Bugün Müslümanlar İslam'ı Nasıl Öğreniyor - İslami Düşünce Biçimi | Quran Course

Bugün Müslümanlar İslam'ı Nasıl Öğreniyor - İslami Düşünce Biçimi | Quran Course

Bu yöntemin özü, İslami şahsiyetlerin hikâyelerini anlatmayı ve onları öğütlemeyi içerir. Bir insanı harekete geçirmek için düşünce sürecinden ziyade duygusal yaklaşıma dayanır.

The essence of this method entails bringing stories and preaching Islamic personalities. It depends on the emotional approach and not the thinking process in order to push a person to function.

Bu yaklaşım, duyguların doğası gereği kontrolden çıkabileceğini kabul ettiği için bireyi belirli bir biçimde programlamaya dayanır. Bu yöntemle İslam'ı edinen birey, şeyhlere ve mes'ûlîn'e karşı disiplin ve itaatin İslam'ın bir parçası olduğunu öğrenmeye başlayacaktır.

Because this approach realizes that emotions by their intrinsic nature can get out of control, it depends on programming the individual in a specific way. The individual who acquires Islam through this method will start learning that discipline and obedience towards the shaykhs and the mas’ooleen is a part of Islam.

Bu yöntem, göreli olarak yeni bir yöntemdir; çünkü psikoloji, sosyoloji ve eğitim gibi disiplinlerle birlikte gelen psikoloji temelli bilimlerden etkilenmiştir. Bu yaklaşım insanı, hayatı ve evreni düşünce ve araştırmanın konusu olarak görmez; bunun yerine insanın ruhsal yapısını ve gelişimini nihai hedef olarak koyar. Düşünce ve araştırmanın kapsamı, bireyin olumlu yönlerini teşvik edip olumsuz yönlerini tedavi etmekle sınırlı kalır. Ayrıca bu tür bireyleri, bir kişinin babasıyla ya da terapistiyle bağ kurduğu gibi, mas'ooleen ve şeyhlerle duygusal olarak bağlar. Sonuçta, İslam'ı bu yolla edinenler, kutsal saydıkları belirli şahsiyetlere bağlanır ve hiç düşünmeden onları örnek alarak takip ederler.

This method is, relatively speaking, a new method because it was influenced by the psychologicalbased sciences that came with disciplines such as psychology, sociology, and education. This approach does not regard man, life and the universe as the subject of thinking and research but instead places the human psyche and its development as the ultimate objective. The scope of thinking and research remains restricted to the psyche of the individual through promoting its positive aspects and treating its negative aspects. Also, it connects such individuals with the mas’ooleen and the shaykhs emotionally in the same manner that a person is connected with his father or therapist. As a result, those who acquired Islam in this way are attached to certain personalities whom they regard as holy and follow as examples without any thinking.

Böyle bir yöntem entelektüeller, düşünürler ya da müctehidler yetiştirmez ve bunu iddia da etmez. Küçük çocuklarla ya da düşünmeyen, bu yüzden kendi yerine düşünecek ve onları düşünme yükünden kurtaracak birilerini bekleyen insanlarla ilgilenirken kullanılabilir. Bu yaklaşım, aynı zamanda düşünmeyen ve bu grup ya da kabilenin sunduğu sosyal ortamdan ve etkinliklerden yararlanmak için bir topluluk arayan kişilere de uygulanabilir; dostluk, ziyaretler, ibadetleri, geziler ve sporları içeren toplu faaliyetler gibi. Dolayısıyla bu yöntem ümmetin canlanmasını başlatamaz ve ümmete böyle bir canlanma için gereken fikri ve farkındalığı sağlayamaz.

Such a method does not produce intellectuals, thinkers, or mujtahids, nor does it claim to produce them. It could be used in dealing with the young children or with those who do not think and therefore look forward to those who would think on their behalf and relieve them of the burden of thinking. This approach could also apply to those who do not think and are seeking a group of people to associate with in order to enjoy the social environment and activities that this group or tribe provides them, such as friendship, visits, and collective activities involving ibadat, trips, and sports. Therefore, this method cannot initiate the revival of the Ummah, nor can it provide the Ummah with the thought and the awareness needed for such a revival.

