De kenmerken van de islamitische samenleving en de juiste methode voor de vorming ervan
The Characteristics Of The Islamic Society And The Correct Method For Its Formation
De boodschap van de Islam, gebracht door de Boodschapper van God ﷺ, was de laatste schakel in de lange keten van uitnodigingen naar God door de edele Profeten. Door de geschiedenis heen is deze boodschap hetzelfde gebleven: dat mensen moeten erkennen dat hun ware Onderhouder en Heer Eén God is, dat zij zich aan Hem alleen moeten onderwerpen, en dat de heerlijkheid van de mens moet worden geëlimineerd. Met uitzondering van enkele mensen hier en daar in de geschiedenis, heeft de mensheid als geheel nooit het bestaan van God en Zijn soevereiniteit over het universum ontkend; zij is eerder gedwaald in het begrijpen van de werkelijke eigenschappen van God, of in het nemen van andere goden naast God als Zijn partners. Deze associatie met God was ofwel in geloof en aanbidding, of in het aanvaarden van de soevereiniteit van anderen naast God. Beide aspecten zijn afgoderij (Shirk) in de zin dat zij mensen weghalen bij de religie van God, die door de Profeten is gebracht. Na elke Profeet was er een periode waarin mensen deze religie begrepen, maar vervolgens vergaten latere generaties deze geleidelijk en keerden zij terug naar de tijd van onwetendheid (Jahiliyyah). Zij begonnen opnieuw op het pad van afgoderij (Shirk), soms in hun geloof en aanbidding en soms in hun onderwerping aan de autoriteit van anderen, en soms in beide.
The message of Islam brought by the Messenger of God, Muhammad - peace be on him -was the last link in the long chain of invitations toward God by the noble Prophets. Throughout history, this message has remained the same: that human beings should recognise that their true Sustainer and Lord is One God, that they should submit to Him Alone, and that the lordship of man be eliminated. Except for a few people here and there in history, mankind as a whole has never denied the existence of God and His sovereignty over the universe; it has rather erred in comprehending the real attributes of God, or in taking other gods besides God as His associates. This association with God has been either in belief and worship, or in accepting the sovereignty of others besides God. Both of these aspects are Shirk [Shirk is an Arabic word which refers to ascribing the attributes, power or authority of God to others besides Him and/or worshipping others besides Him.] in the sense that they take human beings away from the religion of God, which was brought by the Prophets. After each Prophet, there was a period during which people understood this religion, but then gradually later generations forgot it and returned to Jahiliyyah. They started again on the way of Shirk, sometimes in their belief and worship and sometimes in their submission to the authority of others, and sometimes in both.
Gedurende elke periode van de menselijke geschiedenis heeft de oproep tot God één aard gehad. Het doel ervan is 'Islam', wat betekent de mensheid tot onderwerping aan God te brengen, hen te bevrijden van de dienstbaarheid aan andere mensen zodat zij zich aan de Ene Ware God kunnen wijden, hen te verlossen uit de greep van menselijke heerschappij en door mensen gemaakte wetten, waardesystemen en tradities, zodat zij de soevereiniteit en autoriteit van de Ene Ware God zullen erkennen en Zijn wet zullen volgen in alle levenssferen. De Islam van Muhammad ﷺ kwam voor dit doel, net als de boodschappen van de eerdere Profeten. Het gehele universum staat onder de autoriteit van God, en de mens, als een klein deel daarvan, gehoorzaamt noodzakelijkerwijs aan de natuurwetten die het universum beheersen. Het is ook noodzakelijk dat dezelfde autoriteit wordt erkend als de Wetgever voor het menselijk leven. De mens zou zichzelf niet moeten afsnijden van deze autoriteit om een apart systeem en een apart levensschema te ontwikkelen. De groei van een mens, zijn condities van gezondheid en ziekte, en zijn leven en dood vallen onder het schema van die natuurwetten die van God komen; zelfs in de gevolgen van zijn vrijwillige handelingen is hij machteloos tegenover de universele wetten. De mens kan de handeling van God in de wetten die in het universum heersen niet veranderen. Het is daarom wenselijk dat hij ook de Islam volgt in die aspecten van zijn leven waarin hem een keuze wordt gegeven, en dat hij de Goddelijke Wet de arbiter maakt in alle zaken van het leven, zodat er harmonie kan zijn tussen de mens en de rest van het universum. [Zie Towards Understanding Islam, door A. A. Maududi, voor een uitleg van dit punt.] Jahiliyyah (tijd van onwetendheid), aan de andere kant, is de heerschappij van de ene mens over de andere, en in die zin is het tegen het systeem van het universum en brengt het het onvrijwillige aspect van het menselijk leven in conflict met het vrijwillige aspect. Dit was de Jahiliyyah (tijd van onwetendheid) die elke Profeet van God confronteerde, inclusief de laatste Profeet ﷺ, in hun oproep tot onderwerping aan Eén God. Deze tijd van onwetendheid (Jahiliyyah) is geen abstracte theorie; in feite is er onder bepaalde omstandigheden helemaal geen sprake van een theorie. Het neemt altijd de vorm aan van een levende beweging in een samenleving die haar eigen leiderschap, haar eigen concepten en waarden, en haar eigen tradities, gewoonten en gevoelens heeft. Het is een georganiseerde samenleving en er is een nauwe samenwerking en loyaliteit tussen haar individuen, en zij staat altijd paraat en levendig om haar bestaan bewust of onbewust te verdedigen. Het verplettert alle elementen die gevaarlijk lijken voor haar persoonlijkheid.
