İlim talibinin, bid'atlerden uzak durarak, hayatının her alanında Allah'ın Resulü ﷺ'in sünnetleriyle kendini süslemek, abdestini korumak ve bedenini ile görünüşünü temiz tutmak suretiyle dışsal olarak nefsini temizlemesi gerekir; bunların hepsi makul imkânlar ölçüsünde ve gücü yettiğince olmalıdır.

It is upon the student of knowledge to purify himself outwardly by steering clear of innovations, beautifying himself with the sunan of the Messenger of Allah (peace be upon him) in all aspects of his life, preserving his wudu’, and keeping his body and appearance clean – all within reasonable means, and as much as he is able.

İbn Ebi Hâtim, ‘Abdülmelik el-Meymûnî'nin şöyle dediğini rivayet etmiştir: "Ahmed bin Hanbel'den daha temiz giysiler giyen, bıyığını kesmeye ve baş ile vücudundaki kılları düzeltmeye daha özen gösteren ya da daha temiz ve beyaz elbiseler giyen birini gördüğümü bilmiyorum."20 Bunun sebebi, Ahmed'in (Allah ona rahmet etsin) her hareketinin Sünnet'e uygun olmasıydı. Nitekim şöyle demiştir: "Üzerinde amel etmediğim tek bir hadis bile yazmadım. Öyle ki Peygamber ﷺ'in hacamat yaptırdığını ve hacamatçısı Ebu Taybe'ye bir dinar verdiğini gösteren bir rivayete rastladım. Bunun üzerine ben de hacamat yaptırdım ve hacamatçıya bir dinar verdim."21

Ibn Abi Hatim reported that ‘Abd al-Malik al-Maymuni said: “I do not know that I have ever seen anyone who wore cleaner clothes, was more attentive to trimming his moustache and grooming the hair on his head and body, or wore purer and whiter garments than Ahmad bin Hambal.”20 And this was because every single movement of Ahmad (may Allah have Mercy on him) was in accordance with the Sunnah, as he said: “I never wrote a single hadith except that I acted upon it, to the point that I came across a report that the Prophet (peace be upon him) got cupped and gave Abu Taybah (his cupper) a dinar. So, I got cupped and gave the cupper a dinar.”21

Temiz giyinmeye teşvik edildiği için, giyimi konusunda aşırıya kaçıp takıntılı olmak gibi bir anlam çıkarılmamalıdır. Bunun yerine, bundan biraz daha az olunmalıdır; çünkü Allah'ın Elçisi ﷺ'in şöyle buyurduğu rivayet edilmektedir: "Bedhazhe (özensiz ve bakımsız olmak), imandandır." Hmm. Düzeltilmiş çeviri: Temiz giyinmeye teşvik edildiği için, giyimi konusunda aşırıya kaçıp takıntılı olmak gibi bir anlam çıkarılmamalıdır. Bunun yerine, bundan biraz daha az olunmalıdır; çünkü Allah'ın Elçisi ﷺ'in şöyle buyurduğu rivayet edilmektedir: "Bedhazhe, imandandır."22

One shouldn’t misunderstand the encouragement to have clean clothes and be excessive and obsessive in regards to his clothing. Rather, one should be slightly less than this, considering that it is reported that the Messenger of Allah (peace be upon him) said: “Badhadhah is from faith.”22

İbnü'l-Esîr şöyle demiştir: "Bezezeh (بَذَاذَة), sade ve zahid bir görünüşe sahip olmaktır… Peygamber ﷺ bununla, kişinin giyiminde alçakgönüllü olması, gösterişten kaçınması gerektiğini kastetmiştir."23

Ibn al-Athir said: “Badhadhah is to have a plain, ascetic appearance…and he (peace be upon him) meant that one should be humble in his clothing, avoiding vanity.”23

Hatib el-Bağdadi (Allah ona rahmet etsin) şöyle rivayet etmiştir: Ebû Abdillah el-Büşencî dedi ki: "Allah'ın Resûlü ﷺ'nin imandan olduğunu söylediği bezâze (sade, gösterişsiz hal), kişinin giyim ve kıyafetinde gösterdiği sadelik demektir; bu, gösterişli ve pahalı elbise ve kumaşlara sahip olmaktan uzak durmanın tevazusudur. Dünyada zâhidlerin giyimi böyledir."24

