DIT IS DE WEG
THIS IS THE ROAD
"Bij de hemelen met de sterrenbeelden; bij de Beloofde Dag; bij de getuige en het getuige; verloren waren de makers van de kuil, overvloedig voorzien van brandstof, terwijl zij erbij zaten en zagen wat zij met de Gelovigen deden. Zij waren slechts verontwaardigd over hen omdat zij geloofden in God, de Almachtige, de Al-Loofwaardige, aan Wie het gezag van de hemel en de aarde toebehoort. En God is Getuige over alles.
"By the heavens with constellations; by the Promised Day; by the witness and the witnessed; doomed were the makers of the pit, abundantly supplied with fuel, as they sat by it and watched what they did with the Believers. They were outraged with them only because they believed in God, the All-Powerful, the All- Praiseworthy, He to Whom belongs the dominion of the heaven and the earth. And God is Witness over everything.
"Voor degenen die de gelovige mannen en vrouwen vervolgen en later niet berouw tonen, is er de straf van de Hel; voor hen is er de straf van de verbranding. Maar degenen die geloven en goede daden verrichten, voor hen zijn er Tuinen waar doorheen rivieren stromen, en dat is de grote overwinning."
"Indeed, for those who persecute the believing men and women, and later do not repent, is the penalty of Hell; for them is the penalty of burning. As for those who believe and do good deeds, there are Gardens through which rivers flow, and that is the great triumph.
"Zeker, de greep van jouw Heer is krachtig. Hij is Degene die schept en herhaalt. En Hij is de Vergevende, de Liefdevolle, de Heer van de Troon, de Doener van wat Hij wenst." (85:1-16)
"Most certainly, strong is the grip of your Lord. It is He Who originates and repeats. And He is the Forgiving, the Loving, the Lord of the Throne, Performer of what He desires." (85:1-16)
Het verhaal van de Makers van de Put, zoals verteld in het hoofdstuk "Al-Buruj" ("De Sterrenbeelden"), vereist diep nadenken van degenen onder de Gelovigen, ongeacht de tijd en plaats waartoe zij behoren, die mensen uitnodigen tot God.
The story of the Makers of the Pit as told in the chapter "Al-Buruj" ("The Constellations") requires deep thought by those among the Believers, to whatever time and place they belong, who invite people to God.
Het verhaal, met zijn inleiding, beschrijving, commentaren en moraal, zoals overgeleverd in de Qur'an, wijst op enkele diepgaande waarheden betreffende de aard van de Roep naar God, de reactie van mensen op deze Roep, en de gevolgen die mogelijk zijn binnen de enorme reikwijdte van deze Roep—de reikwijdte waarvan de uitgestrektheid de hele wereld omvat, dit leven en het leven daarna. De Qur'an wijst de Gelovigen door middel van dit verhaal op de weg die voor hen ligt en bereidt hen voor om met standvastigheid alles te aanvaarden wat hun pad kruist, wat voor hen nog onbekend is, met de toestemming van de Alwijze God.
The story, with its introduction, description, comments and moral, as related in the Qur'an, points out some profound truths concerning the nature of the Call toward God, the reaction of people to this Call, and the consequences which are possible in the vast scope of this Call-the scope whose vastness encompasses the whole world, this life and the life beyond it. The Qur'an through this story, points out to the Believers the road which lies before them and prepares them to accept with fortitude whatever comes their way, as yet unknown to them, with the permission of the All-Wise God.
Dit is het verhaal van een groep mensen die in God geloofden en hun geloof openlijk verkondigden. Zij stuitten op tirannieke en onderdrukkende vijanden die vastbesloten waren om het recht van een mens om in de Almachtige, de Al-Loofwaardige God te geloven, te ontkennen. Zij hadden de intentie om de mens te beroven van de waardigheid die hem door God is geschonken, en zonder welke hij wordt gereduceerd tot een louter speelgoed in de handen van tirannen, om gemarteld en levend verbrand te worden, en zijn tormentoren vermaak te bieden met zijn kreten van pijn.
This is the story of a group of people who believed in God and openly proclaimed their belief. They encountered tyrannical and oppressive enemies who were bent upon denying the right of a human being to believe in the All-Mighty, the All-Praiseworthy God. They intended to deprive man of that dignity which has been bestowed upon him by God and without which he is reduced to a mere plaything in the hands of tyrants, to be tortured, burned alive, and provide entertainment to his tormentors by his cries of agony.
Maar het geloof in de harten van de gelovigen verhief hen boven alle vervolging. Geloof overwon het leven.
But the faith in the hearts of the Believers raised them above all persecution. Belief triumphed over life.
De dreiging van marteling deed hen niet wankelen, zij deden nooit afstand van hun geloof, en zij brandden in het vuur tot de dood.
The threat of torture did not shake them, they never recanted, and they burned in the fire until death.
Inderdaad, hun harten waren bevrijd van de aanbidding van dit leven. Noch de liefde voor het leven, noch de angst voor een pijnlijke dood kon hen doen buigen om schande te aanvaarden. Zij bevrijdden zichzelf van deze aarde en al haar verleidingen, en overwonnen het leven door middel van een verheven geloof.
Indeed, their hearts were liberated from the worship of this life. Neither the love of life nor the fear of an agonizing death could make them yield to accept dishonor. They freed themselves from this earth and all its attractions, triumphing over life through a sublime faith.
Tegen deze gelovige, rechtvaardige, verheven en eervolle zielen werden hoogmoedige, kwaadwillige, criminele en verwerpelijke mensen geplaatst. En deze criminelen zaten bij de kuil van vuur, toekijkend hoe de Gelovigen leden en zich in pijn kronkelden. Ze zaten daar om te genieten van het schouwspel van hoe het vuur levende wezens verslindt en hoe de lichamen van deze nobele zielen werden gereduceerd tot sintels en as. En wanneer een jonge man of vrouw, een kind of een oude man onder deze rechtvaardige Gelovigen in het vuur werd geworpen, bereikte hun duivelse plezier een nieuw hoogtepunt, en ontsnapten er kreten van krankzinnige vreugde aan hun lippen bij het zien van bloed en stukken vlees.
