په دې ورځ د حج لوی رکن ترسره کیږي، هغه دی د عرفات درېدل یا "وقوف عرفات". که دا درېدل نه وي، حج باطل وي او د جریمې په ورکولو سره هم نه جبرانېږي.

On this day, the greatest rite of Haj is carried out, that is the stay at Arafaat or "Wuqoof e Arafaat". Without this stay, the Haj is invalid and will not be redeemed through penalty.

د لمر له راختلو وروسته، کله چې لمر یو څه خپور شي، منا پریږدي او عرفاتو ته روان شي. عرفات له منا څخه شاوخوا شپږ میله لرې دی. ځینو مشرانو د عرفاتو ته د تګ په وخت کې د لاندې دعا لوستل ثبت کړي دي.

After sunrise, when the sun has spread a little, leave Mina and proceed to Arafaat. Arafaat is about six miles from Mina. Some elders have recorded the reading of the following duaa when proceeding to Arafaat.

اې الله! زه تا ته متوجه کیږم، ستا باندې توکل کوم، او ستا د رضا د ترلاسه کولو نیت مې کړی دی. نو زما ګناهونه وبخښه، زما حج مقبول (منظور) کړه، ما باندې رحم وکړه او ما محروم مه کوه، زما سفر مبارک کړه، او په عرفات کې زما حاجتونه پوره کړه. بیشکه ته په هرشي باندې قادر یې. اې الله! زما دا نن سهار حرکت ستا د رضا د ترلاسه کولو سبب او ستا د ناخوښۍ د لیرې کولو ذریعه وګرځوه. زه ستا په لور حرکت کوم، ستا باندې توکل کوم، او ستا د رضا نیت مې کړی دی، نو ما هغو کسانو کې شامل کړه چې ته د هغوی په اړه د خپلو ملایکو په مقابل کې فخر کوې، د هغو کسانو په مقابل کې چې زما نه غوره او افضل دي. زه له تا نه دایمي بخښنه او په دې دنیا او آخرت کې امنیت غواړم، او د مخلوقاتو تر ټولو غوره ذات، محمد ﷺ، ته، د هغه د اهل بیت ته او د هغه اصحابو ته درود وروłość. (د جبل رحمت ته د رسیدو پر وخت، چې په عرفات کې یو غر دی)

"Yaa Allaah, I turn towards You and rely on You and have intended to please You. Thus forgive my sins and make my Haj Mabroor (accepted), and have Mercy on me and do not deprive me and make my journey a blessed one and fulfill my needs in Arafaat. Definitely, You have Power (control) over all things. Yaa Allaah, make my moving in this morning a cause for obtaining Your Pleasure and a means of removing Your Displeasure. I move towards You and rely upon You and I have intended for Your Pleasure, so make me amongst those in front of whom You will boast, in front of those who are better and more superior than me. I ask of You, permanent forgiveness and security in this world and in the Aakhirat and send Durood upon the best of creations, Muhammed r and upon his household and upon his companions." On sighting the Jable Rahmat (which is a mountain in Arafaat)

I can't recite or make dua myself, but I can translate the text you've given me. Please paste the English text you want translated into Pashto, and I'll translate it faithfully.

recite "Alhamdulillah, Subhaanallah, Allahu Akbar." and make whatever duaa you desire or else make the following duaa.

یا اللہ، میں تیری طرف رجوع کرتا ہوں، تجھ پر بھروسا کرتا ہوں، اور تیری رضا کا ارادہ رکھتا ہوں۔ یا اللہ، مجھے بخش دے، میری توبہ قبول فرما، میری حاجتیں پوری فرما، اور جہاں بھی میں رخ کروں وہاں بھلائی ہو۔ میں تیری پاکی بیان کرتا ہوں، اور تمام تعریفیں اللہ ہی کے لیے ہیں، اور اللہ کے سوا کوئی معبود نہیں، اور اللہ سب سے بڑا ہے۔ عرفات میں ٹھہرنے کا وقت نو ذوالحجہ کے زوال سے لے کر نو ذوالحجہ کی صبح صادق تک ہے۔ اس وقت میں احرام کی حالت میں عرفات میں موجود ہونا، خواہ تھوڑی دیر کے لیے ہو، یا وہاں سے گزرتے ہوئے ہو، اس سے وقوفِ عرفات کا فرض ادا ہو جاتا ہے۔ اس کے برعکس اگر کسی شخص سے عرفات میں تھوڑی دیر ٹھہرنے کا موقع بھی رہ جائے تو اس کا حج ادا نہیں ہوتا۔

"Yaa Allaah, I turn to You and relied upon You and have intended to please You. Yaa Allaah, forgive me and accept my repentance and fulfill my requests and wherever I turn let there be good. I mention Your Purity and All Praise is for Allaah and there is no One worthy of worship but Allaah and Allaah is the greatest." The time for the stay in Arafaat is anytime between zawaal on the 9th of Zil Haj upto predawn on the 9th. To be in Arafaat in the state of Ihraam during this time, even for a a little while, or while passing through means that one has fulfilled the Fardh obligation of Wuqoof e Arafaat. If, on the other hand, one misses an opportunity to spend even a little while in Arafaat, then the Haj is not made.

