zijn inspanningen om mensen bekend te maken wie hun ware Onderhouder is en dat zij Hem alleen moeten aanbidden.

his efforts to making known to people Who their true Sustainer is and that they should worship Him alone.

Vanuit het beperkte menselijke begrip lijkt het niet de gemakkelijkste weg om de harten van de Arabieren te bereiken. Zij kenden hun taal goed en kenden de betekenis van 'Illah' (God), en zij kenden ook de betekenis van 'La ilaha illa Allah' (Er is geen godheid behalve Allah). Zij wisten dat 'Uluhiyah' 'soevereiniteit' betekent, en zij beseften ook dat het toeschrijven van soevereiniteit uitsluitend aan Allah betekende dat de autoriteit zou worden ontnomen aan de priesters, de stamhoofden, de rijken en de heersers, en zou terugkeren naar Allah. Het betekende dat alleen de autoriteit van Allah zou prevaleren in het hart en het geweten, in zaken die betrekking hebben op religieuze voorschriften en in de zaken van het leven zoals handel, de verdeling van rijkdom en de rechtspraak — kortom, in de zielen en lichamen van de mensen. Zij wisten zeer goed dat de proclamatie "er is geen godheid behalve Allah" een uitdaging was voor die wereldse autoriteit die de grootste eigenschap van Allah had toegeëigend, namelijk soevereiniteit. Het was een rebellie tegen alle gedragsvormen die onder deze toeëigening waren bedacht en het was een oorlogsverklaring tegen die autoriteit die wetten voorschrijft die niet door Allah zijn toegestaan. Het was voor de Arabieren — die hun taal zeer goed kenden en de werkelijke betekenis van de boodschap "La ilaha illa Allah" kenden — geen geheim wat de betekenis ervan was in relatie tot hun tradities, hun heerschappij en hun macht. Daarom begroetten zij deze oproep — deze revolutionaire boodschap — met woede, en vochten zij ertegen met de kracht die aan iedereen bekend is.

From the viewpoint of the limited understanding of man, it does not seem as though this would be the easiest way to reach the hearts of the Arabs. They knew their language well and knew the meaning of 'llah' (god), and they also knew the meaning of 'La ilaha illa Allah' (There is no deity except God). They knew that 'Uluhiyah' means 'sovereignty,' and they also realized that ascribing sovereignty only to God meant that the authority would be taken away from the priests, the leaders of tribes, the wealthy and the rulers, and would revert to God. It meant that only God's authority would prevail in the heart and conscience, in matters pertaining to religious observances and in the affairs of life such as business, the distribution of wealth and the dispensation of justice - in short, in the souls and bodies of men. They knew very well that the proclamation, "there is no deity except 'Allah,' was a challenge to that worldly authority which had usurped the greatest attribute of God, namely, sovereignty. It was a rebellion against all modes of behavior which have been devised under this usurpation and was a declaration of war against that authority which legislates laws not permitted by God. It was no secret to the Arabs-who knew their language very well and knew the real meaning of the message, "La ilaha illa Allah"-what its significance was in relation to their traditions, their rule and their power. Hence they greeted this call -this revolutionary message - with anger, and fought against it with that vigour which is known to everyone.

Waarom begon deze oproep op deze wijze? En waarom besloot de goddelijke wijsheid dat deze oproep in haar beginfase geconfronteerd zou worden met beproevingen?

Why did this call begin in this manner? And why did the Divine wisdom decide that this call be confronted in its initial stages with trials?

Op het moment van de oproep van de Profeet ﷺ tot het Boodschapperschap, waren het land en de rijkdom van de Arabieren niet in handen van de Arabieren, maar waren ze in handen van andere volkeren.

At the time of the Prophet's call to Messengership, the land and the wealth of the Arabs was not in the hands of the Arabs but was in the hands of other people.

In het noorden stond Syrië onder de Romeinen, die lokale Arabische heersers aanstelden. In het zuiden stond Jemen eveneens onder het toezicht van het Perzische Rijk en werd het geregeerd door Arabieren onder diens dominantie. Arabieren waren slechts meesters over Hijaz, Tihama en Najd, wat waterloze woestijnen waren met hier en daar enkele oases.

In the north, Syria was under the Romans, who appointed local Arab rulers. Similarly, in the south, Yemen was under the tutelage of the Persian Empire and was ruled by Arabs under its domination. Arabs were masters only of Hijaz, Tihama and Najd, which were waterless deserts with a few oases here and there.

Het is ook algemeen bekend dat Muhammad ﷺ door zijn volk 'al-Amin as-Sadiq' ('De Betrouwbare en de Waarheidsgetrouwe') werd genoemd. Vijftien jaar voordat zijn Boodschapperschap begon, hadden de leiders van de Quraish hem tot hun arbiter gemaakt in het incident betreffende het plaatsen van de Zwarte Steen en waren zij tevreden geweest met zijn besluit. Zijn afkomst was van de Banu Hashim, wat de edelste tak van de Quraish was. Er kan daarom worden gezegd dat Muhammad ﷺ in staat was om het vuur van het Arabisch nationalisme onder zijn landgenoten aan te wakkeren en hen zo te verenigen. Zij zouden met vreugde op deze oproep hebben gereageerd, want zij waren vermoeid door voortdurende stammenoorlogen en bloedvetes. Hij zou dan in staat zijn geweest om de Arabische landen te bevrijden van de overheersing van het Romeinse en Perzische imperialisme en zou een verenigde Arabische staat hebben kunnen vestigen. Er kan worden gezegd dat als de Profeet ﷺ de mensen op deze manier had opgeroepen, in plaats van dertien jaar lang martelingen te verdragen vanwege de oppositie van de mensen in autoriteit op het schiereiland, heel Arabië het zou hebben aanvaard.

It is also well-known that Muhammed-peace be on him- was called 'al-Amin as-Sadiq' (The Trustworthy and Truthful') by his people. Fifteen years before his Messengership began the leaders of the Quraish had made him their arbiter in the incident of the placing of the Black Stone and had been pleased with his decision. His lineage was from the Banu Hashim, which was the noblest branch of the Quraish. It can therefore be said that Muhammad-peace be on him-was capable of kindling among his compatriots the fire of Arab nationalism and would thus have united them. They would have responded gladly to this call, for they were weary of continual tribal warfare and blood feuds. He would then have been able to free the Arab lands from the domination of Roman and Persian imperialism and would have been able to establish a united Arab state. It can be said that if the Prophet- peace be on him - had called people in this way, instead of bearing tortures for thirteen years due to the opposition of the people in authority in the peninsula, the whole of Arabia would have accepted it.

Men zou kunnen zeggen dat als Arabië op deze wijze onder zijn leiding verenigd was en de autoriteit eenmaal in zijn handen was gevallen, hij dit alles had kunnen gebruiken om hen het geloof in de Eenheid van God te laten aanvaarden, waarvoor hij was gezonden, en om mensen tot overgave aan hun Onderhouder te brengen nadat zij zich hadden onderworpen aan zijn eigen menselijke gezag.

It can be said that if Arabia had thus been united under his leadership and the authority had once devolved into his hands, he could have used all this to make them accept the belief in the Oneness of God, for which purpose he was sent, and to bring people to submit to their Sustainer after they had submitted to his own human authority.

Maar de Alwetende en Alwijze God leidde Zijn Profeet ﷺ niet op deze weg. Hij leidde hem om openlijk te verklaren dat er geen godheid is behalve God, en om met zijn weinige Metgezellen geduldig te dragen welke beproevingen hen ook overkwamen.

But the All-Knowing and All-Wise God did not lead His Prophet- peace be on him -on this course. He led him to declare openly that there is no deity but God, and to bear patiently, with his few Companions, whatever trials came to them.

Waarom dit? Het was obviously niet om Zijn Profeet ﷺ en de Gelovigen aan onderdrukking te onderwerpen. Voorwaar, Hij weet dat er geen andere weg is. De weg is niet om de aarde te bevrijden van de Romeinse en Perzische tirannie om deze te vervangen door Arabische tirannie. Alle tirannie is kwaadaardig! De aarde behoort aan God en moet voor God worden gereinigd, en zij kan niet voor Hem worden gereinigd tenzij de banier, "Geen godheid behalve God", over de aarde wordt ontplooid. De mens is slechts een dienaar van God, en hij kan alleen zo blijven als hij de banier ontplooit, "Geen godheid behalve God" — "La ilaha illa Allah" — zoals een Arabier met de kennis van zijn taal het begreep: geen soevereiniteit behalve die van God, geen wet behalve die van God, en geen gezag van de ene mens over de andere, aangezien het gezag in alle opzichten aan God toebehoort. De 'groepering' van mensen die de Islam verkondigt, is uitsluitend gebaseerd op dit geloof, het geloof waarin alle volkeren van welke ras of kleur dan ook — Arabieren, Romeinen of Perzen — gelijk zijn onder de banier van God.

Why this? Obviously it was not for the sake of subjecting His Prophet - peace be on him - and the Believers to oppression. Indeed, He knows that there is no other way. The way is not to free the earth from Roman and Persian tyranny in order to replace it with Arab tyranny. All tyranny is wicked! The earth belongs to God and should be purified for God, and it cannot be purified for Him unless the banner, "No deity except God", is unfurled across the earth. Man is servant to God alone, and he can remain so only if he unfurls the banner, "No deity except God,-"La ilaha illa Allah" -as an Arab with the knowledge of his language understood it: no sovereignty except God's, no law except from God, and no authority of one man over another, as the authority in all respects belong to God. The 'grouping' of men which Islam proclaims is based on this faith alone, the faith in which all peoples of any race or color-Arabs, Romans or Persians -are equal under the banner of God.

En dit is de weg.

And this is the way.

Op het moment van de oproep tot het Boodschapperschap door de Profeet ﷺ, was de Arabische samenleving verstoken van een rechtvaardige verdeling van rijkdom en verstoken van rechtvaardigheid. Een kleine groep monopoliseerde alle rijkdom en handel, wat werd vergroot door middel van woeker. De grote meerderheid van de mensen was arm en hongerig. De rijken werden bovendien als edel en vooraanstaand beschouwd, terwijl het gewone volk niet alleen werd beroofd van rijkdom, maar ook van waardigheid en eer.

