De oproepers tot de Islam in elk land en in elke periode zouden aandacht moeten schenken aan één specifiek aspect van de geschiedenis van de Islam, en zij zouden hier diep over moeten nadenken. Dit heeft betrekking op de methode van het uitnodigen van mensen tot de Islam en de wijze van het opleiden.

The callers to Islam in every country and in every period should give thought to one particular aspect of the history of Islam, and they should ponder over it deeply. This is related to the method of inviting people to Islam and its ways of training.

Op een bepaald moment creëerde deze Boodschap een generatie – de generatie van de Metgezellen van de Profeet ﷺ, moge God tevreden met hen zijn – zonder vergelijking in de geschiedenis van de Islam, zelfs niet in de gehele geschiedenis van de mensheid. Daarna is er nooit meer een andere generatie van dit kaliber te vinden geweest. Het is waar dat we hier en daar in de geschiedenis wel enkele individuen van dit kaliber tegenkomen, maar nooit eerder bestond er weer een groot aantal van zulke mensen in één regio, zoals het geval was tijdens de eerste periode van de Islam.

At one time this Message created a generation - the generation of the Companions of the Prophet, may God be pleased with them - without comparison in the history of Islam, even in the entire history of man. After this, no other generation of this caliber was ever gain to be found. It is true that we do find some individuals of this caliber here and there in history, but never again did a great number of such people exist in one region as was the case during the first period of Islam.

Dit is een duidelijke en openbare historische waarheid, en wij zouden er diep over moeten nadenken, zodat wij haar geheimen kunnen ontrafelen.

This is an obvious and open truth of history, and we ought to ponder over it deeply so that we may reach its secrets.

De Koran van deze Boodschap is nog steeds in onze handen, en de overlevering (Hadith) van de Boodschapper van God ﷺ — dat wil zeggen zijn leiding in praktische zaken — en de geschiedenis van zijn heilige leven zijn ook in onze handen, zoals zij in de handen waren van de eerste moslimgemeenschap, van wie een gelijke geschiedenis nooit meer voortgebracht kon worden. Het enige verschil is de persoon van de Boodschapper van God ﷺ; maar is dit het geheim?

The Qur'an of this Message is still in our hands, and the Hadith of the Messenger of God - peace be on him, i.e. his guidance in practical affairs, and the history of his sacred life are also in our hands, as they were in the hands of the first Muslim community whose equal history could not produce again. The only difference is the person of the Messenger of God - peace be on him; but is this the secret?

Als de persoon van de Profeet ﷺ absoluut essentieel was geweest voor de vestiging en de vervolmaking van deze boodschap, dan zou God Islam niet tot een universele boodschap hebben gemaakt, het niet als de religie voor de gehele mensheid hebben bepaald, het niet de status van de laatste Goddelijke Boodschap voor de mensheid hebben gegeven, en het niet tot een gids voor alle bewoners van deze planeet hebben gemaakt in al hun zaken tot het einde der tijden.

Had the person of the Prophet - peace be on him - been absolutely essential for the establishment and fruition of this message, God would not have made Islam a universal message, ordained it as the religion for the whole of mankind, given it the status of the last Divine Message for humanity, and made it to be a guide for all the inhabitants of this planet in all their affairs until the end of time.

God heeft de verantwoordelijkheid voor het behoud van de Heilige Qur'an op Zich genomen, omdat Hij weet dat de Islam gevestigd kan worden en de mensheid kan dienen, zelfs na de tijd van de Profeet ﷺ. Daarom riep Hij Zijn Profeet ﷺ terug naar Zijn barmhartigheid na drieëntwintig jaar boodschapperschap en verklaarde dit geloof geldig tot het einde der tijden. Daarom is de afwezigheid van de Boodschapper van God ﷺ niet de werkelijke oorzaak van dit fenomeen, noch verklaart het dit fenomeen.