Against these believing, righteous, sublime and honorable souls were pitted arrogant, mischievous, criminal and degraded people. And these criminals sat by the pit of fire, watching how the Believers suffered and writhed in pain. They sat there to enjoy the sight of how fire consumes living beings and how the bodies of these noble souls were reduced to cinders and ashes. And when some young man or woman, some child or old man from among these righteous Believers was thrown into the fire, their diabolical pleasure would reach a new height, and shouts of mad joy would escape their lips at the sight of blood and pieces of flesh.
Dit huiveringwekkende incident laat zien dat deze opstandige mensen waren weggezakt naar dergelijke niveaus van verdorvenheid, waarbij zij plezier zochten door anderen te martelen, een niveau dat zelfs door geen enkel wild dier wordt bereikt. Een wild dier doodt zijn prooi voor voedsel, nooit om plezier te putten uit het pijnigen ervan.
This hair-raising incident shows that these rebellious people had sunk to those levels of depravity, seeking pleasure through torturing others, which are not even reached by any wild beast. A wild beast kills its prey for food, never to derive pleasure through tormenting it.
Hetzelfde incident toont ook de hoogte waarop de geest van een Gelovige kan opstijgen, bevrijd en vrij – die hoogte, waarvan het bereiken de hoogste eer is geweest in alle generaties en in alle perioden.
The same incident also shows the height to which the spirit of a Believer can soar, liberated and free - that height, the attainment of which has been the highest honor in all generations and in all periods.
Naar aardse maatstaven zegevierde tirannie over het geloof, en dit geloof, hoewel het zijn hoogtepunt bereikte in de harten van deze rechtvaardige, nobele, standvastige en verheven groep, had geen gewicht in de strijd tussen tirannie en geloof.
By earthly reckoning, tyranny triumphed over faith, and this faith, although it reached its zenith in the hearts of this righteous, noble, steadfast and sublime group, had no weight in the struggle between tyranny and faith.
De overleveringen met betrekking tot dit incident zeggen, net als de tekst van de Qur'an, niets over de vraag of God deze tirannen in dit leven strafte voor hun misdaden, zoals Hij de volkeren van Noah, de volkeren van Hud, de volkeren van Salih, de volkeren van Sh'uaib en de volkeren van Lot strafte, of zoals Hij Pharaoh met zijn leger in al zijn pracht en macht greep.
The traditions relating to this incident, like the text of the Qur'an, say nothing concerning whether God punished these tyrants in this life for their crimes as He punished the people of Noah, the people of Hud, the people of Salih, the people of Sh'uaib, and the people of Lot, or as He caught Pharaoh with his army in all his splendor and power.
Zo was het einde, vanuit het aardse perspectief, medelijwekkend en tragisch.
Thus from the earthly point of view, the end was pitiful and tragic.
Maar eindigde deze zaak hier? Is de groep van Gelovigen, met al de verhevenheid van hun geloof, verdwenen – verdwenen in de afgrond van vuur met hun kwellingen? En is de groep van misdadigers, met al de verdorvenheid van hun misdaad, ongestraft gebleven?
But did this matter finish here? Did the group of Believers, with all the sublimity of their faith, vanish - vanish in the pit of fire with their torments? And did the group of criminals, with all the depravity of their crime, go unpunished?
Vanuit een aardse visie bezorgt dit tragische einde het hart zorgen! Maar de Qur'an leert de Gelovigen iets anders, onthult aan hen een andere realiteit, toont hen een andere maatstaf waarmee zij alle zaken kunnen wegen, en verlicht hen betreffende de omvang van de strijd.
From the earthly point of view, this tragic end troubles the heart! But the Qur'an teaches the Believers something else, reveals to them another reality, shows them another scale with which to weigh all matters, and enlightens them concerning the scope of the struggle.
De genoegens en pijnen van het leven, prestaties en frustraties, hebben geen groot gewicht op de weegschaal en bepalen niet het winst of verlies. Triomf is niet beperkt tot onmiddellijke overwinning, wat slechts een van de vele vormen van triomf is.
Life's pleasures and pains, achievements and frustrations, do not have any great weight in the scale, and do not determine the profit or loss. Triumph is not limited to immediate victory, which is but one of the many forms of triumph.
In de weegschaal van God is het ware gewicht het gewicht van het geloof; op de markt van God is het enige gewenste goed het goed van het geloof. De hoogste vorm van triomf is de overwinning van de ziel op de materie, de overwinning van overtuiging op pijn, en de overwinning van het geloof op vervolging. In het hierboven beschreven incident waren de zielen van de Gelovigen zegevierend over angst en pijn, over de verleidingen van de aarde en van het leven, en zij behaalden een overwinning op marteling die een eer is voor de gehele mensheid voor alle tijden – en dit is de ware overwinning.
In the scale of God, the true weight is the weight of faith; in God's market the only commodity in demand is the commodity of faith. The highest form of triumph is the victory of soul over matter, the victory of belief over pain, and the victory of faith over persecution. In the incident described above, the souls of the Believers were victorious over fear and pain, over the allurements of the earth and of life, and they gained such victory over torture which is an honor for all mankind for all times-and this is the true victory.
Alle mensen sterven, en dat door diverse oorzaken; maar niet iedereen behaalt een dergelijke overwinning, bereikt dergelijke hoogten, proeft dergelijke vrijheid, of stijgt naar dergelijke grenzen van de horizon. Het is de uitverkiezing en eer van God voor een groep mensen die de dood delen met de rest van de mensheid, maar die voor eer zijn uitgekozen boven andere mensen – eer onder de edelste engelen, ja, zelfs onder de gehele mensheid, indien we hen meten aan de maatstaven van de totale geschiedenis van generaties van mensen.
All men die, and of various causes; but not all gain such victory, nor reach such heights, nor taste such freedom, nor soar to such limits of the horizon. It is God's choosing and honoring a group of people who share death with the rest of mankind but who are singled out from other people for honor -honor among the noblest angels, nay, even among all mankind, if we measure them by the standards of the total history of generations of men.