At the time of the Prophet's call to Messengership, Arab society was devoid of proper distribution of wealth and devoid of justice. A small group monopolized all wealth and commerce, which increased through usury. The great majority of the people were poor and hungry. The wealthy were also regarded as noble and distinguished, and the common people were not only deprived of wealth but also of dignity and honor.

Men kan zeggen dat Muhammad ﷺ in staat was om een sociale beweging te starten, een oorlog te verklaren tegen de klasse van edelen en de rijken, hun rijkdom af te nemen en deze onder de armen te verdelen.

It can be said that Muhammad - peace be on him - was capable of starting a social movement, declaring war against the class of nobles and the wealthy, taking away their wealth and distributing it among the poor.

Men zou kunnen zeggen dat indien de Profeet ﷺ een dergelijke beweging had gestart, de Arabische samenleving in twee klassen verdeeld zou zijn geweest: de grote meerderheid die de nieuwe beweging steunde omdat zij de tirannie van rijkdom, adel en macht beu waren, en een kleine minderheid die deze zaken bezat, in plaats van dat de Profeet ﷺ de samenleving had moeten confronteren met de Boodschap van de Eenheid van God, die buiten het bereik bleef van allen behalve enkele edele zielen.

It can be said that had the Prophet-peace be on him- started such a movement, Arab society would have been divided into two classes, the great majority supporting the new movement because they were sick of the tyranny of wealth, nobility and power and a small minority's possessing these things, instead of the Prophet's having to confront the society with the Message of the Oneness of God, which remained beyond the reach of all except a few noble souls.

Men zou kunnen zeggen dat nadat de meerderheid zich bij zijn beweging had aangesloten en hem het leiderschap had gegeven, en nadat hij de controle had verkregen over de minderheid van de rijken, Muhammad ﷺ zijn positie en macht had kunnen gebruiken om de overtuiging in de Eenheid van God op te leggen, de taak waarvoor God hem als Zijn Profeet had aangesteld. Zo had hij, eerst de mensheid te laten buigen voor zijn gezag, hen kunnen laten buigen voor de Ware God.

It can be said that after the majority had joined his movement and had given him the leadership, and after he had gained control of the minority of the rich, Muhammad - peace be on him -could then have used his position and power to impose the belief in the Oneness of God, for which task God had appointed him as His Prophet. Thus, first making human beings bow before his authority, he could have made them bow before the True God.

Maar de Alwetende, de Alwijze God leidde hem niet naar dit pad.

But the All-Knowing, the All-Wise God did not lead him to this course.

God wist dat dit niet de weg was. Hij wist dat ware sociale rechtvaardigheid pas in een samenleving kan komen nadat alle zaken zijn onderworpen aan de wetten van God en de samenleving als geheel bereid is de rechtvaardige verdeling van rijkdom te aanvaarden die door Hem is voorgeschreven, en elk individu in de samenleving, of hij nu een gever of een ontvanger is, vast gelooft dat dit systeem is vastgesteld door God Almachtig, waarbij het gehoorzamen hem niet alleen voorspoed zal brengen in deze wereld, maar hem ook beloond zal worden in het hiernamaals. De samenleving zou niet in een staat moeten verkeren waarin sommigen worden gedreven door hebzucht terwijl anderen verbranden van afgunst, waarin alle zaken van de samenleving worden beslist door het zwaard en het geweer, door angst en dreigementen, en waarin de harten van de bevolking verwoest zijn en hun geesten gebroken zijn, zoals het geval is onder systemen die gebaseerd zijn op enige autoriteit behalve die van God.

God knew that this was not the way. He knew that true social justice can come to a society only after all affairs have been submitted to the laws of God and the society as a whole is willing to accept the just division of wealth prescribed by Him, and every individual of the society, whether he be a giver or a taker, firmly believes that this system has been legislated by God Almighty, by obeying which he will not only prosper in this world but will be rewarded in the next. The society should not be in such a condition that some are driven by greed while others are burning with envy, that all the affairs of the society are decided by the sword and the gun, fear and threats, that the hearts of the population are desolate and their spirits are broken, as is the case under systems which are based on any authority other than God's.

Op het moment van de oproep van de Profeet ﷺ tot het Boodschapperschap, was het morele niveau van Arabië vanuit elk oogpunt extreem laag. Alleen enkele primitieve stamgebruiken waren nog gangbaar.

At the time of the Prophet's call to Messengership, the moral level of Arabia was extremely low from every point of view. Only a few primitive tribal customs prevailed.

Onderdrukking was de norm van de dag, zoals de beroemde dichter Zuhair Selma heeft beschreven:

Oppression was the rule of the day, as the famous poet Zuhair Selma has described:

"Degene die zichzelf niet met wapens verdedigt zal vergaan, en degene die niet onderdrukt zal worden onderdrukt".

"One who does not defend himself with weapons will perish, And one who does not oppress will be oppressed'.

Nog een beroemde uitspraak uit de Dagen van Onwetendheid wijst hierop:

Another famous saying of the Days of Ignorance points to this:

"Help uw broeder, of hij nu de onderdrukker is of degene die onderdrukt wordt."

"Help your brother, whether he is the oppressor or being oppressed" .

Drinken en gokken waren tradities van de samenleving en mensen waren trots op deze gewoonten. Alle poëzie uit de Dagen van Onwetendheid draait om het thema van wijn en gokken. Turfah Abed zegt:

Drinking and gambling were traditions of the society and people were proud of these habits. All the poetry of the Days of Ignorance revolves around the theme of wine and gaming. Turfah Abed says:

"Als er niet drie zaken waren voor het genot van een jonge man, dan zou ik nergens om hebben gegeven behalve wat voedsel."

"If there had not been three things for a young man's enjoyment, Then I would not have cared for anything except some food.

Een van de redenen is dat ik anderen overtreft in het drinken van wijn, die zo sterk is dat er bellen ontstaan als je er water aan toevoegt.

One of them is my excelling others in the drinking of wine which is so potent that if you add water to it, it bubbles.

Drinken, vermaak en uitgeven zijn mijn leven geweest, en zijn dat nog steeds.

Drinking and entertainment and spending Have been my life, and still are.

Eindelijk is de tijd aangebroken dat de hele stam mij heeft verlaten, alsof ik een kameel met een verschrikkelijke jeuk was.

At last the time has come when the whole tribe has abandoned me, As if I were a camel with a terrible itch".

Overspel kwam in diverse vormen wijdverspreid voor en werd beschouwd als iets om trots op te zijn, zoals het geval is bij alle jahili-samenlevingen, oud of nieuw. 'Aisha — moge God tevreden met haar zijn — beschrijft de toestand van de samenleving in de Dagen van Onwetendheid met de volgende woorden:

Fornication was rampant in various forms and was considered something to be proud of, as is the case among all jahili societies, old or new. 'Aisha-may God be pleased with her -describes the condition of society of the Days of Ignorance in the following words:

"Er waren vier soorten huwelijken tijdens de tijd van onwetendheid (Jahiliyyah). De ene was zoals we die vandaag de dag kennen; dat wil zeggen, een man zou een persoon om de hand van zijn dochter of zijn onder toezicht staande persoon vragen voor het huwelijk, de huwelijksgift zou betalen, en met haar zou trouwen. Het tweede type was dat een man tegen zijn vrouw zou zeggen, tussen haar menstruatieperiodes door, om zulk of ander man te roepen en door hem zwanger te worden. Hij zou bij haar wegblijven en haar niet aanraken totdat de tekenen van zwangerschap verschenen. Als hij dat daarna wenste, zou hij gemeenschap met haar hebben. Hij hanteerde deze methode om een zoon van hoge afkomst te verkrijgen. Een derde vorm van huwelijk was polyandrie. Een groep mannen, minder dan tien, zou naar een vrouw komen en seksuele gemeenschap met haar hebben. Als zij zwanger werd en vervolgens een kind baarde, en er enkele nachten na de bevalling waren verstreken, zou zij hen roepen. Niemand kon dit oproep weigeren. Wanneer zij allen verzameld waren, zou zij tegen hen zeggen: 'Jullie weten het resultaat. Ik heb een kind gebaard.' Vervolgens zou zij naar een van hen wijzen en zeggen: 'Dit is zijn kind.' Het kind zou dan naar die persoon vernoemd worden en als het zijne worden beschouwd, en hij kon dit niet ontkennen. Een vierde vorm van huwelijk was dat veel mannen naar een vrouw zouden gaan, en zij was bereid iedereen te accepteren. In werkelijkheid waren dit prostituees die een vlag voor hun deuren plaatsten als teken. Iedereen die dat wenste, zou naar hen gaan. Als een dergelijke vrouw zwanger werd, zouden na de bevalling veel mensen bij haar samenkomen en een expert in het herkennen van gelijkenissen roepen. Aan wie hij het vaderschap van het kind zou toeschrijven, het kind zou als het zijne worden beschouwd en hij kon het niet weigeren." [7 Bukhari, in het Boek van het Huwelijk.] Men kan zeggen dat Muhammad ﷺ in staat was om een beweging van morele hervorming te starten voor de vestiging van morele standaarden, voor de zuivering van de samenleving, en voor zelfevaluatie. Zoals het geval is bij elke hervormer, zou hij enkele oprechte en rechte mensen hebben gevonden die ook ongelukkig waren over de morele degeneratie van hun samenleving. Deze mensen zouden zeker naar hem toe zijn gekomen om zich aan te sluiten bij zijn hervormingsbeweging.

