Ibn Ishaq menyatakan:

The following came stated in “As-Seera An-Nabawiyah” of Ibn Hisham, which is well known by the name “Seera Ibn Hisham” (1/501): Ibn Ishaq stated:

Rasulullah ﷺ menulis satu dokumen bertulis antara golongan Muhajirin (orang-orang yang berhijrah) dan golongan Ansar (penolong), dan di dalamnya baginda membuat perjanjian damai (Muwada'ah) serta perjanjian (Mu'ahadah) dengan orang-orang Yahudi, serta mengesahkan hak mereka untuk mengamalkan agama mereka dan ke atas harta benda mereka, dan baginda menetapkan syarat-syarat bagi mereka serta ketentuan-ketentuan ke atas mereka:

“The Messenger of Allah (peace be upon him) wrote a written document between the Muhajirin (emigrants) and the Ansar (helpers) and within it he made a peace agreement (Muwada’ah) and treaty (Mu’ahadah) with the Jews and affirmed their right to practise their religion and over their properties, and made conditions for them and stipulations upon them:

Dengan nama Allah, Ar-Rahman Ar-Rahim.

“In the name of Allah, Ar-Rahman Ar-Rahim.

Ini adalah sebuah dokumen daripada Muhammad ﷺ, antara orang-orang Islam dan orang-orang beriman dari Quraisy dan Yathrib, serta mereka yang mengikuti mereka, bergabung bersama mereka dan berjuang bersama mereka, bahawa mereka adalah satu Ummah (bangsa) yang tunggal, tanpa menyertakan semua manusia yang lain.

This is a document from Muhammad, the Prophet (peace be upon him), between the Muslims and believers from Quraish and Yathrib, and those who followed them, joined with them and strove alongside them, that they are one single Ummah (nation) to the exclusion of all the people.

Kaum Muhajirin dari Quraisy, mengikut amalan biasa mereka, bertanggungjawab menguruskan kes diat (wang darah) di kalangan mereka sendiri. Mereka juga menebus tawanan mereka dengan cara yang munasabah dan adil, mengikut keadilan di kalangan orang-orang beriman.

The Muhajirun of the Quraish are upon their standard practise responsible for dealing with their cases of blood money among them. And they ransom their captives on a reasonable fair basis and according to justice among the believers.

Bani ‘Auf berpegang pada amalan asal mereka dalam menguruskan kes diyat (wang darah). Setiap kumpulan akan menebus tawanan mereka secara berpatutan dan mengikut keadilan di kalangan orang-orang beriman. Bani Sa’idah berpegang pada amalan asal mereka dalam menguruskan kes diyat (wang darah). Setiap kumpulan akan menebus tawanan mereka secara berpatutan dan mengikut keadilan di kalangan orang-orang beriman. Bani Al-Harith berpegang pada amalan asal mereka dalam menguruskan kes diyat (wang darah). Setiap kumpulan akan menebus tawanan mereka secara berpatutan dan mengikut keadilan di kalangan orang-orang beriman. Bani Jusham berpegang pada amalan asal mereka dalam menguruskan kes diyat (wang darah). Setiap kumpulan akan menebus tawanan mereka secara berpatutan dan mengikut keadilan di kalangan orang-orang beriman. Bani An-Najjar berpegang pada amalan asal mereka dalam menguruskan kes diyat (wang darah). Setiap kumpulan akan menebus tawanan mereka secara berpatutan dan mengikut keadilan di kalangan orang-orang beriman. Bani ‘Amr bin ‘Awf berpegang pada amalan asal mereka dalam menguruskan kes diyat (wang darah). Setiap kumpulan akan menebus tawanan mereka secara berpatutan dan mengikut keadilan di kalangan orang-orang beriman. Bani An-Nabit berpegang pada amalan asal mereka dalam menguruskan kes diyat (wang darah). Setiap kumpulan akan menebus tawanan mereka secara berpatutan dan mengikut keadilan di kalangan orang-orang beriman. Bani Aws berpegang pada amalan asal mereka dalam menguruskan kes diyat (wang darah). Setiap kumpulan akan menebus tawanan mereka secara berpatutan dan mengikut keadilan di kalangan orang-orang beriman.

Banu ‘Auf are upon their standard practise responsible for dealing with their cases of blood money. Each group will ransom their captives on a reasonable basis and according to justice among the believers. Banu Sa’idah are upon their standard practise responsible for dealing with their cases of blood money. Each group will ransom their captives on a reasonable basis and according to justice among the believers. Banu Al-Harith are upon their standard practise responsible for dealing with their cases of blood money. Each group will ransom their captives on a reasonable basis and according to justice among the believers. Banu Jusham are upon their standard practise responsible for dealing with their cases of blood money. Each group will ransom their captives on a reasonable basis and according to justice among the believers. Banu An-Najjar are upon their standard practise responsible for dealing with their cases of blood money. Each group will ransom their captives on a reasonable basis and according to justice among the believers. Banu ‘Amr bin ‘Awf are upon their standard practise responsible for dealing with their cases of blood money. Each group will ransom their captives on a reasonable basis and according to justice among the believers.Banu An-Nabit are upon their standard practise responsible for dealing with their cases of blood money. Each group will ransom their captives on a reasonable basis and according to justice among the believers. Banu Aws are upon their standard practise responsible for dealing with their cases of blood money. Each group will ransom their captives on a reasonable basis and according to justice among the believers.

