24. Hadhaarah en madaniyyah zijn twee woorden die veelvuldig worden gebruikt. Ze zijn toegepast op één en hetzelfde, namelijk het resultaat van de geest. Het wordt gebruikt voor filosofie, het denken en alles wat gerelateerd is aan de levensvisie. Beide woorden zijn ook gebruikt voor tastbare, zintuiglijk waarneembare objecten, die het resultaat zijn van industrie en technologie, en voor alle andere tastbare vormen in het leven. Er wordt gezegd: “de Hadhaarah van de vorige naties”, of “de beschaving (madaniyyah) van de eerdere naties”, wat bedoeld wordt als wat deze naties hebben nagelaten wat betreft gedachten die betrekking hebben op de levensvisie, zoals religie, filosofie en dergelijke; en wat zij hebben nagelaten wat betreft artefacten en materiële vormen zoals gebouwen, vervaardigde werktuigen en dergelijke. Er wordt ook gezegd: “de cultuur of beschaving van deze tijd”, wat bedoeld wordt als alles wat de geest heeft voortgebracht, zowel in termen van gedachten als materiële vormen. Het gebruik van deze termen op deze wijze is onjuist. Wat de geest voortbrengt wat gerelateerd is aan de levensvisie, is volkomen verschillend van de tastbare en materiële vormen die zij voortbrengt, zoals industrie en uitvindingen. De juiste mening is dat de eerste term (Hadhaarah) gebruikt moet worden voor de eerste van deze twee betekenissen, terwijl de tweede term (madaniyyah) gebruikt moet worden voor de tweede betekenis. Dus Hadhaarah wordt gedefinieerd als een verzameling concepten over het leven, terwijl madaniyyah wordt gedefinieerd als de tastbare en materiële objecten.

24. Hadhaarah and madaniyyah are two words that are used widely. They have come to be applied to one thing and that is the result of the mind. It is used for philosophy, thought and anything related to the viewpoint about life. Both words became used for the tangible sensed objects, which are a result of industry and technology and for all other tangible forms in life. It is said: “the Hadhaarah of the previous nations”, or “the civilisation (madaniyyah) of the former nations”, meaning what has been left by these nations, in terms of thoughts relating to the viewpoint about life, such as religion and philosophy and so on; and what they have left, in terms of artefacts and material forms such as buildings, manufactured tools and the like. It is also said: “the culture or civilisation of this age”, meaning everything the mind has produced, in terms of thoughts and material forms. The use of these terms in this manner is mistaken. What the mind produces, in terms of what is related to the viewpoint about life, is completely different from tangible and material forms that it produces, such as industry and inventions. The correct opinion is that the first term (Hadhaarah) should be used for the first of these two meanings, while the second term (madaniyyah) should be used for the second meaning. Thus, Hadhaarah is defined as a host of concepts about life, while madaniyyah is defined as the tangible and material objects.

Beschavingen (Hadhaarah) verschillen naar gelang het verschil in volkeren en levenswijzen. De communistische beschaving is anders dan de westerse beschaving. De islamitische beschaving is anders dan die van de westerse beschaving of de communistische beschaving. Tot op de dag van vandaag bestaat er niets dat 'menselijke beschaving' wordt genoemd, omdat de concepten die naties en volkeren over het leven hanteren, verschillend en uiteenlopend zijn. De beschavingen die de mensheid heeft, zijn allemaal verschillend en uiteenlopend. Ook in de geschiedenis van de wereld zien we slechts beschavingen die verschillend en uiteenlopend zijn. Dus de beschaving van de Islam is anders dan de beschaving van Rome; de Griekse beschaving is anders dan die van de Perzen en zo voort en voort. Daarom heeft de uitdrukking 'menselijke beschaving' geen realiteit.

Civilisations (Hadhaarah) differ according to the difference in peoples and ways of life. The Communist civilisation is different to the Western civilisation. The Islamic civilisation is different to that of the Western civilisation or the Communist civilisation. To this day there is nothing called human civilisation, because the concepts nations and peoples hold concerning life are different and disparate. The civilisations that human kind has are all different and disparate. Also in the history of the world, we only see civilisations that are different and disparate. So the civilisation of Islam is different to the civilisation of Rome; the Greek civilisation is different to that of the Persians and so on and so forth. Thus, the expression ‘human civilisation’ has no reality.

