ساختار قومی‌گرایانه‌ی جامعه‌ی مشرک عربستان که قرن‌ها وجود داشت، با ظهور اسلام از میان رفت. اسلام مردم را به ایمان به خدای یگانه، الله (سبحانه و تعالی)، و پیروی از فرمان‌های او (سبحانه و تعالی) فرا خواند.

The nationalistic structure of pagan Arabian society, which existed for centuries, was eradicated by the arrival of Islam. Islam invited people to believe in one god, Allah (swt), and to follow His (swt) commands.

Allah (سبحانه و تعالی) می‌فرماید: «و به آنان فرمان داده نشده است جز اینکه تنها الله را بپرستند، در حالی که دین را برای او خالص گردانند، حق‌گرا باشند، نماز را برپا دارند و زکات بدهند؛ و این است دین راست و استوار.» [قرآن کریم، سورۀ البینہ (۹۸): آیۀ ۵] او وفاداری به دین را به جای وفاداری به قبیله‌ها خواسته است، زیرا الله (سبحانه و تعالی) می‌فرماید: «ای کسانی که ایمان آورده‌اید! پدران و برادرانتان را اگر کفر را بر ایمان ترجیح دهند، به دوستی نگیرید؛ و هر کس از شما آنان را به دوستی گیرد، از ستمکاران است. بگو: اگر پدرانتان، فرزندانتان، برادرانتان، همسرانتان، خویشاوندانتان، اموالی که به دست آورده‌اید، تجارتی که از کسادی آن بیم دارید و خانه‌هایی که به آن دل خوش دارید، نزد شما از الله و پیامبرش و جهاد در راه او محبوب‌تر است، پس منتظر باشید تا الله فرمان خود را بیاورد؛ و الله گروه فاسقان را هدایت نمی‌کند.» [قرآن کریم، سورۀ التوبہ: آیۀ ۲۳ و ۲۴] از این رو، پیوندهای میان مسلمانان بر پایۀ عقیدۀ اسلام استوار بود. همۀ مسلمانان، صرف‌نظر از پیشینۀ خانوادگی‌شان، کاملاً یکسان رفتار می‌شدند و هر کس که شهادتین «لا إله إلا الله محمد رسول الله» را بر زبان می‌آورد، به امت مسلمان می‌پیوست.

For Allah (swt) says, “And they have been commanded no more than this: to worship Allah, offering Him sincere devotion, being true (in faith); to establish regular prayer and to practise zakat; and this is the deen right and straight.” [TMQ Surah Baiyanah (98): ayah 5] It asked for loyalty to the deen rather than to the tribes, for Allah (swt) says, “O you who believe! Take not for protectors your fathers and your brothers if they love kufr above iman: if any of you do so, they do wrong. Say, if it be that your fathers, your sons, your brothers, your friends, your relatives; the wealth that you have gained; the commerce in which you fear decline, or the dwellings which you delight - are dearer to you than Allah or His messenger, or the jihad in His cause - then wait until Allah brings about His decision: and Allah guides not the wrongdoers.” [TMQ Surah Tauba:23-24] Ties between the Muslims were therefore based upon the ‘aqeedah of Islam. All Muslims were treated exactly the same, irrespective of their family background, and anyone who declared the shahadah “La ilaha illAllahu Muhammad ar-Rasul Allah” became part of the Muslim Ummah.

این پیوند عقیدتی برای بیش از هزار سال، مبنای روابط میان مسلمانان بود. اسلام عرب‌ها، بربرها، رومی‌ها، ایرانیان و هندی‌ها را گرد هم آورد و همان‌گونه که در قرآن آمده است، آنان را به شکل «امّت واحده» یک ملت واحد ساخت{۱}. بنابراین اسلام مردم را بدون توجه به رنگ، نژاد، جایگاه اجتماعی یا زبانشان با هم متحد کرد. همین پیوند، که بر پایه عقیده اسلامی بنا شده بود، نیرو و توان دولت اسلامی را در تلاش برای گسترش کلمه‌ی الله (سبحانه و تعالی) در سراسر جهان فراهم آورد. در واقع، همین پیوند بود که کفار با تلاش بسیار کوشیدند آن را نابود کنند.

This ideological bond continued to be the basis of the relationships between the Muslims for over a thousand years. Islam brought together the Arabs, the Berbers, the Romans, the Persians and the Indians and united them to form ummatun wahida, one people, as described in the Qur’an1. Islam therefore united people irrespective of their colour, race, status or language. It was this bond, which was based on the ‘aqeedah of Islam, that provided the strength and might to the Islamic State in its campaign to spread the Word of Allah (swt) across the globe. Essentially, it was this bond that the Kuffar worked so hard to destroy.