Throughout every period of human history the call toward God has had one nature. Its purpose is 'Islam', which means to bring human beings into submission to God, to free them from servitude to other human beings so that they may devote themselves to the One True God, to deliver them from the clutches of human lordship and man-made laws, value systems and traditions so that they will acknowledge the sovereignty and authority of the One True God and follow His law in all spheres of life. The Islam of Muhammad - peace be on him-came for this purpose, as well as the messages of the earlier Prophets. The entire universe is under the authority of God, and man, being a small part of it, necessarily obeys the physical laws governing the universe. It is also necessary that the same authority be acknowledged as the law-giver for human life. Man should not cut himself off from this authority to develop a separate system and a separate scheme of life. The growth of a human being, his conditions of health and disease, and his life and death are under the scheme of those natural laws which come from God; even in the consequences of his voluntary actions he is helpless before the universal laws. Man cannot change the practice of God in the laws prevailing in the universe. It is therefore desirable that he should also follow Islam in those aspects of his life in which he is given a choice and should make the Divine Law the arbiter in all matters of life so that there may be harmony between man and the rest of the universe. [See Towards Understanding Islam, by A. A. Maududi, for an explanation of this point.] Jahiliyyah, on the other hand, is one man's lordship over another, and in this respect it is against the system of the universe and brings the involuntary aspect of human life into conflict with its voluntary aspect. This was that Jahiliyyah which confronted every Prophet of God, including the last Prophet-peace be on Him-in their call toward submission to One God. This Jahiliyyah is not an abstract theory; in fact, under certain circumstances it has no theory at all. It always takes the form of a living movement in a society which has its own leadership, its own concepts and values, and its own traditions, habits and feelings. It is an organized society and there is a close cooperation and loyalty between its individuals, and it is always ready and alive to defend its existence consciously or unconsciously. It crushes all elements which seem to be dangerous to its personality.
Wanneer de tijd van onwetendheid (Jahiliyyah) vorm aanneemt, niet als een 'theorie' maar als een actieve beweging op deze wijze, dan zal elke poging om deze tijd van onwetendheid (Jahiliyyah) af te schaffen en mensen terug te brengen naar God, waarbij de Islam louter als een theorie wordt gepresenteerd, onwenselijk, ja zelfs nutteloos zijn. De tijd van onwetendheid (Jahiliyyah) controleert de praktische wereld, en voor de ondersteuning ervan is er een levende en actieve organisatie. In deze situatie kunnen louter theoretische inspanningen om het te bestrijden niet eens gelijkwaardig, laat staan superieur, aan het systeem zijn. Wanneer het doel is om het bestaande systeem af te schaffen en het te vervangen door een nieuw systeem dat in zijn karakter, principes en al zijn algemene en specifieke aspecten verschilt van het heersende jahili-systeem, dan is het logisch dat dit nieuwe systeem ook het slagveld moet betreden als een georganiseerde beweging en een levensvatbare groep. Het zou het slagveld moeten betreden met de vastberadenheid dat de strategie, de sociale organisatie en de relatie tussen de individuen steviger en krachtiger moeten zijn dan het bestaande jahili-systeem.