Sesungguhnya orang-orang beriman tidak akan membiarkan sesiapa pun dalam kalangan mereka yang berhutang tanpa dibantu, dengan cara yang adil dan munasabah, berkenaan tebusan atau diat (wang darah). Seorang mukmin tidak boleh mengikat perikatan dengan mawla (hamba yang dibebaskan yang kekal setia, atau klien) seorang mukmin yang lain tanpa persetujuan orang tersebut. Orang-orang beriman dan orang-orang yang bertakwa berdiri bersama menentang sesiapa yang memberontak atau berusaha memasukkan ketidakadilan, jenayah, pencerobohan atau kerosakan di kalangan orang-orang beriman. Tangan mereka semua bersatu menentangnya, walaupun dia itu anak salah seorang daripada mereka.

Verily, the believers shall not leave any indebted person from among them without him being provided for, on a fair and reasonable basis, in respect to ransom or blood money. A believer shall not enter into alliance with the Mawla (freed slave who maintains loyalty or a client) of a believer without the latter’s consent. The believers and God-fearing stand together against the one who rebels or seeks to insert injustice, crime, aggression or corruption among the believers. Their hands are all united against him, even if he was the son of one of them.

Seorang mukmin tidak boleh membunuh mukmin lain kerana seorang kafir. Dia juga tidak boleh menyokong seorang kafir terhadap seorang mukmin. Perlindungan Allah itu satu, dan jaminan yang diberikan oleh orang yang paling rendah di antara mereka berlaku ke atas semua mereka. Orang-orang mukmin adalah sekutu dan pelindung antara satu sama lain, dengan mengecualikan orang-orang selain mereka.

A believer shall not kill another believer for the sake of a disbeliever. He shall not support a disbeliever against a believer. The protection of Allah is one and its extension upon the least of them is applied to all of them. The believers are allies and protectors of one another to the exclusion of the people.

Sesiapa daripada kalangan Yahudi yang mengikuti kami, akan menerima sokongan dan bantuan. Mereka tidak akan dizalimi, dan bantuan tidak akan diberikan kepada pihak lain untuk menentang mereka.

Whoever from the Jews follows us; receives support and assistance. They are not wronged and support is not provided to others against them.

Keamanan orang-orang beriman adalah satu. Tidak ada seorang Muslim pun yang boleh membuat perdamaian secara terpisah daripada Muslim yang lain dalam peperangan di jalan Allah, melainkan atas dasar keadilan dan kesaksamaan bersama. Berkenaan setiap pasukan tentera yang keluar bersama kita, ia akan diikuti satu demi satu. Orang-orang beriman akan membalas darah sesama mereka [yang tertumpah] di jalan Allah.

The peace of the believers is one. No peace is made by a Muslim separate to another Muslim in the fighting in the way of Allah, except upon the basis of mutual even handedness and justice. In respect to every military attachment that goes out with us, it will be followed one after the other. The believers will retaliate for the blood of one another [that is shed] in the way of Allah.

Orang-orang beriman yang bertakwa berada di atas petunjuk yang terbaik dan paling benar. Tiada seorang musyrik pun yang boleh melindungi harta atau diri seseorang daripada kalangan Quraisy; dan dia juga tidak boleh melindungi mereka daripada seorang mukmin. Sesiapa yang telah dibuktikan dengan bukti bahawa dia telah membunuh seorang mukmin (tanpa hak), maka dia dikenakan qisas kecuali waris si mati itu redha (iaitu dengan diyat). Orang-orang mukmin mesti bangkit menentangnya beramai-ramai, dan tidak halal bagi mereka kecuali menentangnya. Tidak halal bagi seorang mukmin yang beriman kepada apa yang termaktub dalam dokumen ini dan beriman kepada Allah dan hari akhirat, untuk memberikan bantuan atau tempat perlindungan kepada penjenayah. Dan sesiapa yang membantu atau melindunginya, maka ke atasnya laknat dan kemurkaan Allah pada Hari Kiamat. Tiada apa-apa pun daripadanya akan diterima.

The God-fearing believers are upon the best and most correct guidance. No polytheist shall protect a property or person belonging to Quraysh; nor shall he protect him against a believer. Whomever it has been established by evidence that he has killed a believer (without right), then he is subject to retaliation unless the blood heir of the one killed is satisfied (i.e. with blood money). The believers must stand against him altogether and it is not permissible for them except to stand against him. It is not permissible for a believer who affirms what is stated in this document and believes in Allah and the last day, to provide assistance or shelter to a criminal. And whoever helps or shelters him, will have the curse and anger of Allah upon him on the Day of Judgement. Nothing will then be accepted from him.

Apa sahaja yang kamu berselisih padanya dalam sesuatu perkara, maka hendaklah ia dikembalikan kepada Allah ‘Azza Wa Jalla dan kepada Muhammad ﷺ.