God has taken the responsibility for preserving the Holy Qur'an on Himself because He knows that Islam can be established and can benefit mankind even after the time of the Prophet - peace be on him. Hence He called His Prophet - peace be on him - back to His mercy after twenty three years of messengership and declared this religion to be valid until the end of time. Therefore the absence of the Messenger of God - peace be on him - is not the real cause for, nor does it explain, this phenomenon.

Daarom zoeken wij naar andere redenen, en hiervoor kijken we naar die heldere bron waaruit de eerste generatie moslims hun dorst lestte. Misschien is er iets bij die heldere bron gemengd.

We look, therefore, for some other reasons, and for this purpose we look at that clear spring from which the first generation of Muslims quenched their thirst. Perhaps something has been mixed with that clear spring.

We zouden moeten kijken naar de wijze waarop zij hun training hebben ontvangen. Misschien zijn er enkele veranderingen in geslopen.

We should look at the manner in which they received their training. Perhaps some changes have found their way into it.

De bron waaruit de Metgezellen van de Profeet ﷺ dronken, was de Qur'an; enkel de Qur'an, aangezien de overlevering (Hadith) van de Profeet ﷺ en zijn onderricht de afstammelingen van deze bron waren. Toen iemand de Moeder der Gelovigen, Aisha — moge God met haar tevreden zijn —, vroeg naar het karakter van de Profeet ﷺ, antwoordde zij: "Zijn karakter was de Qur'an" [Al-Nisaa]. De Heilige Qur'an was de enige bron waaruit zij hun dorst lestten, en dit was de enige vorm waarin zij hun levens vormden. Dit was hun enige leiding, niet omdat er geen beschaving, cultuur, wetenschap, boeken of scholen waren. Er was immers de Romeinse cultuur, haar beschaving, haar boeken en haar wetten, die zelfs vandaag de dag als de basis van de Europese cultuur worden beschouwd. Er was het erfgoed van de Griekse cultuur — haar logica, haar filosofie en haar kunsten, die nog steeds een bron van inspiratie zijn voor het westerse denken. Er was de Perzische beschaving, haar kunst, haar poëzie en haar legenden, en haar religie en regeringsstelsel. Er waren vele andere beschavingen, dichtbij of veraf, zoals de Indiase en Chinese culturen, enzovoort. De Romeinse en Perzische culturen waren gevestigd ten noorden en ten zuiden van het Arabisch schiereiland, terwijl de Joden en Christenen in het hart van Arabië woonden. Wij geloven daarom dat deze generatie niet uitsluitend vertrouwde op het Boek van God voor het begrijpen van hun religie vanwege een gebrek aan kennis over beschaving en cultuur, maar dat dit alles volgens een weloverwogen plan en methode gebeurde. Een voorbeeld van dit doel wordt gevonden in de ongenoegen die werd geuit door de Boodschapper van God ﷺ toen 'Umar — moge God met hem tevreden zijn — enkele bladzijden uit de Torah meebracht. De Boodschapper van God ﷺ zei: "Bij God, zelfs als Mozes vandaag de dag onder jullie levend was geweest, zou hij geen andere uitweg hebben dan mij te volgen" [Overgeleverd door al-Hafidh Abu Yala van Himad, van al-Shubi, van Jabir]. Het is duidelijk uit dit incident dat de Boodschapper van God ﷺ de eerste generatie moslims, die de beginfase van de training doormaakte, doelbewust beperkte tot slechts één bron van leiding, en dat was het Boek van God. Zijn bedoeling was dat deze groep zich puur aan het Boek van God zou wijden en haar leven uitsluitend volgens de leer ervan zou inrichten. Daarom was de Boodschapper van God ﷺ ontevreden toen 'Umar — moge God tevreden met hem zijn — zich tot een andere bron dan de Qur'an wendde. In feite was het de bedoeling van de Boodschapper van God ﷺ om een generatie voor te bereiden die puur was in het hart, puur in de geest en puur in het begrip. Hun training moest gebaseerd zijn op de methode voorgeschreven door God, Die de Qur'an gaf, gezuiverd van de invloed van alle andere bronnen.