Het was voor deze gelovigen mogelijk geweest om hun leven te redden door hun geloof op te geven; maar met hoeveel verlies voor henzelf, en met welk groot verlies voor de gehele mensheid? Ze zouden verloren hebben en deze grote waarheid zouden hebben vernietigd, dat het leven zonder geloof waardeloos is, zonder vrijheid vernederend is, en dat als tirannen worden toegestaan om zowel de zielen als de lichamen van mensen te domineren, het geheel volkomen verdorven is.
It was possible for these Believers to save their lives by giving up their faith; but with how much loss to themselves, and with what a great loss to all mankind? They would have lost and would have killed this great truth, that life without belief is worthless, without freedom is degrading, and if tyrants are allowed to dominate men's souls as well as their bodies, then it is entirely depraved.
Dit was die nobele waarheid, de grote waarheid, die de Gelovigen beseften terwijl zij nog op de aarde leefden; zij beseften en vonden het terwijl het vuur hen likte en hun sterfelijke lichamen verbrandde. Deze nobele waarheid overwon de kwelling van het vuur.
This was that noble truth, the great truth, which the Believers realized while they were alive on the earth; they realized and found it while the fire was licking them and burning their mortal frames. This noble truth triumphed over the torment of the fire.
De reikwijdte van deze strijd is niet beperkt tot deze aarde of tot dit leven. De waarnemers van deze strijd zijn niet louter een generatie van mensen. De engelen zijn ook deelnemers aan de gebeurtenissen op aarde; zij observeren hen en zijn getuigen ervan, en zij wegen hen in een weegschaal die anders is dan de weegschaal van een generatie of zelfs van alle generaties van mensen. De engelen zijn edele zielen die vele malen talrijker zijn dan de mensen op de aarde. Zonder twijfel is de lof en het respect van de engelen in deze weegschaal veel groter dan de mening en het oordeel van de mensen op de aarde.
The scope of this struggle is not limited to this earth or to this life. The observers of this struggle are not merely a generation of men. The angels are also participants in the happenings on earth; they observe them and are a witness to them, and they weigh them in a scale which is other than the scale of a generation or even of all generations of men. The angels are noble souls who number many times more than the people on the earth. Without question the praise and respect of the angels is far greater in this scale than the opinion and judgment of the people on the earth.
En dan is er het Hiernamaals. Dat zal de werkelijke sfeer zijn die grenst aan de aardse sfeer en die er niet van gescheiden is, zowel in de werkelijkheid als in de perceptie van de gelovigen van deze realiteit.
And then there is the Hereafter. That will be the real sphere which is adjacent to the earthly sphere and is not separated from it, in actuality as well as in the believers' perception of this reality.
Zo eindigt de strijd hier niet, en de werkelijke beslissing kan hier niet worden genomen. Elk oordeel gebaseerd op dat deel ervan dat op aarde plaatsvond is daarom onjuist, aangezien dit oordeel slechts een klein en vrij onbeduidend deel van deze strijd zal betreffen.
Thus the struggle does not end here, and the real decision cannot be reached here. Any judgment based on that part of it which took place on earth is therefore incorrect, as this judgment will concern only a small and rather insignificant part of this struggle.
Het eerdere standpunt, namelijk dat van de aardse maatstaf, is beperkt en nauw, en wordt gehanteerd door een overhaast mens.
The former viewpoint, that is, that of the earthly scale, is limited and narrow, entertained by a hasty man.
Het laatstgenoemde standpunt is allesomvattend en vooruitziend, en een dergelijk standpunt wordt in een gelovige gekweekt door de onderweisingen van de Qur'an, aangezien zij de spiegel van de werkelijkheid en de basis van het juiste geloof is.
The latter viewpoint is comprehensive and far-sighted, and such a viewpoint is nurtured in a believer by the teachings of the Qur'an, as it is the mirror of reality and the basis of correct belief.
Onder de beloningen die God de gelovigen heeft beloofd voor hun geloof, gehoorzaamheid, standvastigheid in het aangezicht van rampspoed en de overwinning op vervolging, is de tevredenheid van het hart:
Among the rewards which God has promised to the Believers for their faith, obedience, steadfastness in the face of calamity, and victory over persecution is contentment of heart:
"Zij die geloven, en wiens harten rust vinden in de herinnering aan God. Voorwaar, in de herinnering aan God vinden de harten rust." (13:28)
"Those who believe, and their hearts find satisfaction in remembrance of God. Indeed, remembrance of God brings contentment to the hearts". (13:28)
En het is de welgevalligheid en de liefde van de Almachtige:
And it is the pleasure and love of the All-Merciful:
"Zeker, voor degenen die geloven en goede daden verrichten, zal de Almachtige Liefde schenken." (19:96)
"Surely upon those who believe and do good deeds the All-Merciful shall assign love." (19:96)
En het is een herinnering voor de Hoogste:
And it is remembrance on High:
De Boodschapper van God ﷺ zei: "Wanneer het kind van een bepaald persoon sterft, vraagt God aan de engelen: Hebben jullie de ziel van het kind van Mijn dienaar weggenomen? Zij zeggen: ja. Dan zegt Hij: Hebben jullie de pupil van zijn oog weggenomen? Zij zeggen: ja. Dan zegt Hij: Wat zei Mijn dienaar? Zij zeggen: Hij prees U en zei: 'Inderdaad, wij behoren aan God toe en tot Hem zullen wij terugkeren'. Dan zegt Hij: Bouw een huis voor Mijn dienaar in de Tuin en noem het 'Het Huis van Lofprijzing'." (Tirmidhi)
The Messenger of God-peace be on him-said: "When a certain person's child dies, God asks the angels: Did you take away the soul of My servant's child? They say: yes. Then He says: Did you take away the apple of his eye? They say Yes. Then He says: What did My servant say? They say: He praised You and said, 'Indeed, we belong to God and to Him shall we return'. Then He says: Build a house for My servant in the Garden and call it 'The House of Praise." (Tirmidhi)