Whatever you have differed upon in any matter, then it must be referred to Allah ‘Azza Wa Jalla and to Muhammad (peace be upon him).

Orang-orang Yahudi akan turut berkongsi dalam perbelanjaan bersama orang-orang beriman ketika mereka berada dalam keadaan perang.

The Jews shall share in the spending with the believers when they are in a state of war.

Kaum Yahudi Banu 'Awf, sekutu mereka dan mereka sendiri, adalah satu Ummah (komuniti) bersama orang-orang beriman. Kaum Yahudi mempunyai Deen (agama) mereka, dan orang-orang beriman mempunyai Deen mereka, kecuali orang yang melakukan kezaliman (ketidakadilan) dan melakukan dosa (jenayah), kerana dia hanya akan mencederakan dirinya sendiri dan keluarganya. Hukum yang sama yang terpakai ke atas kaum Yahudi Banu 'Awf juga terpakai ke atas kaum Yahudi Banu An-Najjar. Hukum yang sama yang terpakai ke atas kaum Yahudi Banu 'Awf juga terpakai ke atas kaum Yahudi Banu Al-Harith. Hukum yang sama yang terpakai ke atas kaum Yahudi Banu 'Awf juga terpakai ke atas kaum Yahudi Banu Sa'idah. Hukum yang sama yang terpakai ke atas kaum Yahudi Banu 'Awf juga terpakai ke atas kaum Yahudi Banu Jusham. Hukum yang sama yang terpakai ke atas kaum Yahudi Banu 'Awf juga terpakai ke atas kaum Yahudi Banu Al-Aws. Hukum yang sama yang terpakai ke atas kaum Yahudi Banu 'Awf juga terpakai ke atas kaum Yahudi Banu Tha'laba, kecuali orang yang melakukan kezaliman (ketidakadilan) dan melakukan dosa (jenayah), kerana dia hanya akan mencederakan dirinya sendiri dan keluarganya. Jafnah hanyalah satu suku daripada Tha'labah, maka mereka sama seperti mereka. Dan hukum yang sama yang terpakai ke atas kaum Yahudi Banu 'Awf juga terpakai ke atas Banu Ash-Shatna. Tingkah laku yang baik dan lurus dituntut, bukan tingkah laku yang buruk atau jenayah (iaitu daripada pihak-pihak Sahifah). Sekutu Tha'labah adalah seperti mereka. Dan sahabat-sahabat karib atau rapat kaum Yahudi adalah seperti mereka.

The Jews of the Banu ‘Awf, their allies and themselves, are an Ummah (collective) alongside the believers. The Jews have their Deen (religion) and the believers have their Deen, except for the one who transgresses (commits injustice) and commits a sin (crime), as he will only be hurting himself and his household. The same applies to the Jews of Banu An-Najjar that applies to the Jews of Banu ‘Awf. The same applies to the Jews of Banu Al-Harith that applies to the Jews of Banu ‘Awf. The same applies to the Jews of Banu Sa’idah that applies to the Jews of Banu ‘Awf. The same applies to the Jews of Banu Jusham that applies to the Jews of Banu ‘Awf. The same applies to the Jews of Banu Al-Aws that applies to the Jews of Banu ‘Awf. The same applies to the Jews of Banu Tha’laba that applies to the Jews of Banu ‘Awf, except for the one who transgresses (commits injustice) and commits a sin (crime), as he will only be hurting himself and his household. Jafnah are only a clan of Tha‘labah and hence they are like them. And the same applies to Banu Ash-Shatna that applies to the Jews of Banu ‘Awf. Good and upright conduct is demanded and not bad or criminal conduct (i.e. from the parties of the Sahifa). The allies of Tha’labah are like them. And the close or intimate friends/associates of the Jews are like them.

Tiada seorang pun dari kalangan mereka yang boleh keluar (untuk berperang) tanpa izin Muhammad ﷺ. Namun tiada seorang pun yang dihalang daripada menuntut balas (qisas) bagi luka-luka yang dicederakan.

None from among them shall go out [to war] without the permission of Muhammad (peace be upon him). But none shall be prevented from taking retaliatory vengeance for wounds inflicted.

Sesiapa yang bertindak atas kemahuannya sendiri (membalas dendam) [melibatkan] dirinya dan keluarganya, kecuali orang yang telah dizalimi. Allah menerima apa yang paling benar dan lurus.

Whoever acts on his own account (in vengeance) [involves] himself and his family, except him who has been wronged. Allah is accepting of what is most upright.

Orang Yahudi mesti menanggung perbelanjaan mereka sendiri, dan mereka berhak mendapat keikhlasan serta tingkah laku yang jujur tanpa sebarang perlakuan buruk (yang dilakukan terhadap mereka). Tiada seorang pun boleh melakukan jenayah terhadap sekutunya. Bantuan mesti diberikan kepada orang yang dizalimi (ditindas). Orang Yahudi hendaklah turut berkongsi perbelanjaan bersama orang-orang beriman apabila mereka berada dalam keadaan perang.

The Jews must bear their expenses and they are due sincerity and upright conduct without bad conduct (being undertaken against them). No one must perpetrate a crime against his ally. Support must be provided to the wronged (oppressed). The Jews shall share in the spending with the believers when they are in a state of war.