The spring from which the Companions of the Prophet - peace be on him-drank was the Qur'an; only the Qur'an as the Hadith of the Prophet and his teachings were offspring of this fountainhead. When someone asked the Mother of the Faithful, Aisha-may God be please- with her,-about the character of the Prophetpeace be on him,-she answered, "His character was the Qur'an" [ Al-Nisaa] The Holy Qur'an was the only source from which they quenched their thirst, and this was the only mold in which they formed their lives. This was the only guidance for them, not because there was no civilization or culture or science or books or schools. Indeed, there was Roman culture, its civilization, its books and its laws, which even today are considered to be the foundation of European culture. There was the heritage of Greek culture- its logic, its philosophy and its arts, which are still a source of inspiration for Western thought. There was the Persian civilization, its art, its poetry and its legends, and its religion and system of government. There were many other civilizations, near or far, such as the Indian and Chinese cultures, and so on. The Roman and Persian cultures were established to the north and to the south of the Arabian peninsula, while the Jews and Christians were settled in the heart of Arabia. Thus we believe that this generation did not place sole reliance on the Book of God for the understanding of their religion because of any ignorance of civilization and culture, but it was all according to a well thought out plan and method. An example of this purpose is found in the displeasure expressed by the Messenger of God - peace be on him - when 'Umar-may God be pleased with him-brought some pages from the Torah. The Messenger of Godpeace be on him-said, "By God, if even Moses had been alive among you today, he would have no recourse except to follow me" [Reported by al-Hafidh Abu Yala from Himad, from al-Shubi, from Jabir.] It is clear from this incident that the Messenger of God - peace be on him - deliberately limited the first generation of Muslims, which was undergoing the initial stages of training, to only one source of guidance, and that was the Book of God. His intention was that this group should dedicate itself purely to the Book of God and arrange its lives solely according to its teachings. That is why the Messenger of God -peace be on him-was displeased when 'Umar-may God be pleased with him-turned to a source different from the Qur'an In fact, the Messenger of God-peace be on him-intended to prepare a generation pure in heart, pure in mind, pure in understanding. Their training was to be based on the method prescribed by God Who gave the Qur'an, purified from the influence of all other sources.

Deze generatie dronk toen uitsluitend uit deze bron en bereikte daardoor een unieke onderscheiding in de geschiedenis. In latere tijden gebeurde het dat andere bronnen ermee vermengd raakten. Andere bronnen die door latere generaties werden gebruikt, omvatten de Griekse filosofie en logica, oude Perzische legenden en hun ideeën, Joodse geschriften en tradities, de christelijke theologie, en naast deze ook fragmenten van andere religies en beschavingen. Deze vermengden zich met de commentaren op de Qur'an en met de scholastieke theologie, zoals zij zich vermengden met de jurisprudentie en haar principes. Latere generaties na deze generatie ontvingen hun vorming uit deze gemengde bron, en daarom is iets als deze generatie nooit meer opgestaan.

This generation, then, drank solely from this spring and thus attained a unique distinction in history. In later times it happened that other sources mingled with it. Other sources used by later generations included Greek philosophy and logic, ancient Persian legends and their ideas, Jewish scriptures and traditions, Christian theology, and, in addition to these, fragments of other religions and civilizations. These mingled with the commentaries on the Qur'an and with scholastic theology, as they were mingled with jurisprudence and its principles. Later generations after this generation obtained their training from this mixed source, and hence the like of this generation never arose again.

Zo kunnen we zonder enige voorbehoud zeggen dat de belangrijkste reden voor het verschil tussen de eerste unieke en onderscheidende groep moslims en latere moslims is dat de zuiverheid van de eerste bron van islamitische leiding werd vermengd met diverse andere bronnen, zoals wij hebben aangegeven.