Hij zei ook: "God de Allerhoogste zegt: Ik ben zoals Mijn dienaar Mij in gedachten heeft; wanneer hij Mij herinnert, ben Ik met hem; wanneer hij Mij in zichzelf herinnert, herinner Ik hem aan Mijzelf; wanneer hij Mij noemt in een groep, noem Ik hem in een betere groep. Als hij één handbreedte naar Mij toe komt, kom Ik een armlengte naar hem toe; als hij een armlengte naar Mij toe komt, kom Ik één stap naar hem toe; als hij naar Mij toe loopt, ren Ik naar hem toe." (Bukhari en Muslim)
He also said: "God Most High says: I am to My servant according to his thought concerning Me; when he remembers Me, I am with him; when he remembers Me to himself, I remember him to Myself; when he mentions Me among a group, I mention him in a better group. If he comes toward Me one span, I come toward him an arm's length; if he comes toward Me one arm's length, I come toward him one step; if he walks toward Me, I run toward him." (Bukhari and Muslim)
En het is de grote belangstelling van de engelen voor de zaken van de Gelovigen op aarde:
And it is the keen interest of the angels in the affairs of the Believers on earth:
"De dragers van de Troon en degenen die eromheen zijn, prijzen hun Heer, geloven in Hem en vragen vergeving voor de gelovigen: 'Onze Heer! Uw barmhartigheid en kennis omvatten alles. Vergeef daarom degenen die berouw tonen en Uw pad volgen, en red hen van de straf van de Hel.'" (40:7)
"The bearers of the Throne and those around it engage in their Lord's praise, and they believe in Him, and ask forgiveness for the Believers: 'Our Lord! Your mercy and knowledge encompass everything. Then forgive those who repent and follow Your path, and save them from the torment of Hell." (40:7)
En het is leven van God voor de martelaren:
And it is life from God for the martyrs:
"Beschouw degenen die gedood zijn in de weg van God niet als doden; zij zijn levend en ontvangen onderhoud van hun Onderhouder. Zij genieten van wat God hen uit Zijn genade heeft gegeven, en zij zijn blij voor degenen die achtergebleven zijn (op aarde) en hen nog niet hebben bereikt, dat zij geen vrees zullen hebben en niet zullen treuren. Zij zijn verheugd over de gunst van God en Zijn genade; voorwaar, God vernietigt niet de beloning van de gelovigen".
"Do not consider those as dead who were killed in the way of God; they are living and find sustenance from their Sustainer. They enjoy what God has given them from His bounty, and are glad for those who are left behind (on earth) and have not reached there yet, that they shall have no fear nor shall they grieve. They are jubilant at the favor from God and His bounty; indeed, God does not destroy the reward of the Believers".
(3:169-171)
En wat betreft de ontkenners van het geloof, de tirannen en de criminelen, God heeft herhaaldelijk beloofd dat Hij hen in het Hiernamaals zal treffen, terwijl Hij hen een beperkte periode op aarde geeft: hoewel Hij sommigen van hen ook in deze wereld al heeft getroffen, ligt de nadruk voor de definitieve straf op het Hiernamaals:
And as to rejectors of faith, the tyrants and the criminals, God has repeatedly promised that He will catch them in the Hereafter, while giving them a limited period of living on earth: although He has caught some of them in this world too, yet for the final punishment emphasis is on the Hereafter:
"Laat je niet misleiden door het feit dat de ongelovigen door het land dwalen; een beperkt genot, en daarna is hun verblijfplaats de Hel, en wat een slechte plaats!" (3:196-197)
"Do not let yourself be deceived that the unbelievers walk about in the land; a limited enjoyment, and then their abode is Hell and what an evil place!" (3:196-197)
"Denk niet dat God onwetend is van de daden van de goddeloze mensen. Hij heeft (het oordeel) uitgesteld"
"Do not think that God is unaware of the doings of the wicked people. He has deferred (judgement for)
"...hen op de Dag waarop de ogen zullen staren, en zij zullen rennen met uitgestrekte nekken en opgeheven hoofden, hun blik zal nooit naar hen terugkeren, hun harten zullen leeg zijn." (14:42-43)
them to the Day when the eyes shall stare, and they shall run with necks outstretched and heads erect, their sight never returned to themselves, their hearts void". (14:42-43)
"Laat hen aan hun plezier en spel, totdat de Dag komt die aan hen beloofd is. Op die Dag zullen zij uit de graven tevoorschijn komen en rennen alsof zij zich haasten naar een vastgesteld doel – met neergeslagen ogen, met verzwolten gezichten. Het zal de Dag zijn die aan hen beloofd is." (70:42-44)
"Leave them to fun and play until the Day comes which they have been promised. On that Day they will come out of the graves and run as if hastening toward a fixed goal -eyes downcast, faces degraded. It will be the Day which they were promised". (70:42-44)
Zo is het leven van de mensheid verbonden met dat van de engelen; dit leven gaat over in het leven in het Hiernamaals; en het strijdtoneel tussen goed en kwaad, tussen de waarheid en de onwaarheid, en tussen geloof en tirannie, is niet beperkt tot deze aarde. Deze zaak eindigt hier niet, noch wordt de beslissing in deze wereld genomen.
Thus the life of mankind is adjoined with that of the angels; this life proceeds into the life Hereafter; and the field of struggle between good and evil, between the truth and falsehood, and between faith and tyranny, is not limited to this earth. This matter does not finish here, nor is the decision made in this world.
Dit leven en al zijn genoegens en pijnen, prestaties en frustraties, wegen niet veel in de weegschaal.
This life and all its pleasures and pains, achievements and frustrations, do not weigh much in the scale.
Het veld van strijd is zeer breed in ruimte en in tijd, in maten en in schaal. Dit besef vergroot de horizon van de Gelovige en verhoogt zijn aspiraties, zodanig dat deze aarde en wat er ook in is, dit leven en de zaken waaraan men zich hecht, in zijn ogen krimpen. De grootsheid van de Gelovige neemt toe in verhouding tot wat hij ziet en begrijpt van de reikwijdtes en horizonten. Om een dergelijk breed, omvattend, nobel en puur concept van geloof te creëren, is het verhaal van de Makers van de Put een groot voorbeeld.
The field of struggle is very broad in space and in time, in measures and in scales. This realization enlarges the Believer's horizons and heightens his aspirations, so that this earth and whatever is in it, this life and its attachments, shrink in his sight. The Believer's greatness increases in proportion to what he sees and understands of the scopes and horizons. To create such a broad, comprehensive, noble and pure concept of faith, the story of the Makers of the Pit is a great example.
