Ebu Hamid el-Gazzâlî (Allah ona rahmet etsin) şöyle demiştir:

Abu Hamid al-Ghazzali (may Allah have Mercy on him) said:

Bilin ki niyyet (niyyah), irade (iradah) ve maksat (qasd), hepsi aynı anlama gelen farklı terimlerdir ve kalbin iki şeyin kaynağı olduğu durumunun bir tanımıdır:

“Know that intention (niyyah), will (iradah), and goal (qasd) are various terms that all mean the same thing, and it is a description of the state of the heart when it is a source for two things:

ilim ve amel.

knowledge and action.

Bilgi önce gelir; çünkü o temel ve şarttır, amel ise ondan sonra gelir, zira amel bilgiden dallanıp türeyen bir meyvedir. Bunun sebebi, her amelin – yani her iradi hareket ve devinimin – üç şey olmaksızın gerçekleşmemesidir: bilgi, irade ve kudret. Hiç kimse bir şeyi bilmeden yapmaz. Dolayısıyla insanın bilgiye sahip olması gerekir.

Knowledge comes first - as it is the foundation and condition - and action follows it, since it is the fruit that branches from knowledge. This is because every action – that is, every intentional movement and motion – does not occur without three things: knowledge, will, and ability. Nobody does something without knowing of it. So, he must have knowledge.

Aynı şekilde, hiç kimse isteği olmadan bir şey yapmaz. Dolayısıyla insanın bir şeyi yapabilmesi için bir irade (iradah) sahibi olması gerekir ve iradenin anlamı, kalbin, aradığı şeyle uyumlu gördüğü şeye yönelmesidir.

Likewise, nobody does something without having the will to do it. So, one must have the will to do something, and the meaning of will (iradah) is that the heart reaches out to what it sees as being in accordance with what it seeks.

İnsan öyle yaratılmıştır ki, bazen kalbinin istediğine uygun olan şeyi yapar, bazen de kalbinin istediğine aykırı olan şeyi yapar. Böyle bir durumda, kendisi için faydalı olan şeye yaklaşması ve kendisine zarar verecek olanı uzaklaştırması gerekir. Bunun için de neyin kendisine fayda, neyin zarar vereceğini bilmesi ve anlaması gerekir; böylece faydalı olanı yakınlaştırabilir, zararlı olandan kaçınabilir. Çünkü yiyeceğin ne olduğunu görmeyen ya da bilmeyen kimse, uzanıp onu kendine çekemez; ateşi görmeyen de ondan kaçınamaz. Bu sebeple Allah, hidayeti ve bilgiyi yaratmış ve bunlara ulaşmanın belirli vasıtalarını kılmıştır; bu vasıtalar da dış ve iç duyulardır.

The human was created such that he sometimes does that which is in accordance with what his heart seeks, and sometimes does that which conflicts with what his heart seeks. In such a case, he needs to draw near to that which is good for him, and to drive away what will harm him. This requires that he know and understand what will benefit and harm him, such that he can bring this close and avoid that, since whoever does not see or know what food is cannot reach over and pull it towards him, and whoever does not see fire cannot escape from it. So, Allah has Created guidance and knowledge, and has provided certain means of attaining them, and these are the external and internal senses.

Yani niyet, esasen, bir kişinin aradığı şeye yönelme ve ona doğru eğilme iradesi ve eylemidir; bu, geriye dönük olarak gerçekleşse de, aranan şeyi gördüğü anda gerçekleşse de.

So, intention is essentially the will and the act of reaching out to and leaning towards what one seeks, whether this occurs retrospectively or at the time of seeing what is sought after.