When Jahiliyyah takes the form, not of a 'theory' but of an active movement in this fashion, then any attempt to abolish this Jahiliyyah and to bring people back to God which presents Islam merely as a theory will be undesirable, rather useless. Jahiliyyah controls the practical world, and for its support there is a living and active organization. In this situation, mere theoretical efforts to fight it cannot even be equal, much less superior, to it. When the purpose is to abolish the existing system and to replace it with a new system which in its character' principles and all its general and particular aspects, is different from the controlling jahili system, then it stands to reason that this new system should also come into the battlefield as an organized movement and a viable group. It should come into the battlefield with a determination that its strategy, its social organization, and the relationship between its individuals should be firmer and more powerful than the existing jahili system.
Het theoretische fundament van de Islam is in elke periode van de geschiedenis geweest het getuigen van "La ilaha illa Allah" – "Er is geen godheid behalve Allah" – wat betekent dat men getuigt dat de enige ware godheid Allah is, dat Hij de Onderhouder is, dat Hij de Heerser van het universum is, en dat Hij de Ware Soeverein is; dat men in Hem gelooft in het hart, dat men Hem Alleen aanbidt, en dat men Zijn wetten in de praktijk brengt. Zonder deze volledige aanvaarding van "La ilaha illa Allah", die de persoon die zegt een moslim te zijn onderscheidt van een niet-moslim, kan deze uitspraak geen praktische betekenis hebben, noch zal deze enig gewicht hebben volgens de islamitische wet.
The theoretical foundation of Islam, in every period of history, has been to witness "La ilaha illa Allah"- "There is no deity except God" - which means to bear witness that the only true deity is God, that He is the Sustainer, that He is the Ruler of the universe, and that He is the Real Sovereign; to believe in Him in one's heart, to worship Him Alone, and to put into practice His laws. Without this complete acceptance of "La ilaha illa Allah", which differentiates the one who says he is a Muslim from a non-Muslim, there cannot be any practical significance to this utterance, nor will it have any weight according to Islamic law.
Theoretisch betekent het vestigen ervan dat mensen hun hele leven in onderwerping aan God moeten wijden, dat zij geen enkele aangelegenheid op eigen houtje mogen beslissen, maar zich moeten verwijzen naar Gods geboden daaarover en deze moeten opvolgen. Wij kennen Gods leiding slechts via één bron, namelijk via de Boodschapper van Allah ﷺ. Zo getuigen wij in het tweede deel van het islamitische geloofsovertuigingspunt: "Wa ashhadu anna Muhammadar Rasul Allah" – "En ik getuig dat Muhammad de Boodschapper van Allah is".
Theoretically, to establish it means that people should de- vote their entire lives in submission to God, should not decide any affair on their own, but must refer to God's injunctions concerning it and follow them. We know of God's guidance through only one source, that is, through the Messenger of God-peace be on him. Thus, in the second part of the Islamic creed, we bear witness 'Wa ashhadu anna Muhammadar Rasul Allah" - "And I bear witness that Muhammad is the Messenger of God".
Het is daarom noodzakelijk dat de theoretische basis van de Islam – het geloof – zich vanaf het allereerste begin manifesteert in de vorm van een georganiseerde en actieve groep. Het is noodzakelijk dat deze groep zich afscheidt van de jahili-samenleving, om onafhankelijk en onderscheidend te worden van de actieve en georganiseerde jahili-samenleving wiens doel het is om de Islam te blokkeren. Het centrum van deze nieuwe groep zou een nieuw leiderschap moeten zijn, het leiderschap dat zich eerst manifesteerde in de persoon van de Profeet ﷺ zelf, en dat na hem werd gedelegeerd aan hen die streefden naar het terugbrengen van de mensen naar de soevereiniteit van God, Zijn gezag en Zijn wetten. Een persoon die getuigt dat er geen godheid is behalve God en dat Muhammad de Boodschapper van God is, zou zijn loyaliteitsrelatie moeten verbreken met de jahili-samenleving die hij heeft verlaten, en met het jahili-leiderschap, of dit nu in de gedaante van priesters, magiërs of astrologen is, of in de vorm van politiek, sociaal of economisch leiderschap, zoals het geval was bij de Quraish in de tijd van de Profeet ﷺ. Hij zal zijn volledige loyaliteit moeten schenken aan de nieuwe Islamitische beweging en aan het moslim-leiderschap.
