1.3 Ubaguzi wa Magharibi Dhidi ya Uislamu Hauna Mipaka
1.3 West's Bigotry Towards Islam Knows No Bounds
“Mafundisho ya Kiislamu yameacha mapokeo makubwa ya mwenendo na tabia za haki na upole, na yanawahamasisha watu kwa utukufu na uvumilivu. Haya ni mafundisho ya kibinadamu ya daraja la juu kabisa, na wakati huo huo yanatekelezeka. Mafundisho haya yalizaa jamii ambayo ukatili wa moyo na dhuluma na uonevu wa kijumuiya vilikuwa vichache zaidi ikilinganishwa na jamii zote zilizoitangulia....Uislamu umejaa upole, adabu, na udugu.” --H.G. Wells Katika mzunguko wa hivi karibuni wa kashfa ya Magharibi dhidi ya Uislamu, mwandishi asiyejulikana sana Sherry Jones alifanikiwa kuchapisha kitabu chake Jewel of Medina, licha ya upinzani mkali kutoka kwa makundi ya Kiislamu duniani kote. Tena Waislamu wanatarajiwa kukubali dhana ya Magharibi ya uhuru wa kujieleza na kuheshimu taswira ya kuudhi ya Sherry ya Mtume Muhammad ﷺ.
“The Islamic teachings have left great traditions for equitable and gentle dealings and behaviour, and inspire people with nobility and tolerance. These are human teachings of the highest order and at the same time practicable. These teachings brought into existence a society in which hard-heartedness and collective oppression and injustice were the least as compared with all other societies preceding it....Islam is replete with gentleness, courtesy, and fraternity.” --H.G. Wells n the latest bout of West’ s defamation of Islam, an obscure writer Sherry Jones succeeded in the publication of her book Jewel of Medina, despite vehement protests from Muslim groups around the world. Once again Muslims are expected to subscribe to West’ s notion of freedom of expression and respect Sherry’ s offensive portrayal of the Messenger Muhammed (SAW)
na mke wake mdogo zaidi Aisha (RA)ii. Mapema mwaka huu, angalau magazeti kumi na saba ya Denmark yaliahidi kulinda uhuru wa kujieleza na kuchapisha tena katuni ya kudhalilisha ya Mtume Muhammad ﷺ. Gazeti la kihafidhina la Berlingske Tidende liliandika katika tahariri yake: "Uhuru wa kujieleza hukupa haki ya kufikiri, kusema na kuchora unachopenda... bila kujali ni njama ngapi za kigaidi zipo...” Ni dhahiri kwamba Ulaya na Marekani hazikujifunza chochote kutokana na upinzani wa Waislamu uliofuatana na uamuzi wa gazeti la Jyllands-Posten wa kuchapisha katuni asili mwaka 2005.
with his youngest wife Aisha (RA)ii. Earlier in this year, at least seventeen Danish newspapers vowed to defend freedom of expression and reprinted a degrading caricature of Prophet Mohammed (SAW). The conservative broadsheet Berlingske Tidende wrote in an editorial: "Freedom of expression gives you the right to think, to speak and to draw what you like... no matter how many terrorist plots there are...” It is evident that both Europe and America did not learn anything from the outcry of Muslims that accompanied the newspaper Jyllands-Posten decision to publish the original cartoons in 2005.
Barani Ulaya, kuwachukia Waislamu (Islam bashing) kumekuwa janga lililoenea bara zima. Serikali ya Uholanzi ilikataa kuchukua hatua dhidi ya Mbunge wa Uholanzi Geert Wilders, aliyetengeneza video ya kudharau Qur'an. Serikali ilitetea vitendo vya Wilders kwa kutaja uhuru wa kujieleza. Ufaransa na Ujerumani zimeweka marufuku ya kuvaa hijabu. Vikosi vya usalama vya Ulaya mara kwa mara huwasumbua, huwakamata na kuwatesa Waislamu kwa sababu tu ni Waislamu.
In Europe Islam bashing is an epidemic that infected the whole continent. The Dutch government refused to take action against Dutch Member of Parliament Geert Wilders who made a derogatory video about the Quran. The government defended Wilder‘s actions by citing freedom of expression. France and Germany have imposed a ban on the wearing of hijabs. European security forces routinely harass, arrest and torture Muslims for simply being Muslims.
