De schepping van het universum wordt door astrofysici verklaard als een breed geaccepteerd fenomeen, dat populair bekendstaat als ‘The Big Bang’. Het wordt ondersteund door observationele en experimentele gegevens die door astronomen en astrofysici gedurende decennia zijn verzameld.

The creation of the universe is explained by astrophysicists as a widely accepted phenomenon, popularly known as ‘The Big Bang’. It is supported by observational and experimental data gathered by astronomers and astrophysicists for decades.

Volgens ‘The Big Bang’ was het hele universum aanvankelijk één grote massa (Primary Nebula). Daarna vond er een ‘Big Bang’ plaats (Secondary Separation), wat resulteerde in de vorming van sterrenstelsels. Deze verdeelden zich vervolgens om sterren, planeten, de zon, de maan, enzovoort te vormen. Het ontstaan van het universum was uniek en de waarschijnlijkheid dat dit door ‘toeval’ zou gebeuren is nihil.

According to ‘The Big Bang’, the whole universe was initially one big mass (Primary Nebula). Then there was a ‘Big Bang’ (Secondary Separation) which resulted in the formation of Galaxies. These then divided to form stars, planets, the sun, the moon, etc. The origin of the universe was unique and the probability of it happening by ‘chance’ is nil.

De Qur'an bevat het volgende vers met betrekking tot het ontstaan van het universum:

The Qur’an contains the following verse regarding the origin of the universe:

“Zien de ongelovigen niet dat de hemelen en de aarde samen één geheel waren, voordat Wij hen van elkaar scheidden?” [Al-Qu’ran 21:30] De treffende gelijkenis tussen het Qur’anische vers en ‘The Big Bang’ is onontkoombaar! Hoe kon een boek, dat voor het eerst verscheen in de woestijnen van Arabia 1400

“Do not the Unbelievers see that the heavens and the earth were joined together (as one unit of Creation), before We clove them asunder?” [Al-Qu’ran 21:30] The striking similarity between the Qur’anic verse and ‘The Big Bang’ is inescapable! How could a book, which first appeared in the deserts of Arabia 1400

bevatte dit jaren geleden deze diepgaande wetenschappelijke waarheid?

years ago, contain this profound scientific truth?

Wetenschappers zijn het erover eens dat voordat de sterrenstelsels in het universum werden gevormd, hemellichamen aanvankelijk in de vorm van gasvormige materie verkeerden. Kortom, er waren enorme hoeveelheden gasvormige materie of wolken aanwezig vóór de vorming van de sterrenstelsels. Om de oorspronkelijke hemelmaterie te beschrijven, is het woord ‘rook’ geschikter dan gas. Het volgende Qur'anische vers verwijst naar deze staat van het universum met het woord dukhaan, wat rook betekent.

Scientists agree that before the galaxies in the universe were formed, celestial matter was initially in the form of gaseous matter. In short, huge gaseous matter or clouds were present before the formation of the galaxies. To describe initial celestial matter, the word ‘smoke’ is more appropriate than gas. The following Qur’anic verse refers to this state of the universe by the word dukhaan which means smoke.

“Bovendien omvatte Hij in Zijn ontwerp de hemel, en die was (als) rook:

“Moreover, He Comprehended in His design the sky, and it had been (as) smoke:

Hij zei tegen het en tegen de aarde:

He said to it and to the earth:

‘Kom samen, of het nu vrijwillig of onvrijwillig is.’ Zij zeiden: ‘Wij komen (samen), in vrijwillige gehoorzaamheid.’ [Al-Qur’an 41:11] Opnieuw is dit feit een gevolg van de ‘Big Bang’ en was het aan niemand bekend vóór het profentschap van Muhammad ﷺ. Wat had dan de bron van deze kennis kunnen zijn?

‘Come ye together, willingly or unwillingly.’ They said: ‘We do come (together), in willing obedience.’” [Al-Qur’an 41:11] Again, this fact is a corollary to the ‘Big Bang’ and was not known to anyone before the prophetehood of Muhammad (Peace be upon him)1. What then, could have been the source of this knowledge?

In vroege tijden geloofden mensen dat de aarde plat was. Eeuwenlang durfden mannen niet te ver weg te reizen, uit angst om van de rand af te vallen! Sir Francis Drake was de eerste persoon die bewees dat de aarde bolvormig is, toen hij er in 1597 omheen voer.

In early times, people believed that the earth was flat. For centuries, men were afraid to venture out too far, for fear of falling off the edge! Sir Francis Drake was the first person who proved that the earth is spherical when he sailed around it in 1597.

Overweeg het volgende Qur'anische vers met betrekking tot de afwisseling van dag en nacht:

Consider the following Qur’anic verse regarding the alternation of day and night:

“Zie je niet dat Allah de nacht in de dag laat versmelten en de dag in de nacht laat versmelten?” [Al-Qur’an 31:29] Versmelten betekent hier dat de nacht langzaam en geleidelijk verandert in de dag en vice versa. Dit fenomeen kan alleen plaatsvinden als de aarde bolvormig is. Als de aarde plat zou zijn, zou er een plotselinge verandering van nacht naar dag en van dag naar nacht zijn geweest.