Yathrib hendaklah menjadi tempat yang dilindungi kehormatannya bagi penduduk Sahifah (dokumen) ini. Jiran itu seperti diri sendiri; tidak boleh dimudaratkan dan tidak boleh dilakukan jenayah terhadapnya. Tiada seorang wanita pun yang diberi perlindungan kecuali dengan persetujuan keluarganya.

Yathrib shall be an inviolable place for the people of this Sahifah (document). The neighbour is like the self; not being harmed and not having a crime perpetrated against him.No woman is to be provided protection except with the consent of her family.

Apa-apa kejadian atau pertelingkahan antara orang-orang dalam dokumen ini, yang dibimbangi akan membawa kerosakan (atau bahaya), mesti dirujuk kepada Allah ‘Azza Wa Jalla dan kepada Muhammad ﷺ.

Any occurrence or quarrel between the people of this document, the corruption (or harm) of which is feared, must be referred to Allah ‘Azza Wa Jalla and to Muhammad (peace be upon him).

Allah adalah (saksi) atas apa yang paling bertakwa dan lurus dalam dokumen ini.

Allah is (witness) over that which is most God-fearing and upright in this document.

Tiada perlindungan diberikan kepada Quraisy atau kepada mereka yang menyokong atau menolong mereka. Mereka mesti saling menyokong antara satu sama lain terhadap sesiapa yang menyerang Yathrib.

No protection is provided to Quraish or to those who support/help them. They must support one another against whoever attacks Yathrib.

Jika mereka (orang Yahudi) dijemput kepada suatu Sulh (perjanjian damai) yang dibuat dan dipatuhi oleh orang-orang beriman, maka mereka wajib membuat dan mematuhinya. Dan jika mereka (orang Yahudi) menjemput kepada sesuatu yang serupa dengan itu, maka orang-orang beriman hendaklah menyahutnya, kecuali terhadap orang yang memerangi kerana agama. Dan setiap kaum hendaklah menunaikan bahagiannya dari pihak mereka kepada mereka yang menjadi tanggungjawab mereka.

If they (the Jews) are invited to a Sulh (peace treaty) which they (the believers) are concluding and conforming to, then they must conclude and conform to it. And if they (the Jews) invite to something similar to that, then the believers should respond to that, except with the one who makes war on account of the Deen (religion). And each people are to fulfil their share from their side to those they are responsible for.

Orang-orang Yahudi Bani 'Awf, sekutu-sekutu mereka dan diri mereka sendiri, mempunyai hak yang sama seperti orang-orang dalam dokumen ini, iaitu menerima layanan yang adil dan jujur daripada orang-orang dalam dokumen ini.

The Jews of Al-Aws, their allies and selves, are upon the same as the people of this document, in terms of receiving purely upright conduct from the people of this document.

Akhlak yang baik dan lurus dituntut, bukan akhlak yang buruk atau jenayah (iaitu daripada pihak-pihak Sahifah). Tiada seorang pun yang memperoleh sesuatu melainkan dia memperolehnya untuk dirinya sendiri.

Good and upright conduct is demanded and not bad or criminal conduct (i.e. from the parties of the Sahifa). No person earns anything except that he earns it against himself.

Sesungguhnya Allah (SWT) adalah saksi atas apa yang paling benar dan paling bertakwa dalam Sahifah (dokumen) ini. Dokumen ini tidak melindungi mana-mana pelaku kezaliman atau orang yang berdosa (jenayah).

Verily Allah is (witness) over that which is most truthful and righteous in this Sahifah (document). This document does not protect any wrongdoer or sinful person (criminal).

Orang yang keluar (dari Madinah) selamat dan terjamin, dan orang yang tinggal (di Madinah) juga selamat dan terjamin, kecuali orang yang melanggar batas dan melakukan dosa (jenayah).

The one who exits is safe and secure and the one who remains is safe and secure in Al-Madinah, except for one who transgresses and perpetrates a sin (crime).

Sesungguhnya, Allah adalah pelindung bagi orang yang berbuat baik dan bertakwa. Dan Muhammad adalah Rasulullah ﷺ.

Verily, Allah is the protector of the one who is acts good and has God- fearing. And Muhammad is the Messenger of Allah (peace be upon him)” [End of Quote].

Ini adalah teks yang sama seperti yang disebut dalam "Sirah Ibn Hisyam" [Disunting oleh Taha Abdur Ra'ouf Sa'd (2/106)], dalam "Tahdhib Sirah Ibn Hisham" oleh Abdus Salam Harun (hlm. 150, versi elektronik Shamela), dalam "Sharh Ar-Rawd Al-Unuf" [Cetakan Pertama, Dar Ihyaa' At-Turath Al-'Arabi, Beirut] (4/171), dan juga dalam "Al-Bidayah Wa An-Nihayah" oleh Al-Imam Ibn Kathir (3/273) [Hajar (versi) 4/556], selain daripada banyak lagi sumber rujukan yang lain.

