پس از تلاش‌های بسیار برای مقابله با دولت اسلامی، قدرت‌های اروپایی دریافتند که مسلمانان از نظر نظامی شکست‌ناپذیرند. از این رو به جست‌وجوی راه‌های دیگری برای تضعیف و شکست مسلمانان پرداختند. سرانجام به این نتیجه رسیدند که تنها راه شکست دادن مسلمانان این است که فهم آنان از اسلام را از ایشان بگیرند و بدین‌ترتیب دولت اسلامی از درون فرو بپاشد. دیزرائیلی، نخست‌وزیر یهودی و ستمگر بریتانیا، زمانی نسخه‌ای از قرآن را در مجلس عوام به دست گرفت و گفت که مسلمانان هرگز شکست نخواهند خورد مگر آنکه این کتاب از ایشان گرفته شود، و به قرآن اشاره کرد. منظور او این بود که برای شکست دادن مسلمانان باید فهم اسلام از آنان ستانده شود؛ و دقیقاً همین هدفی است که آنان در پی تحققش بوده‌اند.

After many attempts to take on the Islamic State, the European powers realised that the Muslims were militarily undefeatable. So they set about looking for other means of weakening and defeating the Muslims. They concluded at the end that the only way to defeat the Muslims was to take their understanding of Islam away from them, and thus cause the Islamic State to collapse from within. The vicious Jewish Prime Minister of Britain, Disraeli, once held a copy of the Qur’an in the House of Commons and said that the Muslims can never be defeated until this is taken from them, pointing to the Qur’an. What he meant was that the understanding of Islam must be taken away from the Muslims in order to defeat them; and this is exactly what they set out to achieve.

آغاز کارزار تازه، کاشتن بذرهای مسموم ناسیونالیسم بود.

Sowing the poisonous seeds of nationalism was the start of the new campaign.

اروپا برای دستیابی به هدف خود، یعنی نابودی دولت اسلامی، عاملان خود را در لباس مبلغان فعال در عرصه‌های علمی و کمک‌های بشردوستانه روانه کرد.

Europe set out to achieve its objective of destroying the Islamic State by sending its agents disguised as missionaries involved in the field of science and humanitarian aid.

این تهاجم طراحی شده بود تا ادارات اطلاعات سیاسی و ادارات استعماری بتوانند ریشه‌های خود را در قلب جهان مسلمان بدوانند. اشتباه بزرگ دولت اسلامی این بود که به این مبلغان اجازه داد آزادانه فعالیت کنند، بی‌آنکه به پیامدهایی که در پی آن می‌آمد توجه کند.

This invasion was designed to allow the political intelligence and the colonial departments to establish their roots in the heart of the Muslim world. The great mistake on the part of the Islamic State was that it allowed these missionaries to operate freely, not realising the consequences that were about to follow.

این مبلغان که از عوامل بریتانیایی، فرانسوی و آمریکایی تشکیل می‌شدند، دو هدف اصلی داشتند.

These missionaries, which consisted of British, French and American agents, had two main objectives.

(i) برای دور کردن مسلمانان از فهم صحیح اسلام، با وارد کردن شک و گمان در ذهن مسلمانان نسبت به عقیدهٔ‌شان.

i) To distance the Muslims from the correct understanding of Islam, by inserting doubt and conjecture into the minds of the Muslims regarding their ‘aqeedah.

ii) ایجاد شکاف میان ترک‌ها، ایرانی‌ها و عرب‌ها. این کار در قالب بذر مسموم ناسیونالیسم انجام می‌شد.

ii) To create a rift between the Turks, the Persians and the Arabs. This was in the form of the poisonous seed of nationalism.