It is therefore necessary that Islam's theoretical foundation-belief-materialize in the form of an organized and active group from the very beginning. It is necessary that this group separate itself from the jahili society, becoming independent and distinct from the active and organized jahili society whose aim is to block Islam. The center of this new group should be a new leadership, the leadership which first came in the person of the Prophet-peace be on him- himself, and after him was delegated to those who strove for bringing people back to God's sovereignty, His authority and His laws. A person who bears witness that there is no deity except God and that Muhammad is God's Messenger should cut off his relationship of loyalty from the jahili society, which he has forsaken, and from jahili leadership, whether it be in the guise of priests, magicians or astrologers, or in the form of political, social or economic leadership, as was the case of the Quraish in the time of the Prophet-peace be on him. He will have to give his complete loyalty to the new Islamic movement and to the Muslim leadership.
Deze beslissende stap moet worden gezet op het exacte moment dat een persoon met zijn tong zegt: "La ilaha illa Allah, Muhammadar Rasul Allah". De moslimsamenleving kan niet ontstaan zonder dit. Zij kan niet ontstaan als louter een geloofsovertuiging in de harten van individuele moslims, hoe talrijk zij ook mogen zijn, tenzij zij een actieve, harmonieuze en coöperatieve groep worden, die op zichzelf staat, waarvan de verschillende elementen, zoals de ledematen van een menselijk lichaam, samenwerken voor haar vorming, haar versterking, haar uitbreiding en voor haar verdediging tegen al die elementen die haar systeem aanvallen, werkend onder een leiderschap dat onafhankelijk is van de jahili-leiderschap, dat haar verschillende inspanningen organiseert tot één harmonieus doel, en dat zich voorbereidt op de versterking en verbreding van hun islamitische karakter en hen erop richt om de invloeden van hun tegenstander, het jahili-leven, uit te bannen.
This decisive step must be taken at the very moment a person says, "La ilaha illa Allah, Muhammadar Rasul Allah" with his tongue. The Muslim society cannot come into existence without this. It cannot come into existence simply as a creed in the hearts of individual Muslims, however numerous they may be, unless they become an active, harmonious and cooperative group, distinct by itself, whose different elements, like the limbs of a human body, work together for its formation, its strengthening, its expansion, and for its defense against all those elements which attack its system, working under a leadership which is independent of the jahili leadership, which organizes its various efforts into one harmonious purpose, and which prepares for the strengthening and widening of their Islamic character and directs them to abolish the influences of their opponent, the jahili life.
Islam werd op deze wijze gesticht. Het werd gesticht op een geloofsovertuiging die, hoewel beknopt, het gehele leven omvatte. Deze geloofsovertuiging bracht onmiddellijk een levensvatbare en dynamische groep mensen in actie die onafhankelijk en gescheiden werd van de Jahiliyyah-samenleving, waarmee zij deze direct uitdaagde; het kwam nooit voort als een abstracte theorie zonder praktisch bestaan. En in de toekomst kan dit alleen op deze wijze worden gerealiseerd. Er is geen andere weg voor de herleving van de Islam in de schaduw van de Jahiliyyah, in welk tijdperk of land het ook verschijnt, dan het volgen van haar natuurlijke karakter en het ontwikkelen ervan tot een beweging en een organisch systeem.
Islam was founded in this manner. It was founded on a creed which, although concise, included the whole of life. This creed immediately brought into action a viable and dynamic group of people who became independent and separate from the jahili society, immediately challenging it; it never came as an abstract theory devoid of practical existence. And, in the future it can be brought about only in this manner. There is no other way for the revival of Islam in the shade of Jahiliyyah, in whatever age or country it appears, except to follow its natural character and to develop it into a movement and an organic system.
Wanneer de Islam, volgens de hierboven beschreven methode, op deze basis een moslimgemeenschap sticht, deze vormt tot een actieve groep, en dit geloof tot de enige basis maakt voor de relatie tussen de individuen van deze groep, dan is het uiteindelijke doel om de 'menselijkheid van de mens' te wekken, deze te ontwikkelen, haar krachtig en sterk te maken, en haar de meest dominante factor te maken tussen alle aspecten die in het wezen van de mens worden aangetroffen. Het streeft ernaar dit doel te verwezenlijken door middel van zijn leerstellingen, zijn regels, zijn wetten en zijn geboden.