This is literally the same text that came mentioned in the “Seera of Ibn Hisham” [Edited by Taha Abdur Ra’ouf Sa’d (2/106)], in the “Tahdhib Seera Ibn Hisham” by Abdus Salam Harun (p: 150, Shamela electronic version), in “Sharh Ar-Rawd Al-Unuf” [1st Edition, Dar Ihyaa’ At-Turath Al-‘Arabi, Beirut] (4/171) and also in “Al-Bidayah Wa An-Nihayah” by Al-Imam Ibn Kathir (3/273) [Hajar (version) 4/556], in addition to innumerable other sources of reference.

Ibnu Ishaq telah mengambil ini dalam bentuk tulisan daripada Uthman bin Muhammad bin Uthman bin Al-Akhnas bin Shariq. Buktinya ialah yang tercatat dalam "As-Sunan Al-Kubra" karya Al-Baihaqi (8/184/16369): "Ibnu Ishaq meriwayatkan daripada Uthman bin Muhammad bin Uthman bin Al-Akhnas bin Shariq bahawa dia berkata: 'Aku mengambil dokumen ini daripada keluarga 'Umar ibnul Khattab (semoga Allah meridhainya). Ia dilampirkan pada dokumen sedekah yang 'Umar tulis kepada para gabenor (Ia menyatakan):"

Ibn Ishaq had taken this in written form from Uthman bin Muhammad bin Uthman bin Al-Akhnas bin Shariq. The evidence for that is the following what came recorded in “As-Sunan Al-Kubra” of Al-Baihaqi (8/184/16369): “Ibn Ishaq related from Uthman bin Muhammad bin Uthman bin Al- Akhnas bin Shariq that he said: “I took this document from the family of ‘Umar ibn Al-Khattab (may Allah be pleased with him). It was attached to the document of Sadaqah which ‘Umar wrote to the governors (It stated):

Dengan nama Allah. Yang Maha Pemurah lagi Maha Penyayang. Ini ialah dokumen daripada Muhammad ﷺ, antara orang-orang beriman dan Muslim dari kalangan Quraisy dan Yathrib, serta mereka yang mengikuti mereka, bergabung bersama mereka dan berjuang bersama mereka, bahawa mereka adalah satu Ummah (bangsa) yang tunggal, dengan mengecualikan seluruh manusia. Kaum Muhajirin dari Quraisy bertanggungjawab membayar diyat (wang darah) kepada mereka yang menjadi tanggungan mereka dan menebus tawanan mereka dengan cara yang munasabah dan adil, menurut keadilan yang berlaku di antara orang-orang beriman. Bani 'Auf bertanggungjawab membayar diyat kepada mereka yang menjadi tanggungan mereka. Setiap kumpulan akan menebus tawanan mereka dengan cara yang munasabah dan adil, menurut keadilan daripada orang-orang beriman. (Baginda kemudian menyebut lafaz yang sama berkenaan Bani al-Harith, Bani Sa'idah, Bani Jusham, Bani an-Najjar, Bani 'Amr bin 'Auf, Bani an-Nabit dan Bani al-Aws.) Baginda kemudian bersabda: "Sesungguhnya orang-orang beriman tidak boleh membiarkan sesiapa pun dalam kalangan mereka yang miskin atau berhutang tanpa membayar tebusan atau diyat baginya secara adil dan munasabah." [End of Quote]

In the name of Allah. Ar-Rahman Ar-Rahim. This is a document from Muhammad, the Prophet (peace be upon him), between the believers and Muslims from Quraish and Yathrib, and those who followed them, joined with them and strove alongside them, that they are one single Ummah (nation) to the exclusion of all the people. The Muhajirun of the Quraish are responsible for paying blood money to those they are responsible for and ransoming their captives on a reasonable fair basis and according to the justice which exists between believers. Banu ‘Auf are responsible for paying blood money to those they are responsible for. Each group will ransom their captives on a reasonable fair basis and according to justice from the believers. (he then mentioned the same wording in respect to Banu Al-Harith, Banu Sa’idah, Banu Jusham, Ban An-Najjar, Banu ‘Amr bin ‘Awf, Banu An-Nabit and Ban Al-Aws). He then said: “Verily, the believers shall not leave any destitute or indebted person from among them without paying his ransom or blood money on a fair and reasonable basis)”.[End of Quote]

Kami akan membahas keabsahan Isnad (rantai periwayatan) ini dalam bahagian yang berasingan.

I say: We shall discuss the authenticity of this Isnad (chain of narration) in an independent section.