Dolayısıyla, bir insanın bir şeyi yapmaya itilmesinin ilk adımı, onu harekete geçiren bir hedefinin olmasıdır; hedef ise niyetin amacıdır. Bir kişi bir hedefi ve niyeti olduğunda dışarı çıkıp bir şey yapmaya itilir ve gücünü ve yeteneğini fiziksel hareket yoluyla hedefine yöneltir; buna da fiil denir.4

Therefore, the first step in one being pushed to do something is that he has a goal which motivates him to act, and goal is the target of one’s intention. One is pushed to go out and do something when he has a goal and intention, and directs his power and ability towards his goal by way of physical movement, and this is known as action.”4

Bu nedenle, Din'de Allah – Yüce ve Celil olan – yalnızca yalnızca O'nun Yüzünü arayarak yapılan amelleri kabul ettiği sabittir; Peygamber ﷺ niyetin önemini ve onu, amacı bozabilecek ve ameli boşa çıkarabilecek şeylerden arındırmanın gerekliliğini belirtmiştir.

Because of this, it is established in the Religion that Allah – the Mighty and Majestic – does not accept actions except those that are done purely seeking His Face, and the Prophet (peace be upon him) indicated the significance of the intention and the obligation of purifying it from what can corrupt one’s goal and nullify his action.

‘Alqamah bin Waqqas el-Leysi (Allah ondan razı olsun) şöyle dedi: “Ömer bin el-Hattab'ı (Allah ondan razı olsun) minberde şöyle derken işittim: “Allah Resulü ﷺ'in şöyle buyurduğunu işittim: “Şüphesiz ameller niyetlere göredir ve herkese niyet ettiği şey vardır. Kim Allah'a ve Resulü'ne hicret ederse, onun hicreti Allah'a ve Resulü'ne olmuştur. Kim de dünyadan bir nasip elde etmek veya bir kadınla evlenmek için hicret ederse, onun hicreti hicret ettiği şeye olmuştur.””5

‘Alqamah bin Waqqas al-Laythi (may Allah be Pleased with him) said: “I heard ‘Umar bin al- Khattab (may Allah be Pleased with him) on the pulpit, saying: “I heard the Messenger of Allah (peace be upon him) say: “Indeed, actions are by intentions, and for every person is what he intended. So, whoever migrated to Allah and His Messenger (peace be upon him), his migration is to Allah and His Messenger (peace be upon him). And whoever migrated to obtain a portion of the world or to marry a woman, his migration is to what he migrated for.”””5

En-Nevevî (Allah ona rahmet etsin) şöyle dedi:

an-Nawawi (may Allah have Mercy on him) said:

“Müslümanlar, bu hadisin önemi, içerdiği çok sayıda fayda ve sıhhati konusunda birleşmişlerdir. eş-Şâfiî ve başkaları şöyle demiştir: ‘Bu hadis İslam’ın dörtte birini oluşturmaktadır.’ Abdurrahman bin Mehdî ve başkaları ise şöyle demiştir: ‘Kitap yazan herkesin, ilim talebesine niyetini yenilemesini hatırlatmak amacıyla kitabına bu hadisle başlaması şarttır.’ el-Hattâbî bunu genel olarak âlimlerden nakletmiştir. el-Buhârî ve başkaları da bunu uygulamışlardır. Kitaplarına her şeyden önce bu hadisle başlamışlar ve el-Buhârî, bu hadise kitabında yedi yerde yer vermiştir.”

“The Muslims are unanimous in regards to the significance of this hadith, the numerous benefits contained within it, and its authenticity. ash-Shafi’i and others said: “It constitutes one quarter of Islam.” ‘Abd ar-Rahman bin Mahdi and others said: “It is a must for whoever writes a book to begin it with this hadith in order to remind the student of knowledge to renew his intention.” And al-Khattabi reported this from the scholars in general, and al- Bukhari and others applied this. They started with it before anything else, and al-Bukhari included it in seven places in his book.

Âlimlerin, dilcilerin ve fakihlerin çoğunluğu, "innemâ" (şüphesiz/yalnızca) kelimesinin kapsayıcılığa delalet ettiğini; söz konusu olanı teyit edip diğer her şeyi nefyettiğini belirtmiştir. Buna göre hadisin anlamı şudur: Amellerin değerlendirilmesi niyetlerine göredir; niyet yoksa amel hiçbir şekilde dikkate alınmaz.

And the majority of scholars, linguists, and jurists said that the word ‘indeed’ is indicative of totality – it confirms what is mentioned, and denies everything else – rendering the meaning of the hadith to be that actions are considered based on the intentions behind them, and are not considered at all if there is no intention behind them.