"There were four kinds of marriages during Jahiliyyah. One was as we have it today; that is, a man would ask a person for the hand of his daughter or his ward in marriage, would pay the marriage-gift, and would marry her. The second type was that a man would tell his wife, in between her menstrual periods, to call such and such man and become pregnant by him. He would stay away from her and would not touch her until the signs of pregnancy appeared. If he then wished, he would have intercourse with her. He adopted this method to obtain a son of high lineage. A third form of marriage was polyandry. A group of men, less than ten, would come to a woman and have sexual intercourse with her. If she became pregnant and then gave birth to a child, and a few nights passed after childbirth, she would call them. No one could refuse this call. When they would all gather, she would tell them, 'You know the result. I have given birth to a child.' Then she would point to one of them and would say, 'This is his child.' The child would then be named after that person and would be considered his, and he could not deny this. A fourth form of marriage was that many men would go to a woman, and she was willing to accept any. Actually, these were prostitutes and would place a flag in front of their doors as a sign. Anyone who wished would go to them. If such a woman became pregnant, after the delivery many people would gather by her and would call an expert in recognizing resemblances. To whomever he would ascribe the child's paternity, the child would be considered his and he could not refuse it." [7 Bukhari, in the Book of Marriage.] It can be said that Muhammad-peace be on him-was capable of starting a movement of moral reform for the establishment of moral standards, for the purification of the society, and for self-evaluation. As is the case with every reformer, he would have found some upright and straight people who were also unhappy about the moral degeneration of their society. These people would certainly have come to him to join his reformist movement.

Zo kan men zeggen dat als de Profeet ﷺ voor deze koers had gekozen, hij gemakkelijk een aanzienlijke groep had kunnen verzamelen. Vanwege hun morele zuiverheid en spirituele standvastigheid, zou deze groep mensen, meer dan anderen, het geloof in de Eenheid van God hebben aanvaard en de bijbehorende verantwoordelijkheden hebben gedragen. Zo zou de oproep van de Profeet ﷺ, "Er is geen godheid behalve God," gespaard zijn gebleven voor de hevige oppositie die hij ondervond.

Thus, one can say that if the Prophet-peace be on him- had chosen this course, he would have easily gathered a sizeable group. Because of their moral purity and spiritual fortitude, this group of people, more than others, would have accepted the belief in the Oneness of God would have carried the responsibilities pertaining to it. Thus the Prophet's call, "There is no deity except God," would have been spared the vigourous opposition which it encountered.

Maar God de Allerhoogste wist dat deze weg niet de juiste weg was. Hij wist dat moraliteit alleen gebouwd kan worden op geloof, een geloof dat criteria biedt, waarden creëert, de autoriteit definieert waaruit deze criteria en waarden afgeleid moeten worden, en de beloning voorschrijft voor degene die deze autoriteit aanvaardt en de straf voor hen die afwijken of zich verzetten. Zonder dit soort geloof of het concept van een hogere autoriteit blijven alle waarden onstabiel, en op dezelfde manier blijven moraal gebaseerd op die waarden onstabiel – zonder verantwoording, zonder autoriteit, zonder beloning! Toen, na hard werk, het geloof vast werd en de autoriteit waarnaar dit geloof verwijst werd erkend, toen mensen hun Onderhouder erkenden en Hem alleen aanbaden, toen zij onafhankelijk werden niet alleen van andere mensen maar ook van hun eigen begeerten, en toen "La ilaha illa Allah" op hun harten werd gegrift – toen voorzag God, door dit geloof en door de Gelovigen, in alles wat nodig was. Gods aarde werd vrij van 'Romeinen en Perzen', niet zodat de autoriteit van 'Arabieren' zou zegevieren, maar enkel zodat de autoriteit van God gevestigd kon worden en zodat de aarde gereinigd kon worden van alle rebellen tegen Hem, of zij nu Romeins, Perzisch of Arabisch waren.

But God Most High knew that this way is not the way. He knew that morality can only be built on faith, a faith which provides criteria, creates values, defines the authority from which these criteria and values are to be derived, and prescribes the reward of the one who accepts this authority and the punishment of those who deviate or oppose. Without this kind of belief or the concept of a higher authority, all valued remain unstable, and similarly morals based on them remain unstable - without accounting, without authority, without reward! When, after hard work, belief became firm and the authority to which this belief refers was acknowledged, when people recognized their Sustainer and worshipped Him alone, when they became independent not only of other human beings but also of their own desires, and when "La ilaha illa Allah" became imprinted on their hearts-then God, through this faith and through the Believers, provided everything which was needed. God's earth became free of 'Romans and Persians,' not so that the authority of 'Arabs' might prevail, but only so that God's authority might be established and that the earth might be cleared of all the rebels against Him, whether they were Roman, Persian or Arab.

De samenleving was bevrijd van alle onderdrukking, en het islamitische systeem werd gevestigd, waarin rechtvaardigheid de rechtvaardigheid van Allah was en waarin het wegen gebeurde met het evenwicht van Allah. De banier van sociale rechtvaardigheid werd geheven in de naam van de Ene God, en de naam van de banier was Islam. Er werd geen andere naam aan toegevoegd, en "La ilaha illa Allah" was erop geschreven.

The society was freed from all oppression, and the Islamic system was established in which justice was God's justice and in which weighing was by God's balance. The banner of social justice was raised in the name of One God, and the name of the banner was Islam. No other name was added to it, and "La ilaha illa Allah" was written on it.

De moraal werd verheven, harten en zielen werden gezuiverd, en met uitzondering van enkele zeer zeldzame gevallen was er geen aanleiding om zelfs maar de grenzen en straffen af te dwingen die God heeft voorgeschreven; want nu was het geweten de wetshandhaver, en namen het welbehagen van God, de hoop op goddelijke beloning en de vrees voor Gods toorn de plaats in van politie en straffen.

Morals were elevated, hear.s and souls were purified, and with the exception of a very few cases, there was no occasion even to enforce the limits and punishments which God has prescribed; for now conscience was the law-enforcer, and the pleasure of God, the hope of Divine reward, and the fear of God's anger took the place of police and punishments.

De mensheid werd verheven in haar sociale orde, in haar moraal, in haar gehele leven, tot een hoogtepunt van perfectie dat nooit eerder was bereikt en dat nimmer meer bereikt kan worden, behalve via de Islam.

Mankind was uplifted in its social order, in its morals, in all of its life, to a zenith of perfection which had never been attained before and which cannot be attained afterwards except through Islam.

Dit alles was mogelijk omdat zij die deze religie vestigden in de vorm van een staat, een systeem en wetten en regels, deze eerst in hun harten en levens hadden gevestigd in de vorm van geloof, karakter, aanbidding en menselijke relaties. Hen was slechts één ding beloofd voor de vestiging van deze religie – niet overwinning of macht, zelfs niet dat deze religie door hun handen zou worden gevestigd, niet gerelateerd aan iets van deze wereld: één belofte, die van de Tuin. Dat was de enige belofte die hen werd gegeven voor al hun inspanningen, voor alle beproevingen die zij hadden doorstaan, voor hun standvastigheid in het aangezicht van de oppositie van de krachten van de tijd van onwetendheid (Jahiliyyah) tegen die oproep, "Er is geen godheid behalve God," die afstotelijk is voor degenen die de macht hebben in elke tijd en plaats.

All this was possible because those who established this religion in the form of a state, a system and laws and regulations had first established it in their hearts and lives in the form of faith, character, worship and human relationships. They had been promised only one thing for the establishment of this religion - not victory or power, not even that this religion would be established by their hands, not related to anything of this world:-one promise, that of the Garden. That was the only promise given to them for all their striving, for all the trials which they had endured, for their steadfastness in the face of the opposition of the forces of Jahiliyyah to that call, "There is no deity except God," which is abhorrent to those who are in power in any age and place.

Toen God hen beproefde en zij standvastig bleken, waarbij zij hun eigen persoonlijke verlangens opzij zetten, en toen God de Allerhoogste wist dat zij niet wachtten op enige beloning in deze wereld, maar nu verlangden naar het zien van de overwinning van deze boodschap en de vestiging van deze Religie op aarde door hun handen, toen hun harten vrij waren van trots op afkomst, nationaliteit, land, stam of huishouden — kortom, toen God de Allerhoogste zag dat zij moreel zuiver waren — toen schonk Hij hen het grote vertrouwen, de bewuste aanvaarding van het zijn van Gods vertegenwoordiger op aarde. Omdat zij puur waren in het geloof, waarvan de vereiste is dat Gods soevereiniteit alleen zich uitstrekt over harten en gewetens in menselijke relaties en moraal, in levens en bezittingen, in wijzen en manieren, wist God de Allerhoogste dat zij ware bewakers zouden zijn van de politieke autoriteit die aan hen toevertrouwd zou worden, zodat zij de Goddelijke wet en de Goddelijke rechtvaardigheid zouden vestigen. Hij wist dat zij deze niet zouden gebruiken om zichzelf, hun families, hun stam of hun natie te bevoordelen, maar dat zij deze autoriteit puur zouden wijden aan de dienst van Gods religie en wetten, omdat zij wisten dat de ware bron van autoriteit God alleen is en dat zij slechts beheerders waren.

When God tried them and they proved steadfast, relinquishing their own personal desires, and when God Most High knew that they were not waiting for any reward in this world, now were they desirous to see the victory of this message and the establishment of this Religion on earth by their hands, when their hearts became free of pride of lineage, of nationality, of country, of tribe, of household-in short, when God Most High saw them to be morally pure-then He granted them the great trust, the conscious assumption of being God's representative on earth. Since they were pure in faith, the requirement for which is that God's sovereignty alone extend over hearts and consciences in human relationships and morals, in lives and possessions, in modes and manners, God Most High knew that they would be true guardians of the political authority, which would be entrusted to them so that they would establish the Divine law and the Divine justice. He knew they would not use it to benefit their own selves or their families or tribe or nation, but would dedicate this authority purely to the service of God's religion and laws, as they knew that the true source of authority is God alone and that they were only trustees.

Als de oproep van de Islam niet op deze wijze was begonnen, waarbij alle vaandels behalve "Er is geen godheid behalve God" werden verworpen, en als het niet dat pad had gevolgd dat schijnbaar moeilijk en beproevend was maar in werkelijkheid gemakkelijk en gezegend, dan zou het niet mogelijk zijn geweest om dit gezegende systeem met deze hoge standaard te vestigen.

If the call of Islam had not started in this manner, discarding all banners other than "There is no deity except God," and if it had not taken that path which apparently was difficult and trying but which in reality was easy and blessed, then it would not have been possible to establish this blessed system with this high standard.