And al-Khatib al-Baghdadi (may Allah have Mercy on him) reported that Abu ‘Abdillah al- Bushinji said: “As for the badhadhah that the Messenger of Allah (peace be upon him) said is from faith, it is the plainness one displays in dress and garment, and this is humility from owning flashy, expensive clothing and garments. This is how the people of zuhd dress in this world.”24

el-Hatîb (Allah ona rahmet etsin) şöyle demiştir: "Talebe-i ilim, insanlarla bir araya gelip toplandığında eğlenceyi, faydasız konuşmayı ve düşük söylemleri bir kenara bırakmalıdır; bunlar arasında çocukça davranışlar, kahkaha, kıkırdama ve aşırı şaka da vardır. Ona, ilimle meşgul olan birinin tavır ve üslubunu aşmayacak şekilde, az ve nadiren hafifçe gülmesi caizdir. Fakat bunu sürekli yapmak, uygunsuz, olgunluktan uzak ve çocukça konuşmalar yapmak, aşırı gülmek ve şaka yapmak; bütün bunlar kişinin itibarını ve erkeklik onurunu azaltır."

al-Khatib (may Allah have Mercy on him) said: “The student of knowledge must set aside amusement, useless talk, and low speech when meeting and gathering with others, such as immaturity, laughter, giggling, and excessive joking. It is allowed for him to laugh mildly and rarely in a way that does not exceed the limits of the manner and style of one who is dealing with knowledge. As for constantly doing this, speaking about inappropriate, immature, and childish matters, excessive laughter and joking – this all reduces one’s esteem and manhood.

Malik (Allah ona rahmet etsin) şöyle demiştir: “İlim talebesinin üzerine vakar, tevazu ve sükûnet göstermesi, kendinden önceki selefin izinde yürümesi vaciptir.” Muhammed bin el-Hüseyn, Sa‘îd bin ‘Âmir'den rivayet etmiştir ki o şöyle demiştir: “Hişâm ed-Destevâ'î'nin yanındaydık, aramızdan biri güldü. Bunun üzerine Hişâm ona dedi ki: ‘Hadis talebesi olduğun halde gülüyor musun?!’” ‘Abdurrahman bin Mehdî rivayet etmiştir ki bir adam Hişâm ed-Destevâ'î'nin huzurunda güldü. Bunun üzerine Hişâm ona dedi ki: “Genç adam, ilim arıyorsun ve gülüyorsun?!” Adam şöyle cevap verdi: “Allah bizi güldürmez mi, ağlatmaz mı?” Hişâm cevap verdi: “O halde ağla!”26

Malik (may Allah have Mercy on him) said: “It is upon the student of knowledge to manifest calmness, humility, and tranquility, and to follow in the footsteps of those who came before him.” Muhammad bin al-Husayn reported from Sa’id bin ‘Amir that he said: “We were with Hisham ad-Dastawa’i, and one of us laughed. So, Hisham said to him: “You laugh while you are a student of Hadith?!”” ‘Abd ar-Rahman bin Mahdi reported that a man laughed in the presence of Hisham ad- Dastawa’i. So, Hisham said to him: “Young man, you seek knowledge and laugh?!” The man replied: “Doesn’t Allah make us laugh or weep?”25 Hisham replied: “Then weep!””26

Dolayısıyla, Sünnet'e uyarak dış temizliğe, düzgün bir görünüme, temiz bir bedene ve temiz elbiseye sahip olmak her Müslüman için gereklidir; bilgi arayan kişi için ise bu daha da zorunludur, çünkü bilgisi onu güzel ve iyi olan şeylere yöneltmelidir. Müslim, ‘Abdullah bin Mes’ud'un Allah'ın Elçisi'nin ﷺ şöyle dediğini rivayet ettiğini nakleder: “Zerre kadar kibir taşıyan hiç kimse Cennet'e girmeyecektir.” Bunun üzerine bir adam şöyle dedi: “Bir insan elbisesinin güzel görünmesini, ayakkabısının da güzel görünmesini sever.” Elçi ﷺ şöyle buyurdu: “Şüphesiz Allah Güzeldir ve güzelliği sever. Kibir, hakkı reddetmek ve insanları küçümsemektir.”27

So, external purity by following the Sunnah, having the proper appearance, a clean body, and clean clothing is required of every Muslim, and is even more incumbent upon the seeker of knowledge, since he should be guided by his knowledge to noble and good things. And Muslim reported that ‘Abdullah bin Mas’ud heard the Messenger of Allah (peace be upon him) say: “Nobody who has an atom’s weight of kibr will enter Paradise.” So, a man said: “A man likes that his clothing look nice, and that his shoes look nice.” The Messenger (peace be upon him) replied: “Indeed, Allah is Beautiful and Loves beauty. Kibr is to reject the truth and look down on the people.”27

Peygamber ﷺ güzel kokuları severdi ve onlara özen gösterirdi.

