Scene na gaba yana nuna hamada mai fadi. A sararin sama akwai dogon layi na raƙuma, dawakai, da mutane; wata ayarin ƴan kasuwa da ke kan hanyarsu zuwa Masar. Ayarin ƴan kasuwar ya tsaya a wannan shahararren rijiya don neman ruwa. Wani mutum ya saukar da guga cikin rijiyar. Yusuf ya firgita sa'ad da guga ya faɗi da sauri, sai ya kama ta kafin ta faɗa cikin ruwa. Sa'ad da mutumin ya fara ja, ya ji nauyin kayan ya yi nauyi fiye da kima, sai ya leƙa cikin rijiyar. Abin da ya gani ya ba shi mamaki; wani mutum yana manne da igiyar! Ya riƙe igiyar da ƙarfi ya yi ihu ga abokan tafiyarsa: "Ku taimaka mini jama'a! Da alama na sami dukiya ta gaske a cikin rijiyar!" Abokan tafiyarsa suka garzaya zuwa rijiyar suka taimaka masa wajen fitar da baƙon da ke riƙe da igiyar.
The next scene shows the wide desert. At the horizon is a long line of camels, horses, and men; a caravan on its way to Egypt. The caravan of merchants halted at this famous well for water. A man lowered in his bucket. Joseph was startled by the bucket hurtling down and grabbed hold of it before it could land in the water. As the man began to haul he felt the load unusually heavy, so he peeped into the well. What he saw shocked him; a man was clinging to the rope! He held the rope tightly and shouted to his friends: "Better give me a hand fellows! Looks like I found real treasure in the well!" His companions rushed to the well and helped him to pull out the stranger holding onto the rope.
Suna tsaye a gabansu, akwai wani saurayi lafiyayye, kyakkyawa, yana murmushi kamar mala'ika. Sun ga a cikinsa wata kyakkyawar dukiya, domin kudi kawai suke nema. Nan take suka daura masa sarkar ƙarfe a ƙafafunsa, suka tafi da shi zuwa Masar, nesa da ƙasarsa mai ƙaunarsa ta Kan'ana.
Standing before them was a healthy, handsome youth, beaming with an angelic smile. They saw in him a handsome prize, for money was all that mattered to them. Immediately, they clapped iron shackles on his feet and took him along to Egypt, far away from his beloved homeland of Canaan.
A cikin dukan birnin Masar labari ya bazu cewa akwai wani matashi bawa mai kyau da ƙarfi ƙwarai da gaske da ake sayarwa. Dubban mutane suka taru a kasuwar bayi. Wasu masu kallo ne, wasu kuma masu saye ne, manyan mutane da attajirai, kowa yana miƙa wuya don ya kalli wannan kyakkyawan mutum. Mai siyarwa ya samu damar cin riba ƙwarai, yayin da farashi ke ƙara hauhawa, kowane mai saye yana ƙoƙarin ya wuce ɗayan.
All over the Egyptian city the news spread that an unusually handsome, robust young slave was on sale. People gathered by the hundreds at the slave market. some were spectators, others were bidders the elite and the rich, each one craning his neck to view the handsome specimen. the auctioneer had a field day as the bidding went wild, each buyer trying to outbid the other.
A ƙarshe, Aziz, babban ministan Masar, ya fi duk sauran ƙarfi wajen tayi, ya kai Yusuf gidansa.
Eventually, the Aziz, the chief minister of Egypt, outbid all the others and took Joseph to his mansion.
Alkur'ani ya kwatanta wannan yanayi kamar haka:
The Quran describes this scene as follows:
Sai ga wani ayarin matafiya suka zo; suka aika mai ɗebo ruwansu, sai ya zura guga a cikin rijiyar. Ya ce: "Ina bushara! Ga wani yaro." Sai suka ɓoye shi a matsayin kaya (bawa). Allah kuwa Masani ne ga abin da suke aikatawa.
"And there came a caravan of travelers; they sent their water drawer, and he let down his bucket into the well. He said: "What a good news! Here is a boy." So they hid him as merchandise (a slave). And Allah was the All Knower of what they did.
Sun sayar da shi da farashi mai ƙasa, akan ƴan dirhami (ƴan tsabar azurfa). Suna daga cikin waɗanda suka ɗauke shi a matsayin wanda ba shi da daraja.
They sold him for a low price, for a few Dhirhams (for a few silver coins). They were of those who regarded him insignificant.
Mutumin nan daga Masar wanda ya saye shi ya ce wa matarsa: "Ki ba shi kulawa mai kyau, watakila zai amfane mu, ko kuma mu riƙe shi a matsayin ɗa." Haka muka kafa Yusufu a ƙasar, domin mu koya masa fassarar al'amura. (Sura 12:19-21)
He (the man) from Egypt who bought him said to his wife: "Make his stay comfortable, may be he will profit us or we shall ado[t him as a son." Thus did We establish Joseph in the land, that We might teach him the interpretation of events. (Ch 12:19-21)
Ga yadda Allah Maɗaukakin Sarki yake bayyana ainihin wannan dogon labari tun daga farkonsa: "Kuma Allah yana da iko cikakke a kan al'amarinsa, amma mafi yawan mutane ba sa sani." (Yusuf 12:21)
See how Allah the Almighty reveals the substance of this long story from its beginning: And Allah has full power and control over His Affairs, but most of men know not. (Ch 12:21)
Sarƙoƙin bauta sun rufe kan Yusuf. An jefa shi cikin rijiya, an raba shi da mahaifinsa, aka ɗauke shi daga rijiyar, aka mai da shi bawa, aka sayar da shi a kasuwa, sannan ya zama mallakar wannan mutumin, Al-Azeez, babban ministan. Haɗari suka biyo bayan juna cikin sauri, suka bar Yusuf cikin rashin taimako.
The chains of slavery have closed on Joseph. He was cast into the well, deprived of his father, picked from the well, made a slave, sold at the market, and made the property of this man, the Aziz, the chief minister. The hazards followed in quick succession, leaving Joseph helpless.