Thus we can say without any reservations that the main reason for the difference between the first unique and distinguished group of Muslims and later Muslims is that the purity of the first source of Islamic guidance was mixed with various other sources, as we have indicated.

Er is een andere fundamentele oorzaak die een rol heeft gespeeld bij het creëren van dit verschil. Dat verschil ligt in de leermethode van deze unieke generatie.

There is another basic cause which has operated in creating this difference. That difference is in the method of learning of this unique generation.

Zij van de eerste generatie benaderden de Qur'an niet met het doel om cultuur en informatie te verwerven, noch met het doel van smaak of genot. Niemand van hen kwam tot de Qur'an om zijn totale kennis te vergroten omwille van de kennis zelf, of om een wetenschappelijk of juridisch probleem op te lossen, of om een gebrek in zijn begrip weg te nemen. Hij wendde zich eerder tot de Qur'an om te ontdekken wat de Almachtige Schepper voor hem en voor de groep waarin hij leefde had voorgeschreven, voor zijn leven en voor het leven van de groep.

They of the first generation did not approach the Qur'an for the purpose of acquiring culture and information, nor for the purpose of taste or enjoyment. None of them came to the Qur'an to increase his sum total of knowledge for the sake of knowledge itself or to solve some scientific or legal problem, or to remove some defect in his understanding. He rather turned to the Qur'an to find out what the Almighty Creator had prescribed for him and for the group in which he lived, for his life and for the life of the group.

Hij pakte het aan om direct te handelen naar wat hij hoorde, zoals een soldaat op het slagveld "het dagelijkse bulletin" leest, zodat hij weet wat er moet worden gedaan. Hij las niet veel verzen van de Qur'an in één sessie, omdat hij begreep dat dit een ondragelijke last van plichten en verantwoordelijkheden op zijn schouders zou leggen.

He approached it to act on what he heard immediately, as a soldier on the battle- field reads "Today's Bulletin" so that he may know what is to be done. He did not read many verses of the Qur'an in one session, as he understood that this would lay an unbearable burden of duties and responsibilities on his shoulders.

Hij las hooguit tien verzen, memoriseerde ze, en handelde er vervolgens naar. Dit weten we uit een overlevering die is gerapporteerd door Abdullah bin Mas'ood.

At most he would read ten verses, memorize them, and then act upon them. We know this from a tradition reported by Abdullah bin Mas'ood .

Dit begrip — het begrip dat instructie bedoeld is voor actie — opende de deuren naar spirituele vervulling en naar kennis. Als zij de Qur'an enkel hadden gelezen omwille van discussie, leren en informatie, dan zouden deze deuren niet geopend zijn. Bovendien werd actie gemakkelijk, werd de last van verantwoordelijkheden licht, en werd de Qur'an een deel van hun persoonlijkheden, vermengd met hun levens en karakters, zodat zij levende voorbeelden van geloof werden — een geloof dat niet verborgen lag in intellecten of boeken, maar zichzelf uitdrukte in een dynamische beweging die omstandigheden, gebeurtenissen en de loop van het leven veranderde.

This understanding-the understanding that instruction is for action-opened the doors to spiritual fulfillment and to knowledge. If they had read the Qur'an only for the sake of discussion, learning and information, these doors would not have opened. Moreover, action became easy, the weight of responsibilities became light, and the Qur'an became a part of their personalities, mingling with their lives and characters so that they became living examples of faith - a faith not hidden in intellects or books, but expressing itself in a dynamic movement which changed conditions and events and the course of life.