And the Prophet (peace be upon him) loved good scents, and was particular about them.

Ebu Musa bin Enes bin Malik, babasının şöyle dediğini rivayet etmiştir: "Allah'ın Resulü ﷺ'in kendisi için kullandığı bir sukkahı vardı." El-Elbani şöyle demiştir: "Ebu Davud bunu, Müslim'in şartları üzere sahih bir senetle rivayet etmiştir. Sukkah, karıştırılıp zamanla kokusunu yaymaya bırakılan siyah misktir. Bunun, bu miskin saklandığı kap olduğu da yorumlanmıştır ve bu daha açık olanıdır."28

Abu Musa bin Anas bin Malik reported that his father said: “The Messenger of Allah (peace be upon him) had sukkah that he would use for himself.” al-Albani said: “Abu Dawud reported it with an authentic chain upon the conditions of Muslim, and sukkah is the black musk that is mixed and left to emit its scent over time. It is also interpreted to be the container in which this musk is stored, and this is more evident.”28

Peygamber ﷺ kötü kokulardan nefret eder ve bunlardan rahatsız olurdu. Örneğin Ebu Said el-Hudri (radıyallahu anh) şöyle demiştir: "Hayber fethedildiğinde bir günah işlemedik. Biz, Allah Resulü ﷺ'nün Ashabı, bu bitkiye - sarımsağa - saldırdık, çünkü insanlar açtı. Doyasıya yedik, sonra camiye doğru yola çıktık. Allah Resulü ﷺ kokusunu hissetti ve şöyle buyurdu: 'Bu kokulu bitkiden bir şey yiyen, camide bize yaklaşmasın.' İnsanlar, 'Haram oldu! Haram oldu!' dediler. Bu haber Peygamber ﷺ'e ulaştı ve şöyle buyurdu: 'Ey insanlar, Allah'ın helal kıldığını haram kılamam; ancak ben kokusundan hoşlanmadığım bir bitkiyi yasaklıyorum.'"29

And the Prophet (peace be upon him) hated disgusting smells, and would be turned off by them. For example, Abu Sa’id al-Khudri (may Allah be Pleased with him) said: “We made no transgression when Khaybar was conquered. We, the Companions of the Messenger of Allah (peace be upon him), fell upon this plant – garlic - because the people were hungry. We ate it to our heart's content, and then made our way towards the mosque. The Messenger of Allah (peace be upon him) sensed its odor, saying: “He who eats anything of this offensive plant should not approach us in the mosque.” The people said: “It has become forbidden! It has become forbidden!” This reached the Prophet (peace be upon him), and he said: “O people, I cannot forbid what Allah has made lawful, except that it is a plant whose odor I dislike.””29

Cabir (Allah ondan razı olsun) rivayet etmiştir: Allah'ın Resulü ﷺ şöyle buyurmuştur: "Şu bitkilerden, yani sarımsak, pırasa ve soğandan yiyen kimse, mescidimize yaklaşmasın; çünkü melekler, insanoğlunun rahatsız olduğu şeylerden rahatsız olurlar."30

Jabir (may Allah be Pleased with him) narrated that the Messenger of Allah (peace be upon him) said: “He who eats of these plants – garlic, leeks, and onions - should not approach our mosque, as the Angels are offended by the same things as the human being.”30

Peygamber (ﷺ) da, Müslümanın bıyığını ve tırnaklarını kesmeden, kasık kıllarını tıraş etmeden veya koltuk altı kıllarını yolmadan kırk günden fazla bırakmasını yasaklamıştır. Nitekim Enes bin Malik şöyle demiştir: “Peygamber (ﷺ) bize bıyık kesmek, tırnak kesmek, koltuk altı kıllarını yolmak ve kasık kıllarını tıraş etmek için kırk gün süre belirledi.”31 en-Nevevî şöyle demiştir: “Bu, bu şeylerin kırk günden fazla bırakılmasının caiz olmadığı anlamına gelir; kırk gün bırakılmasının zorunlu olduğu anlamına gelmez.”32