25. De islamitische beschaving spreekt de westerse beschaving tegen. Het spreekt ook de communistische beschaving tegen. De basis van de islamitische beschaving is de islamitische geloofsleer (Aqeedah). Dit is in strijd met de basis van de westerse beschaving, welke de scheiding van religie en staat is, en in strijd met de communistische beschaving, waarvan de basis materialisme is, oftewel dat de mens, het leven en het universum zich op eigen kracht ontwikkelen. Volgens diens visie is de aard van de wereld dus materie, en zijn veranderingen in de wereld verschillende manifestaties van evoluerende materie. Dit heeft betrekking op de basis.

25. The Islamic civilisation contradicts the Western civilisation. It also contradicts the Communist civilisation. The basis of the Islamic civilisation is the Islamic ‘Aqeedah. This is contrary to the basis of the Western civilisation, which is the separation of religion from state, and contrary to the Communist civilisation, whose basis is materialism, i.e. that man, life and universe evolve on their own. So, according to its view, the nature of the world is matter and changes in the world are different manifestations of evolving matter. This is with regards to the basis.

Wat betreft de weergave van het leven: voor het kapitalisme is het een kwestie van nut, terwijl het voor het communisme de evolutie van materie is, oftewel de onvermijdelijke verandering van de ene staat naar de andere in een opwaartse beweging. Dit verschilt van de Islam, waar de weergave van het leven de criteria zijn voor toegestaan (Halal) en verboden (Haram). Wat betreft geluk: voor de westerse en communistische beschavingen betekent het slechts één ding, namelijk de bevrediging van zintuiglijke genoegens; terwijl in de Islam geluk de constante rust is, ongeacht of de zintuiglijke genoegens zijn bevredigd of niet. Wanneer de mens constante rust heeft, dan heeft hij geluk bereikt; als hij geen constante rust bereikt, dan zal hij geen geluk bereiken, zelfs niet als hij al zijn zintuiglijke genoegens heeft bevredigd. Geluk kan niet worden bereikt zonder de constante rust door het zoeken naar het genoegen van Allah; dus geluk is fundamenteel het zoeken naar de Goede Welgevalligheid (ridwaan) van Allah (SWT); omdat het via deze weg de constante rust wordt bereikt. Daarom staat de Islamitische beschaving in volledige tegenstelling tot de westerse en communistische beschavingen, vanwege de tegenstelling in de basis, de weergave van het leven en de betekenis van geluk.

As for the depiction of life, for Capitalism it is one of benefit, while for Communism it is evolution of matter, i.e. the inevitable change from one state to another in an ascending motion. This is different to Islam, where its depiction of life is the criteria of Halaal and Haraam. As for happiness, for the Western and Communist civilisations it means only one thing and that is the satisfaction of the sensual pleasures; whereas in Islam happiness is the constant tranquillity, whether the sensual pleasures have been satisfied or not. When man has constant tranquillity, then he has attained happiness; if he does not achieve constant tranquillity, then he will not attain happiness, even if he has satisfied all his sensual pleasures. Happiness cannot be attained without the constant tranquillity through seeking the pleasure of Allah I. Thus happiness, fundamentally, is to seek the Good Pleasure (ridwaan) of Allah (SWTH); because it is through this way that constant tranquillity is achieved. Therefore, the Islamic civilisation is in complete contradiction with the Western and Communist civilisations, due to the contradiction in the basis, depiction of life and meaning of happiness.

26. Het is niet toegestaan om over te nemen van de niet-islamitische beschaving, aangezien het een moslim niet is toegestaan om gedachten over het leven te adopteren die niet uit de Islam komen. Hij is beperkt tot het overnemen uit de Islam en het is hem verboden om uit enige andere bron over te nemen, of de zaak nu verbonden is aan het levensbeschouwingspunt, of aan oplossingen voor levensproblemen. Het is niet toegestaan om over te nemen van enige beschaving andere dan de islamitische beschaving. Wat betreft de madaniyyah, dit moet worden onderzocht; indien deze niet beïnvloed wordt door een ander levensbeschouwingspunt, dan is het toegestaan om over te nemen, zoals industrie, wapens en ornamentale werktuigen, soorten kleding, versiering en verfraaiing. Deze worden geclassificeerd als ‘objecten’; en de oorspronkelijke mening over objecten (in de Islam) is toelaatbaarheid (ibaaHah). Echter, indien zij beïnvloed worden door een vreemd levensbeschouwingspunt, dan is het niet toegestaan om deze te adopteren, zoals de tekeningen en beelden van zaken die het geheim van het leven (rooH) bezitten; naast andere dergelijke zaken waarvoor een expliciet verbod bestaat. Het is dus toegestaan om madaniyyah over te nemen, zolang er geen verbod is. Wat betreft de beschaving (Hadhaarah), deze kan op geen enkele wijze worden overgenomen.