Inderdaad, deze Qur'an opent haar schatten niet behalve voor degene die haar aanvaardt met deze geest: de geest van weten met de intentie om er naar te handelen. Het is niet gekomen om een boek van intellectuele inhoud te zijn, of een boek van literatuur, of om beschouwd te worden als een boek van verhalen of geschiedenis, hoewel het al deze facetten bezit. Het is gekomen om een manier van leven te worden, een weg gewijd aan God. Zo heeft God de Allerhoogste het aan hen overgebracht op een geleidelijke wijze, om met tussenpozen gelezen te worden:

Indeed, this Qur'an does not open its treasures except to him who accepts it with this spirit: the spirit of knowing with the intention of acting upon it. It did not come to be a book of intellectual content, or a book of literature, or to be considered as a book of stories or history, although it has all these facets. It came to become a way of life, a way dedicated to God. Thus, God Most High imparted it to them in a gradual manner, to be read at intervals:

"Wij hebben deze Qur'an in delen neergezonden, opdat u hem op afzonderlijke tijden aan de mensen kunt voordragen, en Wij hebben hem geleidelijk neergezonden." (17:106)

"We have revealed this Qur'an little by little so that you may recite it to people at intervals, and We have revealed it gradually." (17:106)

De Qur'an is niet in één keer neergedaald; maar het kwam neer naar de behoeften van de islamitische samenleving bij het aangaan van nieuwe problemen, naar de groei van ideeën en concepten, naar de vooruitgang van het algemene sociale leven, en naar de nieuwe uitdagingen waarmee de moslimgemeenschap werd geconfronteerd in haar praktische leven.

The Qur'an did not come down all at once; rather it came down according to the needs of the Islamic society in facing new problems, according to the growth of ideas and concepts, according to the progress of general social life, and according to new challenges faced by the Muslim community in its practical life.

Eén vers of enkele verzen werden geopenbaard naar aanleiding van bijzondere omstandigheden en gebeurtenissen, en zij boden antwoord op vragen die opkwamen in de hoofden van mensen, verklaarden de aard van een specifieke situatie en schreven een manier voor om daarmee om te gaan. Deze verzen corrigeerden hun fouten, hetzij in begrip of in de praktijk, brachten hen dichter bij God en legden hen de wijsheid uit van de verschillende aspecten van het universum in het licht van de eigenschappen van God. Zo realiseerden zij zich duidelijk dat elk moment van hun leven onder de voortdurende leiding en richting van de Almachtige Schepper stond en dat zij het pad van het leven bewandelden onder de vleugels van de barmhartigheid van God. Vanwege dit gevoel van een constante relatie met God, werd hun leven gevormd naar die heilige levenswijze die door Hem werd onderwezen.

One verse or a few verses would be revealed according to the special circumstances and events, and they would answer questions which arose in the minds of people, would explain the nature of a particular situation, and would prescribe a way of dealing with it. These verses would correct their mistakes, either of understanding or of practice, would bring them closer to God, and would explain to them the wisdom of the various aspects of the universe in the light of God's attributes. Thus they clearly realized that every moment of their lives was under the continuous guidance and direction of the Almighty Creator and that they were traversing the path of life under the wings of God's mercy. Because of this sense of constant relationship with God, their lives were molded according to that sacred way of life which was being instructed by Him.

Zo was de methode van de eerste groep moslims dat instructie werd omgezet in daden. De methode van latere generaties was instructie voor academische discussie en vermaak. En zonder twijfel is dit de tweede belangrijke factor die latere generaties anders maakte dan de eerste unieke generatie van de Islam.

Thus, instruction to be translated into action was the method of the first group of Muslims. The method of later generations was instruction for academic discussion and enjoyment. And without doubt this is the second major factor which made later generations different from the first unique generation of Islam.

Een derde oorzaak is eveneens werkzaam in de geschiedenis van de moslims; we dienen ook naar deze te kijken.

A third cause is also operative in the history of Muslims; we ought to look at it also.