When Islam, according to the method described above, starts a Muslim community on this basis, forms it into an active group, and makes this faith the sole basis for the relationship between the individuals of this group, its ultimate aim is to awaken the 'humanity of man', to develop it, to make it powerful and strong, and to make it the most dominant factor among all the aspects found in man's being. It seeks to implement this purpose through its teachings, its rules, its laws and injunctions.
Sommige menselijke eigenschappen zijn gemeen met die van dieren, zelfs met die van anorganische materie. Dit heeft de voorstanders van 'wetenschappelijke Jahiliyyah (tijd van onwetendheid)' misleid om de mens te beschouwen als niets meer dan een dier, of zelfs als anorganische materie! Maar ondanks de eigenschappen die de mens deelt met dieren en anorganische materie, bezit de mens bepaalde andere eigenschappen die hem onderscheiden en hem een unieke schepping maken.
Some human characteristics are common with those of animals, even with those of inorganic matter. This has misled the exponents of 'scientific Jahiliyyah' to consider man to be nothing more than an animal, or even than inorganic matter! But in spite of the characteristics which man shares with animals and inorganic matter, man possesses certain other characteristics which distinguish him and make him a unique creation.
Zelfs de voorstanders van 'wetenschappelijke onwetendheid' werden gedwongen dit toe te geven, omdat de bewijzen van observationele feiten hen verstikten; maar zelfs dan is hun erkenning van dit feit noch oprecht, noch ondubbelzinnig. [Vooraanstaande onder de moderne Darwinisten is Julian Huxley.] In dit opzicht heeft de dienst die de zuivere levenswijze van de Islam heeft geleverd, concrete en waardevolle resultaten opgeleverd.
Even the exponents of 'scientific ignorance' were forced to admit this, the evidence of observational facts choking them; but even then, their admission of this fact is neither sincere nor unequivocal. [Foremost among the modern Darwinists is Julian Huxley.] In this respect the service rendered by Islam's pure way of life has produced concrete and valuable results.
Islam baseerde de islamitische samenleving op de verbintenis van geloof alleen, in plaats van de lage verbintenissen gebaseerd op ras en kleur, taal en land, of regionale en nationale belangen. In plaats van de nadruk te leggen op die eigenschappen die zowel voor mens als dier gemeenschappelijk zijn, bevorderde het de menselijke kwaliteiten van de mens, koesterde deze en maakte ze tot de dominante factor. Onder de concrete en briljante resultaten van deze houding was dat de islamitische samenleving een open en allesomvattende gemeenschap werd waarin mensen van verschillende rassen, naties, talen en kleuren leden waren, waarbij geen enkel spoor van deze lage dierlijke eigenschappen overbleef. De stromen van hogere talenten en diverse vermogens van alle rassen van de mensheid stroomden in deze enorme oceaan en vermengden zich ermee. Hun vermenging leidde in een zeer korte tijd tot een hoog niveau van beschaving die de hele wereld verbluffend, en het combineerde de essentie van alle menselijke vermogens, ideeën en wijsheid van die periode, ondanks het feit dat reizen in die tijd moeilijk was en de communicatiemiddelen traag waren.
Islam based the Islamic society on the association of belief alone, instead of the low associations based on race and color, language and country, regional and national interests. Instead of stressing those traits which are common to both man and animal, it promoted man's human qualities, nurtured them and made them the dominant factor. Among the concrete and brilliant results of this attitude was that the Islamic society became an open and all-inclusive community in which people of various races, nations, languages and colors were members, there remaining no trace of these low animalistic traits. The rivers of higher talents and various abilities of all races of mankind flowed into this vast ocean and mixed in it. Their intermingling gave rise to a high level of civilization in a very short span of time, dazzling the whole world, and compounding the essences of all the human capabilities, ideas and wisdom of that period, in spite of the fact in those times travel was difficult and the means of communication were slow.