Ve onun (ﷺ) "...ve herkes için niyet ettiği şey vardır" sözü hakkında, bunun "Ameller ancak niyetlerle geçerlidir..." sözünden sonra zikredilmesinin amacının, herhangi bir amel için niyetin belirlenmesinin bir şart olduğunu vurgulamak olduğunu söylediler. Yani biri bir kaza namazı kılmak isterse, sadece kaza namazı kılmayı niyet etmesi yeterli olmaz. Bilakis, Öğle namazı vb. olduğunu belirtmelidir. Eğer bu ikinci ifade olmasaydı, birinci ifadeyi, yapılacak ameli belirtmeden genel bir niyet yapmanın caiz olduğunu gösterdiği şeklinde yorumlayabilirdi.

And regarding his (peace be upon him) saying “…and for every person is what he intended…” they said that the point of mentioning it after “Indeed, actions are by intentions…” is that it emphasizes that specifying the intention is a condition for any action. So, if one were to make up a prayer, it would not be enough for him to intend to make up a prayer. Rather, he must specify that he is praying Dhuhr, etc. and were it not for this second phrase, one could interpret the first to indicate the permissibility of making a general intention without specifying the action intended.

Ve onun (ﷺ) şu sözü hakkında: “…Kim Allah'a ve Elçisine hicret ederse, onun hicreti Allah'a ve Elçisinedir…” Bu, kim hicretiyle Allah'ın Yüzünü arıyorsa, Allah katında karşılığını alacağı; kim de dünya hayatını veya bir kadını niyet ederse, elde edeceğinin o olacağı ve bu hicretin sonucu olarak Ahiretten hiçbir şey alamayacağı anlamındadır. Hicretin (hijrah) dilsel anlamı bir şeyi terk etmektir ve burada kastedilen, kişinin bir yurdu terk etmesidir. Dünyevi şeylerin yanında bir kadının zikredilmesi iki şekilde yorumlanabilir: Bunlardan biri, bir adamın Ummü Kays adında bir kadınla evlenmek için hicret etmesi ve bu nedenle “Ummü Kays için hicret eden” diye anılmasıdır. İkinci yoruma göre ise bu, genel bir kavramın belirli bir örneğinin zikredilmesiyle uyarıyı pekiştirmek ve vahametini açıklamak amacıyla söylenmiştir. Doğrusunu Allah en iyi bilir.7

And regarding his (peace be upon him) saying “…So, whoever migrated to Allah and His Messenger (peace be upon him), his migration is to Allah and His Messenger (peace be upon him)…” means that whoever seeks with his migration the Face of Allah will have his reward with Allah, and whoever intends the worldly life or a wife, that will be what he gains, and he will have nothing from the Hereafter as the result of this migration. And the linguistic meaning of migration (hijrah) is to abandon something, and what is meant here is that one abandons a land. The mention of a woman alongside the worldly matters can be interpreted in two ways, one of them being that a man migrated to marry a woman named Umm Qays, and was thus named ‘the one who migrated for Umm Qays.’6 The second interpretation is that this was mentioned simply to emphasize the warning by way of mentioning a specific example of a general concept to clarify its gravity, and Allah Knows best.”7

Şeriat'ta sabit olduğu üzere Allah, yalnızca Yüce Zatı'nın rızasını gözeterek yapılmayan hiçbir ibadeti kabul etmez. Bunun Kur'an ve Sünnet'ten delilleri çoktur; örneğin:

“And it is established in the Shar’ that Allah doesn’t accept any act of worship that is not done strictly seeking His Noble Face, and the proofs for this from the Qur’an and Sunnah are plenty, such as:

1 – Onun Sözü:

1 – His Saying:

{"De ki: 'Ben de sizin gibi bir insanım. Bana, sizin ilahınızın tek bir İlah olduğu vahyolundu."

{“Say: ‘I am only a man like you. It has been inspired to me that your Deity is One.

