altered or decomposed.

Men dient bijzondere aandacht te besteden aan de wijze waarop hij zijn boeken organiseert, en dit te doen in overeenstemming met de deugd, het belang en de betekenis van elk boek. Hij dient dus het edelste boek boven alle andere te plaatsen, en vervolgens geleidelijk naar beneden te werken. Indien zijn bibliotheek de Noble Qur’an bevat, dient deze boven alle andere boeken te worden geplaatst, en het beste is dat deze in een zak wordt gedaan en aan een schoon, puur deel van de muur wordt bevestigd dat binnen handbereik is.

One should pay special attention to how he organizes his books, and should do so in accordance with the virtue, importance, and significance of each book. So, he should place the noblest book above all the others, and then work his way down gradually. If his library contains the Noble Qur’an, it should be placed above all the other books, and what is best is that it be placed in a sack and nailed to a clean, pure part of the wall that is within reach.

Vervolgens komen de boeken van overlevering (Hadith), zoals ‘Sahih al-Bukhari’ en ‘Sahih Muslim’. Dan komen de uitleg van de Qur’an, dan de uitleg van overlevering (Hadith), dan de boeken betreffende de principes (usul) van de Religie, dan de principes van islamitische jurisprudentie (Fiqh), dan islamitische jurisprudentie (Fiqh), dan grammatica en taal, dan Arabische poëzie, en dan algemene poëzie.

Then come the books of Hadith, such as ‘Sahih al-Bukhari’ and ‘Sahih Muslim.’ Then come the explanations of the Qur’an, then the explanations of Hadith, then the books regarding the principles (usul) of the Religion, then the principles of Fiqh, then Fiqh, then grammar and language, then Arabic poetry, then general poetry.

Als twee boeken in hetzelfde vakgebied gelijkwaardig zijn in deugd, dan moet hij het boek met meer inhoud van de Qur'an of overlevering (Hadith) hoger plaatsen dan het andere. Als zij in dit opzicht ook gelijkwaardig zijn, dan moet hij het boek met de meer deugdzame auteur hoger plaatsen dan het andere. Als zij hierin ook gelijkwaardig zijn, dan moet hij de oudere en meer algemeen aanvaarde van de twee hoger in zijn bibliotheek plaatsen. Als zij in dit opzicht ook gelijkwaardig zijn, dan moet hij het boek plaatsen dat authentieker en betrouwbaarder is.

If two books in the same field are equal in virtue, he should place the one with more Qur’an or Hadith content higher than the other. If they are equal in this regard as well, he should place the one with the more virtuous author higher than the other. If they are equal in this as well, he should place the older and more widely accepted of the two higher in his library. If they are equal in this regard as well, he should place the one that is more authentic and trustworthy.

Als men een boek leent, dient hij dit onmiddellijk terug te geven als de eigenaar daarom verzoekt. Als men een boek koopt, dient men het begin, het midden, het einde en de inhoudsopgave door te bladeren.

If one borrows a book, he should immediately give it back if the owner requests it. If he purchases a book, he should flip through its beginning, middle, end, and table of contents.

Hij zou de pagina's ervan moeten doorbladeren en de schijnbare authenticiteit en het nut ervan moeten beoordelen als hij niet genoeg tijd heeft om het in detail te lezen.

He should flip through its pages and evaluate its apparent authenticity and benefit if he doesn’t have enough time to read it in detail.

Indien iemand iets uit het boek met zijn eigen handschrift kopieert, dient hij te beginnen met ‘Bismil-Lah ar-Rahman ar-Rahim’ (In de Naam van Allah, de Genadevolle, de Barmhartige). Indien het boek begint met een inleiding die de lof van Allah of vrede en zegeningen voor Zijn Boodschapper ﷺ bevat, dient hij dit na de basmalah uit te schrijven. Daarna dient hij te schrijven wat hij uit het boek wenst over te nemen.

If one copies something from the book in his handwriting, he should begin with ‘Bismil-Lah ar-Rahman ar-Rahim’ (In the Name of Allah, the Beneficent, the Merciful). If the book begins with an introduction that contains the praise of Allah or peace and blessings upon His Messenger, he should write this out after the basmalah. He should then write what he wants from the book.