Zou deze oproep in haar beginfase zijn gekomen als een nationale oproep, een sociale beweging of een hervormingspoging, of zou er een andere label aan de oproep van "La ilaha illa Allah" zijn gehecht, dan zou dit gezegende systeem nooit uitsluitend omwille van God zijn geweest.

Had this call come in its initial stages as a national call or a social movement or a reformist attempt, or had it attached other labels to the call of "La ilaha illa Allah," then this blessed system would never have been for the sake of God alone.

De Mekkaanse periode van de Qur'an heeft deze glorieuze eigenschap dat zij "Er is geen godheid behalve God" in harten en geesten prent, en moslims leert om deze methode en geen andere te adopteren — ondanks het feit dat dit moeilijk lijkt — en om in deze methode vol te houden.

The Meccan period of the Qur'an has this glorious attribute that it imprints 2'There is no deity except God" on hearts and minds, and teaches Muslims to adopt this method and no other-in spite of the fact that it appears difficult-and to persist in this method.

De Qur'an concentreerde al haar onderwijs op de vraag van het geloof alleen, zonder de details te vermelden van het systeem dat erop gebaseerd moet worden of de wetten die de zaken ervan moeten reguleren. De mensen die anderen uitnodigen tot deze Religie zouden hierover moeten nadenken.

The Qur'an concentrated all its teaching on the question of faith alone, not mentioning the details of the system which is to be based on it or the laws which are to regulate its affairs. The people who invite others to this Religion ought to ponder over this.

Het is inderdaad de aard van deze Religie die deze specifieke methode vereist, aangezien deze Religie volledig rust op het geloof in de Eenheid van God, en al haar instituten en wetten zijn afgeleid van dit grote principe. Een gelijkenis voor deze Religie is een sterke, hoge boom waarvan de schaduw zich ver en breed uitstrekt en waarvan de takken naar de hemel reiken. Een dergelijke boom zou van nature haar wortels diep in de aarde steken en deze over een groot gebied verspreiden, in verhouding tot haar omvang. De zaak van deze Religie is vergelijkbaar. Haar systeem strekt zich uit over alle aspecten van het leven; het behandelt alle kleine of grote zaken van de mensheid; het ordent het leven van de mens – niet alleen in deze wereld, maar ook in het hiernamaals; het geeft informatie over het Onzichtbare evenals over de zichtbare wereld; het houdt zich niet alleen bezig met materiële zaken, maar zuivert ook intenties en ideeën. Het is dus als een hoge, sterke, breed uitspreidende boom; duidelijk moeten haar wortels diep naar beneden gaan en in verhouding staan tot haar omvang.

Indeed, it is the nature of this Religion which requires this particular method, as this Religion stands entirely on belief in the Oneness of God, and all its institutions and laws are derived from this great principle. A simile for this Religion is a strong, tall tree whose shade spreads far and wide and whose branches reach toward the sky. Such a tree would naturally put its roots deep down into the earth and spread them over a wide area, in proportion to its size. The case of this Religion is similar. Its system extends into all aspects of life; it discusses all minor or major affairs of mankind; it orders man's life- not only in this world but also in the world to come; it gives information about the Unseen as well as about the visible world; it not only deals with material things but also purifies intentions and ideas. It is thus like a tall, strong, wide-spreading tree; clearly its roots must go down deep and be in proportion to its size.

Dit aspect van de aard van de Islam bepaalt de wijze waarop deze gefundeerd en georganiseerd dient te worden: door geloof te planten en het te versterken, zodat het doordringt tot in de diepten van de menselijke ziel. Dit is essentieel voor de correcte ontwikkeling ervan, want alleen via deze methode kan een verbinding worden gewaarborgd tussen dat deel van de boom van de religie dat omhoog reikt en de wortels die zich in de diepten van de aarde bevinden.

This aspect of the nature of Islam defines the way it is to be founded and organized: by implanting belief and strengthening it so that it seeps into the depths of the human soul. This is essential for its correct development, for only through this method can a relationship be secured between that part of the tree of religion which reaches upward and the roots which are in the depths of the earth.

Wanneer het geloof in "La ilaha illa Allah" doordringt tot de diepste krochten van het hart, doordringt het ook het gehele systeem van het leven, wat een praktische interpretatie van dit geloof is. Door dit middel zijn degenen die geloven reeds tevreden met het systeem dat dit geloof uniek bepaalt, en zij onderwerpen zich in principe aan alle wetten, geboden en details nog voordat deze zijn verkondigd. Voorwaar, de geest van onderwerping is de eerste vereiste van het geloof. Door deze geest van onderwerping leren de gelovigen de islamitische voorschriften en wetten met ijver en plezier. Zodra een bevel wordt gegeven, de hoofden 32

When belief in "La ilaha illa Allah" penetrates into the deep recesses of the heart, it also penetrates through the whole system of life, which is a practical interpretation of this faith. By this means, those who believe are already pleased with the system which this faith uniquely determines and submit in principle to all the laws and injunctions and details even before they are declared. Indeed, the spirit of submission is the first requirement of the faith. Through this spirit of submission the believers learn the Islamic regulations and laws with eagerness and pleasure. As soon as a command is given, the heads 32

...gebogen zijn, en er is niets meer nodig voor de uitvoering ervan dan het horen ervan. Op deze wijze werd het drinken verboden, de rente verboden en het gokken verboden, en alle gewoonten van de Dagen van Onwetendheid werden afgeschaft—afgeschaft door enkele verzen van de Qur'an of door enkele woorden uit de mond van de Profeet ﷺ. Vergelijk dit met de inspanningen van seculiere regeringen. In elke fase moeten zij vertrouwen op wetgeving, administratieve instellingen, politie en militaire macht, propaganda en de pers, en toch kunnen zij hoogstens controleren wat er in het openbaar gebeurt, terwijl de samenleving vol blijft van illegale en verboden zaken. [Raadpleeg Fi Thilal al-Qur'an (In de Schaduw van de Qur'an), Vol. 5, pp. 78-85, om te zien hoe God het drinken van alcohol verbood. Raadpleeg vervolgens het boek van Sayed Abul Hasan Ali Nadvi, The Loss to the World Due to the Decline of Muslims, waarin Abul 'Ala Maududi's Tanqihat wordt geciteerd, om te zien hoe de Verenigde Staten faalden in haar inspanningen om alcohol te verbieden.] Een ander aspect van deze religie dient te worden overwogen. Dit is een praktische religie; zij is gekomen om de praktische zaken van het leven te ordenen. Zo staat zij tegenover de vraag van praktische omstandigheden en bepaalt zij of zij deze moet behouden, wijzigen of volledig veranderen. Haar wetgeving is daarom alleen betrokken bij die omstandigheden die daadwerkelijk bestaan in die specifieke samenleving die de soevereiniteit van God reeds heeft aanvaard.

are bowed, and nothing more is required for its implementation except to hear it. In this manner, drinking was forbidden, usury was prohibited, and gambling was proscribed, and all the habits of the Days of Ignorance were abolished-abolished by a few verses of the Qur'an or by a few words from the lips of the Prophet- peace be on him. Compare this with the efforts of secular governments. At every stage they have to rely on legislation, administrative institutions, police and military power, propaganda and the press, and yet they can at most control what is done publicly, and society remains full of illegal and forbidden things. [ Refer to Fi Thilal al-Qur'an (In the Shade of the Qur'an), Vol. 5, pp. 78-85, to see how God forbade the drinking of alcohol. Then refer to Sayed Abul Hasan Ali Nadvi's book, The Loss to the World Due to the Decline of Muslims, quoting Abul 'Ala Maududi's Tanqihat to see how the United States failed in its efforts to prohibit alcohol.] Another aspect of this religion ought to be considered. This is a practical religion; it has come to order the practical affairs of life. Thus it faces the question of practical conditions and determines whether to keep them, modify them or change them completely. Its legislation is therefore concerned only with those conditions which actually exist in that particular society which has already accepted the sovereignty of God.

Islam is geen 'theorie' gebaseerd op 'aannames'; het is eerder een 'levenswijze' die werkt met de 'werkelijkheid'. Daarom is het eerst noodzakelijk dat er een moslimgemeenschap ontstaat die gelooft dat "Er is geen godheid behalve God", die zich eraan verbindt niemand behalve God te gehoorzamen, alle andere autoriteit te ontkennen, en die de rechtmatigheid van elke wet die niet op dit geloof is gebaseerd, uitdaagt.

Islam is not a 'theory' based on 'assumptions;' rather it is a way of life' working with 'actuality,' Thus it is first necessary that a Muslim community come into existence which believes that "There is no deity except God," which commits itself to obey none but God, denying all other authority, and which challenges the legality of any law which is not based on this belief.

Pas wanneer een dergelijke samenleving ontstaat, geconfronteerd wordt met diverse praktische problemen en behoefte heeft aan een rechtssysteem, initieert de Islam de grondwet van wetten en geboden, regels en voorschriften. Het richt zich uitsluitend tot die mensen die zich in principe reeds aan de autoriteit ervan hebben onderworpen en alle andere regels en voorschriften hebben verworpen.

Only when such a society comes into being, faces various practical problems, and needs a system of law, then Islam initiates the constitution of law and injunctions, rules and regulations. It addresses only those people who in principle have already submitted themselves to its authority and have repudiated all other rules and regulations.

Het is noodzakelijk dat de gelovigen in dit geloof autonoom zijn en macht hebben in hun eigen samenleving, zodat zij in staat zijn dit systeem te implementeren en aan al zijn wetten uitvoering te geven. Bovendien is macht ook nodig om wetten te formuleren volgens de behoeften van de groep, naarmate deze zich voordoen in haar dagelijkse aangelegenheden.

It is necessary that the believers in this faith be autonomous and have power in their own society, so that they may be able to implement this system and give currency to all its laws. Moreover, power is also needed to legislate laws according to the needs of the group as these present themselves in its day-to-day affairs.