Er wordt ook licht geworpen op een ander aspect van de Roep naar God en de positie ervan ten opzichte van alle mogelijkheden in het verhaal van de Makers van de Put en het hoofdstuk "Constellations" ("al-Buruj").
Light is also thrown on another aspect of the Call toward God and its situation with respect to all possibilities in the story of the Makers of the Pit and the chapter "Constellations" ("al-Buruj") .
De geschiedenis van de Roep naar God heeft in haar strijd met andere bewegingen verschillende uiteindes in deze wereld getuige geweest.
The history of the Call toward God has witnessed various endings in this world in its struggle with other movements.
Het heeft getuige gestaan van de vernietiging van het volk van Noah, het volk van Hud, het volk van Sh'uaib en het volk van Lot, en de ontsnapping — de blote ontsnapping — van een kleine groep gelovigen. Maar de Qur'an vermeldt niet wat deze ontsnapten deden in de wereld en het leven na hun ontsnapping. Deze voorbeelden vertellen ons dat God de Allerhoogste soms de rebellen en tirannen een smaak van straf geeft in deze wereld, terwijl de volledige straf hen nog in het Hiernamaals wacht.
It has witnessed the annihilation of the people of Noah, the people of Hud, the people of Sh'uaib, and the people of Lot, and the escape-the bare escape-of a small group of believers. But the Qur'an does not state what these escapees did in the world and life after their escape. These examples tell us that sometimes God Most High gives the rebels and tyrants a taste of punishment in this world, while the full punishment still awaits them in the Hereafter.
Deze geschiedenis van de Roeping was getuige van de vernietiging van Farao en zijn leger, de ontsnapping van Moses en zijn volk, en de vestiging van hun gezag in het land. Die mensen uit die tijd waren de meest rechtvaardigen in hun gehele geschiedenis (die van de Israëlieten), hoewel zij noch volledige standvastigheid bereikten, noch de religie van God op aarde in haar geheel vestigden; en dit voorbeeld verschilt van de voorgaande.
This history of the Call witnessed the annihilation of Pharoah and his army, and the escape of Moses and his people and the establishment of their authority in the land. Those people of that time were the most righteous in all their (the Israelites') history, although they did not attain complete steadfastness nor establish the religion of God on earth in its entirety; and this example is different from the previous ones.
Deze geschiedenis van de Roeping was getuige van de vernietiging van de polytheïsten die zich afkeerden van de leiding en het geloof in Muhammad ﷺ, en het was getuige van de volledige overwinning van de Gelovigen, met de wonderbaarlijke overwinning van het geloof in hun harten. En voor het eerst in de geschiedenis van de mensheid werd de weg van God gevestigd met een zodanige volledigheid als die door de mens nooit eerder of daarna was gezien.
This history of the Call witnessed the annihilation of the polytheists who turned away from the guidance and belief in Muhammad -peace be on him -and it witnessed the complete victory of the Believers, with the amazing victory of belief in their hearts. And for the first time in the history of mankind the way of God was established in such completeness as was not seen by man, either before or after.
En het was getuige, zoals we hebben gezien, van het voorbeeld van de Makers van de Put.
And it witnessed, as we have seen, the example of the Makers of the Pit.
En het was getuige van vele andere voorbeelden in eerdere of latere tijden, met weinig vermelding in de geschiedenis van het geloof.
And it witnessed many other examples in earlier or later times with little mention in the history of faith.
En zelfs vandaag de dag getuigt het van dergelijke voorbeelden, die de een of andere mogelijke afloop bereiken die gedurende eeuwen in de geschiedenis is vastgelegd.
And even today it is witnessing such examples, which reach one or another of the possible endings recorded throughout history for centuries.
Onder de diverse eerdere of latere voorbeelden mag het voorbeeld van de Makers van de Put niet worden vergeten.
Among the various earlier or later examples, the example of the Makers of the Pit must not be forgotten.
Het voorbeeld mag niet vergeten worden, waarin de gelovigen geen ontsnapping hebben en de ongelovigen niet gestraft worden! Dit is zodat de gelovigen — de oproepers tot God — zich er volledig van bewust blijven dat zij ook dit extreme einde in de weg van God kunnen treffen, en zij daar geen zeggenschap over hebben. Hun zaak en de zaak van het geloof rusten bij God.
The example must not be forgotten in which the Believers have no escape and the unbelievers are not punished! This is so that the Believers-the callers toward God -should remain fully aware that they can also meet this extreme end in the way of God, and they have no say in it. Their matter and the matter of belief rests with God.
Hun taak is om hun verplichting te vervullen en te gaan. Hun verplichting is om voor God te kiezen, geloof boven het leven te verkiezen, zichzelf door middel van geloof boven vervolging te verheffen, en getuige te zijn van God met zowel daden als intentie. Daarna is het aan God om met hen en met hun vijanden om te gaan, met Zijn Religie en Zijn Roep, zoals Hij dat passend acht. Hij kan voor hen een van de eindes kiezen die bekend zijn in de geschiedenis, of een ander einde dat alleen Hij kent en ziet.
Their task is to fulfill their obligation, and go. Their obligation is to choose God, prefer belief over life, raise themselves above persecution through faith, and to testify to God with deed as well as intention. Then it is up to God to deal with them and with their enemies, with His Religion and His Call, as He deems proper. He may choose for them any one of the endings known in history, or some other ending which only He knows and sees.
Zij zijn werkers voor God. Wanneer, wat of hoe Hij ook wil dat zij hun werk doen, zij moeten het doen en de bekende beloning ontvangen. Om te bepalen wat de afloop van hun inspanning zal zijn, ligt noch in hun macht, noch is het hun verantwoordelijkheid. Dit is de verantwoordelijkheid van Degene die de autoriteit heeft, niet van hen die louter werkers zijn.
They are workers for God. Whenever, whatever, however He wants them to do their work, they should do it and take the known reward. To decide what will be the ending of their endeavor is neither in their power nor is it their responsibility. This is the responsibility of the One in authority, not of those who are mere workers.