Öyleyse, Rabbine kavuşmayı umana, salih amel işlesin ve Rabbine ibadette hiç kimseyi ortak koşmasın.’”}8

So, whoever hopes for the Meeting with his Lord, let him work righteousness and associate none as a partner in the worship of his Lord.’”}8

Anlamı: Bu amellerle Yüce Allah'ın Zatından başka hiçbir şeyi arama.

Meaning: do not seek with these actions anything besides the Face of Allah, the Exalted.

2 – Onun Şu Sözü de:

2 – His Saying, as well:

{“Ona ibadet etmeleri, dinlerini yalnızca Allah'a has kılarak O'na yönelmeleri dışında emredilmediler…”}9

{“And they were not commanded except to worship Allah, making the Religion sincerely for Him…”}9

3 – Onun (ﷺ) şu sözü:

3 – His (peace be upon him) saying:

"Şüphesiz ameller niyetlere göre değerlendirilir ve herkes için ancak niyet ettiği şey vardır. Kim Allah'a ve Resulüne hicret ederse, onun hicreti Allah'a ve Resulüne olmuştur. Kim de dünyadan bir nasip elde etmek veya bir kadınla evlenmek için hicret ederse, onun hicreti hicret ettiği şeye olmuştur." Bu hadisi el-Buhârî, "Sahîh"inin başında, Müslim ve diğerleri Ömer bin el-Hattâb'dan rivayet etmiştir. ﷺ

“Indeed, actions are by intentions, and for every person is what he intended. So, whoever migrated to Allah and His Messenger (peace be upon him), his migration is to Allah and His Messenger (peace be upon him). And whoever migrated to obtain a portion of the world or to marry a woman, his migration is to what he migrated for.””” Reported by al-Bukhari at the beginning of his ‘Sahih,’ as well as Muslim and others, on the authority of ‘Umar bin al-Khattab.

4 – Onun (ﷺ) şu sözü de:

4 – His (peace be upon him) saying, as well:

"Bu ümmete üstünlük, yeryüzünde yerleşme, zafer ve dini otorite müjdesi verin. Kim de onlardan ahiretin amelini bu dünya için yaparsa, onun için ahiretten hiçbir pay yoktur." Bunu Ahmed ve oğlu, Müsned'in ilaveleri bölümünde (5/134) rivayet etmiştir. İbn Hibban da Sahih'inde (4/311, Hakim'in Mevarid'inde) rivayet etmiş ve "Senedi sahihtir" demiştir; ez-Zehebi de ona katılmış, el-Munziri de (1/31) aynı görüştedir. Ben (el-Albani) derim ki: Abdullah'ın (İbn Hanbel'in oğlu) senedi, el-Buhari'nin şartlarına göre sahihtir.

“Give this nation the glad tidings of glory, establishment in the land, victory, and religious authority. And whoever of them performs an action of the Hereafter seeking with it this world, he will have no portion of the Hereafter from it.” Reported by Ahmad and his son in the additions to the ‘Musnad’ (5/134), Ibn Hibban in his ‘Sahih’ (4/311 in the ‘Mawarid’ of al-Hakim), and he said: “Its chain is authentic,” and adh- Dhahabi agreed with him, as did al-Mundhiri (1/31). I (al-Albani) say that the chain of ‘Abdullah (the son of Ahmad bin Hambal) is authentic according to the conditions of al- Bukhari.

5 – Ebû Ümâme (radıyallâhu anh) şöyle demiştir:

5 – And from Abu Umamah (may Allah be Pleased with him), who said:

Bir adam Peygamber ﷺ'in yanına gelip şöyle dedi: "Bir kimse sevap ve şöhret arzusuyla savaşırsa ne olur? Ne elde eder?" Bunun üzerine Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: "Hiçbir şey elde edemez." Adam soruyu üç kez tekrarladı, Peygamber ﷺ de her seferinde: "Hiçbir şey elde edemez." buyurdu. Sonra şöyle devam etti: "Şüphesiz Allah, yalnızca kendisi için yapılan ve O'nun rızasını gözeten amelleri kabul eder." Nesâî (2/59) rivayet etmiştir ve senedi sağlamdır (cayyid), nitekim el-Munzirî de bunu söylemiştir (1/24).