26. It is not allowed to take from the non-Islamic civilisation, since it is not allowed for a Muslim to adopt thoughts about life that do not come from Islam. He is restricted to taking from Islam and forbidden to take from any other source, whether the matter is linked to the viewpoint about life, or to solutions to life’s problems. It is not allowed to take from any civilisation other than the Islamic civilisation. As for the madaniyyah, this needs to be look into; if it is not influenced by another viewpoint about life, then it is allowed to take, such as industry, weapons and ornamental tools, types of clothing, adornment and beautification. These are classed as ‘objects’; and the original opinion about objects (in Islam) is permissibility (ibaaHah). However, if they are influenced by a foreign viewpoint about life, then it is not allowed to adopt them, such as the drawings and statues for things that possess the secret of life (rooH); besides other such things for which there is an explicit prohibition. So it is allowed to take madaniyyah, but as long as there is no prohibition. As for the civilisation (Hadhaarah), it cannot be taken in any way whatsoever.

27. Men dient een onderscheid te maken tussen de empirische disciplines en de onderwerpen die daarin zijn opgenomen, zoals wiskunde aan de ene kant, en de culturele disciplines aan de andere kant. De empirische disciplines en de daarmee verwante onderwerpen zijn universeel en niet specifiek voor een natie, noch zijn zij verbonden aan een levensvisie. De feiten die betrekking hebben op wetenschap zijn in Rusland hetzelfde als in Amerika, en het zijn dezelfde wetenschappen zonder enig verschil. Ze zijn hetzelfde voor alle volkeren en naties, zowel oud als modern. Ze verschillen niet naar aanleiding van het verschil tussen naties en volkeren, noch verschillen ze naar aanleiding van de levensvisie. Dit is anders dan cultuur, wat de informatie is die de geest en haar oordeel over zaken beïnvloedt. Deze cultuur verschilt volgens de verschillende visies. Zo verschilt de culturele blik in Rusland van de culturele blik in Amerika. Daarom zijn wetgeving, economie, geschiedenis etc. anders in Rusland en Amerika. Evenzo is de islamitische cultuur anders dan de communistische cultuur of de kapitalistische cultuur. De culturele blik in de islam is anders dan die van het Westen en de communisten. Daarom moet er een onderscheid worden gemaakt tussen onderwijs, in zijn moderne zin, en cultuur. Zo worden de empirische wetenschappen en de daarmee verwante onderwerpen bestudeerd naar behoefte en worden ze van ieder menselijk wezen overgenomen. Echter, als deze wetenschappen leiden tot een afwijking van de geloofsovertuigingen of zwakte in de overtuigingen, dan zal het verboden zijn om deze specifieke wetenschappen te onderwijzen. Wanneer hun effect is verdwenen, kunnen ze worden bestudeerd. Dit is anders dan het geval van cultuur, omdat het onderwijs beperkt is tot de islamitische cultuur en niet verder gaat dan de culturele blik van de islam. In hoger onderwijs en in andere niveaus van onderzoek en analytische studie is het echter toegestaan om ze te onderwijzen om ze te weerleggen en ongeldig te verklaren, en niet om ze over te nemen. Er wordt niets uit deze cultuur onderwezen zonder tegelijkertijd de weerlegging te geven. Dit komt doordat de Edele Qur’an de overtuigingen van anderen heeft vermeld, maar dit deed om ze te verduidelijken, ongeldig te verklaren en te weerleggen.