Wanneer iemand de Islam aanvaardde tijdens de tijd van de Profeet ﷺ, verbrak hij onmiddellijk de band met de tijd van onwetendheid (Jahiliyyah). [De staat van onwetendheid over de leiding van God.] Wanneer hij de kring van de Islam binnenstapte, begon hij een nieuw leven, waarbij hij zichzelf volledig losmaakte van zijn vorige leven onder de onwetendheid van de Goddelijke Wet. Hij zou met wantrouwen en angst terugkijken op de daden tijdens zijn tijd van onwetendheid (Jahiliyyah), met het gevoel dat deze onrein waren en niet getolereerd konden worden in de Islam! Met dit gevoel zou hij zich tot de Islam wenden voor nieuwe leiding; en als verleidingen hem op enig moment zouden overweldigen, of de oude gewoonten hem zouden aantrekken, of als hij laks zou worden in het uitvoeren van de geboden van de Islam, zou hij onrustig worden met een schuldgevoel en zou hij de behoefte voelen om zichzelf te zuiveren van wat er was gebeurd, en zou hij zich tot de Qur'an wenden om zichzelf te vormen naar de leiding ervan.

When a person embraced Islam during the time of the Prophet-peace be on him-he would immediately cut himself off from Jahiliyyah. [The state of ignorance of the guidance from God.] When he stepped into the circle of Islam, he would start a new life, separating himself completely from his past life under ignorance of the Divine Law. He would look upon the deeds during his life of ignorance with mistrust and fear, with a feeling that these were impure and could not be tolerated in Islam! With this feeling, he would turn toward Islam for new guidance; and if at any time temptations overpowered him, or the old habits attracted him, or if he became lax in carrying out the injunctions of Islam, he would become restless with a sense of guilt and would feel the need to purify himself of what had happened, and would turn to the Qur'an to mold himself according to its guidance.

Zo zou er een breuk ontstaan tussen de huidige Islam van de moslim en zijn verleden in de tijd van onwetendheid (Jahiliyyah), en dit na een weloverwogen besluit, als gevolg waarvan al zijn relaties met de Jahiliyyah zouden worden verbroken en hij volledig verbonden zou zijn met de Islam, hoewel er enige wederkerigheid zou zijn met de polytheïsten in commerciële activiteiten en het dagelijkse zakenleven; toch zijn relaties van begrip het één, en het dagelijkse zakenleven iets anders.

Thus, there would be a break between the Muslim's present Islam and his past Jahiliyyah, and this after a well thought out decision, as a result of which all his relationships with Jahiliyyah would be cut off and he would be joined completely to Islam, although there would be some give-and-take with the polytheists in commercial activity and daily business; yet relationships of understanding are one thing and daily business is something else.

Deze afwijzing van de jahili-omgeving, haar gebruiken en tradities, haar ideeën en concepten, vloeide voort uit de vervanging van polytheïsme door het concept van de Eenheid van God, van de jahili-visie op het leven en de wereld door die van de islamitische visie, en uit de absorptie in de nieuwe islamitische gemeenschap onder een nieuw leiderschap en de toewijding van alle loyaliteiten en verbintenissen aan deze nieuwe samenleving en dit nieuwe leiderschap.

This renunciation of the jahili environment, its customs and traditions, its ideas and concepts, proceeded from the replacement of polytheism by the concept of the Oneness of God, of the jahili view of life and the world by that of the Islamic view, and from absorption into the new Islamic community under a new leadership and dedication of all loyalties and commitments to this new society and new leadership.

Dit was het scheiden van de wegen en het begin van een nieuwe reis, een reis vrij van de druk van de waarden, concepten en tradities van de jahili-samenleving. De moslim kwam niets belastends tegen, behalve marteling en onderdrukking; maar hij had in de diepten van zijn hart al besloten dat hij dit met gelijkmoedigheid zou ondergaan, en daarom zou geen enkele druk van de jahili-samenleving invloed hebben op zijn voortdurende standvastigheid.

This was the parting of the ways and the starting of a new journey, a journey free from the pressures of the values, concepts and traditions of the jahili society. The Muslim encountered nothing burdensome except the torture and oppression; but he had already decided in the depths of his heart that he would face it with equanimity, and hence no pressure from the jahili society would have any effect on his continuing steadfastness.