And the Prophet (peace be upon him) forbade that the Muslim leave his moustache and fingernails without trimming them, his pubic hair without cutting it, or his armpit hair without plucking it for more than forty days, as Anas bin Malik said: “He (peace be upon him) gave us a forty day limit in trimming the moustache and fingernails, plucking the hair under the armpits, and shaving the pubic hair.”31 an-Nawawi said: “This means that they are not allowed to leave these things for more than forty days, not that they have to leave them for forty days.”32

Peygamber ﷺ de misvak kullanımını teşvik etmiş ve şöyle buyurmuştur:

The Prophet (peace be upon him) also encouraged the use of the toothbrush (siwak), saying:

“Ümmetime zorluk vermekten korkmasaydım, her namazda misvak kullanmalarını emrederdim.” Bu hadis Ebû Hureyre tarafından rivayet edilmiştir.33

“If I did not fear making things too hard for my people, I would have commanded them to use the siwak at the time of each prayer,” as was narrated by Abu Hurayrah.33

Bu nedenle ilim talibi, dış temizliğine özen göstermelidir; bunu da Peygamber ﷺ'in sünnetine uyarak, ona sımsıkı sarılarak ve ona sıkıca yapışarak yapar. Bunu yapmaya en çok ihtiyaç duyan kişiler ilim ehlidir, çünkü onlar Peygamber ﷺ'in mirasçılarıdır ve en uygun olanı, ona benzeyen ve onun izinden yürüyen kişiler olmalarıdır.

So, the seeker of knowledge is to be particular about his external cleanliness, and this is done by following the Sunnah of the Prophet (peace be upon him), holding firmly to it, and biting to it tightly. The people most required to do this are the people of knowledge, as they are the inheritors of the Prophet (peace be upon him), and it is most appropriate that they be the ones who imitate him and follow in his footsteps.

İç temizlik ve arınma konusuna gelince, ilim talebesi, "ilmin kalbin ibadeti, gizli namaz ve Allah'a yakınlaşmanın batınî vasıtası olduğu" hatırlanarak, nefsini çirkin ve yerilen özelliklerden arındırmaya özen göstermelidir. Nasıl ki namaz, yani dış uzuvların ibadeti, dış necasetten temizlenmeden kabul edilmezse, kalbi ilimle doldurmak, yani iç ibadet de, kişi kendisini kötü ahlak ve özelliklerden arındırmadan kabul edilmez. Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur:

As for inner purity and cleanliness, the student of knowledge should “focus on purifying his soul from undesirable and blameworthy characteristics, since knowledge is the worship of the heart, the secret prayer, and the internal means of nearness to Allah. Just as the prayer – the worship of the external limbs - is not acceptable without cleanliness from external impurity, filling one’s heart with knowledge – the internal worship - is not acceptable until one cleans himself of impure manners and characteristics. Allah Said:

{"Şüphesiz müşrikler pisliktir…"}34

{“Indeed, the polytheists are impure…”}34

Bu durum, temizlik ve arılığın yalnızca duyularla hissedilebilen dış etkenlerle sınırlı olmadığını göstermektedir; zira kâfir temiz elbise giyip bedenini yıkayabilir, ancak özü pis ve kirlidir. Başka bir ifadeyle, iç dünyası kirlerle lekelenmiştir. Necaset (najasah)

This shows that purity and cleanliness are not limited to the external factors that can be felt by the senses, as the disbeliever can wear clean clothes and bathe his body while his essence is filthy and impure. In other words, his inner self is soiled with impurities. Impurity (najasah)

“Ġışyān” (the state of defiance, rebellion) is a term used for something that is avoided and turned away from, and inner filth is the most important type of impurity that one should seek to avoid, since even though it is now only an impurity, it will evolve into something that will destroy you. Note: The Turkish rendering above is what I would give for the passage. Here it is in clean Turkish: "Kaçınılması ve uzak durulması gereken bir şey için kullanılan terim, ve iç kirlilik, kaçınmaya çalışılması gereken kirliliklerin en önemlisidir; çünkü şimdilik yalnızca bir kirlilik olsa da, zamanla seni yok edecek bir şeye dönüşecektir."35

is a term used for something that is avoided and turned away from, and inner filth is the most important type of impurity that one should seek to avoid, since even though it is now only an impurity, it will evolve into something that will destroy you.”35