“A man came to the Prophet (peace be upon him) and said: “What if a man fights to seek reward and reputation? What will he have?” So, he replied: “He has nothing.” The man repeated the question three times, with the Prophet (peace be upon him) replying: “He has nothing.” He then said: “Indeed, Allah does not accept any action except that which is sincere and seeking His Face.”” Reported by an-Nasa’i (2/59), and its chain is good, as al-Mundhiri said (1/24).

6 – Onun (ﷺ) şu sözü:

6 – His (peace be upon him) saying:

"Yüce ve Celil olan Allah şöyle buyurdu: “Ben, ortaklara ihtiyacı olmayan en Müstağni olanım. Kim benim için yaptığı bir amelde bana başka birini ortak koşarsa, ben ondan uzağım ve onu, bana ortak koştuğu şeye bırakırım.”" Bunu İbn Mâce, ‘ez-Zühd’ kitabında Ebû Hureyre hadisinden rivayet etmiştir; senedi Müslim'in şartları üzerine sahihtir. Müslim de ‘Sahîh’inde (8/223) benzer bir rivayette bulunmuştur.10

“Allah – the Mighty and Majestic – Said: “I am the most Self-Sufficient that I do not need partners. So, whoever does an action for Me in which he associates others with Me, I am free from him, and will leave him for the one he associated with Me.”” Narrated by Ibn Majah in ‘az-Zuhd’ from the hadith of Abu Hurayrah, and its chain is authentic upon the conditions of Muslim, and he reported a similar narration in his ‘Sahih’ (8/223).”10

Bu nedenle, her bir amelde niyeti Allah için arındırmak zorunludur; İbn Kayyim'in dediği gibi: "Nasıl ki O, kendisinden başka ilah olmayan tek ilahtır, aynı şekilde ibadet de O'na ve O'ndan başkasına değil, yalnız O'na yapılmak zorundadır. Nasıl ki O, ilah olarak tek kılınmışsa, ibadet için de tek kılınmalıdır. Salih amel, gösteriş ve riyadan uzak olan ve Sünnet'e bağlı olan ameldir."11

So, it is a must to purify one’s intention for Allah in every single action, as Ibn al-Qayyim said: “Just as He is One Deity with none besides Him, it is likewise necessary that worship be for Him and none besides Him. So, just as He is singled out as a Deity, He must be singled out for worship. The righteous action is that which is free of showing off and bound by the Sunnah.”11

Süleyman bin Abdullah (Allah ona rahmet etsin) şöyle dedi: "Kabul edilen amelin iki direği vardır: Amel doğru olmalı ve ihlasla yapılmalıdır. Doğru amel, Sünnet'e uygun olandır; nitekim Allah'ın şu buyruğu bunu işaret etmektedir:"

Sulayman bin ‘Abdillah (may Allah have Mercy on him) said: “And these are two pillars of the accepted action: it must be correct and sincerely done. The correct action is that which is in accordance with the Sunnah, as indicated by His Saying:

{“…salih amel işlesin…}12

{“…let him work righteousness…}12

Ve samimi amel, Allah'ın şu sözünün de gösterdiği gibi, gizli ve açık şirkten arınmış olandır:

And the sincere action is that which is free from hidden and apparent shirk, as is indicated by His Saying:

{"…ve Rabbinin ibadetinde hiç kimseyi O'na ortak koşmasın…"}13 14

{“…and associate none as a partner in the worship of his Lord…”}13 14

İlim talebinde bulunan kişi, ilim öğrenirken niyetini arındırmalıdır. "…İlim talep ederken doğru niyet, yalnızca Allah'ın Yüzünü murad etmek, bununla amel etmek, Şeriatını canlandırmak, kendi kalbini aydınlatmak, iç dünyasını güzelleştirmek, Kıyamet Günü Allah'a yakınlaşmak ve kendini, Allah'ın büyük hoşnutluk ve fazilet ile sevdiklerine hazırladığı şeylere aday kılmak için olmalıdır. Sufyan es-Sevri şöyle demiştir: 'Niyetimi düzeltmekten daha zor bir şeyi hiç denemedim.' Kişi bununla dünyevi kazançlar aramamalıdır; mevki, makam, para elde etmek ya da yakınları önünde kendini büyük ve bilgili göstermek, ilim halkalarında bir yer edinmek gibi şeyleri istememelidir. Böylece hayırlıyı kötüye değiştirmiş olur. Ebu Yusuf (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir: 'Ey insanlar! İlminizle Allah'ı arayın; zira ben, kendimi küçük göstermek niyetiyle bir halkaya oturduğumda, oradan herkesten daha üstün kalkmadan hiç kalkmadım; herkesten üstün olmak niyetiyle bir halkaya oturduğumda ise, mutlaka rezil olmuşumdur.' İlim, bir ibadet ve Allah'a yakınlaşma vesilesidir. Dolayısıyla bu ibadetteki niyetiniz halis olursa, kabul edilir, arındırılır ve bereketlenir. Eğer onunla Allah'ın rızasından başka bir şeyi murad ederseniz, bu boşa gider, yok olur ve değerini kaybedersiniz."

The seeker of knowledge is to purify his intention when seeking knowledge, “…and the correct intention when seeking knowledge is to intend only the Face of Allah, acting upon that, bringing life to His Shari’ah, lighting up his own heart, beautifying his inner self, getting closer to Allah on the Day of Resurrection, and making oneself a candidate for what He has prepared for His beloved of great pleasure and virtue. Sufyan ath-Thawri said: “I never attempted to remedy something as difficult as my intention.” He should not seek with it any worldly gains, such as obtaining position, status, money, or making himself look great and knowledgeable in front of those closest to him, having a presence in the circles of knowledge, etc. thereby exchanging the good for the bad. Abu Yusuf (may Allah have Mercy on him) said: “O people! Seek Allah with your knowledge, as I have never sat in a circle in which I sought to humble myself except that I got up from it better than everyone else, and I never sat in a circle in which I sought to be better than everyone else except that I was exposed.” Knowledge is an act of worship and a means of gaining nearness to Allah. So, if your intention is pure in this worship, it will be accepted, purified, and blessed. And if you intend with it other than the Pleasure of Allah, it will be nullified, wasted, and you will lose its value.

Bu yüce hedeflere ulaşamayıp onlardan mahrum kalmak mümkündür; böylece kişi enerjisini ve emeğini boşa harcamış olur.15

It might be that one can miss out on these noble goals and not achieve them, thereby wasting his energy and effort.”15

Yukarıda anlatılanların tamamı, Müslim'in "Sahih"inde Ebu Hureyre'den rivayet edilen Allah Resulü'nün (ﷺ) şu hadisinde özetlenebilir: "Kıyamet günü ateşe ilk atılacak olan üç kişidir: Bir alim, bir mücahit ve cömert bir infakçı."

All of the above can be summarized in the hadith of the Messenger of Allah (peace be upon him) that was reported by Muslim in his ‘Sahih,’ on the authority of Abu Hurayrah: “The first who will be consumed by the Fire on the Day of Resurrection will be three: a scholar, a Mujahid, and a generous donator.

Âlime gelince, Allah onu getirip ona şöyle soracak: "Dünyada ne yaptın?" O da şöyle diyecek: "Senin rızan için ilim öğrendim ve senin hoşnutluğunu gözeterek onu yaydım." Ona şöyle denecek: "Yalan söyledin. Âlim denilsin diye öğrendin, nitekim öyle denildi ve mükâfatını dünyada aldın." Sonra onun cehenneme atılması emredilecek.

As for the scholar, Allah will bring him and ask him: ‘What did you do in the dunya?’ So, he will say: ‘I acquired knowledge for Your Sake, and I spread it seeking Your Pleasure.’ So, it will be said to him: ‘You lied. You learned so that you would be referred to as a scholar, and it was done, and you have obtained your reward in the dunya.’ Then, he will be ordered thrown into Hell.

Sonra, bağışçı getirilecek ve Allah ona şöyle soracak: "Dünyada ne yaptın?" O da şöyle diyecek: "Malı helal yollardan kazandım ve onu Senin rızan için bağışladım." Ona şöyle denilecek: "Yalan söyledin. Cömert denilsin diye malını bağışladın, bu da söylendi ve karşılığını dünyada aldın." Sonra, onun Cehenneme atılması emredilecek.