Zij ontvangen het eerste deel van hun beloning in de vorm van tevredenheid van het hart, een diep begrip, de schoonheid van ideeën, bevrijding van begeerten en verleidingen, en vrijheid van angst en verdriet, ongeacht in welke toestand zij zich ook bevinden. Zij ontvangen het tweede deel van hun beloning in de vorm van lof, herinnering en eer onder de engelen, naast dit onder de mensen op deze aarde.
They receive the first part of their reward in the form of contentment of heart, height of understanding, beauty of ideas, liberation from desires and attractions, and freedom from fear and sorrow, in whatever condition they may be They receive the second part of their reward in praise; remembrance and honor among the angels, in addition to these among the people of this earth.
Vervolgens ontvangen zij het grotere en laatste deel van hun beloning in het Hiernamaals: een eenvoudige rekenschap en grote gunsten.
Then they receive the greater and the last part of their reward in the Hereafter: easy accounting and great favors.
Met elke vorm van beloning ontvangen zij ook de grootste van alle beloningen: de welgevalligheid van God. Het is Zijn gunst jegens hen dat Hij hen heeft uitverkoren voor Zijn doel, als een instrument voor Zijn macht, zodat Hij hen op deze aarde gebruikt zoals Hij dat passend acht.
With every kind of reward, they also receive the greatest of rewards: the pleasure of God. It is His bounty on them that He chose them for His purpose, an instrument for His power, so that He makes use of them on this earth as He deems proper.
De Koranische opvoeding van de eerste edele generatie van de moslims had in de hoogste mate dit karakter.
The Qur'anic training of the first noble generation of Muslims was of this character to the highest degree.
Ze verloren hun persoonlijkheden en identiteiten in deze zaak, handelend als werkers voor Degene die de autoriteit heeft, en waren tevreden met God in elke beslissing en in elke toestand.
They lost their personalities and identities in this matter, acting as workers for the One in authority, and were pleased with God in every decision and in every condition.
De training door de Profeet ﷺ ging hand in hand met de Koranische onderrichtingen, waarbij hun harten en ogen werden gericht op de Tuin, en op het geduldig volharden in hun toegewezen taak totdat God bepaalt wat Hij beoogt in deze wereld evenals wat Hem behaagt in het Hiernamaals. De Profeet ﷺ zag de intensiteit van de martelingen die werden opgelegd aan 'Ammar, zijn vader en zijn moeder — moge God tevreden met hen zijn — maar hij zei niets meer dan dit: "Geduld, familie van Yasir! De Tuin is aan jullie beloofd." En Khabbab bin al-Aratt — moge God tevreden met hem zijn — rapporteerde: "Wij klaagden bij de Boodschapper van God ﷺ terwijl hij rustte in de schaduw van Ka'aba, zeggende: 'Waarom vraagt u God niet om ons te helpen? Waarom bidt u niet voor ons?' Toen zei hij: 'Vóór jullie waren er mensen die een man zouden grijpen, hem half in een gat in de grond zouden begraven, en dan zijn hoofd zouden zagen totdat het in tweeën splitste; of met ijzeren kammen tussen zijn vlees en botten zouden kammen; toch zou dit hem niet van zijn religie doen afwijken. Bij God! God zal deze zaak voltooien, en er zal een tijd komen dat een ruiter alleen van Santa naar Hadramut zal rijden en hij niets zal vrezen behalve God, of een wolf tegenover zijn schapen; maar jullie mensen zijn gehaast." (Bukhari)
The training by the Prophet- peace be on him - went side by side with the Qur'anic teachings, turning their hearts and eyes toward the Garden, and toward patiently persevering in their assigned task until God ordains what He intends in this world as well as what is pleasing to Him in the Hereafter The Prophet - peace be on him - saw the intensity of tortures heaped upon 'Ammar, his father and his mother - may God be pleased with them-but he said nothing more than this: "Patience, family of Yasir! The Garden is promised for you." And Khabbab bin al-Aratt-may God be pleased with him - reported: "We complained to the Messenger of God - peace be upon him -while he was resting in the shadow of Ka'aba, saying, 'Why do you not ask God to help us? Why do you not pray for us? Then he said: 'Before you, there were people who would catch a man, bury him halfway in a hole dug in the ground, then saw his head until it split in two; or would comb with iron combs between his flesh and bones; yet this would not turn him away from his religion. By God! God will bring this matter to completion, and a time will come when a rider will ride alone from Santa to Hadramut and he will have no fear except of God, or of a wolf against his sheep; but you people are in a hurry". (Bukhari)
De wijsheid van God ligt ten grondslag aan elke beslissing en elke conditie. Hij bestuurt het gehele universum, en Hij is op de hoogte van het begin en het einde ervan, waarbij Hij de gebeurtenissen en de onderlinge verbanden ervan beheerst. Hij kent de wijsheid die voor ons verborgen is achter de sluier van het Onzichtbare – de wijsheid die, in samenhang met Zijn wil, het lange proces van de geschiedenis ontvouwt.
God's wisdom underlies every decision and every condition. He administers the entire universe, and, He is informed of its beginning and its end, controlling its events and its interrelationships. He knows the wisdom, hidden from us behind the curtains of the Unseen-the wisdom which, in conjunction with His will, unfolds the long process of history.
Soms, na generaties en eeuwen, onthult God aan ons de wijsheid van een gebeurtenis die niet werd begrepen door de mensen uit die tijd. Zij hebben zich wellicht afgevraagd: Waarom dit? O Heer! Waarom is dit gebeurd? De vraag zelf is het gevolg van onwetendheid, waarvan de Gelovige zichzelf behoedt. Hij weet immers dat achter elke beslissing wijsheid schuilt. Zijn conceptuele diepgang en zijn verre blik in ruimte en tijd, en in waarden en maatstaven, verheffen hem boven dit ongeloof waarvan het begin ligt in een dergelijke vraag. Hij reist op de door God bepaalde koers met overgave en tevredenheid.
Sometimes, after generations and centuries, God unveils to us the wisdom of an event which was not understood by the contemporary people. They might have wondered: Why this? O Lord! Why did this happen? The question itself is due to ignorance from which the Believer saves himself. He already knows that behind every decision there is wisdom. His breath of concept and his far-seeing vision in space and time, and in values and scales, raises him above this unbelief whose beginning is in such a question. He journeys on God's ordained course with submission and contentment.