İbn ‘Umar (radıyallâhu anh) şöyle dedi: "Bir gün Cibril, Peygamber ﷺ'e uğrayacağına söz vermişti. Ancak gecikti ve bu durum Peygamber ﷺ için katlanılması zor bir hâl aldı. Sonunda Cibril'i aramak için dışarı çıktı. Cibril ona şikâyette bulundu:

Ibn ‘Umar (may Allah be Pleased with him) said: “Once, Jibril had promised to visit the Prophet (peace be upon him). But, he delayed, and this became difficult for the Prophet (peace be upon him) to handle. Finally, he came out to find Jibril, who complained to him:

"Resim veya köpek bulunan bir eve girmeyiz."36

"We do not enter a home in which there is a picture or a dog.””36

Ebu Hamid el-Gazali (Allah ona rahmet etsin) şöyle demiştir: "Kalp de bir evdir.

Abu Hamid al-Ghazzali (may Allah have Mercy on him) said: “And the heart is also a home.

"Burası meleklerin evidir, oraya inerler, orada ikamet ederler. Öfke, nefsani arzular, küçümseme, kıskançlık, kibir, kendini beğenme vb. gibi çirkin huylar ise hep havlayan köpeklerdir. Öyleyse melekler, köpeklerle dolu bir yere nasıl girebilir?"37

It is the home of the Angels, where they descend, where they reside. Despicable characteristics, such as anger, desires, belittlement, envy, arrogance, self-amazement, etc. are all barking dogs. So, how can the Angels enter such a place while it is crawling with dogs?”37

İbn Cemâa (Allah ona rahmet etsin) şöyle demiştir:

Ibn Jama’ah (may Allah have Mercy on him) said:

İlim talibi, bilgiyi kavramaya ve ezberlemeye, onun ayrıntılı anlamlarını ve gizli hazinelerini keşfetmeye kendini hazırlamak için, kalbini her türlü kusurdan, hileden, kıskançlıktan ve kötü ahlaktan arındırmalıdır. İlim – bazılarının dediği gibi – gizli bir namazdır, kalbin ibadetidir ve Allah'a yakınlaşmanın batıni bir vasıtasıdır.

“The student of knowledge is to clean his heart out from every bit of blemish, deceit, envy, and bad character in order to condition himself to soak up and memorize knowledge and discover its detailed meanings and hidden treasures. Knowledge is – as some have said – the secret prayer, the worship of the heart, and the inner means of gaining nearness to Allah.

Tıpkı namazın —dış uzuvların ibadetinin— pislik ve kirlerden dış temizlikle kabul edilmemesi gibi, ilim de —kalbin ibadeti— aşağı ve değersiz huy ve davranışların pisliğinden kendini arındırmadıkça kolaylaştırılmaz.

And just as prayer – the worship of the external limbs – is not accepted except with external purification from filth and impurity, likewise, knowledge – the worship of the heart – is not facilitated except if you purify yourself from the filth of low and despicable characteristics and manners.

Ve eğer kalbini ilim için temizlersen, onun bereketi, tarımaya elverişli verimli bir toprak parçası gibi açık ve belli olur. Nitekim hadiste şöyle buyrulmuştur: "Şüphesiz bedende bir et parçası vardır. O sağlam olursa bütün beden sağlam olur, o bozulursa bütün beden bozulur. Dikkat edin, o kalptir."38 Sehl ise şöyle demiştir: "Kalbin içinde Allah'ın – yüce ve celal sahibi olan – nefret ettiği herhangi bir şey bulunduğu sürece, o kalbe hiçbir nurun girmesi caiz değildir."39

And if you clean your heart out for knowledge, its blessing becomes clear and evident, just like the plot of land that is fertile for agriculture, and in the hadith: “Indeed, and in the body there is a piece of flesh. If it is sound, the rest of the body will be sound. If it is corrupt, the rest of the body will be corrupt. Indeed, it is the heart.”38 And Sahl: “It is forbidden for any light to enter the heart while it contains anything that Allah – the Mighty and Majestic – hates.””39

İbn Kayyim (Allah ona rahmet etsin) şöyle demiştir:

Ibn al-Qayyim (may Allah have Mercy on him) said:

“Günahların kalbe ve bedene, bu dünyada ve ahirette, yalnızca Allah'ın bildiği çirkin, iğrenç ve zararlı etkileri vardır. Bunlardan biri, kişinin ilimden alıkonulmasıdır; çünkü ilim, Allah'ın kalbe koyduğu bir nurdur ve günahlar bu nuru söndürür. Şafiî, Malik'in yanında oturup ona okuduğunda, Şafiî'nin zekâsını, hikmetini ve tam anlayış ve kavrayışını görünce hayrete düştü ve şöyle dedi: 'Görüyorum ki Allah senin kalbine nur koymuş. Öyleyse onu günahın karanlığıyla söndürme.' Ve Şafiî (Allah ona rahmet etsin) şöyle demiştir:”

“And sins leave ugly, despicable, and harmful effects to the heart and body in this world and the next that none know except Allah. From them is that one is prevented from knowledge, as knowledge is a light that Allah places into the heart, and sins put out this light. When ash- Shafi’i sat in front of Malik to read to him, he was amazed at what he was seeing of ash- Shafi’i’s intelligence, wisdom, and complete understanding and comprehension, saying: “I see that Allah has placed light in your heart. So, don’t put it out with the darkness of sin.” And ash-Shafi’i (may Allah have Mercy on him) said:

Vekî'ye hafızamın zayıflığından şikâyet ettim, * O da bana günahları terk etmemi tavsiye etti; Ve dedi ki: "Bil ki ilim bir nimettir * ve Allah'ın nimeti günahkâra ulaşmaz."40

I complained to Waki’ of my bad memory * So, he advised me to abandon sins; And said: “Know that knowledge is a blessing * and the blessing of Allah is not accessible to the sinner.”40

İbn el-Cevzî (Allah ona rahmet etsin) şöyle demiştir:

Ibn al-Jawzi (may Allah have Mercy on him) said:

“Ebu Abdullah bin el-Cela şöyle dedi: “Güzel yüzlü genç bir Hristiyan çocuğa bakardım. Derken Ebu Abdullah el-Belhi yanımdan geçti ve şöyle dedi: ‘Sana ne oldu?’ Ben de şu karşılığı verdim:”

“Abu ‘Abdillah bin al-Jala’ said: “I used to look at a young Christian boy who had a beautiful face. So, ‘Abu ‘Abdillah al-Balkhi passed by me, saying: “What is wrong with you?” I replied:

“Ey amca, bu yüzü görmüyor musun? Bu yüz nasıl olur da Ateş'te cezalandırılır?” Bunun üzerine adam göğsüme vurdu ve şöyle dedi: “Bu yaptığının sonucunu er ya da geç çekeceksin.” Ve kırk yıl sonra bunun sonucunu çektim: Kur'an'ı unuttum.” Ebu'l-Advan şöyle dedi: “Hocam Ebu Bekir ed-Ddakkak'la birlikteydim. Uygunsuz bir şey oldu ve ben ona baktım. Onun bana baktığını gördü ve şöyle dedi: ‘Oğlum, bu bakışının sonucunu ileride de olsa çekeceksin.’ Yirmi yıl geçti, hiçbir şey yaşamadan bekledim. Bir gece, bunu düşünerek uykuya daldım ve uyandığımda bütün Kur'an'ı unuttuğumu fark ettim.”41

“O uncle, don’t you see this face? How can it be punished in the Fire?” So, he hit me in the chest, saying: “You will eventually feel the consequences of this act of yours.” So, after forty years, I suffered the consequences: I forgot the Qur’an.” And Abu al-Adyan said: “I was with my teacher, Abu Bakr ad-Daqqaq. Something inappropriate took place, and I looked at it. He saw me looking at it, and said: “My son, you will suffer the consequences of this look, even if in the future.” Twenty years passed in which I waited, not suffering anything. One night, I went to sleep thinking about this, and awoke to discover that I had forgotten the entire Qur’an.””41

Ebu Hamid (Allah ona rahmet etsin) şöyle demiştir:

Abu Hamid (may Allah have Mercy on him) said:

“Ama, birçok edep sahibi olmayan ama oldukça bilgili olan talebe görüyorum!” diyecek olursan, ne büyük fark var! O, kendisine Ahirette fayda sağlayacak ve mutluluk getirecek gerçek, faydalı ilimden çok uzaktır! İlim öğrenmenin ilk basamaklarından biri, günahların öldürücü, yıkıcı bir zehir olduğunun kendisine açıkça anlaşılmasıdır. Zehir olduğunu bilerek öldürücü bir zehre uzanan birine hiç rastladın mı? Bu görünüşte öyle olanlardan gördüğün şey, bazen dilleriyle uydurdukları, bazen de kalpleriyle reddettikleri sözden ibarettir; bu da zerre kadar ilim değildir.

