Ibrahim ya kafa hujja a sarari a kan masu bautar gumaka. Ba abin da ya rage masa sai ya yi hujja da mutanen da suka ayyana kansu a matsayin alloli.
Abraham had established a definite reasoning against idolaters. Nothing was left for him except to reason against the people who proclaimed themselves gods.
Sarki Namrud, da ya ji labarin yadda Ibrahim ya fita lafiya daga wuta, sai ya fusata ƙwarai. Ya ji tsoron cewa matsayin ubangijiya da ya ayyana wa kansa ba zai tsira daga ƙalubalen wani mutum na yau da kullum ba. Sai ya aika a kira Ibrahim zuwa fada, ya kuma yi tattaunawa da shi wadda Allah Madaukaki ya bayar da labarinta:
When the king, Namrud, heard of Abraham's safe exit from the fire he became very angry. He feared that the status of godhead he had proclaimed for himself was not challenged by an ordinary human being. He summoned Abraham to the palace and held a dialogue with him which Allah Almighty recounted:
Shin, ba ka yi tunani ba game da wanda ya yi jayayya da Ibrahim game da Ubangijinsa (Allah) saboda Allah ya ba shi mulki? Sa'ad da Ibrahim ya ce masa: "Ubangijina (Allah) shi ne wanda ke bayar da rai kuma yake sa mutuwa." Sai ya ce: "Ni ne nake bayar da rai kuma nake sa mutuwa." Ibrahim ya ce: "Lalle Allah yana fitar da rana daga gabas; to, ka fitar da ita daga yamma." Sai kafiri ya ruguje gaba ɗaya. Allah ba ya shiryar da mutanen da suke azzalumai.
"Have you not thought about him who disputed with Abraham about his Lord (Allah) because Allah had given him the kingdom? When Abraham said to him: "My Lord (Allah) is He Who gives life and causes death." He said: "I give life and cause death." Abraham said: "Verily, Allah causes the sun to rise from the east; then cause it you to rise from the west." So the disbeliever was utterly defeated. Allah guides not the people who are Zalimeen (wrongdoers etc).
(Babi 2: Aya ta 258 Alkur'ani)
(Ch 2:258 Quran)
Shahararsa Ibrahim ta bazu ko'ina a cikin dukkan masarautar. Mutane suna ta magana game da yadda aka tsira da shi daga wuta mai ci, da kuma yadda ya yi muhawara da sarki har ya bar shi ba shi da abin cewa.
A halin nan kuma, Ibrahim ya ci gaba da kira ga mutane su yi imani da Allah, yana kuma yin matuƙar ƙoƙari don shiryar da mutanensa zuwa hanya madaidaiciya. Ya yi amfani da kowace hanya don ya shawo kansu. Duk da haka, duk da soyayya da kulawar da yake yi wa mutanensa, sun ji haushi, suka watsar da shi. Mace ɗaya da namiji ɗaya kawai daga cikin mutanensa ne suka yi imani da Allah tare da shi. Sunan matar Sarah, kuma ta zama matarsa. Sunan mutumin kuwa Lut, kuma ya zama annabi.
Abraham's fame spread throughout the entire kingdom. People talked about how he had been saved from the blazing fire and how he had debated with the king and left him speechless. In the meantime, Abraham continued calling people to believe in Allah, exerting a great effort to guide his people to the right path. He tried every means to convince them. However in spite of his love and care for his people, they felt angry and deserted him. Only one woman and one man of his people shared his belief in Allah. The woman's name was Sarah and she became his wife. The man's name was Lot and he became a prophet.
Sa'ad da Ibrahim ya gane cewa babu wani da zai gaskata da kiransa, sai ya yanke shawarar yin hijira.
When Abraham realized that no one else was going to believe in his call, he decided to emigrate.
Ya bar mutanensa, ya yi tafiya tare da matarsa da Lūɗ zuwa wani birni da ake kira Ur, sannan wani mai suna Harran, daga nan kuma zuwa Falasdinu.
He left his people and traveled with his wife and Lot to a city called Ur, then another called Haran, and then to Palestine.
Allah Maɗaukakin Sarki ya gaya mana:
Allah the Almighty told us:
To haka Lut ya yi imani da shi (sakon Ibrahim na Tauhidin Musulunci). Ya ce: "Zan yi hijira saboda Ubangijina. Lalle Shi ne Mai girma, Mai hikima." (Sura 29:26)
" So Lut believed in him (Abraham's message of Islamic Monotheism). He (Abraham) said: "I will emigrate for the sake of my Lord. Verily, He is the All Mighty, the All Wise." (Ch 29:26)
Bayan Filastinu, Ibrahim ya yi tafiya zuwa Masar, yana kira ga mutane su yi imani da Allah duk inda ya je, yana yin hukunci da adalci tsakanin mutane, kuma yana shiryar da su zuwa ga gaskiya da aikin alheri.