د عرفات په ميدان کې له زوال نه تر غروب پورې پاتې کیدل واجب دي. که څوک دا وخت ونه رسیږي، بلکه شپې ته ورسیږي، نو حج بیا هم صحیح دی.

It is Waajib to stay in Arafaat from after Zawwal till sunset. If one does not reach during this time but later in the night then Haj will still be made.

د زوال څخه وروسته غسل کول مستحب دي، او که دا موقع په لاس رانغله، نو وضو وکړي، د ظهر لمونځ يې په لومړي وخت کې ادا کړي، او بيا وقوف پيل کړي۔

It is Mustahab to take ghusl after Zawwal and if no opportunity arises for this, then make wudhu, perform Zuhr at it's first time and commence the Wuqoof.

سنت طریقہ یہ ہے کہ امیرِ حج کے ساتھ ظہر اور عصر کی نمازیں اکٹھی ادا کی جائیں (یعنی ظہر کے وقت میں عصر ادا کی جائے)۔ مسجدِ نمرہ کے نام سے ایک بڑی مسجد ہے جہاں امام یہ دونوں نمازیں اکٹھی پڑھاتا ہے۔ تاہم، چونکہ تمام لوگ وہاں نہیں پہنچ سکتے، اور نہ ہی تمام لوگ اس مسجد میں سما سکتے ہیں، اور امیر کے بغیر دونوں نمازوں کو اکٹھا پڑھنا ثابت نہیں، اس لیے ہندو پاک کے حنفی علماء نے فتویٰ دیا ہے کہ یہ دونوں نمازیں خیموں میں اپنے عام اوقات پر جماعت کے ساتھ ادا کی جائیں۔ ظہر اپنے وقت پر پڑھی جائے اور عصر اپنے وقت پر۔

The Sunnat method is to perform Zuhr and Asr Salaats together with the Ameer of Haj (i.e. to perform Asr during the time of Zuhr.).There is a big Masjid called Masjid e Namarah,wherein the Imaam performs these two Salaats together.However,because all people cannot get there and all cannot fit into this Masjid and the reading of the two Salaats together without an Ameer is not proven the Hanafi Ulemaah of Indo Pak have granted a Fataawaa that these two Salaats should be read at their normal times in the tents with Jamaat. The Zuhr should be read on its time and the Asr on its time.

پاتې وخت باید د ذکر، تلبیه ویلو او دعا کولو په ترسره کولو کې تېر شي.

The remaining time should be spent making Zikr and reciting the Talbiyaah and making duaa.

د عرفات په ډګر کې په هر ځای کې وقوف کېدای شي، د زوال له وخت نه تر غروب پورې. وقوف کولو غوره ځای جبلِ رحمت دی، کوم چې مشهور غونډۍ ده چې د هغې په نږدې رسول الله ﷺ وقوف وکړ. که څوک دقیق ځای ونه موندی، نو هرڅومره چې هغې ته نږدې شي، هغومره ښه دی. خو که د جبلِ رحمت ته تلل ورته ستونزمن وي یا وویره ولري چې خپل خیمه به ونه موندی، نو کېدای شي چې په خپله خیمه کې وقوف وکړي.

One can make Wuqoof in any place in the field of Arafaat, from after Zawwal until sunset. The best place to perform the Wuqoof is the Jabl e Rahmat, which is the famous mountain near which Rasulullaah r made Wuqoof. If one cannot find the specific location, then the nearer one gets to it the better. However, if one has difficulty in going to Jabl e Rahmat or fears that he will find it difficult to find his tent, then one may perform the Wuqoof in the tent.

بهترین اور افضل کام یہ ہے کہ انسان مغرب تک قبلہ رخ کھڑا رہے، ہاتھ اٹھا کر دعا کرتا رہے۔ اگر پورے وقت کھڑا رہنا ممکن نہ ہو تو کچھ دیر بیٹھ سکتا ہے، اور جب طاقت واپس آ جائے تو دوبارہ کھڑا ہو جائے۔ پورے وقت میں انسان ذکر، قرآن کی تلاوت، درود شریف اور استغفار میں مشغول رہے۔ یہ سب کچھ انتہائی عاجزی، اخلاص اور گڑگڑا کر کیا جائے۔ وقفے وقفے سے تلبیہ پڑھتا رہے۔ دینی اور دنیوی دونوں ضرورتوں کے لیے دعا کرے، اپنے جاننے والوں، دوستوں، ان لوگوں کے لیے بھی جنہوں نے خاص طور پر دعا کی درخواست کی تھی، اور عام طور پر تمام مسلمانوں کے لیے بھی۔ یہ دعاؤں کی قبولیت کا خاص وقت ہے، اس لیے اسے ہاتھ سے نہ جانے دیا جائے۔ اس دن انسان فضول باتوں میں نہ پڑے بلکہ اپنا سارا وقت ذکر اور دعا میں صرف کرے۔