In Mecca waren de moslims niet autonoom en hadden zij ook geen invloed in de samenleving. Hun praktische leven had nog geen blijvende vorm aangenomen, waardoor zij zichzelf niet konden organiseren volgens de Goddelijke Wet (al-Sharitah); daarom werden er geen reglementen en wetten aan hen geopenbaard door God. Zij werden enkel onderwezen in het geloof en die morele principes die voortvloeien uit dit geloof nadat het de geest is binnengedrongen. Later, toen er in Medina een autonome staat ontstond, werden algemene wetten geopenbaard en ontstond het systeem dat voldoet aan de behoeften van een moslimgemeenschap, waarbij de macht van de staat achter de handhaving ervan stond.

In Mecca the Muslims were not autonomous, nor did they have any influence in the society. Their practical life had not taken a permanent form so that they could have organized themselves according to the Divine Law (al-Sharitah); hence no regulations and laws were revealed to them by God. They were taught only belief and those moral principles which follow from this belief after it penetrates the mind. Later, when an autonomous state came into existence in Medina, general laws were revealed and that system came into existence which satisfies the needs of a Muslim community, and the power of the state was behind its enforcement.

God de Allerhoogste wilde niet dat alle wetten en regelgeving tijdens de Mekkaanse periode werden geopenbaard, zodat moslims een kant-en-klaar systeem zouden hebben om toe te passen zodra zij Medina bereikten; dit past niet bij het karakter van deze religie. Islam is praktischer dan dit en beschikt over meer vooruitziendheid; het zoekt geen oplossingen voor hypothetische problemen. Het kijkt eerst naar de heersende omstandigheden, en als het een levensvatbare samenleving vindt die, naar haar vorm, omstandigheden of temperament, een moslimsamenleving is — een samenleving die zich heeft onderworpen aan de wet van God en moe is van wetten die uit andere bronnen voortvloeien — dan biedt deze religie inderdaad een methode voor de wetgeving van wetten volgens de behoeften van een dergelijke samenleving.

God Most High did not desire that all laws and regulations be revealed during the Meccan period so that Muslims would have a ready-made system to be applied as soon as they reached Medina; this is out of character for this religion. Islam is more practical than this and has more foresight; it does not find solution to hypothetical problems. It first looks at the prevailing conditions, and if it finds a viable society which, according to its form, conditions or temperament, is a Muslim society, which has submitted itself to the law of God and is weary of laws emanating from other sources, then indeed this religion provides a method for the legislation of laws according to the needs of such a society.

Mensen die van de islam eisen dat deze theorieën aanreikt, dat zij een volledige grondwet voor haar systeem biedt en dat zij wetten verstrekt, terwijl zij waarnemen dat er geen enkele samenleving op aarde is die door de mens gemaakte systemen heeft verworpen en ermee heeft ingestemd de sharia af te dwingen — naast het bezitten van de politieke macht voor een dergelijke handhaving — tonen aan dat zij onwetend zijn over het karakter van deze religie en de wijze waarop deze in het leven functioneert. Zij zijn ook onwetend over het doel waarvoor God Zijn religie heeft geopenbaard.

People who demand from Islam that it provide theories, and that it provide a completed constitution for its system, and that it provide laws, while they observe that there is not a single society on earth which has rejected man-made systems and agreed to enforce the Shari'ah, in addition to having political power for such enforcement, show that they are ignorant of the character of this religion and the way it operates in life. They are also ignorant of the purpose for which God revealed His religion.

Wat deze mensen willen, is dat de Islam haar karakter, haar methode en haar geschiedenis verandert en wordt gereduceerd tot het niveau van gewone menselijke theorieën en wetten. Ze willen een kortetermijnoplossing om hun onmiddellijke verlangens te bevredigen, die simpelweg een product zijn van de defeatistische mentaliteit in hun geesten in het aangezicht van waardeloze, door mensen gemaakte wetten. Ze willen dat de Islam een loutere verzameling van abstracties en theorieën wordt, waarvan de toepassing onderwerp is van niet-bestaande omstandigheden. Maar de koers die door God voor deze religie is voorgeschreven, is dezelfde als die voorheen was. Eerst dient het geloof in de harten gegrift te worden en over de gewetens te heersen – dat geloof dat eist dat mensen zich voor niemand buigen behalve voor God, of wetten afleiden uit een andere bron dan Hem. Wanneer een dergelijke groep mensen vervolgens gereed is en ook praktische controle over de samenleving verkrijgt, zullen diverse wetten worden vastgesteld volgens de praktische behoeften van die samenleving.

What these people want is that Islam change its character, its method and its history and be reduced to the level of ordinary human theories and laws. They want a short-cut solution to satisfy their immediate desires, which are simply a product of the defeatist mentality in their spirits in the face of valueless, man- made laws. They want Islam to become a mere collection of abstractions and theories, the subject of whose application is non-existent conditions. But the course prescribed by God for this religion is the same as it was earlier. First, belief ought to be imprinted on hearts and rule over consciences - that belief which demands that people should not bow before anyone except God or derive laws from any other source. Then, when such a group of people is ready and also gains practical control of society, various laws will be legislated according to the practical needs of that society.

Dit is wat God voor deze religie heeft bedoeld. Het kan niet anders zijn dan wat God beoogt, ongeacht wat mensen wensen.

This is what God has intended for this religion. It cannot be other than what God intends, no matter what people desire.

De oproepers tot de Islam moeten begrijpen dat wanneer zij mensen uitnodigen tot de herleving van de religie, zij hen moeten uitnodigen om de fundamentele overtuiging van de Islam te aanvaarden – zelfs als deze mensen zichzelf moslims noemen of als zij op hun geboorteaktes als moslims geregistreerd staan. De mensen dienen te weten dat Islam betekent dat men het geloofsovertuiging "La ilaha illa Allah" in de diepste zin aanvaardt, namelijk dit: dat elk aspect van het leven onder de soevereiniteit van God moet staan, en dat degenen die in opstand komen tegen de soevereiniteit van God en deze voor zichzelf opeisen, moeten worden tegengewerkt; dat dit geloof door hun harten en verstand moet worden aanvaard en moet worden toegepast in hun levenswijze en in hun handelingen.

The callers to Islam should understand that when they invite people toward the revival of religion, they should invite them to accept Islam's fundamental belief- even though these people call themselves Muslims or their birth certificates register them as Muslims. The people ought to know that Islam means to accept the creed "La ilaha illa Allah" in its deepest sense, which is this: that every aspect of life should be under the sovereignty of God, and those who rebel against God's sovereignty and usurp it for themselves should be opposed; that this belief should be accepted by their hearts and minds and should be applied in their ways of living and in their practices.

Wanneer de herleving van deze religie onder een volk begint, moet dit aspect daarvan de hoogste prioriteit hebben. De eerste islamitische oproep was hierop gebaseerd; dertien volledige jaren van de Mekkaanse periode van de Qur'an waren gewijd aan deze Boodschap. Pas wanneer een groep mensen deze religie in de ware zin van het woord aanneemt, kan zij worden beschouwd als een 'moslimgroep'. Alleen zo'n groep heeft het vermogen om het islamitische systeem een concrete vorm te geven in haar sociale leven, omdat een dergelijke groep ermee heeft ingestemd haar gehele leven op de islam te baseren en God in alle aspecten van het leven te gehoorzamen.

When the revival of this religion starts among a people, this aspect of it must have first priority. The first Islamic call was based on it; thirteen complete years of the Meccan period of the Qur'an were devoted to this Message. When a group of people enters this religion in the true sense, only then can it be considered a 'Muslim group.' Only such a group has the capability of giving a concrete form to the Islamic system in its social life, because such a group has agreed to base its entire life on Islam and to obey God in all aspects of life.

Zo wanneer een dergelijke samenleving daadwerkelijk ontstaat en de fundamentele leerstellingen van de Islam haar gids zijn, zal zij wetten en regelgeving formuleren voor de bestaande praktische behoeften volgens de algemene leerstellingen van de Islam. Dit is de juiste volgorde voor het tot stand brengen van een praktisch, realistisch en wijs Islamitisch systeem.

Thus, when such a society actually comes into being and the basic teachings of Islam are its guide, it will proceed to formulate laws and regulations for the existing practical needs according to the general teachings of Islam. This is the correct order for bringing about a practical, realistic and wise Islamic system.

Sommige oprechte mensen die het ware karakter van onze religie niet begrijpen, hebben haast. Zij hebben niet begrepen dat dit de weg is die is voorgeschreven door de Alwetende en Alwijze God. Zij zeggen dat als mensen de fundamenten van de Islam en de islamitische wetten worden geleerd, de weg om hen tot de Islam uit te nodigen gemakkelijk zal worden en mensen automatisch sympathie voor de Islam zullen krijgen.

Some sincere people who do not understand the real character of our religion are in a hurry. They have not understood that this is the way prescribed by the All-Knowing and All-Wise God. They say that if people are taught Islam's fundamentals and the Islamic laws, then the way for inviting them to Islam will become easy and people will automatically become sympathetic to Islam.

Dit is hun wensdenken, als gevolg van hun ongeduld. Dit is vergelijkbaar met het idee dat aan de Profeet ﷺ zelf gepresenteerd had kunnen worden — en dat we op eerdere pagina's hebben beschreven — namelijk dat als de Profeet ﷺ zijn oproep had begonnen met nationalisme, of een economische revolutie, of een hervormingsbeweging, zijn weg gemakkelijker zou zijn geworden.

This is their wishful thinking, due to their impatience. This is akin to the idea which could have been presented to the Prophet himself- peace be on him -and which we have described in earlier pages; that is, that if the Prophet-peace be on him - had started his call with nationalism, or economic revolution, or a reformist movement, his way would have become easier.

Het is essentieel dat harten uitsluitend aan God alleen toegewijd zijn, Zijn wet accepteren met volledige onderwerping en alle andere wetten verwerpen – vanaf het allereerste begin, zelfs voordat de details aan hen worden getoond om hen aan te trekken.

It is essential that hearts be exclusively devoted to God alone, accepting His law with full submission and rejecting all other laws - from the very beginning, even before the details are shown to attract them.

De liefde voor de goddelijke wet al-Shari'ah zou een gevolg moeten zijn van pure overgave aan God en van vrijheid van slavernij aan wie dan ook, en niet omdat deze superieur is aan andere systemen in dergelijke of andere details.