Waandishi na wanahabari wako huru kudhalilisha Uislamu, na haki yao hiyo inatetewa kwa shauku kubwa na wanasiasa. Chukua mfano wa Oriana Fallaci, mwandishi wa vita kutoka Italia, aliyeandika kitabu kiitwacho 'Anger and Pride' ambamo aliwaelezea Waislamu kama "viumbe wachafu wanaokojoa kwenye mabatizo" na "wanaozaana kama panya". Kwa mshangao mkubwa wa Waislamu, Waziri wa Ulinzi wa Italia, Antonio Martino, alimsifu Fallaci kwa ujasiri wa kuandika kitabu hicho. Nchini Uingereza, chini ya kivuli cha uhuru na uvumilivu, mawaziri wa serikali mara kwa mara huidharau Uislamu na kuweka viwango vipya ambavyo Waislamu wa Uingereza wanatakiwa kuapa utii wao kwa dola.
Writers and journalists are free to insult Islam and their right to do so is passionately defended by politicians. Take Oriana Fallaci, the Italian war correspondent wrote a book entitled 'Anger and Pride' in which she described Muslims as 'vile creatures who urinate in baptisteries' and 'multiply like rats'. To the horror of Muslims, Italy's Defence Minister, Antonio Martino, praised Fallaci for having the courage to write the book. In Britain under the guise of freedom and tolerance, government ministers routinely denigrate Islam and set new benchmarks for British Muslims to pledge their loyalty to the state.
Machoni mwa Waislamu, Marekani — taifa kuu la Magharibi — inajulikana kwa udhalilishaji na mateso ya Waislamu katika Abu Ghraib na Guantanamo, inahusika na uharibifu na unajisi wa misikiti ya Iraq, ni mdhalilishaji wa wanawake Waislamu, na ni muuaji wa makumi ya maelfu ya Waislamu wasio na hatia. Ushuhuda kutoka kwa mashirika ya haki za binadamu, waandishi wa habari, mawakili, maafisa wa Marekani, wafungwa wa zamani na waathirika wa ubakaji vyote vinaeleza ukweli wa kutisha wa vita vya Marekani dhidi ya Uislamu. Katika vita hivi, misingi ya Kimagharibi ya 'uhuru wa dini' na 'uhuru wa kujieleza' imetoa nafasi kwa ukosefu wa uvumilivu wa kidini na upotoshaji wa kisiasa dhidi ya Waislamu.
In Muslims eyes, America -- the leading state of the West -- is notorious for the humiliation and torture of Muslims in Abu Ghraib and Guantanamo, responsible for the destruction and defilement of Iraq’ s mosques, the debaser of Muslim women and the slayer of tens of thousands of innocent Muslims. Testimonies from human rights organizations, journalists, lawyers, US officials, former prisoners and rape victims all tell the true horror of America’ s war on Islam. In this war, western ideals of 'religious freedom’ and ‘freedom of expression’ have given way to religious intolerance and anti-Muslim demagoguery.
Mbali na Washington, vyombo vya habari vya Marekani, wataalamu wa taasisi zinazoheshimika (think tanks) na viongozi wa mrengo wa kidini wa kihafidhina, ambao wanahesabiwa miongoni mwa washirika wa karibu zaidi wa Rais Bush, walitumia uhuru wa kusema kumdhalilisha Uislamu. Rev. Franklin Graham alieleza Uislamu kuwa "dini ovu na potovu sana". Mhubiri Pat Robertson alimwita Mtume Muhammad ﷺ "mpiganaji mwenye macho ya wazimu kabisa . . . mwizi na mnyang'anyi . . . muuaji". Jerry Falwell alimwita Mtume wa Uislamu ﷺ gaidi.
Away from Washington, the US media, esteemed think tanks and leaders of the religious right who are counted among President Bush's closest allies exploited free speech to vilify Islam. Rev. Franklin Graham, described Islam as a "very evil and wicked religion". Evangelist Pat Robertson, called Prophet Muhammad "an absolute wild-eyed fanatic . . . a robber and brigand . . . a killer". Jerry Falwell called the Prophet of Islam a terrorist.