In deze grote islamitische samenleving kwamen Arabieren, Perzen, Syriërs, Egyptenaren, Marokkanen, Turken, Chinezen, Indiërs, Romeinen, Grieken, Indonesiërs en Afrikanen samen – kortom, volkeren van alle naties en alle rassen. Hun uiteenlopende kenmerken werden verenigd, en door wederzijdse samenwerking, harmonie en eenheid namen zij deel aan de opbouw van de islamitische gemeenschap en de islamitische cultuur. Deze wonderbaarlijke beschaving was zelfs voor één enkele dag geen 'Arabische beschaving'; het was puur een 'islamitische beschaving'. Het was nooit een 'nationaliteit', maar altijd een 'gemeenschap van geloof'.
In this great Islamic society Arabs, Persians, Syrians, Egyptians, Moroccans, Turks, Chinese, Indians, Romans, Greeks, Indonesians, Africans were gathered together- in short, peoples of all nations and all races. Their various characteristics were united, and with mutual cooperation, harmony and unity they took part in the construction of the Islamic community and Islamic culture. This marvellous civilization was not an 'Arabic civilization', even for a single day; it was purely an 'Islamic civilization'. It was never a 'nationality' but always a community of belief'.
Zo kwamen zij allen samen op een gelijkwaardige voet in de relatie van liefde, met hun geest gericht op één enkel doel; zo gebruikten zij hun beste vermogens, ontwikkelden zij de kwaliteiten van hun ras tot het uiterste, en brachten zij de essentie van hun persoonlijke, nationale en historische ervaringen in voor de ontwikkeling van deze ene gemeenschap, waartoe zij allen op een gelijkwaardige voet behoorden en waarin hun gemeenschappelijke band via hun relatie tot hun Onderhouder was. In deze gemeenschap ontwikkelde hun 'menselijkheid' zich zonder enige belemmering.
Thus they all came together on an equal footing in the relationship of love, with their minds set upon a single goal; thus they used their best abilities, developed the qualities of their race to the fullest, and brought the essence of their personal, national and historical experiences for the development of this one community, to which they all belonged on an equal footing and in which their common bond was through their relationship to their Sustainer. In this community their 'humanity' developed without any hindrance.
Dit zijn kenmerken die door geen enkele andere groep mensen in de gehele geschiedenis van de mensheid zijn bereikt! De meest vooraanstaande en bekendste samenleving in de antieke geschiedenis wordt beschouwd als het Romeinse Rijk.
These are characteristics which were never achieved by any other group of people in the entire history of mankind! The most distinguished and best known society in ancient history is considered to be the Roman Empire.
Mensen van verschillende rassen, talen en temperamenten kwamen samen in deze samenleving, maar dit was niet gebaseerd op 'menselijke relaties' en ook geen verheven geloof was de verenigende factor onder hen; in plaats daarvan was hun samenleving door het hele Rijk geordend op een klassensysteem, de klasse van 'edelen' en de klasse van 'slaven'.
Peoples of various races, languages and temperaments came together in this society, but all this was not based on 'human relation- ship' nor was any sublime faith the uniting factor among them; rather their society was ordered on a class system, the class of 'nobles' and the class of 'slaves', throughout the Empire.
Bovendien had het Romeinse ras – in het algemeen – de leiding en werden de andere rassen als zijn onderdanen beschouwd.
Moreover, the Roman race - in general - had the leadership and the other races were considered its subjects.
Daarom kon deze samenleving niet de hoogte bereiken die door de islamitische samenleving werd bereikt, en bracht zij niet die zegeningen die door de islamitische samenleving werden gebracht.
Hence this society could not achieve that height which was achieved by the Islamic society and did not bring those blessings which were brought by the Islamic society.
In de moderne tijd zijn er ook verschillende samenlevingen ontstaan. Neem bijvoorbeeld het Britse Rijk. Het is vergelijkbaar met de Romeinse samenleving waarvan het een erfgenaam is. Het is gebaseerd op nationale hebzucht, waarbij de Britse natie de leiding heeft en de koloniën die door het Rijk zijn geannexeerd uitbuit. Hetzelfde geldt voor andere Europese rijken.
Various societies have also appeared in modern times. For example, consider the British Empire. It is like the Roman society to which it is an heir. It is based on national greed, in which the British nation has the leadership and exploits those colonies annexed by the Empire. The same is true of other European empires.