The love of the Divine Law al-Shari'ah should be a consequence of pure submission to God and of freedom from servitude to anyone else, and not because it is superior to other systems in such and such details.

Geen twijfel mogelijk dat de sharia het beste is, aangezien deze van God komt; de wetten van Zijn schepselen kunnen nauwelijks worden vergeleken met de wetten die door de Schepper zijn gegeven. Maar dit punt is niet de basis van de islamitische oproep. De basis van de boodschap is dat men de sharia zonder enige vraag moet accepteren en alle andere wetten in welke vorm of vorm dan ook moet verwerpen. Dit is Islam. Er is geen andere betekenis van Islam. Degene die wordt aangetrokken door deze fundamentele Islam, heeft dit probleem al opgelost; hij zal geen enkele overtuiging nodig hebben door de schoonheid en superioriteit ervan te tonen. Dit is een van de realiteiten van het geloof.

No doubt the Shari'ah is best since it comes from God; the laws of His creatures can hardly be compared to the laws given by the Creator. But this point is not the basis of the Islamic call. The basis of the message is that one should accept the Shari'ah without any question and reject all other laws in any shape or form. This is Islam. There is no other meaning of Islam. One who is attracted to this basic Islam has already resolved this problem; he will not require any persuasion through showing its beauty and superiority. This is one of the realities of the faith.

Vervolgens zouden we moeten bespreken hoe de Qur'an het probleem van geloof en overtuiging oploste tijdens de dertien jaren van het leven in Mekka. De Qur'an presenteerde dit niet in de vorm van een theorie of een theologie, noch presenteerde het dit in de stijl die gebruikelijk is in onze scholastieke geschriften over het onderwerp van de Eenheid van God.

Next, we ought to discuss how the Qur'an solved the problem of belief and faith during the thirteen years of Meccan life. The Qur'an did not present this in the form of a theory or a theology, nor did it present it in the style which is common to our scholastic writings on the subject of the Oneness of God.

Geen van dit; de Qur'an spreekt altijd de menselijke natuur aan en vestigt onze aandacht op de tekenen van God die in de ziel van de mens zelf liggen en die overal om hem heen zijn. Het bevrijdt de menselijke natuur van bijgeloof, polijst de aangeboren intelligentie van de mens tot het uiterste, opent vensters naar de wereld en zorgt ervoor dat de mens de ingewikkelde processen van de natuur van God waardeert.

None of this; The Qur'an always appeals to human nature and draws our attention to the signs of God which are within man's soul itself and are all around him. It liberates human nature from superstitions, polishes man's native intelligence to the utmost degree, and opens up windows to the world and makes man appreciate the intricate processes of God's nature.

Dit is een algemeen aspect. Een specifiek aspect is dat de Qur'an, op basis van dit geloof, een strijd in het werkelijke leven begon tegen valse ideeën en tradities waaronder de menselijke natuur hulpeloos was geworden. Om deze bijzondere omstandigheden het hoofd te bieden, zou het niet wenselijk zijn geweest om de Islam in de vorm van een theorie te presenteren. Het nam de vorm aan van een directe confrontatie, met de vastberadenheid om de gordijnen die over de harten en geesten van de mensen waren gevallen weg te scheuren en al die muren die tussen de mens en de waarheid stonden, in stukken te breken. In diezelfde zin was intellectuele argumentatie, gebaseerd op verbale logica die het kenmerk was van de scholastieke theologie van latere tijden, geen passende stijl hiervoor. De Qur'an vocht tegen de gehele menselijke omgeving zoals die bestond. Het richtte zich tot de gehele mensheid die verdronken was in de enorme oceaan van corruptie. De stijl van de theologie zou nutteloos zijn geweest, omdat hoewel het islamitische geloof een geloof is, het belangrijkste programma ervan in de praktische levenssfeer ligt; het blijft niet beperkt tot theoretische discussies en de speculaties van de theologie.

This is a general aspect. A particular aspect is that the Qur'an, on the basis of this belief, started a struggle in actual life against false ideas and traditions under which human nature had become helpless. To confront these special circumstances, it would not have been desirable to present Islam in the form of a theory. It took the form of a direct confrontation, with a determination to rend the curtains which had fallen on the hearts and minds of people and to break into pieces all those walls which were standing between man and the truth. Similarly, intellectual argumentation, based on verbal logic which was the hallmark of the scholastic theology of later times, was not a proper style for it. The Qur'an was struggling against the entire human environment as it existed. It was addressing itself to the whole of humanity which was drowned under the vast ocean of corruption. The style of theology would have been useless for it because, although Islamic belief is a belief, its main program is in the practical sphere of life; it does not remain circumscribed in theoretical discussions and the speculations of theology.

De Qur'an bouwt enerzijds het geloof in de harten van de moslimgemeenschap op en valt anderzijds de omringende tijd van onwetendheid (Jahiliyyah) aan via deze gemeenschap, terwijl zij streeft naar het verwijderen van alle invloeden van de Jahiliyyah die te vinden zijn in de ideeën, praktijken en moraal van de moslimgemeenschap. De constructie van het islamitische geloof vond plaats onder deze stormachtige omstandigheden, en niet in de vorm van een theologie, theorie of scholastisch argument. Het was eerder een actieve, organische en vitale beweging, waarvan de moslimgemeenschap de concrete vertegenwoordiging was. De groei van de moslimgemeenschap, inclusief haar ideeën, moraal, opvoeding en training, was te danken aan haar geloof. De evolutie van deze beweging was volledig de praktische manifestatie van de evolutie van haar overtuigingen, en dit is de ware methode van de Islam die haar natuur en haar geest weerspiegelt.

The Qur'an on the one hand constructs faith in the hearts of the Muslim community and on the other attacks the surrounding Jahiliyyah through this community, while struggling to remove all the jahili influences which are found in the ideas, practices and morals of the Muslim community. The construction of Islamic belief occurred under these stormy conditions, and not in the form of a theology or theory or scholastic argument. It was rather as an active, organic and vital movement, the concrete representation of which was the Muslim community. The growth of the Muslim community, including its ideas, morals, education and training, was due to its belief. The evolution of this movement was wholly the practical manifestation of the evolution of its beliefs, and this is the true method of Islam which reflects its nature and its spirit.

De dragers van de Islamitische boodschap moeten deze dynamische methode van de Islam, die wij hierboven hebben beschreven, in gedachten houden. Zij dienen te weten dat de fase van de opbouw van het geloof, die zich gedurende de lange periode van het Mekkaanse leven op deze wijze verspreidde, niet gescheiden was van de fase van praktische organisatie, waaruit een Islamitische gemeenschap ontstond. Het was geen fase van het onderwijzen en leren van 'de theorie'! Het was één enkele fase waarin tegelijkertijd de zaad van het geloof werd geplant en een gemeenschap werd georganiseerd, wat een praktische structuur gaf aan de Islamitische leerstellingen. Daarom zou in de toekomst, wanneer er pogingen zijn tot de herleving van de Islam, deze allesomvattende methode moeten worden toegepast.

The bearers of the Islamic message should keep in mind this dynamic method of Islam which we have described above. They ought to know that the stage of the construction of belief, which spread over the long period of Meccan life in this fashion, was not separate from the stage of practical organization, under which an Islamic community came into existence. It was not a stage of teaching and learning 'the theory'! It was a single stage in which, at the same time, the seed of faith was implanted and a community was organized, giving a practical structure to the Islamic teachings. Hence in the future, whenever there are attempts at the revival of Islam, this comprehensive method should be adopted.

Zo dient de fase van het opbouwen van het geloof langdurig en geleidelijk te zijn. Elke stap moet met standvastigheid worden gezet. Deze fase zou niet besteed moeten worden aan het onderwijzen van de theorie van de overtuigingen, maar aan het vertalen van het geloof naar een levende realiteit. Allereerst moet het in de harten van de mensen worden geplant; het moet zich materialiseren in een dynamisch sociaal systeem waarvan de interne en externe groei de evolutie van het geloof weerspiegelt. Het behoort een dynamische beweging te zijn die de tijd van onwetendheid (Jahiliyyah) zowel in theorie als in praktijk uitdaagt, zodat het een levend geloof wordt dat groeit terwijl het strijdt tegen de omringende krachten.

Thus the stage of constructing the faith should be long, and it should be gradual. Every step should be taken with firmness. This stage should not be spent in teaching the theory of beliefs but in translating the belief into a living reality. First it should be implanted in the hearts of men; it should materialize in a dynamic social system whose internal and external growth reflects the evolution of the belief. It ought to be a dynamic movement which challenges Jahiliyyah both in theory and in practice, so that it becomes a living faith which grows while struggling against the surrounding forces.

Het is een fout, en wat een fout! — om te denken dat de Islam kan evolueren in de vorm van een abstracte theorie, beperkt tot intellectueel leren en culturele kennis. Pas op voor dit gevaar, pas op! De Qur'an kwam niet in één keer neer, maar deed er dertien jaar over om de structuur van het geloof op te bouwen en te versterken. Had God gewild, dan had Hij de gehele Qur'an in één keer geopenbaard en de Metgezellen daarna dertien jaar lang het leren ervan gelaten, zodat de Gelovigen de 'Islamitische theorie' zouden beheersen. Maar God de Allerhoogste koos niet voor deze methode; Hij wilde iets anders. Hij wilde tegelijkertijd de fundamenten leggen voor een gemeenschap, een beweging en een geloof. Hij wilde dat de gemeenschap en de beweging op geloof zouden worden gebouwd, terwijl met de dynamische vooruitgang van de gemeenschap het geloof ook groeide.

It is an error and what an error! - to think that Islam can evolve in the form of an abstract theory limited to intellectual learning and cultural knowledge. Beware of this danger, beware! The Qur'an did not come down at once but took thirteen years to construct and strengthen the structure of faith. Had God wanted, He would have revealed the entire Qur'an at once and then left the Companions to learn it for a period of approximately thirteen years so that the Believers would master the 'Islamic theory' But God Most High did not choose this method; He wanted something else. He wanted to lay the foundations of a community, a movement and a belief simultaneously. He wanted the community and the movement to be founded on belief, while with the dynamic progress of the community the faith also grew.