Katika jukwaa la kimataifa, Magharibi ilikuwa haraka kutoa dhabihu uhuru wa dini kwa ajili ya kuunda mshikamano na tawala za kidhalimu kote katika ulimwengu wa Kiislamu. Tawala za Mfalme Abdullah, Musharraf na Karimov, ambazo kwa desturi zao huwatesa, huwafunga na kuwaua Waislamu kwa sababu ya kueleza imani zao za Kiislamu, zikawa mstari wa mbele wa vita vya msalaba vya Magharibi dhidi ya Uislamu.
On the international scene the West was quick to sacrifice freedom of religion in preference for forging alliances with despotic regimes across the Muslim world. The regimes of King Abdullah, Musharraf and Karimov that habitually torture, imprison and kill Muslims for expressing their Islamic beliefs became the vanguard for the West’ s crusade against Islam.
Magharibi inadai kwamba watu wako huru kuabudu mungu yeyote wanayemchagua. Lakini kwa vitendo hili husababisha migogoro ya kudumu miongoni mwa watu, kwa kuwa imani na matendo ya kidini yanayofuatwa na baadhi yanaweza kufasiriwa kuwa ya kukera na kutusi kwa wengine. Kwa hiyo, serikali za Magharibi zinaingilia mara kwa mara migogoro hiyo na kutumia sheria kulinda haki za kidini za baadhi ya watu kwa kuwanyima wengine. Mara nyingi, wanufaika halisi wa uhuru wa dini ni wale watu au makundi ambao imani zao zinalingana na maslahi ya serikali, au wale wanaoweza kuishawishi serikali. Ndiyo maana kundi la mrengo wa kulia wa kidini nchini Marekani linaruhusiwa kushambulia Uislamu, kwa sababu usemi wao mkali unaendana kikamilifu na vita vya Rais Bush dhidi ya Uislamu. Hata hivyo, Wakristo hao hao wahafidhina wangewatukana Wayahudi au taifa la Kizayuni la Israel, serikali ya Marekani ingechukua hatua kali kuzuia matusi yao. Kutengwa kwa Jimmy Carter na vyombo vikuu vya habari ni mfano wa kuzingatiwa.
The West claims that individuals are free to worship whatever deity they choose. But in practice this leads to perpetual conflicts amongst people, as religious beliefs and practices professed by some can be interpreted as offensive and insulting to others. Hence, western governments are constantly intervening in the disputes and resort to legislation to protect the religious rights of some people by depriving others. Often, the real benefactors of freedom of religion are those individuals or groups whose beliefs coincide with the interests of the government or those who possess the ability to exert influence over the government. That is why the religious right in America is allowed to attack Islam because their fiery rhetoric is in full harmony with President Bush's war on Islam. However, if the same conservative Christians were to insult Jews or the Zionist state of Israel the US government would adopt stern measures to curb their insults. The ostracizing of Jimmy Cater by the main stream media is a noteworthy example.
Serikali za Magharibi hutumia uhuru wa dini au uhuru wa kujieleza kuzisukuma jamii ambazo zimefungwa kwa maadili ya Magharibi, au hupuuza kabisa uhuru pale unapopingana na maslahi yao. Katika kesi ya mauaji ya Karimov dhidi ya Waislamu huko Andijon, Magharibi imechagua kupunguza makali ya majibu yake, kwa sababu waandamanaji walikuwa wafuasi wa dhati wa Uislamu na si wa demokrasia. Unafiki kama huu unazidi tu kuthibitisha mtazamo miongoni mwa Waislamu kwamba Amerika na Ulaya zinavutiwa hasa na kuiangamiza kabisa maadili na desturi za Kiislamu.
Western governments use religious freedom or freedom of expression to pry open societies closed to western values or totally ignore freedom when it does not concur with their interests. In the case of Karimov’ s massacre of Muslims in Andijoniii, the West has chosen to dilute its response, as the protesters were avid practitioners of Islam and not democracy. Such hypocrisy only serves to underscore the perception amongst Muslims that America and Europe are solely interested in the utter destruction of Islamic values and practices.