“If you were to say: ‘But, I see many students of knowledge with bad manners who are quite knowledgeable!’ What a difference! He is quite far from the true, useful knowledge that will benefit him in the Hereafter and bring him happiness! From the first steps of gaining knowledge is that it become clear to him that sins are a deadly, destructive poison. Have you ever come across someone who reaches for deadly poison, knowing that it is poison? What you see from those who appear as such is merely speech that they concoct with their tongues at times and reject with their hearts times, and this is not knowledge in the least.

İbn Mes'ud (radıyallahu anh) şöyle demiştir: "İlim, çok rivayet etmek değildir."

Ibn Mas’ud (may Allah be Pleased with him) said: “Knowledge is not constant narration.

Aksine, kalbe yerleştirilen bir nurdur." Bazıları ilmin korku olduğunu söylemiştir; nitekim Allah şöyle buyurmuştur:

Rather, it is light that is placed in the heart.” Some said that knowledge is fear, as Allah Said:

{"Gerçekten Allah'ın kulları arasında O'ndan ancak alim olanlar korkar."}42

{“Verily, those of Allah’s slaves who fear Him are those who have knowledge.”}42

Sanki Allah, ilmin en özel meyvelerine işaret ediyormuş gibidir. Bu yüzden bazıları şu sözle ilgili olarak: "Bu ilmi Allah'tan başkası için öğrendik, ama ilim yalnızca Allah için olmayı istemedi," demiştir: Ilim bizden kaçtı ve gerçeğini bize açmadı, bunun yerine bize yalnızca sözler ve ifadeler verildi.

It is as if He was eluding to the most specific fruits of knowledge, and because of this, some said in regards to the statement: “We learned this knowledge for other than Allah, and the knowledge did not want except to be for Allah,” that the knowledge escaped from us and did not expose its reality to us, and we were instead given mere words and phrases.

Eğer dersen ki: "Dallarda ve köklerde dahi üstün olan, âlimlerin en başarılı sayıldığı halde, kendilerini çirkin ahlaklarından arındıramayan bir topluluk görüyorum", biz deriz ki: Eğer ilmin derecelerini bilir ve ahireti tanırsan, o zaman açıkça anlaşılır ki onların meşgul oldukları şey, salt bilgi biçiminde pek tatmin edici değildir. Asıl tatmin edici olan, o bilginin Allah için bir amele dönüşmesi, Yüce Allah'a yakınlık kazanmak için kullanılmasıdır.43

So, if you say: ‘I see a group of the scholars and jurists who are geniuses in the branches and fundamentals, and are considered to be the most successful of scholars, while they are unable to clear themselves of their despicable manners,’ we say that if you come to know the degrees of knowledge, and came to know the Hereafter, it will then become clear to you that what they are preoccupied with is not very satisfying in the form of mere knowledge. Rather, what is truly satisfying is when that knowledge is transformed into action for Allah, if it is used to gain nearness to Allah, the Exalted.”43

Dolayısıyla bütün bunlar kalbin temizliği ve arınmışlığı ile uzuvların Şeriat hükümlerine teslim olmasının etrafında döner. Bu nedenle ilim talebeleri, iç hallerine dikkat etmeye ve dış hallerini Sünnet'e uygun hale getirmeye özen göstermelidir; ki Allah onun için ilmin ve hikmetin nurlarını ve hazinelerini açsın.

So, all of this revolves around the purity and cleanliness of the heart and submission of the limbs to the rulings of the Shari’ah. Therefore, the seeker of knowledge should be particular about paying close attention to his internal condition and having his external condition conform with the Sunnah, so that Allah opens up for him the lights and treasures of knowledge and wisdom.

Bu, Allah'ın dilediğine bağışladığı bir lütuftur ve Allah büyük lütuf sahibidir.

This is the bounty of Allah that He bestows upon whom He Wills, and Allah is the Owner of great bounty.