De Spaanse en Portugese rijken in hun tijd, en het Franse Rijk, zijn allen gelijk wat betreft onderdrukking en exploitatie. Het communisme wilde eveneens een nieuw type samenleving vestigen door de muren van ras en kleur, natie en geografische regio te slopen, maar het is niet gebaseerd op 'menselijke relaties' maar op een 'klassenstelsel'. Zo is de communistische samenleving als de Romeinse samenleving met een omkering van de nadruk; daar hadden de edelen onderscheid, terwijl hier het proletariaat onderscheid heeft. De onderliggende emotie van deze klasse is haat en afgunst jegens andere klassen. Een dergelijke egoïstische en wraakzuchtige samenleving kan niet anders dan laffe emoties bij haar individuen opwekken. De basis ervan wordt gelegd in het aanwakkeren van dierlijke kenmerken, en in het ontwikkelen en versterken ervan. Zo zijn volgens deze visie de meest fundamentele behoeften van een mens diegene die gemeen zijn met dieren, namelijk: 'voedsel, onderdak en seks'. Vanuit dit standpunt is de gehele menselijke geschiedenis niets anders dan een strijd om voedsel! Islam is dan de enige Goddelijke levenswijze die de nobelste menselijke eigenschappen naar voren brengt, en deze ontwikkelt en gebruikt voor de opbouw van de menselijke samenleving. Islam is in dit opzicht tot op de dag van vandaag uniek gebleven.
The Spanish and Portuguese Empires in their times, and the French Empire, all are equal in respect to oppression and exploitation. Communism also wanted to establish a new type of society, demolishing the walls of race and color, nation and geographical region, but it is not based on 'human relationship' but on a 'class system'. Thus the communist society is like the Roman society with a reversal of emphasis; there nobles had distinction, while here the proleteriat has distinction. The underlying emotion of this class is hatred and envy of other classes. Such a selfish and vengeful society cannot but excite base emotions in its individuals. The very basis of it is laid down in exciting animalistic characteristics, and in developing and strengthening them. Thus, in its view, the most fundamental needs of a human being are those which are common with the animals, that is, 'food, shelter and sex. From its point of view, the whole of human history is nothing but a struggle for food! Islam, then, is the only Divine way of life which brings out the noblest human characteristics, developing and using them for the construction of human society. Islam has remained unique in this respect to this day.
Degenen die afwijken van dit systeem en een ander systeem wensen, of het nu gebaseerd is op nationalisme, kleur en ras, klassenstrijd of soortgelijke corrupte theorieën, zijn werkelijk vijanden van de mensheid! Zij willen niet dat de mens die nobele eigenschappen ontwikkelt die hem door zijn Schepper zijn gegeven, noch wensen zij te zien dat een menselijke samenleving profiteert van de harmonieuze vermenging van al die vermogens, ervaringen en kenmerken die zijn ontwikkeld onder de verschillende rassen van de mensheid.
Those who deviate from this system and want some other system, whether it be based on nationalism, color and race, class struggle, or similar corrupt theories, are truly enemies of mankind! They do not want man to develop those noble characteristics which have been given to him by his Creator nor do they wish to see a human society benefit from the harmonious blending of all those capabilities, experiences and characteristics which have been developed among the various races of mankind.
God de Allerhoogste zegt over dergelijke mensen:
God Most High says about such people:
"Zeg: Zal Ik jullie vertellen wie degenen zijn die de grootste verliezers zijn in hun daden? Degenen wiens inspanning in het huidige leven is verdwaald, terwijl zij denken dat zij goede daden verrichten. Dat zijn zij die ongelovig zijn in de tekenen van hun Heer en in de ontmoeting met Hem. Hun werken zijn vruchteloos gebleken, en op de Dag van de Opstanding zullen Wij hen geen enkele waarde toekennen. Dat is hun vergelding — de Hel — omdat zij ongelovig waren en Mijn tekenen en Mijn Boodschappers bespotten." (18:103-106)
"Say: Shall We tell you who will be the greatest losers in their deeds? Those whose effort goes astray in the present life, while they think that they are doing good deeds. Those are they who disbelieve in the signs of their Lord and in the encounter with Him. Their works have failed, and on the Day of Resurrection We shall not assign to them any value. That is their payment-Hell-for that they were unbelievers and took My signs and My Messengers in mockery." (18:103- 106)
God Almachtig spreekt de waarheid.
God Almighty speaks the truth.