Selepas membentangkan teks Sahifah Madinah, sebagaimana yang dinukilkan oleh Ibn Ishaq, Ibn Sayyid An-Nas menyatakan perkara berikut dalam kitabnya "’Uyun Al-Athar Fee Funun Al-Maghazi Wa As-Shama’il Wa As-Sair" (1/330):

After presenting the text of the Sahifah of Al-Madinah, as quoted by Ibn Ishaq, Ibn Sayed An-Nas stated the following in his “’Uyun Al- Athar Fee Funun Al-Maghazi Wa As-Shama’il Wa As-Sair” (1/330):

"Beginilah cara Ibn Ishaq menyebutkannya, dan Ibn Abi Khaithama juga menyebutkannya dengan isnad: Ahmad bin Janab Abu Al-Walid meriwayatkan daripada ‘Iesa bin Yunus, daripada Katheer bin ‘Abdullah bin ‘Amr Al-Muzani, daripada ayahnya, daripada datuknya, bahawa: “Rasulullah ﷺ menulis satu dokumen antara Muhajirin (golongan berhijrah) dan Ansar (golongan penolong) … (dan beliau terus menyebutkannya)”. Jalur periwayatan ini adalah bebas, sepenuhnya bebas daripada jalur riwayat Ibn Ishaq. Ibn Sayyid An-Nas tidak memetik keseluruhan teks daripada Ibn Abi Khaithama dan memadai dengan teks Ibn Ishaq, yang menunjukkan bahawa kedua-duanya selaras antara satu sama lain, atau hampir sama dari segi lafaznya. Walau bagaimanapun, malangnya, bahagian daripada kitab “At-Tarikh Al-Kabir” karya Ibn Abi Al-Khaithama itu masih hilang."

“This is how Ibn Ishaq mentioned it and Ibn Abi Khaithama mentioned it with the Isnad: Ahmad bin Janab Abu Al-Walid related from ‘Iesa bin Yunus from Katheer bin ‘Abdullah bin ‘Amr Al-Muzani from his father from his grandfather that: “The Messenger of Allah (peace be upon him) wrote a document between the Muhajirin (emigrants) and the Ansar (helpers) … (and he went on to mention it)”. This path (of transmission) is independent, completely independent from the path of the narration of Ibn Ishaq. Ibn Sayed an-Nas did not quote the whole of the text from Ibn Abi Khaithama and sufficed with the text of Ibn Ishaq, which indicates that they conform to one another or to their closeness to each other in terms of wording. However, unfortunately, that part of the book “At-Tarikh Al-Kabir” by Ibn Abi Al-Khaithama still remains missing.

Selain itu, beberapa klausa Sahifah berasal daripada riwayat Kathir bin Abdullah bin ‘Amr bin ‘Awf Al-Muzani, melalui jalur-jalur yang berdiri sendiri:

In addition, some of the clauses of the Sahifah came from the narration of Kathir bin Abdullah bin ‘Amr bin ‘Awf Al-Muzani, through independent paths:

Anda tidak memberikan teks Inggeris untuk diterjemahkan. Sila tampal teks yang ingin diterjemahkan ke dalam bahasa Melayu.

The following came in “As-Sunan Al-Kubra” of Al-Baihaqi (8/106/16809):

“Kathir bin Abdullah bin ‘Amr bin ‘Awf meriwayatkan daripada ayahnya, daripada datuknya, yang berkata: “Yang berikut terdapat dalam dokumen Nabi ﷺ:

“Kathir bin Abdullah bin ‘Amr bin ‘Awf related from his father from his grandfather, who said: “The following was in the document of the Prophet (peace be upon him):

"Setiap kumpulan akan menebus tawanan mereka secara adil yang munasabah dan menurut keadilan daripada orang-orang beriman. Sesungguhnya orang-orang beriman tidak akan membiarkan sesiapa pun dalam kalangan mereka yang papa atau berhutang tanpa membayar tebusannya atau diat darahnya secara adil dan munasabah". Kami telah dimaklumkan tentang ini oleh Abu Abdullah Al-Hafizh dan Abu Bakr Al-Qadi, kedua-duanya berkata: Abu Al-‘Abbas memaklumkan kepada kami daripada Muhammad bin Ya'qub, daripada Muhammad bin Ishaq As-Saghani, daripada Mu'awiya bin 'Amr, daripada Abu Ishaq (Al-Faraziy), daripada Kathir bin Abdullah yang menyebutkannya.

“Each group will ransom their captives on a reasonably fair basis and according to justice from the believers. Verily, the believers shall not leave any destitute or indebted person from among them without paying his ransom or blood money on a fair and reasonable basis”. We were informed this by Abu Abdullah Al-Hafizh and Abu Bakr Al- Qadi who both said: Abu Al-‘Abbas informed us from Muhammad bin Ya’qub, from Muhammad bin Ishaq As-Saghani, from Mu’awiya bin ‘Amr, from Abu Ishaq (Al-Faraziy), from Kathir bin Abdullah who mentioned it.

Al-Asma'iy berkata bahawa perkataan "Mufrah" (yang kehabisan harta/berhutang) [yang disebut dalam Sahifah] ditulis dengan huruf "ح" (Ha') dan bermaksud: Orang yang telah terbeban dengan hutang. [End of Quote]

Al-Asma’iy said that the word “Mufrah” (destitute/indebted) [mentioned in the Sahifah] is written with a “ءاح” (Haa’) and means: The one who has become overburdened by debt” [End of Quote]

Ia diriwayatkan dalam "Al-Matalib Al-'Aliyah Bi Zawa'id Al-Masanid Ath-Thamaniya" (2/2/1442): "Abu Bakr meriwayatkan daripada Hafs bin Ghiyath, daripada Kathir bin Abdullah bin 'Amr bin 'Awf, daripada ayahnya, daripada datuknya (semoga Allah redha kepadanya) daripada Nabi ﷺ bahawa baginda bersabda:

The following came recorded in “Al-Matalib Al-‘Aliyah Bi Zawa’id Al- Masanid Ath-Thamaniya” (2/2/1442): “Abu Bakr related from Hafs bin Ghiyath, from Kathir bin Abdullah bin ‘Amr bin ‘Awf, from his father, from his grandfather (may Allah be pleased with him) from the Prophet (peace be upon him) that he said:

"Orang yang berhutang (Al-Mufrah) tidak ditinggalkan dalam Islam" dengan lafaz: "Mufraj". Ia adalah hadith Da'if (lemah). Maksudnya ialah: Orang yang mempunyai hutang tidak dibiarkan melainkan hutangnya dilunaskan. Dikatakan: Perkataan Mufrah berkaitan dengan keadaan apabila sesuatu hutang menjadi terlalu membebankan. Hadith ini juga diriwayatkan dengan huruf "ج" (Jeem), iaitu Mufraj dan bukan Mufrah. [End of Quote]

“The indebted (Al-Mufrah) is not left in Islam” of he said: “Mufraj”. It is a Da’if (weak) Hadith. The meaning is: The one who has a debt is not left except that it is settled. It is said: That the word Mufrah relates to when a debt has become over burdensome. It (the Hadith) has also been related with a “ميج” (Jeem) (i.e. Mufraj instead of Mufrah)” [End of Quote]

Dalam "Ittihaf Al-Khaira Al-Muhra" (3/378/2933) pada "Bab: Orang yang berhutang tidak dibiarkan melainkan hutangnya dilunaskan", disebutkan: "Abu Bakr bin Abi Shaiba meriwayatkan daripada Hafs bin Ghiyath, daripada Kathir bin Abdullah bin 'Amr bin 'Awf, daripada bapanya, daripada datuknya, daripada Nabi ﷺ, bahawa beliau bersabda:

In “Ittihaf Al-Khaira Al-Muhra” (3/378/2933) in the “Chapter: The one who has a debt is not left except that it is settled” the following came mentioned: “Abu Bakr bin Abi Shaiba related from Hafs bin Ghiyath, from Kathir bin Abdullah bin ‘Amr bin ‘Awf, from his father, from his grandfather, from the Prophet (peace be upon him), that he said:

"Mufrah" (orang yang berhutang) tidak dibiarkan dalam Islam", atau beliau berkata: "Mufraj". Isnad (rantaian periwayatan) ini Da'if kerana Kathir bin Abdullah." [Akhir Petikan]

“The Mufrah (indebted) is not left in Islam” or he said: “Mufraj”. This Isnad (chain of narration) is Da’if because of Kathir bin Abdullah” [End of Quote].

Diriwayatkan dalam *Al-Mu'jam* karya At-Tabarani (14/435/13512): "Ibrahim bin Duhaim meriwayatkan daripada ayahnya, daripada Marwan bin Mu'awiyah, daripada Kathir bin Abdullah bin 'Amr bin 'Auf, daripada ayahnya, daripada datuknya, yang berkata: Rasulullah ﷺ bersabda:

The following came transmitted in ‘Al-Mu’jam” of At-Tabarani (14/435/13512): “Ibrahim bin Duhaim related from his father, from Marwan bin Mu’awiyah, from Kathir bin Abdullah bin ‘Amr bin ‘Awf, from his father, from his grandfather who said: The Messenger of Allah (peace be upon him) said:

"Sesiapa yang mengambil alih urusan selain daripada Mawaali-nya (bekas hamba yang dibebaskan yang kekal setia, atau sekutu), maka ke atasnya laknat dan kemurkaan Allah pada Hari Kiamat. Allah tidak akan menerima sebarang amalan daripadanya. Sesiapa yang membunuh selain daripada pembunuhnya, maka ke atasnya laknat dan kemurkaan Allah pada Hari Kiamat. Allah tidak akan menerima sebarang amalan daripadanya. Sesiapa yang melakukan jenayah atau memberi perlindungan kepada penjenayah, maka ke atasnya laknat dan kemurkaan Allah pada Hari Kiamat. Allah tidak akan menerima sebarang amalan daripadanya." [Akhir Petikan]

“Whoever takes charge of other than his Mawaali (freed slaves who maintain loyalty or an ally) will have the curse and anger of Allah upon him on the Day of Judgement. Allah will not accept anything from him. Whoever kills other than his killer will have the curse and anger of Allah upon him on the Day of Judgement. Allah will not accept anything from him. Whoever perpetrates a crime or gives sanctuary to a criminal will have the curse and anger of Allah upon him on the Day of Judgement. Allah will not accept anything from him” [End of Quote].

Anda belum memberikan teks yang perlu diterjemahkan. Sila tampal petikan dari "Khuluq Af'aal Al-'Ibaad" (hlm. 75-79) yang ingin diterjemahkan ke dalam bahasa Melayu.