De Qur'an was bezig harten te creëren die waardig waren om de verantwoordelijkheid te dragen van het zijn van Gods vertegenwoordigers op aarde. Het was noodzakelijk dat deze harten zo standvastig, zo sterk en zo puur waren, dat zij alles achterlieten en alles geduldig droegen, zodat zij hun blik niet zouden vestigen op iets van deze aarde, maar verder zouden kijken naar het Hiernamaals, waarbij zij niets anders zochten dan de welgevalligheid van God en bereid waren het pad van het leven te bewandelen tot de dood in armoede, moeilijkheid, frustratie, kwelling en opoffering. Zij mochten geen enkele overhaaste beloning op deze aarde zoeken, of het nu de beloning was van de overwinning van de Roep, de dominantie van Islam en de glorie van de Moslims was, of zelfs dat deze beloning de vernietiging van de tirannen zou zijn, zoals de Almachtige, de Almachtige had gedaan met eerdere generaties ongelovigen. Wanneer dergelijke harten werden gevonden die wisten dat zij tijdens het verloop van dit leven geen verwachtingen zouden hebben, en dat de beslissing tussen de waarheid en de onwaarheid in het Hiernamaals zou worden genomen — wanneer dergelijke harten werden gevonden, en God de oprechtheid van hun intenties kende waarover zij de eed hadden afgelegd, verleende Hij hen de overwinning op de aarde en schonk Hij hen de verantwoordelijkheid. Deze verantwoordelijkheid was niet voor hun eigen voordeel, maar zodat zij het Goddelijke systeem konden vestigen.
The Qur'an was creating hearts worthy of bearing the trust of being God's representatives on earth. It was necessary that these hearts be so solid, so strong and so pure, leaving behind everything and bearing everything patiently, as not to fix their sights on something of this earth, but looking beyond to the Hereafter, not seeking anything except the pleasure of God and being willing to traverse the path of life until death in poverty, difficulty, frustration, torment and sacrifice. They were not to seek any hasty reward on this earth, whether it was the reward of the victory of the Call, the dominance of Islam, and the glory of the Muslims, or even that this reward be the annihilation of the tyrants, as the All Mighty, the All Powerful had dealt with former generations of unbelievers. When such hearts were found which knew that during the course of this life they would have no expectations, and that the decision between the truth and falsehood would be made in the Hereafter-when such hearts were found, and God knew the sincerity of their intentions concerning which they had pledged, he gave them victory in the earth and bestowed upon them the trust. This trust was not for their benefit, but so that they might establish the Divine system.
Zij werden de dragers van deze verantwoordelijkheid op een moment dat er geen enkele belofte aan hen was gedaan van wereldse voordelen die zij hadden kunnen eisen, noch waren hun blikken gericht op het verkrijgen van dergelijke voordelen. Zij waren toegewijde dienaren van God vanaf de dag dat zij geen beloning kenden behalve Zijn welbehagen.
They became the bearers of this trust when no promise was made to them of worldly benefits which they could have demanded, nor were their sights fixed on acquiring such benefits. They were dedicated servants of God from the day they knew of no reward except His pleasure.
Alle verzen van de Qur'an waarin overwinning wordt beloofd, of waarin buit wordt vermeld, of waarin wordt verteld dat de polytheïsten in deze wereld door de handen van de Gelovigen gestraft zullen worden, werden in Medina geopenbaard. Deze werden pas geopenbaard nadat al deze zaken waren uitgesloten van de reikwijdte van handelen, de verwachting en het verlangen van de Gelovige. De hulp van God kwam vanzelf, toen God bedoelde dat deze levenswijze werkelijkheid zou worden in het leven van de mensheid, zodat generaties van mensen het in een praktische en concrete vorm konden zien, en niet als een beloning voor de inspanningen, het harde werk, het offer en de lijden. Dit was inderdaad een besluit van God, waarvan de wijsheid wij vandaag de dag proberen te doorgronden.
All the verses of the Qur'an in which victory is promised, or in which spoils are mentioned or where it is told that the polytheists will be punished in this world by the hands of the Believers, were revealed in Medina. These were revealed only after all these matters were excluded from the Believer's scope of action, his expectation and his desire. God's help came on its own, when God intended that this way of life become actual in the life of mankind, so that generations of men could see it in a practical and concrete form, and not as a reward for the endeavors, the hard work, the sacrifice and the sufferings. This was indeed a decision of God, the wisdom of which we are trying to fathom today.
Dit ingewikkelde punt vereist diep nadenken van alle oproepers tot God, ongeacht welk land of welke tijdsperiode zij toebehoren; want dit garandeert dat zij de mijlpalen van de weg duidelijk en zonder ambiguïteit zullen kunnen zien, en het legt het pad vast voor hen die het tot het einde willen bewandelen, wat dit einde ook moge zijn; wat God vervolgens beoogt te doen met Zijn Oproep en met hen, is aan Hem. Zij zullen dan niet angstig zijn, terwijl zij deze weg bewandelen die altijd geplaveid is met schedels, ledematen, bloed en zweet, om hulp en overwinning te vinden, noch begeerig dat de beslissing tussen de waarheid en de onwaarheid op deze aarde wordt genomen. Indien God Zelf echter beoogt de voltooiing van Zijn oproep en Zijn religie door hun inspanningen te vervullen, zal Hij Zijn wil bewerkstelligen – maar niet als beloning voor hun lijden en offers. Voorwaar, deze wereld is geen plaats van beloning.
This intricate point requires deep thought by all callers toward God, to whatever country or period of time they belong; for this guarantees that they will be able to see the milestones of the road clearly and without ambiguity, and establishes the path for those who wish to traverse it to the end, whatever this end may be; then what God intends to do with His Call and with them is up to Him. Then they will not be anxious, while traversing this road ever paved with skulls and limbs and blood and sweat, to find help and victory, or desirous that the decision between the truth and falsehood be made on this earth. However, if God Himself intends to fulfill the completion of His call and His religion through their efforts, He will bring about His will- but not as a reward for their sufferings and sacrifices. Indeed, this world is not a place of reward.