We worden vandaag de dag ook omringd door de tijd van onwetendheid (Jahiliyyah), die van dezelfde aard is als tijdens de eerste periode van de Islam, misschien zelfs iets dieper. Onze hele omgeving, de overtuigingen en ideeën van mensen, gewoonten en kunst, regels en wetten—het is de tijd van onwetendheid (Jahiliyyah), zelfs tot op het punt dat wat wij beschouwen als islamitische cultuur, islamitische bronnen, islamitische filosofie en islamitisch denken, eveneens constructies van de tijd van onwetendheid (Jahiliyyah) zijn! Dit is de reden waarom de ware islamitische waarden nooit onze harten binnendringen, waarom onze geest nooit wordt verlicht door islamitische concepten, en waarom er onder ons geen groep mensen opstaat die van het kaliber is van de eerste generatie van de Islam.

We are also surrounded by Jahiliyyah today, which is of the same nature as it was during the first period of Islam, perhaps a little deeper. Our whole environment, people's beliefs and ideas, habits and art, rules and laws-is Jahiliyyah, even to the extent that what we consider to be Islamic culture, Islamic sources, Islamic philosophy and Islamic thought are also constructs of Jahiliyyah! This is why the true Islamic values never enter our hearts, why our minds are never illuminated by Islamic concepts, and why no group of people arises among us who are of the calibre of the first generation of Islam.

Het is daarom noodzakelijk — op de wijze van de islamitische beweging — dat wij ons in de vroege stadia van onze training en opvoeding moeten onttrekken aan alle invloeden van de tijd van onwetendheid (Jahiliyyah) waarin wij leven en waarvan wij voordeel putten. Wij moeten terugkeren naar die zuivere bron waaruit die mensen hun leiding ontleenden, de bron die vrij is van enige vermenging of vervuiling. Wij moeten ertoe terugkeren om daaruit onze concepten af te leiden over de aard van het universum, de aard van het menselijk bestaan, en de relatie tussen deze twee met het Volmaakte, het Werkelijke Zijn, God de Allerhoogste. Daaruit moeten wij ook onze concepten van het leven afleiden, onze principes van bestuur, politiek, economie en alle andere aspecten van het leven.

It is therefore necessary-in the way of the Islamic movement-that in the early stages of our training and education we should remove ourselves from all the influences of the Jahiliyyah in which we live and from which we derive benefits. We must return to that pure source from which those people derived their guidance, the source which is free from any mixing or pollution. We must return to it to derive from it our concepts of the nature of the universe, the nature of human existence, and the relationship of these two with the Perfect, the Real Being, God Most High. From it we must also derive our concepts of life, our principles of government, politics, economics and all other aspects of life.

We moeten ertoe terugkeren met een gevoel van instructie voor gehoorzaamheid en actie, en niet voor academische discussie en vermaak. We zouden ertoe moeten terugkeren om te ontdekken wat voor soort persoon het van ons vraagt te zijn, en vervolgens zo te zijn.

We must return to it with a sense of instruction for obedience and action, and not for academic discussion and enjoyment. We should return to it to find out what kind of person it asks us to be, and then be like that.

Tijdens dit proces zullen we ook de artistieke schoonheid in de Qur'an ontdekken, de wonderbaarlijke verhalen in de Qur'an, de scènes van de Dag des Oordeels in de Qur'an, de intuïtieve logica van de Qur'an, en alle andere dergelijke voordelen die door academici en literatoren in de Qur'an worden gezocht. We zullen van al deze andere aspecten genieten, maar dit zijn niet het hoofddoel van onze studie. Ons primaire doel is te weten welke levenswijze de Qur'an van ons eist, het totale wereldbeeld dat de Qur'an ons wil bijbrengen, wat de aard is van onze kennis van God zoals ons die door de Qur'an wordt geleerd, het soort moraal en manieren dat erdoor wordt geboden, en het soort juridisch en constitutioneel systeem dat het ons vraagt in de wereld te vestigen.