After Palestine, Abraham traveled to Egypt, calling people to believe in Allah wherever he traveled, judging fairly between people, and guiding them to truth and righteousness.
Hadisin Abu Hurairah ya ruwaito cewa Ibrahim (AS) bai taba yin karya ba sai sau uku. Sau biyu saboda Allah (Mai girma da daukaka): sa'ad da ya ce: "Ni ba lafiya nake ba," (a lokacin da mutanensa ke bikin idi don girmama gumakansu, Ibrahim ya ba da uzuri da cewa yana rashin lafiya). {Ch 37:89 Alkur'ani} Sa'ad da ya ce: "(Ba ni ne na yi wannan ba) babban gunki ne ya yi shi." Na uku kuwa shi ne, a lokacin da Ibrahim da Sarah (matarsa) suke tafiya, suka wuce ta yankin wani azzalumi. Wani ya ce wa azzalumin: "Wannan mutum (Ibrahim) yana tare da wata mace mai kyau sosai." Sai ya aika a kawo Ibrahim, ya tambaye shi game da Sarah yana cewa: "Wace ce wannan matar?" Ibrahim ya ce: "Ƙanwata ce." Sai Ibrahim ya je wurin Sarah ya ce: "Ya Sarah! Babu wani mumini a doron ƙasa sai ke da ni. Wannan mutum ya tambaye ni game da ke, na gaya masa cewa ke ƙanwata ce, don haka kada ki karyata maganata." Sai azzalumin ya kira Sarah, kuma da ta je wurinsa, ya yi ƙoƙarin kama ta da hannunsa, amma hannunsa ya kame, ya ruɗe. Ya tambayi Sarah: "Ki roƙi Allah dominina, ba zan cutar da ke ba." Sai Sarah ta roki Allah ya warkar da shi, sai ya warke. Ya sake yunƙurin kama ta a karo na biyu, amma hannunsa ya kame kamar yadda ya kame a baya, ko fiye da haka, kuma ya ƙara ruɗewa. Ya sake roƙon Sarah:
Hadith about Abraham, Sarah and Hajar Abu Hurairah narrated that Abraham (pbuh) did not tell a lie except on three occasions, twice for the sake of Allah (Exalted and Almighty) when he said: "I am sick," (when his people were holding a festival in honor of their gods, Abraham excused himself by saying he was sick. (Ch 37:89 Quran) and when he said: "(I have not done this but) the big idol has done it." The (third was) that while Abraham and Sarah (his wife) were going (on a journey), they passed by (the territory of) a tyrant. Someone said to the tyrant: "This man (Abraham is accompanied by a very charming lady." SO, he sent for Abraham and asked him about Sarah saying "Who is this lady?" Abraham said: "She is my sister." Abraham went to Sarah said "O Sarah! There are no believers on the surface of the earth except you and me. This man asked me about you and I have told him that you are my sister do not contradict my statement." the tyrant then called Sarah, and when she went to him, he tried to take a hold of her with his hand, but his hand got stiff and he was confounded. He asked Sarah: "Pray to Allah for me and I shall not harm you." SO Sarah asked Allah to cure him and he got cured. He tried to take hold of her for the second time, but his hand got as stiff as or stiffer than before and he was more comfounded. He again requested Sarah:
"Ka yi wa Allah addu'a dominina, kuma ba zan cuce ka ba." Saratu ta roƙi Allah kuma, sai ya warke. Sannan ya kira ɗaya daga cikin masu tsaronsa wanda ya kawo ta, ya ce: "Ba mutum ka kawo mini ba, aljani ka kawo mini." Azzalumin ya ba Saratu Hajara a matsayin baiwa. Ibrahim, yana nuna da hannunsa, ya tambaya: "Me ya faru?" Ta amsa: "Allah ya ɓata makircin kafiri ko mugun mutum, ya ba ni Hajara domin aiki." Sai Abu Hurairah ya yi magana da masu sauraronsa yana cewa: "Wannan Hajara ita ce mahaifiyarku, ya ku Banu Ma'us Sama (Larabawa, zuriyar Isma'il, ɗan Hajara)."
"Pray to Allah for me, and I will not harm you." Sarah asked Allah to again, and he became all right. He then called one of his guards who had brought her and said: "You have not brought me a human being but have brought me a devil." The tyrant then gave Hajar as a maid servant to Sarah. Abraham, gesturing with his hand, asked: "What has happened?" She replied: "Allah has spoiled the evil plot of the infidel or immoral person and gave me Hajar for service." Abu Hurairah then addressed his listeners saying: "That Hajar was your mother, O Bani Ma is Sama (Arab, the descendants of Ishmael, Hajar's son)."