Nog een feit om over na te denken is een opmerking van de Qur'an over het verhaal van de Makers van de Put, waarin God de Allerhoogste zegt:
Another fact to ponder here is a comment of the Qur'an on the story of the Makers of the Pit where God Most High says:
"En zij waren boos op de gelovigen, enkel omdat zij geloofden in God, de Almachtige, de Al-Loofwaardige." De roepers tot God, uit welke periode of generatie dan ook, zouden over deze diepe waarheid moeten nadenken.
"And they were angered with the Believers, only because they believed in God, the All-Powerful, the All- Praiseworthy." The callers to God, of any period or generation, ought to think over this deep truth.
De strijd tussen de Gelovigen en hun vijanden is in essentie een strijd van geloof, en op geen enkele wijze van iets anders. De vijanden zijn enkel verontwaardigd vanwege hun geloof, en enkel woedend vanwege hun overtuiging.
The struggle between the Believers and their enemies is in essence a struggle of belief, and not in any way of anything else. The enemies are angered only because of their faith, enraged only because of their belief.
Dit was geen politieke, economische of raciale strijd; als het een van deze was geweest, zou de afwikkeling ervan gemakkelijk zijn geweest en de oplossing van de moeilijkheden ervan eenvoudig. Maar in wezen was het een strijd tussen overtuigingen—of ongeloof of geloof, of de tijd van onwetendheid (Jahiliyyah) of de Islam.
This was not a political or an economic or a racial struggle; had it been any of these, its settlement would have been easy, the solution of its difficulties would have been simple. But essentially it was a struggle between beliefs-either unbelief or faith, either Jahiliyyah or Islam.
Dit is de reden waarom de leiders van de polytheïsten van Mecca de Boodschapper van God ﷺ rijkdom, koningschap en wereldse zaken aanboden in ruil voor slechts één ding: dat hij de strijd voor het geloof zou opgeven en zich in deze zaak met hen zou schikken. Had hij geaccepteerd — moge God ons vergeven dat wij dit zeggen — wat zij van hem vroegen, dan zou er geen enkel verschil meer zijn gebleven tussen hen en hem.
This is why the leaders of the polytheists of Mecca offered the Messenger of God - peace be on him - wealth, kingship and worldly things against only one thing: that he give up the struggle of belief and settle with them in this affair. Had he accepted - may God forgive us for saying this - what they asked of him, no difference whatsoever would have remained between them and him.
Inderdaad, dit was een kwestie van geloof en een strijd van geloof. De Gelovigen dienen hier zeker van te zijn, wat de verklaring van hun vijanden ook moge zijn. Zij zijn hun vijanden enkel vanwege hun geloof — "slechts omdat zij geloven in God, de Almachtige, de Al-Loofwaardige" — en omdat zij hun gehoorzaamheid en onderwerping uitsluitend aan Hem wijden.
Indeed, this was a question of belief and a battle of belief. The Believers ought to be certain of this, whatever be the declaration of their enemies. They are their enemies only because of their belief-"only because they believe in God, the All-Powerful, the All-Praiseworthy" - and because they purify for Him alone their obedience and submission.
De vijanden van de Gelovigen willen deze strijd wellicht veranderen in een economische, politieke of raciale strijd, zodat de Gelovigen in verwarring raken over de ware aard van de strijd en de vlam van het geloof in hun harten wordt gedoofd. De Gelovigen mogen niet worden misleid en moeten begrijpen dat dit een list is. De vijand beoogt, door de aard van de strijd te veranderen, hen te beroven van hun wapen voor ware overwinning; de overwinning die elke vorm kan aannemen, zij het de overwinning van de vrijheid van geest, zoals het geval was bij de Gelovigen in het verhaal van de Maker van de Put, of dominantie in de wereld – als een gevolg van de vrijheid van geest – zoals gebeurde in het geval van de eerste generatie moslims.
The enemies of the Believers may wish to change this struggle into an economic or political or racial struggle, so that the Believers become confused concerning the true nature of the struggle and the flame of belief in their hearts becomes extinguished. The Believers must not be deceived, and must understand that this is a trick. The enemy, by changing the nature of the struggle, intends to deprive them of their weapon of true victory, the victory which can take any form, be It the victory of the freedom of spirit as was case of the Believers in the story of the Maker of the Pit, or dominance in the world -as a consequence of the freedom of spirit-as happened in the case of the first generation of Muslims.
We zien hier vandaag de dag een voorbeeld van in de pogingen van het christendom om ons te misleiden door de geschiedenis te verdraaien en te beweren dat de Kruistochten een vorm van imperialisme waren. De waarheid van de zaak is dat het laatstgenoemde imperialisme slechts een masker is voor de kruisvaardersgeest, aangezien het niet mogelijk is voor deze om in zijn ware vorm te verschijnen, zoals dat in de Middeleeuwen mogelijk was. De onverhulde kruisvaardersgeest werd verbrijzeld tegen de rots van het geloof van het islamitische leiderschap, dat voortkwam uit diverse elementen, waaronder Salahuddin de Koerd en Turan Shah de Mamluk, die de verschillen in nationaliteit vergaten en hun geloof in gedachten hielden, en die zegevierden onder de banier van de Islam.
We see an example of this today in the attempts of Christendom to try to deceive us by distorting history and saying that the Crusades were a form of imperialism. The truth of the matter is that the latter-day imperialism is but a mask for the crusading spirit, since it is not possible for it to appear in its true form, as it was possible in the Middle Ages. The unveiled crusading spirit was smashed against the rock of the faith of Muslim leadership which came from various elements, including Salahuddin the Kurd and Turan Shah the Mamiuk, who forgot the differences of nationalities and remembered their belief, and were victorious under the banner of Islam .
"Zij waren enkel boos op de Gelovigen omdat zij geloofden in God, de Almachtige, de Al-Loofwaardige." Almachtige God sprak de waarheid, en deze verraderlijke bedriegers zijn leugenaars!
"They were angered with the Believers only because they believed in God, the All-Powerful, the All- Praiseworthy." Almighty God spoke the truth, and these treacherous deceivers are liars!