Hij wilde dat het geloof zou groeien met de vooruitgang van de gemeenschap, terwijl het praktische leven van de gemeenschap tegelijkertijd een spiegel van het geloof was. God de Allerhoogste wist dat mensen en samenlevingen niet van de ene op de andere dag worden opgebouwd, maar dat het evenveel tijd kost om een geloof te construeren en te ontwikkelen als het kost om een gemeenschap te organiseren, zodat terwijl het geloof wordt voltooid, gelijktijdig ook een sterke gemeenschap ontstaat die de ware weergave en praktische interpretatie van het geloof is.

He wanted faith to grow with the progress of the community, while the practical life of the community was at the same time a mirror of the faith. God Most High knew that men and societies are not founded overnight, but that it takes as much time to construct and develop a faith as it takes to organize a community, so that as the faith is completed, simultaneously a strong community also comes into existence which is the true representation and practical interpretation of the faith.

Dit is het karakter van onze religie, en de Mekkaanse periode van de Qur'an getuigt hiervan. Wij zouden ons bewust moeten zijn van dit karakter en mogen niet proberen dit te veranderen door ongeduldig te zijn of onder de invloed te raken van een defeatistische mentaliteit in de aanwezigheid van waardeloze, door mensen gemaakte theorieën. Door deze bijzondere kwaliteit van de Islam is de eerste moslimgemeenschap ontstaan, en in de toekomst, wanneer er ook een moslimgemeenschap in de wereld gecreëerd zal worden, kan dit alleen door deze methode en in relatie tot dit karakter gebeuren.

This is the character of our religion, and the Meccan period of the Qur'an testifies to it. We should be aware of this character and should not try to change it by being impatient or falling under the influence of a defeatist mentality in the presence of valueless, man-made theories. Through this particular quality of Islam, the first Muslim community came into existence, and in the future, whenever a Muslim community is to be created in the world, it can be created only by this method and in relation to this character.

We moeten ons ervan bewust zijn dat elke poging om het levende geloof van de Islam — dat bedoeld is om door de aderen en slagaders van een vitale samenleving te dringen en een concrete, georganiseerde beweging te zijn — te veranderen in louter theoretische leerstellingen en academische discussies, een poging is om de superioriteit van de 'Islamitische theorie' aan te tonen boven de waardeloze en nutteloze theorieën die door de mens zijn geformuleerd, en dat dit niet alleen onjuist maar ook gevaarlijk is.

We should be aware that any attempt to change the living faith of Islam, which is intended to penetrate into the veins And arteries of a vital society and to be a concrete organized movement, into purely theoretical teachings and academic discussions, is an attempt to show the superiority of the 'Islamic theory' over the valueless and useless theories formulated by man, and is not only erroneous but also dangerous.

De vereiste van het islamitische geloof is dat het vorm krijgt in levende zielen, in een actieve organisatie en in een levensvatbare gemeenschap. Het zou de vorm moeten aannemen van een beweging die strijdt tegen de jahili-omgeving, terwijl het tegelijkertijd probeert de invloeden van de jahili-samenleving bij zijn volgelingen te verwijderen, omdat zij mensen van de tijd van onwetendheid (Jahiliyyah) waren voordat het geloof hun zielen binnentrad, en de invloed van de tijd van onwetendheid (Jahiliyyah) in hun harten en geesten evenals in hun levens aanwezig kan zijn gebleven. Het islamitische geloof heeft een veel breder actiebereik dan louter academische discussies, aangezien het zich niet alleen richt tot harten en geesten, maar ook praktijken en moraal omvat.

The requirement of Islamic belief is that it take shape in living souls, in an active organization, and in a viable community. It should take the form of a movement struggling against the jahili environment while also trying to remove the influences of jahili society in its followers, because they were people of Jahiliyyah before the faith entered their souls, and he influence of Jahiliyyah might have remained in their hearts and minds as well as in their lives. Islamic belief has a much wider range of action than simply academic discussions, as it not only addresses itself to hearts and minds but also includes practices and morals.

De goddelijke eigenschappen, het universum, het leven, de mens; zij zijn allen opgenomen in het islamitische concept, dat niet alleen zeer omvattend en perfect is, maar ook realistisch en constructief. De islam verafschuwt vanwege haar aard het gereduceerd worden tot loutere gedachte — aangezien dit tegen haar natuur en ook tegen haar ultieme doel ingaat — en zij wenst zich te manifesteren in gepersonifieerde vorm in menselijke wezens, in een levende organisatie en in een praktische beweging. Haar methode is om te groeien door de tussenkomst van levende personen en door een dynamische beweging en een actieve organisatie, op een zodanige wijze dat haar theorie tot bloei komt tegelijkertijd met haar praktische toepassingen. Zij blijft nooit een abstracte theorie, maar ontwikkelt zich zij aan zij met de praktijk.

The Divine attributes, the universe, life, man, are all included in the Islamic concept, which is not only very comprehensive and perfect but also realistic and constructive. Islam, because of its very nature, abhors being reduced to pure thought-this being against its nature and also against its ultimate aim-and loves to appear personified in human beings, in a living organization and in a practical movement. Its method is to grow through the agency of living persons and through a dynamic movement and an active organization in such a way that its theory comes to fruition at the same time as its practical applications. It never remains an abstract theory but develops side-by-side with practice.

Wat betreft het idee dat we eerst de Islam als theorie moeten perfectioneren, om deze later in de wereld van de daad te brengen, dit is een dwaling en is gevaarlijk, aangezien het ingaat tegen de aard van de Islam, haar doel en haar structurele elementen.

As for the idea that we should first perfect Islam as a theory, bringing it about later in the world of action, this is an error and is dangerous, being against the nature of Islam, its purpose and its structural elements.

God de Allerhoogste zegt:

God Most High Says:

"Wij hebben deze Qur'an in delen neergezonden, opdat u hem op afzonderlijke tijden aan de mensen kunt voordragen, en Wij hebben hem geleidelijk neergezonden" (17:106)

"We have revealed this Qur'an little by little so that you may recite it to people at intervals, and We have revealed it gradually" (17:106)

Geleidelijkheid en onderwijs in intervallen is gewenst, zodat er een 'levende gemeenschap' kan ontstaan die gebaseerd is op haar overtuigingen, en niet louter een 'theorie'. De boodschappers van de Islam zouden volledig moeten begrijpen dat dit een Goddelijke religie is en dat de methode ervan, die in harmonie is met haar natuur, eveneens gebaseerd is op Goddelijke leiding. Het is niet mogelijk om deze religie te vestigen zonder haar specifieke methode te volgen.

Gradualness and teaching at intervals is desired, so that a 'living community' based on its beliefs may come into existence, and not merely a 'theory.' The message-bearers of Islam should fully understand that this is a Divine religion and that its method, which is harmonious with its nature, is also based on Divine guidance. It is not possible to establish this religion without following its particular method.

Men moet ook begrijpen dat deze religie is gekomen om niet alleen de overtuigingen en praktijken van mensen te veranderen, maar ook de methode waarmee deze veranderingen in overtuigingen en praktijken worden doorgevoerd. Deze religie construeert overtuigingen in combinatie met het vormen van een gemeenschap; zij ontwikkelt ook haar denksysteem terwijl zij haar energie besteedt aan het handhaven van haar praktische aspecten. Zo vereist de vestiging van haar specifieke denksysteem, haar specifieke overtuigingen en haar specifieke levenswijze geen verschillende methoden, maar wordt dit gelijktijdig vervuld.

One should also understand that this religion has come to change not only the beliefs and practices of people but also the method of bringing about these changes in beliefs and practices. This religion constructs beliefs together with forming a community; it also develops its system of thought while it spends its energy in enforcing its practical aspects. Thus the establishment of its particular system of thought, its particular beliefs and its particular way of living does not require different methods but is fulfilled simultaneously.

Uit de bovenstaande uitleg weten we dat deze religie een specifieke methode van handelen heeft. Nu dienen wij te weten dat deze methode eeuwig is. Het is niet gerelateerd aan een bepaalde fase of aan speciale omstandigheden en een omgeving die uniek waren voor de eerste moslimgemeenschap. Voorwaar, deze religie kan op geen enkel moment worden gevestigd, behalve via deze methode.

From the above explanation we know that this religion has a particular method of action. Now we ought to know that this method is eternal. It is not related to any particular stage or to any special conditions and environment peculiar to the first Muslim community. Indeed, this religion cannot be established-at any time-except through this method.

De functie van de Islam is om de overtuigingen en daden van mensen te veranderen, evenals hun levensvisie en manier van denken. De methode ervan is door God bepaald en is geheel verschillend van alle waardeloze methoden van kortzichtige mensen.

Islam's function is to change people's beliefs and actions as well as their outlook and way of thinking. Its method is Divinely-ordained and is entirely different from all the valueless methods of short-sighted human beings.

We kunnen de goddelijke leiding niet ontvangen of er naar leven, tenzij we de door God verordende methode aannemen, de methode die God heeft bedoeld voor het hervormen van het menselijk denken en handelen.

We cannot receive the Divine guidance or live according to it unless we adopt the Divinely-ordained method, the method which God intended for reforming human thought and practice.

Wanneer we proberen de Islam tot een 'theorie' te maken die bestudeerd moet worden, verwijderen we de Goddelijke methode en de Goddelijke visie uit het karakter ervan, en reduceren we het tot het niveau van een door de mens gemaakt denksysteem, alsof de Goddelijke methode minderwaardig is aan de methoden van de mens, en alsof we het systeem van denken en handelen dat door God is verordend, willen verheffen tot het niveau van de systemen van Zijn schepselen! Dit standpunt is uiterst gevaarlijk, en dit defeatisme is verwoestend.

When we try to make Islam into a 'theory' to be studied, We remove the Divine method and Divine outlook from its character, and we reduce it to the level of a man-made system bf thought, as if the Divine method were inferior to man's methods, and as if we wanted to elevate the system of thought and action ordained by God to the level of the systems of His creatures! This point of view is extremely dangerous, and this defeatism is ruinous.