During this process, we will also discover the artistic beauty in the Qur'an, the marvellous tales in the Qur'an, the scenes of the Day of Judgment in the Qur'an, the intuitive logic the Qur'an, and all other such benefits which are sought in the Qur'an by academic and literary people. We will enjoy all these other aspects, but these are not the main object of our study. Our primary purpose is to know what way of life is demanded of us by the Qur'an, the total view of the universe which the Qur'an wants us to have, what is the nature of our knowledge of God taught to us by the Qur'an, the kind of morals and manners which are enjoined by it, and the kind of legal and constitutional system it asks us to establish in the world.

We moeten onszelf ook bevrijden uit de greep van de jahili-samenleving, jahili-concepten, jahili-tradities en jahili-leiderschap. Onze missie is niet om concessies te doen aan de praktijken van de jahili-samenleving, noch kunnen wij loyaal zijn aan deze.

We must also free ourselves from the clutches of jahili society, jahili concepts, jahili traditions and jahili leadership. Our mission is not to compromise with the practices of jahili society, nor can we be loyal to it.

De Jahili-samenleving is, vanwege haar jahili-kenmerken, het niet waard om mee te onderhandelen. Ons doel is eerst om onszelf te veranderen, zodat we later de samenleving kunnen veranderen.

Jahili society, because of its jahili characteristics, is not worthy to be compromised with. Our aim is first to change ourselves so that we may later change the society.

Ons belangrijkste doel is om de praktijken van deze samenleving te veranderen. Ons doel is om het Jahili-systeem in de kern aan te pakken – dit systeem dat fundamenteel in strijd is met de Islam en dat ons, met behulp van geweld en onderdrukking, ervan weerhoudt het soort leven te leiden dat door onze Schepper wordt geëist.

Our foremost objective is to change the practices of this society. Our aim is to change the Jahili system at its very roots -this system which is fundamentally at variance with Islam and which, with the help of force and oppression, is keeping us from living the sort of life which is demanded by our Creator.

Onze eerste stap zal zijn om onszelf boven de jahili-samenleving en al haar waarden en concepten uit te tillen. Wij zullen onze eigen waarden en concepten ook niet meer of minder veranderen om een deal te sluiten met deze jahili-samenleving. Nooit! Wij en zij bevinden ons op verschillende wegen, en als we zelfs maar één stap in haar gezelschap zetten, zullen we ons doel volledig verliezen en ook ons pad kwijtraken.

Our first step will be to raise ourselves above the jahili society and all its values and concepts. We will not change our own values and concepts either more or less to make a bargain with this jahili society. Never! We and it are on different roads, and if we take even one step in its company, we will lose our goal entirely and lose our way as well.

We weten dat we in dit leven moeilijkheden en beproevingen zullen ervaren, en dat we grote offers zullen moeten brengen. Maar als we in de voetsporen van de eerste generatie moslims willen treden, door wie God Zijn systeem vestigde en het de overwinning gaf op de tijd van onwetendheid (Jahiliyyah), dan zullen we niet de meesters van onze eigen wil zijn.

We know that in this we will have difficulties and trials, and we will have to make great sacrifices. But if we are to walk in the footsteps of the first generation of Muslims, through whom God established His system and gave it victory over Jahiliyyah, then we will not be masters of our own wills.

Het is daarom wenselijk dat wij te allen tijde bewust zijn van de aard van onze handelingen, de aard van onze positie en de aard van het pad dat wij moeten bewandelen om uit de onwetendheid te komen, zoals de vooraanstaande en unieke generatie van de Metgezellen van de Profeet ﷺ daaruit is gekomen.

It is therefore desirable that we should be aware at all times of the nature of our course of action, of the nature of our position, and the nature of the road which we must traverse to come out of ignorance, as the distinguished and unique generation of the Companions of the Prophet - peace be on him-came out of it.