Then, the donator will be brought, and Allah will ask him: ‘What did you do in the dunya?’ He will say: ‘I acquired wealth from permissible means, and I donated it for Your Sake.’ It will be said to him: ‘You lied. You donated your money so that it would be said that you are generous, and it was done, and you have had your reward in the dunya.’ Then, he will be ordered thrown into Hell.

Sonra savaşçı getirilecek ve kendisine şöyle sorulacak: "Ne yaptın?" "Senin yolunda öldürülünceye kadar savaştım." "Yalan söyledin. Cesur bir adam olarak anılmak için savaştın, o da öyle oldu ve dünyadaki ödülünü aldın." Sonra onun cehenneme atılması emredilecek.16

Then, the fighter will be brought, and asked: ’What did you do?’ ‘I fought in Your Cause until I was killed.’ ‘You lied. You fought so that you would be referred to as a brave man, and it was done, and you took your reward in the dunya.’ Then, he will be ordered thrown into Hell.”16

En-Nevevî (Allah ona rahmet etsin) şöyle dedi:

an-Nawawi (may Allah have Mercy on him) said:

“O'nun (ﷺ) savaşçı, âlim ve cömert bağışçı hakkındaki sözü – amellerinin Allah'ın Zâtı için olmayıp başkası için yapıldığı ve bu yüzden Ateş'e girdikleri – bunların hepsi, riyanın şiddetle yasaklandığına, bunun ağır cezasına ve amellerde halis niyet bulundurmanın farz oluşuna delildir; nitekim Allah şöyle buyurmuştur:”

“His (peace be upon him) statement regarding the fighter, the scholar, and the generous donator, and their punishment for their actions being for other than Allah’s Face, and their entering the Fire – these are all proofs for the emphasized prohibition of showing off and the severe punishment for doing so, as well as for the obligation of having a pure intention in one’s actions, as Allah Said:

{"Ve onlara yalnızca Allah'a kulluk etmeleri, dini Ona has kılarak ibadet etmeleri emredilmişti..."}17

{“And they were not commanded except to worship Allah, making the Religion sincerely for Him…”}17

Bu durum, aynı zamanda cihadın faziletine dair genel nasları da göstermektedir: bunlar yalnızca Allah'ın rızasını gözeten kimse hakkında geçerlidir. Tıpkı âlimleri ve cömert infakta bulunanları övgüyle anan nasların da yalnızca bunları Allah, Yüce olan için yapan kimse hakkında anlaşılması gibi; bütün bunlar yalnızca Allah için yapanlara yöneliktir.18

And it also shows that the general texts regarding the virtues of Jihad are referring to the one who seeks only the Pleasure of Allah, just as with the texts praising the scholars and generous donators – all of these are interpreted to be only in regards to the one who does these things for Allah, the Exalted.”18

Yukarıda anılan hadis, ilim talebesinin çalışmalarında niyetini arındırması gerektiğinde hiçbir şüphe bırakmamaktadır; ilim arayışı Allah'tan başkası için değil, yalnızca O'nun rızasını dileyerek ve O'nun sevabını umarak olmalıdır. Bu ilmi, insanların gözünde yükselmek, onların boyunlarına binmek ve omuzlarında yükselmek için kullanmamalıdır. Nitekim Allah'ın Resulü ﷺ şöyle buyurmuştur: "Kim alimlerle yarışmak, cahillere üstünlük taslamak veya insanların kendisine yönelmesini sağlamak için ilim öğrenirse, o ateştedir."19

And the aforementioned hadith leaves no question that the student of knowledge should purify his intention in his studies, such that his seeking of knowledge is not for anyone other than Allah, seeking His Pleasure, and hoping for His reward - not so that he would use this knowledge to be elevated in the eyes of others, sitting on their necks, and standing on their shoulders, as the Messenger of Allah (peace be upon him) said: “Whoever seeks knowledge in order to compete with the scholars, to prove himself superior to the ignorant, or to make the people look up to him, he is in the Fire.”19