De functie van dit goddelijke systeem dat aan ons is gegeven — wij, die de oproepers tot de Islam zijn — is het bieden van een bepaalde manier van denken, gezuiverd van al die jahili-stijlen en denkwijzen die momenteel in de wereld gangbaar zijn en die onze cultuur hebben vergiftigd door ons ons eigen verstand te beroven. Als wij proberen deze religie te veranderen op een manier die vreemd is aan haar natuur en die is geleend van de wegen van de heersende tijd van onwetendheid (Jahiliyyah), zullen wij haar beroven van de functie die zij is gekomen vervullen voor de mensheid. Wij zullen onszelf beroven van de kans om van de juk van de jahili-wijzen die in onze tijd gangbaar zijn, die onze geest domineren, af te komen.

The function of this Divine system which is given to us-we, who are the callers to Islam - is to provide a certain style of thinking, purified from all those jahili styles and ways of thinking which are current in the world and which have poisoned our culture by depriving us of our own mind. If we try to change this religion in a way which is alien to its nature and which is borrowed from the ways of the predominant Jahiliyyah, we will deprive it of the function it has come to perform for humanity. We will deprive ourselves of the opportunity of getting rid of the yoke of the jahili ways current in our time, which dominate our minds.

Dit aspect van de situatie is vol gevaar, en het resulterende verlies zal rampzalig zijn.

This aspect of the situation is full of danger, and the resulting loss will be disastrous.

De denkwijzen en handelingen voor de stichting van het islamitische systeem zijn niet minder belangrijk of minder noodzakelijk dan dit islamitische geloof en deze levenswijze, noch zijn zij van elkaar gescheiden. Hoewel het ons zeer aantrekkelijk kan lijken om de schoonheden van de islamitische overtuigingen en het systeem te blijven uiteenzetten, mogen we dit feit niet vergeten: dat de islam nooit een praktische levenswijze of een dynamische beweging kan worden via deze middelen. We moeten ook beseffen dat deze wijze van het presenteren van de islam niemand ten goede komt, behalve degenen die werken voor de islamitische beweging, en zelfs deze groep kan er slechts van profiteren in die mate die overeenkomt met haar ontwikkelingsstadium.

The ways of thought and action for the founding of the Islamic system are not less important or less necessary than this Islamic belief and way of life, nor are they separate from each other. Although it may seem very attractive to us to keep expounding on the beauties of the Islamic beliefs and system, we should not forget this fact: that Islam can never become a practical way of life or a dynamic movement through these means. We should also realize that this way of presenting Islam does not benefit anyone except those who are working for the Islamic movement, and even this group can benefit from it only to such an extent as corresponds with its stage of development.

Ik herhaal daarom dat het islamitische geloof onmiddellijk moet materialiseren in een praktische beweging, en vanaf het moment dat deze ontstaat, de beweging een werkelijke vertegenwoordiging en een nauwkeurige spiegel van haar geloof moet worden.

I therefore repeat that Islamic belief should at once materialize into a practical movement, and from the very instant this comes into being, the movement should become a real representation and an accurate mirror of its belief.

Ik zal ook herhalen dat dit de methode is die natuurlijk is voor de goddelijk geopenbaarde religie van de Islam, en dat deze methode de meest superieure en blijvende is en uiterst effectief. Het is dichter bij de menselijke natuur dat al die methoden die de Islam aan mensen presenteren in de vorm van een complete en vaste theorie, voordat deze mensen een praktische beweging zijn gestart en voordat dit een levende realiteit in hun harten is geworden, stap voor stap groeiend door deze theorie in de praktijk te vertalen.

I will also repeat that this is the method which is natural to the Divinely revealed religion of Islam, and that this method is the most superior and lasting and is extremely effective. It is closer to human nature that all those methods which present Islam to people in the form of a complete and fixed theory, before these people have engaged in a practical movement and before this has become a living reality in their hearts, growing step by step in translating this theory into actuality.

Als dit de juiste methode is voor de fundamenten van het islamitische geloof, dan is het nog correcter met betrekking tot de bijzonderheden van de organisatorische structuur en de juridische details ervan.

If this is the correct method for the fundamentals of Islamic belief, it is even more correct with respect to the particulars of the organizational structure and its legal details.

De tijd van onwetendheid (Jahiliyyah) die ons omringt, en die zwaar drukt op de geest van sommige oprechte werkers voor de Islam die ongeduldig worden en alle stadia van het Islamitische systeem zeer snel tot stand willen zien komen, heeft inderdaad een zeer delicate vraag opgeworpen. Het vraagt hen: Wat zijn de details van het systeem waartoe u oproept? Hoeveel onderzoek heeft u gedaan? Hoeveel artikelen heeft u voorbereid en over hoeveel onderwerpen heeft u geschreven? Heeft u de islamitische jurisprudentie (Fiqh) ervan gebaseerd op nieuwe principes? — alsof er niets ontbreekt voor de handhaving van de Islamitische Wet, behalve onderzoek in de islamitische jurisprudentie (Fiqh) en de details ervan; alsof iedereen het eens is over de soevereiniteit van God en bereid is zich te onderwerpen aan Zijn wetten; alsof de enige resterende factor het niet-bestaan is van zelfstandige rechtsgeleerden (Mujtahidin) [die Moslims wier kennis van de Islamitische rechtsbronnen zo diep is dat zij met geldigheid een onafhankelijk oordeel kunnen vellen in zaken die betrekking hebben op juridische details], die een gemoderniseerde versie van de islamitische jurisprudentie zouden leveren. Dit is een vulgaire grap met de Islam, en iedereen die enige respect heeft voor deze religie, zou zichzelf hierboven moeten verheffen.

The Jahiliyyah which has surrounded us, and which weighs heavily on the minds of some sincere workers for Islam who become impatient and want to see all the stages of the Islamic system come into existence very rapidly, has raised a very delicate question indeed. It asks them: What are the details of the system to which you are calling? How much research have you done? How many articles have you prepared and how many subjects have you written about? Have you constituted its jurisprudence on new principles?-as if nothing were lacking for the enforcement of the Islamic Law except research in jurisprudence (Fiqh) and its details, as if everyone had agreed upon the sovereignty of God and were willing to submit to His laws, as if the only factor remaining were the non-existence of Mujtahidin [ Those Muslims whose knowledge of Islamic sources of law is so deep that they can with validity exercise independent judgment in matters pertaining to legal details.] who would supply a modernised version of Islamic jurisprudence. This is a vulgar joke on Islam, and every person who has any respect for this religion should raise himself above it.

Door deze tactieken wil de tijd van onwetendheid (Jahiliyyah) een excuus vinden om het goddelijke systeem te verwerpen en de slavernij van de ene mens over de andere voort te zetten. Het wenst de kracht van de moslims af te leiden van het werk van het vestigen van de door God verordende levenswijze, opdat zij niet voorbij de fase van geloof naar de fase van een dynamische beweging gaan. Het wil de aard van deze methode zelf vervormen – de methode waarin het islamitische geloof rijpt door de strijd van zijn beweging, waarin de details van het islamitische systeem zich ontwikkelen door praktische inspanning, en waarin wetten worden verspreid om praktische problemen en feitelijke moeilijkheden op te lossen.

By these tactics, Jahiliyyah wants to find an excuse to reject the Divine system and to perpetuate the slavery of one man over another. It desires to turn away the power of Muslims from the work of establishing the Divinely-ordained way of life in order that they may not go beyond the stage of belief to the stage of a dynamic movement. It wants to distort the very nature of this method - the method in which Islamic belief matures through the struggle of its movement, in which the details of the Islamic system develop through practical striving, and in which laws are disseminated to solve practical problems and actual difficulties.

Het is de plicht van moslims om deze tactieken bloot te leggen en ze tot stof te reduceren, en om dit belachelijke voorstel voor de "reconstructie van de islamitische wetgeving" te verwerpen voor een samenleving die noch bereid is zich te onderwerpen aan de wet van God, noch enige vermoeidheid uitdrukt over wetten die voortkomen uit bronnen buiten God om. Dergelijk gepraat is een manier om de aandacht af te leiden van echt en serieus werk, en is een methode waardoor de werkers voor de islam ertoe gebracht kunnen worden hun tijd te verspillen aan het bouwen van kastelen in de lucht. Het is dus hun plicht om deze verraderlijke tactieken bloot te leggen.

It is the duty of Muslims to expose these tactics and reduce them to dust, to reject this ridiculous proposal of the "reconstruction of Islamic law' for a society which is neither willing to submit to the law of God nor expresses any weariness with laws emanating from sources other than God. Such talk is a way of diverting attention from real and earnest work, and is a method through which the workers for Islam can be made to waste their time in building castles in the air. Thus it is their duty to expose these treacherous tactics.

Het is hun plicht om de methode van de islamitische beweging te adopteren, die in harmonie is met deze religie. Deze methode is de bron van kracht voor deze religie, evenals een bron van kracht voor hen.

It is their duty to adopt the method of the Islamic movement which is harmonious with this religion. This method is the source of power for this religion, as well as a source of power for them.

Islam en de methode van de revitalisering van de Islam zijn beide even belangrijk; er is geen verschil tussen hen.

Islam and the method of revival of Islam are both equally important; there is no difference between them.

Elke andere methode, hoe aantrekkelijk deze ook mag zijn, kan de vestiging van de Islam niet bewerkstelligen. Andere methoden kunnen werken voor de vestiging van door de mens gemaakte systemen, maar zijn niet in staat om ons systeem te vestigen. Het is daarom even noodzakelijk om deze specifieke methode te volgen voor de vestiging van de Islam, als het noodzakelijk is om de levenswijze te gehoorzamen die zij schetst en te geloven in haar geloofsgeregelde.

Any other method, however attractive it may be, cannot bring about the establishment of Islam. Other methods can work for the establishment of man-made systems, but are incapable of establishing our system. Thus it is as necessary to follow this particular method for the establishment of Islam as it is to obey the way of life it outlines and to believe in its articles of faith.

"Voorwaar, deze Qur'an leidt naar de weg die recht is." (17:9)

"Indeed, this Qur'an leads to a way which is straight." (17:9)