Uislamu hauamini dhana ya kubuni ya uhuru wa dini au uhuru wa kujieleza, ambapo kikundi kidogo cha watu huamua ni imani na mawazo gani yako nje ya lawama kisheria, na ni imani na mawazo gani yanakabiliwa na ukosoaji usiozuiliwa na sheria. Uislamu unaeleza kwamba uhai, heshima, damu, mali, imani, kabila na akili ni mambo yanayopaswa kulindwa na Dola ya Kiislamu. Raia wote wa Ukhalifa wanahakikishiwa haki hizi, bila kujali kama ni Waislamu au wasio Waislamu. Uislamu pia unalinda haki za wasio Waislamu kuabudu bila hofu yoyote ya kulipizwa kisasi au kudhalilishwa kwa imani zao. Mjumbe wa Allah ﷺ alisema: "Anayemuudhi dhimmi (raia asiye Muislamu wa Ukhalifa), amenikosea mimi, na anayenikosea mimi, amemkosea Allah." Kwa hiyo, ni haramu kwa Muislamu kuzidharau imani za asiye Muislamu au kuharibu sehemu zao za ibada. Historia ya Kiislamu haina mfano katika uwezo wake wa kuhakikisha haki za kidini za wasio Waislamu chini ya kivuli cha Ukhalifa.
Islam does not believe in the fanciful idea of freedom of religion or freedom of expression, where a handful of men decide which beliefs and thoughts are legally beyond reproach, and which beliefs and thoughts are subject to unfettered criticism and legislation. Islam stipulates that life, honour, blood, property, belief, race and the mind are to be protected by the Islamic State. All the citizens of the Caliphate are guaranteed these rights, irrespective of whether they are Muslim or non-Muslims. Islam also protects the rights of non-Muslims to worship without any fear of retribution or vilification of their beliefs. The Messenger of Allah (SAW) said: "One who hurts a dhimmi (non-Muslim citizen of the Caliphate), he hurts me and the one who hurts me, hurts Allah" Therefore, it is prohibited for a Muslim to insult the beliefs of a non-Muslim or to harm their places of worship. Islamic history is unrivalled in its capacity to guarantee the religious rights of non-Muslims under the shade of the Caliphate.
Waislamu wanaoishi chini ya utawala dhalimu wa tawala zinazoungwa mkono na Magharibi wanapaswa kutambua kwamba kufanya maandamano au kususia bidhaa za Magharibi hakutaizuia Magharibi kuendelea kufanya vitendo vya uchokozi dhidi yao. Njia pekee ya kuzuia Magharibi na vibaraka wao kushambulia Uislamu na kuwadhalilisha Waislamu ni kurejesha Ukhalifa. Haki za Waislamu zilihifadhiwa, hadi siku za mwisho kabisa za Ukhalifa. Wakati wa utawala wa Sultan Abdul Hamid II, Uingereza iliamua kuigiza tamthilia iliyoonyesha maisha ya Mtume wa Allah ﷺ kwa namna ya kudhalilisha. Aliposikia hilo, Sultan Abdul Hamid alilalamika kwa serikali ya Uingereza ili isimamishe tamthilia hiyo. Serikali ya Uingereza ilitetea uamuzi wake wa kuendesha tamthilia hiyo ikitaja uhuru wa kujieleza. Lakini Sultan Abdul Hamid alipoitishia Uingereza kwa hatua za kijeshi, Uingereza mara moja ilirudi nyuma.
Muslims living under the tyrannical rule of regimes supported by the West need to realize that holding demonstration or boycotting western goods will not prevent the West from undertaking further acts of aggression against them. The only way to prevent the West and her surrogates from attacking Islam and humiliating Muslims is to re-establish the Caliphate. The rights of the Muslims were protected, until the very last days of the Caliphate. During the rule of Sultan Abdul Hamid II, Britain decided to stage a play, which depicted the life of the Messenger of Allah (SAW) in a derogatory manner. On hearing this Sultan Abdul Hamid complained to the British government to stop the play. The British government defended its decision to hold the play citing free speech. But when Sultan Abdul Hamid threatened Britain with military action Britain immediately relented.
Oktoba 7, 2008
October 7, 2008