Wanneer men de Naam van Allah, de Verhevene, schrijft, dient men deze te volgen met een beschrijving van verhevenheid, zoals Ta’ala (de Verhevene), Subhanah (Geprezen zij Hij), ‘Azza wa Jall (de Machtige en Majestueuze), Taqaddas (vrij van gebreken), enzovoort.

Whenever one writes the Name of Allah, the Exalted, he should follow it up with a description of exaltation, such as Ta’ala (the Exalted), Subhanah (Glorified is He), ‘Azza wa Jall (the Mighty and Majestic), Taqaddas (free from imperfection), etc.

Wanneer hij de naam van de Profeet ﷺ schrijft, dient hij daarachter ‘as-Salatu was-Salamu ‘alayh’ (gebeden en vrede zij met hem) te schrijven, en hij dient dit ook met zijn tong uit te spreken. De gewoonte van de vroege generaties (Salaf) en degenen die na hen kwamen, was om dit volledig en onafgekort uit te schrijven – zelfs als het vele malen op dezelfde regel werd herhaald – in tegenstelling tot wat de achteruitgestelde auteurs van onze tijd doen, door ‘SAW’, ‘PBUH’ of ‘SAWS’ te schrijven, en dit alles doet afbreuk aan de rechten die hij op ons heeft ﷺ.

Whenever he writes the name of the Prophet (peace be upon him), he should write after it ‘as-Salatu was-Salamu ‘alayh’ (prayers and peace be upon him), and he should also say this with his tongue. The habit of the Salaf and those who came after them was to write this out fully and unabbreviated - even if it was repeated many times on the same line – as opposed to what the backwards authors of our times do, writing ‘SAW,’ ‘PBUH,’ or ‘SAWS,’ and all of this detracts from the rights he has upon us (peace be upon him).

Indien men een vermelding tegenkomt van een Metgezel – laat staan de belangrijkste onder hen – dient hij ‘Radi Allahu ‘anhu’ (moge Allah tevreden met hem zijn) te schrijven, en hij mag geen vrede en zegeningen aanroepen behalve voor de Profeten of Engelen, behalve bij het volgen van hen.

If one comes across mention of a Companion – let alone the major ones – he should write ‘Radi Allahu ‘anhu’ (may Allah be Pleased with him), and he is not to invoke peace and blessings except for the Prophets or Angels, except in following them.

Als hij een vermelding tegenkomt van een van de vroege generaties (Salaf), dient hij ‘Rahimahu Allah’ (moge Allah hem genadig zijn) te schrijven, vooral wanneer hij verwijst naar de grote, bekende, leidende geleerden van de Islam (moge Allah hen allen genadig zijn).

If he comes across mention of one of the Salaf, he should write ‘Rahimahu Allah’ (may Allah have Mercy on him), especially when referring to the major, well-known, leading scholars of Islam (may Allah have Mercy on them all).

En het is geen probleem om voetnoten, punten van voordeel en belangrijke opmerkingen in de marges van de boeken die hij bezit te schrijven, en men zou niets anders moeten schrijven dan de belangrijke punten die betrekking hebben op dat specifieke boek, zoals een punt van verwarring, een gelijkenis, een voorbeeld, een fout, enzovoort.

And there’s no problem in writing footnotes, points of benefit, and important notes in the borders of the books he owns, and one shouldn’t write except the important points related to that particular book, such as a point of confusion, a parable, an example, a mistake, etc.

Maar hij zou het boek niet moeten overladen met vreemde en gedetailleerde secundaire zaken, en hij zou niet zoveel voetnoten moeten toevoegen dat de pagina's erdoor verduisterd worden of dat er te veel ruimte in het boek wordt verspild.

But, he shouldn’t crowd the book with strange and detailed secondary matters, and shouldn’t add so many footnotes that it darkens the pages or wastes too much space in the book.

Men dient niet tussen de regels door te schrijven. Hoewel sommigen dit deden door in het rood tussen de regels te schrijven, is het beter om dit geheel na te laten.153

One should not write between the lines. Although some did this by writing in red between the lines, it is better to leave this totally.”153