Bu yaklaşım, insanın birbirine karşıt iki bileşenden – ruh ve maddi yönden – oluştuğu düşüncesinden etkilenmiştir. Buna göre insanın yükseltilmesi gereken bir ruhsal ivmesi vardır ve bunu gerçekleştirmenin tek yolu, bedeni fiziksel ihtiyaçlarından yoksun bırakmaktır. Bu süreç, kişi Tanrı ile bütünleşip Tanrı'yı kendi içinde görecek bir düzeye ulaşana kadar sürer. Bu yöntemin bakış açısından İslam ve onun kuralları, insanı Tanrı'ya giden yolda yönlendiren birer işaret ve sembol olarak görülür. Bu kuralların ve sembollerin değeri, sufilerin "Hakîkat" ya da "gerçeklik" dediği, gizli ya da saklı anlamlarını kavramakta yatmaktadır.

This approach is influenced by the notion that the human being consists of two components – the spirit and the material aspect – that are mutually antagonistic. Thus, the human being has a spiritual momentum that must be elevated, and the only way to do so is to deprive the body of its physical needs. This process continues until the person attains a level where he merges with God and he sees God in himself. From the vantage point of this method, Islam and its rules as mere signs and symbols guiding the person in his path towards God. The value of these rules and symbols lay in comprehending their concealed or hidden meanings, what the Sufis call the "Haqiqah" or the reality.

Bu "hakîkat", onların şeriat olarak adlandırdıkları zahirî anlamdan ayrıdır.

This "Haqiqah" is distinct from what they refer to as the apparent meaning, which they use to denote the Shariah.

Tasavvuf, her şeyin önceden takdir edildiği ve insanın kendi iradesinin bulunmadığı görüşü olan Cebriyye (kader-cebir) anlayışını savunur. Bu nedenle sufiler, insanın içinde bulunduğu duruma teslim olması gerektiğini ve onu değiştiremeyeceğini iddia ederler.

Sufism upholds the idea of Fatalism in which everything is predestined and man has no will of his own. Thus, the Sufis claim that a person must surrender to his situation and cannot change it.

Ayrıca Tasavvuf, insanı inziva içinde yaşamaya teşvik eder ve evrendeki doğa olaylarına metafizik bir yorum getirmesini öğütler. Sufiler ayrıca pasifliği, gerçeğe tam teslimiyeti ve gerçeğe karşı kayıtsızlığı teşvik ederler; çünkü onlara göre bu nitelikler, kendini, arzularını ve bedensel eğilimlerini bastıran kişiyi karakterize eder. Aklını gizlemek isteyen kişi için bu nitelikler gereklidir, çünkü bunlar yok oluşa ve Tanrı'nın varlığına karışmaya doğru atılan ilk adımı oluştururlar.

Furthermore, Sufism encourages the human being to live in seclusion and give the natural phenomena in the universe a metaphysical interpretation. The Sufis also encourage passiveness, total surrender to the reality, and being careless about the reality because, according to their claim, these qualities characterize the one who suppresses himself, his desires, and his physical inclinations. These qualities are needed for the one who wants to conceal his mind because they constitute the first step towards evanescence and merging into God’s entity.

Hayatta başarısız olmuş ya da yaşadıkları durumdan kaçmak için yalnızca dine sığınan bazı insanlar, bu yaklaşımı bir teselli ve huzur kaynağı olarak kullanabilirler. Bu yaklaşım son derece tehlikelidir; çünkü ümmetteki farkındalığı ve düşünme yetisini öldürür, pasifliği ve mevcut duruma hiçbir değişiklik çabası göstermeden tam bir teslimiyeti yayar.

Some people who either failed in the life or who just look to the Deen as an escape from the current situation may use this approach as an outlet of contentment or solace. This is an extremely dangerous approach because it kills the awareness and the thinking in the Ummah and propagates passiveness and total surrender to the status quo without any attempt to change it.