27. One should make a distinction between the empirical disciplines and subjects that are included within them such as maths on one hand, and the cultural disciplines on the other. The empirical disciplines and their related topics are universal and not specific to a nation, nor are they linked to a viewpoint about life. The facts related to science are the same in Russia as they are in America and they are the same sciences without any difference. They are the same for all peoples and nations, whether ancient or modern. They do not differ according to the difference in the nations and peoples, nor do they differ according to the viewpoint about life. This is different to culture, which is the information that influences the mind and its judgment on things. This culture differs according to the different viewpoints. So the cultural outlook in Russia differs from the cultural outlook in America. Thus, legislation, economy, history etc. are different in Russia and America. Likewise, the Islamic culture is different to the communist culture or the capitalist culture. The cultural outlook in Islam is different to that of the West and the Communists. That is why a distinction must be made between education, in its modern sense, and culture. Thus, the empirical sciences and their related subjects are studied according to need and they are taken from any human being. However, if these sciences lead to deviation from the beliefs or weakness in the convictions, then it will be forbidden to teach these particular sciences. When their effect has gone, then they can be studied. This is different to the case of culture, because teaching is restricted to the Islamic culture and does not go beyond the cultural outlook of Islam. In higher-level education and in other levels of research and analytical study though, it is allowed to teach them in order to refute and invalidate them, not to adopt them. Nothing is taught from this culture without giving the refutation at the same time. This is because the Noble Qur’an has mentioned the beliefs of others, but it mentioned them to clarify, invalidate and refute them.

Wat betreft technologieën en industrieën zoals handel, scheepvaart en landbouw, deze kunnen binnen de wetenschappen worden opgenomen en dienovereenkomstig worden meegenomen. Er kunnen zaken zijn die onder cultuur vallen, zoals het tekenen van portretten van zaken die een rooH hebben of het vervaardigen van kruisen (die door christenen worden gebruikt); deze worden niet meegenomen, omdat zij worden beïnvloed door andere levensbeschouwingen.

As for technologies and industries such as trade, shipping and agriculture, they may be included within the sciences and consequently taken. There might be matters included under culture, such as drawing portraits of things that have rooH or manufacturing crosses (that are used by Christians), these are not taken, because they are affected by other viewpoints about life.

28. Er is een verschil tussen Tareeqah (methode), waseelah (middel) en usloob (stijl). De methode wordt bepaald op basis van het levensbeschouwingspunt en verschilt naar gelang het verschil in het levensbeschouwingspunt. De methode blijft consistent met het levensbeschouwingspunt en verandert niet. Wat betreft de middelen en stijlen, deze worden bepaald door de handeling die men wenst uit te voeren en verschillen niet naar gelang het levensbeschouwingspunt. Ze zijn niet constant en zijn onderhevig aan verandering. Zo is het aanwakkeren van tegenstrijdigheden onderdeel van de communistische methode. Jihad volgens het islamitische levensbeschouwingspunt is onderdeel van diens methode. De kolonisatie van mensen vanuit het kapitalistische perspectief is onderdeel van hun methode. Wat betreft de gebruikte middelen, zoals tanks, zwaarden en kernbommen, en de wijze waarop dergelijke zaken worden gebruikt, in termen van oorlogsplannen, militaire technologie enz., zij zijn allemaal onderdeel van de middelen en stijlen. Daarom is het niet toegestaan de methode van een andere bron dan de islam over te nemen. Integendeel, de methode die door de islam is gebracht, moet worden nageleefd. Wat betreft de middelen en stijlen, deze kunnen worden overgenomen wanneer ze worden aangetroffen, tenzij er een expliciet verbod is.

28. There is a difference between Tareeqah (method), waseelah (means) and usloob (style) The method is decided based on the viewpoint about life and differs according to the difference in the viewpoint about life. The method remains consistent with the viewpoint about life and does not change. As for the means and styles, they are determined by the action one wishes to undertake and do not differ according to the viewpoint about life. They are not constant and they are subject to change. Thus, instigating contradictions is part of the Communist method. Jihad according to the Islamic viewpoint is part of its method. Colonisation of people from the capitalist perspective is from their method. As for the tools used, such as tanks, swords and nuclear bombs, and the manner in which such things are used, in terms of war plans, military technology etc., they are all part of the means and styles. Therefore, it is not allowed to take the method from any source other than Islam. Rather, the method brought by Islam has to be adhered to. As for the means and styles, they can be taken as and when they are found, unless there is an explicit prohibition.