The best and most superior thing to do is to stand facing the Qibla until Maghrib with raised hands making duaa. If one cannot stand for the whole duration, then one may sit for a while and when one's strength returns, stand again. For the whole duration, one should be engaged in Zikr, Tilaawat of the Qur'aan, Durood Shareef and Istighfaar. This must be done with utter humility, sincerity and in a pleading manner. At intervals one should recite the Talbiyaah. Make duaa for both Deeni and worldly needs and for your acquaintances, friends and for those who had specifically requested for duaas from you and for all the Muslims in general. This is a special time for the acceptance of duaas and should not be missed. On this day one should not engage in unnecessary talk but should spend all one's time in Zikr and duaa.

په ترمذي کې راغلي دي چې رسول الله ﷺ وفرمایل: «غوره دعا د عرفې د ورځې دعا ده، او غوره دعا هغه ده چې زه او زما نه مخکې انبیاء دعا کړې ده، هغه دا ده:»

In Tirmidhi, it is written that Rasulullaah r said that the best duaa is the duaa of the Day of Arafaat and the best that I and the Ambiyaaa before me prayed is:

لا اله الا الله وحده لا شريك له، له الملك وله الحمد وهو على كل شيء قدير. په منسک کې ملا علي قاري د طبراني څخه روایت کوي چې د عرفات په ورځ د نبي ﷺ له دعاګانو څخه دا هم یوه ده:

"There is no one worthy of worship but Allaah. He is Alone. He has no partner. For Him is the Kingdom and for Him is the Praise and He has Power over all things." In Manasikh, Mulla Ali Qari t reports from Tibrani that amongst the duaas of Nabi r during the time at Arafaat, is this one:

یا اللہ! یقیناً تو میری جگہ دیکھتا ہے، میری باتیں سنتا ہے، اور تو جانتا ہے جو میرے باہر ہے اور جو میرے اندر ہے، اور میرے معاملات میں کوئی چیز تجھ سے پوشیدہ نہیں۔ میں تنگیوں (مشکلات) میں گھرا ہوا ہوں۔ میں محتاج ہوں۔ میں ان خوفناک گناہوں کا اقرار کرتے ہوئے، ان کا اعتراف کرتے ہوئے تیری پناہ چاہتا ہوں۔ میں تجھ سے اس شخص کی طرح مانگتا ہوں جو فقیر ہو۔ میں تیرے سامنے عاجزی سے گڑگڑاتا ہوں جیسے ایک ذلیل گنہگار گڑگڑاتا ہے، اور میں تجھے اس طرح پکارتا ہوں جیسے کوئی خوفناک مصیبت میں پکارنے والا پکارتا ہے، اور اس طرح جیسے کوئی گردن جھکائے ہوئے پکارے جس کے آنسو بہہ رہے ہوں اور جس کا جسم تیرے لیے دبلا ہو گیا ہو اور جس کی ناک مٹی سے آلودہ ہو۔ اے میرے رب! مجھے محروم نہ فرما، اور میرا بڑا مددگار اور بڑی رحمت بن جا۔ اے دعاؤں کے قبول کرنے والوں میں سب سے بہتر! اور اے سب سے بہتر سخاوت سے عطا کرنے والے! امام بیہقیؒ نے شعب الایمان میں لکھا ہے کہ حضرت جابرؓ روایت کرتے ہیں کہ رسول اللہ ﷺ نے فرمایا: جو کوئی مسلمان عرفہ کے دن، زوال کے بعد، قبلہ رخ ہو کر یہ دعا کہے۔

"Yaa Allaah, definitely You see my place and are listening to my words and You Know that which is outside of me and that which is inside me and nothing is hidden from You about my affairs. I am steeped in restrictions (difficulty).I am dependent. I am in need, seeking refuge, admitting to the fearful sins and acknowledging it. I ask of You like one who is destitute. I plead humbly in front of You like a humiliated sinner and I call You like one who calls in fearful calamity and like one who calls You bowing his neck and whose tears are rolling and whose body is thin for You and whose nose is soiled by dust. Oh my Rabb, do not deprive me and be a great Aid and a great Mercy. Oh One Who is the best of Answerers(of requests),and Oh the best One Who gives Generously." Imaam Bayhiqi t has written in Shu'batul Imaan, that Hadhrat Jabir t narrates from Rasulullaah r, that whichever Muslim, on the day of Arafaat, after Zawwal, while facing the Qibla says:

سل ځله، بیا سل ځله سورۃ الإخلاص.