Müslüman ümmetin İslami düşünce biçiminin yokluğundan kaynaklanan birçok sorunun ortaya çıkmasıyla birlikte, ümmetin bir kısım mensupları yeniden canlanma yolunu belirlemeye çalıştı. Müslüman ümmeti canlandırmaya yönelik herhangi bir girişim, Müslümanlar arasında İslami düşünce biçimi yeniden inşa edilmeden başarıya ulaşamaz. İslami düşünce biçiminin neyden oluştuğuna dair net bir tablo olmadan, Müslümanların canlandırılması başarısızlığa mahkum olur ve geçmişte başarısız olan girişimlerin aynı hatalarını tekrarlar. Bu nedenle, canlanma sürecinin, gerilemeye yol açan duygulardan, tepkilerden ve etkenlerden uzak tutulabilmesi için bu özgün niteliklerin tam olarak kavranması hayati önem taşır. İslami düşünce biçiminin bozulmasına yol açan etken ve sebeplerin ele alınmasının ardından, İslami düşünce biçiminin ayırt edici bazı niteliklerinin de belirtilmesi gerekir. Bu nitelikler, İslam kültürünün kaynağını belirleyen vahye bakılarak ve Sahabenin karşılaştıkları meselelerle nasıl başa çıktığı incelenerek çıkarılabilir. Bunlardan bazıları şunlardır:

With the emergence of the many problems that resulted from the absence of the Islamic way of thinking, some members of the Muslim Ummah attempted to define the course of revival. Any attempt to revive the Muslim Ummah cannot succeed without reconstructing the Islamic way of thinking among the Muslims. Without a clear picture of what the Islamic way of thinking consists of, reviving the Muslims would be doomed to failure and would repeat the same mistakes of past attempts which failed. Thus, fully comprehending these unique characteristics is vital to the revival process in order to keep the revival detached from the emotions, reactions, and factors that precipitated the decline. After addressing the factors and causes that resulted in corrupting the Islamic way of thinking, it is necessary to mention some distinguishing characteristics of the Islamic way of thinking. These characteristics can be deduced by examining the wahi, which defines the source of the Islamic culture, and by studying how the Sahabah dealt with the issues that faced them. Following are some of these characteristics:

İslami düşünce biçiminin amacı hakikate ulaşmaktır; bu da hakikat ile batılın, doğru ile yanlışın mutlak, göreli olmayan gerçekler olarak var olduğuna inanmayı gerektirir.

The objective of the Islamic way of thinking is to reach the truth, which necessitates believing in the existence of truth and falsehood and in the correct and incorrect as absolute, and not relative, facts.

Bu hayatın en ayırt edici özelliği, yanılsamalardan değil, gerçeklerden oluşmasıdır. Nesnel ve ciddi her inceleme veya düşünce, mutlak gerçeklerin var olduğu inkâr edilemez olgusunu kabul etmek zorundadır; aksi halde böyle bir inceleme, hiçbir sürdürülebilir kavram oluşturamayan hayal ürünü hikâyeciliğe ve spekülasyona dönüşürdü. Bunu akılda tutarak, hiçbir araştırma, inceleme veya düşünce amaçsız olamaz ya da eğlence için yapılamaz; böyle bir çalışma boşa gider ve yüzeysel düşünceler ile soyut felsefelerin dışında hiçbir verimli kavram ortaya koymazdı.

The most distinguishing feature of this life is that it consists of facts and not illusions. Any objective and serious study or thought must acknowledge the undeniable fact that absolute realities exist; otherwise, such a study would degenerate into fanciful storytelling and speculation that cannot construct any sustainable concepts. With this in mind, any research, study, or thinking cannot be devoid of purpose or for entertainment; any such study or research would be in vain and would bear no productive concepts aside from superficial thoughts and abstract philosophies.

Herhangi bir çalışma veya araştırmanın tek saiki hakikate ulaşmak olmalıdır; hakikat ulaşıldığında ve kesin olarak ispatlandığında ise Müslümanlar ona bağlı kalmalı ve onu düşüncelerinin bir parçası olarak benimsemelidir.

