جزیرةالعرب در دورهٔ پیش از طلوع اسلام به شدت بر پایهٔ تقسیمات قبیلگی و نژادی تقسیم شده بود. کسانی که در یک خیمه یا خانه زندگی می‌کردند خانواده‌ای را تشکیل می‌دادند؛ گروهی از خانواده‌ها یک عشیره، و گروهی از عشیره‌ها یک قبیله را پدید می‌آوردند. هر قبیله مجموعهٔ قوانین و مقرراتی خاص خود داشت که مردم بر اساس آن اداره می‌شدند. غیرت، افتخار و وفاداری نزد این قبایل ارج و ارزش بسیار داشت. همهٔ فعالیت‌ها در چارچوب ساختار قبیلگی محدود بود و هر کس پا از این حدود فراتر می‌گذاشت، مورد سرزنش قرار می‌گرفت. زندگی دسته‌جمعی به این شیوه، امنیت افراد متعلق به قبیله و نیز کسانی را که به آنان پناه می‌آوردند فراهم می‌ساخت.

The Arabian peninsular, during the period leading up to the dawn of Islam, was heavily split on nationalistic lines. People living in a tent or a house formed a family; a group of families made a clan and a group of clans formed a tribe. Each tribe had its own set of rules and regulations according to which people were governed. Honour, pride and loyalty were held in high esteem by these tribes. All activities were confined within the framework of the tribalistic structure and anyone stepping outside these limits was reprimanded. Herding together in this fashion provided security for the individuals belonging to the tribe and also for anyone seeking refuge with them.