The following came recorded in Al-Bukhari’s “Khuluq Af’aal Al- ‘Ibaad” (p75-79 According to the Shamela electronic program):

“Ibrahim bin Al-Mundir meriwayatkan daripada Ishaq bin Ja’far bin Muhammad, daripada Kathir bin Abdullah bin ‘Amr bin ‘Awf, daripada ayahnya, daripada datuknya, bahawa Nabi ﷺ menulis:

“Ibrahim bin Al-Mundir related from Ishaq bin Ja’far bin Muhammad, from Kathir bin Abdullah bin ‘Amr bin ‘Awf, from his father, from his grandfather, that the Prophet (peace be upon him) wrote:

"Apa sahaja yang kamu perselisihkan dalam sesuatu perkara, maka hendaklah ia dikembalikan kepada Allah ‘Azza Wa Jallah dan kepada Muhammad ﷺ." [Tamat Petikan]

“Whatever you have differed upon in any matter, then it must be referred to Allah ‘Azza Wa Jallah and to Muhammad (peace be upon him)” [End of Quote].

Ia juga dirakam dalam "Al-Amwal" karya Al-Qasim bin Salam (Abu Ubaid) (hlm. 260-580) melalui jalur ketiga yang sepenuhnya bebas daripada dua jalur sebelumnya.

It was also recorded in “Al-Amwal” of Al-Qasim bin Salam (Abu Ubaid) (p 260-580) via a third completely independent path from the previous two:

[Yahya bin Abdullah bin Kathir meriwayatkan daripada Abdullah bin Salih, daripada Al-Laith bin Sa’d, daripada ‘Uqail bin Khalid, daripada Ibn Shihab, bahawa beliau berkata: “Telah sampai kepadaku bahawa Rasulullah ﷺ telah menulis dokumen berikut:

[Yahya bin Abdullah bin Kathir related from Abdullah bin Salih, from Al-Laith bin Sa’d, from ‘Uqail bin Khalid, from Ibn Shihab, that he said: “It reached me that the Messenger of Allah (peace be upon him) wrote the following document:

Ini adalah dokumen daripada Muhammad ﷺ, Nabi, Rasul Allah, antara orang-orang beriman dan Muslimin dari Quraisy dan penduduk Yathrib, serta mereka yang mengikuti mereka, kemudian bergabung dengan mereka, tinggal bersama mereka dan berjuang bersama mereka, bahawa mereka adalah satu Ummah yang terpisah daripada manusia lain.

“This is a document from Muhammad, the Prophet, the Messenger of Allah, between the believers and Muslims from Quraish and the people of Yathrib, and those who followed them, then joined with them, resided with them and strove with them, that they are one Ummah to the exclusion of the people.

Golongan Muhajirin dari Quraisy tetap berpegang pada amalan biasa mereka dalam menangani kes diat (wang darah), dan bertanggungjawab sesama mereka untuk menguruskan kes diat tersebut. Mereka juga menebus tawanan mereka dengan cara yang munasabah dan adil, serta menurut keadilan di kalangan orang-orang mukmin.

The Muhajirun of the Quraish are upon their standard practise when dealing with their cases of blood money, responsible among themselves for dealing with their cases of blood money. And they ransom their captives on a reasonable fair basis and according to justice among the believers.

Bani ‘Auf berpegang pada amalan asal mereka dalam menguruskan kes diat (wang darah) mereka. Setiap kumpulan akan menebus tawanan mereka dengan cara yang munasabah dan mengikut keadilan di kalangan orang-orang beriman. Bani Al-Harith bin Al-Khazraj berpegang pada amalan asal mereka dalam menguruskan kes diat (wang darah) mereka. Setiap kumpulan akan menebus tawanan mereka dengan cara yang munasabah dan mengikut keadilan di kalangan orang-orang beriman. Bani Sa’idah berpegang pada amalan asal mereka dalam menguruskan kes diat (wang darah) mereka. Setiap kumpulan akan menebus tawanan mereka dengan cara yang munasabah dan mengikut keadilan di kalangan orang-orang beriman. Bani Jusham berpegang pada amalan asal mereka dalam menguruskan kes diat (wang darah) mereka. Setiap kumpulan akan menebus tawanan mereka dengan cara yang munasabah dan mengikut keadilan di kalangan orang-orang beriman. Bani An-Najjar berpegang pada amalan asal mereka dalam menguruskan kes diat (wang darah) mereka. Setiap kumpulan akan menebus tawanan mereka dengan cara yang munasabah dan mengikut keadilan di kalangan orang-orang beriman. Bani ‘Amr bin ‘Awf berpegang pada amalan asal mereka dalam menguruskan kes diat (wang darah) mereka. Setiap kumpulan akan menebus tawanan mereka dengan cara yang munasabah dan mengikut keadilan di kalangan orang-orang beriman. Bani An-Nabit berpegang pada amalan asal mereka dalam menguruskan kes diat (wang darah) mereka. Setiap kumpulan akan menebus tawanan mereka dengan cara yang munasabah dan mengikut keadilan di kalangan orang-orang beriman. Bani Aws berpegang pada amalan asal mereka dalam menguruskan kes diat (wang darah) mereka. Setiap kumpulan akan menebus tawanan mereka dengan cara yang munasabah dan mengikut keadilan di kalangan orang-orang beriman.