Reaching the truth must be the sole motive behind any study or research, and once the truth is reached and is proven conclusively, Muslims must abide by it and adopt it as part of their thinking.

Kitlelerin görüşlerine ve geleneklerine, hakka bağlılıkla ilişkili olabilecek herhangi bir maliyete ya da faydaya hiçbir dikkat gösterilmemelidir. Hak, yalnızca kendi değeri temelinde kabul edilmelidir. Hakikati anlayıp ona uymayan kimse, isteyerek kendisini münafık olarak nitelendirmiş ve kendini aldatmış ve kandırmıştır; bu da böyle bir kişiyi cahil saymak için yeterlidir.

No attention should be given to the opinions and traditions of the masses, or to any cost or benefit that may be associated with adhering to the truth. The truth must be accepted only based on its merits. Anyone who realizes the truth and failed to abide by it has willingly labeled himself a hypocrite and has cheated and deceived himself, which suffices to classify such a person as ignorant.

İnsanlar günlük hayatlarında siyasi ve ekonomik konulardan entelektüel ve kültürel konulara kadar pek çok sorunla karşılaşır. Sayısız sorunla dolu hayatta ilerleyebilmek için insan, bu konularla ilgili belirli görüşler ve düşünceler geliştirmeli ya da benimsemelidir ve bu benimseme, bu sorunlarla başa çıkmak veya bunları çözmek için belirli bir yol izlemenin temelini oluşturacaktır.

Human being encounter many issues in their daily lives, ranging from political and economic to intellectual and cultural. In order to proceed through life with its myriad of issues, the human being must develop or adopt certain opinions and thoughts related to these issues, and this adoption will serve as the basis for pursuing a specific course of action in addressing or resolving these issues.

En doğru ve doğru görüş ya da düşünce, şüphesiz bir sorunu çözmede en etkili eyleme götürecektir. Herhangi bir düşüncenin ya da görüşün doğruluğu ve isabetliliği yalnızca o düşünceyi ya da görüşü destekleyen delilin gücüne bağlıdır. Bu nedenle hiçbir fikir, görüş, hüküm ya da düşünce delilsiz (daleel) kabul edilmemelidir. Görüşleri ya da düşünceleri benimseme süreci kolaycılık ya da hayranlık (ya görüşün kendisine ya da onu taşıyan kişiye karşı) ile yapılmamalıdır. Hiç kimse herhangi bir düşünceyi ya da görüşü kişisel çıkar, duygu, tepki veya taklit temelinde benimsememelidir. Sonuç olarak, hangi görüşün doğru olduğunu belirlemede tek ölçüt delildir.

The most accurate and correct opinion or thought will doubtless lead to the most effective course of action in resolving an issue. And the accuracy or correctness of any thought or opinion will depend solely upon the strength of evidence that supports the thought or opinion. Therefore, no idea, opinion, rule or thought should be taken without its daleel (evidence). The process of adopting opinions or thoughts should not be done out of convenience or fascination (either with the opinion itself or with the one who carries it). No one should adopt any thought or opinion on the basis of personal benefit, emotion, reaction, or imitation. Ultimately, the daleel is the sole criterion for determining which opinion is correct.

Bir düşünceyi, eylemi, görüşü ya da hükmü benimsemede delilin tek dayanak olarak konulmasının nedeni, Müslümanların Allah'a (swt) kavuştuklarında amelleri konusunda hesaba çekilecek olmalarıdır. Bu hesap bireysel bir esasa dayanacak; herkesten yalnızca kendi amelleri sorulacaktır. Kıyamet Günü ne anne babası, kardeşleri, ailesi, arkadaşları, şeyhleri, liderleri, mes'ulleri, hükümeti, ülkesi, ne de kişisel çıkarları ve arzuları hiçbir kimseye fayda sağlamayacaktır.

The reason for placing the evidence as the sole basis for adopting any thought, action, opinion, or rule, is that Muslims will be held accountable for their actions when they face Allah (swt). This accountability will proceed on an individualistic basis in which everyone will be asked about only his or her actions. Parents, siblings, family, friends, shaykhs, leaders, mas'ools, government, country, or personal benefits and desires, will not avail any individual on the Day of Judgment.