“Seest thou not that Allah merges Night into Day and He merges Day into Night?” [Al-Qur’an 31:29] Merging here means that the night slowly and gradually changes to day and vice versa. This phenomenon can only take place if the earth is spherical. If the earth was flat, there would have been a sudden change from night to day and from day to night.

Het volgende vers verwijst ook naar de bolvormige vorm van de aarde:

The following verse also alludes to the spherical shape of the earth:

“Hij heeft de hemelen en de aarde geschapen in ware (verhoudingen):

“He created the heavens and the earth in true (proportions):

“Hij laat de nacht de dag overlappen en de dag de nacht overlappen.” [Al-Qur’an 39:5] Het Arabische woord dat hier wordt gebruikt is Kawwara, wat ‘overlappen’ of ‘wikkelen’ betekent – zoals een tulband om het hoofd wordt gewikkeld. Het overlappen of wikkelen van de dag en de nacht kan alleen plaatsvinden als de aarde bolvormig is.

He makes the Night overlap the Day, and the Day overlap the Night.” [Al-Qur’an 39:5] The Arabic word used here is Kawwara meaning ‘to overlap’ or ‘to coil’– the way a turban is wound around the head. The overlapping or coiling of the day and night can only take place if the earth is spherical.

Eerdere beschavingen geloofden dat de maan haar eigen licht uitstraalt. De wetenschap vertelt ons nu dat het licht van de maan gereflecteerd licht is. Dit feit werd echter 1.400 jaar geleden al vermeld in de Qur'an in het volgende vers:

It was believed by earlier civilizations that the moon emanates its own light. Science now tells us that the light of the moon is reflected light. However this fact was mentioned in the Qur’an 1,400 years ago in the following verse:

“Gezegend is Hij Die sterrenbeelden in de hemel heeft gemaakt, en daarin een lamp en een verlichtende maan heeft geplaatst.” [Al-Qur’an 25:61] Het Arabische woord voor de zon in de Qur’an is shams.

“Blessed is He Who made Constellations in the skies, and placed therein a Lamp and a Moon giving light.” [Al-Qur’an 25:61] The Arabic word for the sun in the Qur’an, is shams.

Het wordt ook aangeduid als siraaj, wat 'fakkel' betekent, of als wahhaaj, wat 'een brandende lamp' betekent, of als diya, wat 'schitterende glorie' betekent. Alle drie de beschrijvingen zijn passend voor de zon, aangezien deze intense hitte en licht genereert door haar interne verbranding.

It is also referred to as siraaj which means a ‘torch’ or as wahhaaj meaning ‘a blazing lamp’ or as diya which means ‘shining glory’. All three descriptions are appropriate to the sun, since it generates intense heat and light by its internal combustion.

Het Arabische woord voor de maan is qamar en deze wordt in de Qur’an beschreven als muneer, wat een lichaam is dat noor geeft, oftewel gereflecteerd licht. Opnieuw komt de Qur’anische beschrijving perfect overeen met de ware aard van de maan, die zelf geen licht uitstraalt en een inactief lichaam is dat het licht van de zon reflecteert. Niet één keer in de Qur’an wordt de maan aangeduid als siraaj, wahhaaj of diya, noch wordt de zon aangeduid als noor of muneer. Dit impliceert dat de Qur’an het verschil erkent tussen de aard van zonlicht en maanlicht.

The Arabic word for the moon is qamar and it is described in the Qur’an as muneer which is a body that gives noor i.e. reflected light. Again, the Qur’anic description matches perfectly with the true nature of the moon which does not give off light by itself and is an inactive body that reflects the light of the sun. Not once in the Qur’an, is the moon mentioned as siraaj, wahhaaj or diya nor the sun as noor or muneer. This implies that the Qur’an recognizes the difference between the nature of sunlight and moonlight.

De volgende verzen hebben betrekking op de aard van het licht van de zon en de maan:

Gedurende een lange tijd geloofden Europese filosofen en wetenschappers dat de aarde stilstond in het centrum van het universum en dat elk ander lichaam, inclusief de zon, eromheen bewoog. In het Westen was dit geocentrische concept van het universum wijdverbreid vanaf de tijd van Ptolemaeus in de tweede eeuw v.Chr. In 1512 stelde Nicholas Copernicus zijn Heliocentrische Theorie van Planetaire Beweging voor, die stelde dat de zon bewegingsloos in het centrum van het zonnestelsel staat, met de planeten die eromheen draaien.

For a long time European philosophers and scientists believed that the earth stood still in the centre of the universe and every other body including the sun moved around it. In the West, this geocentric concept of the universe was prevalent right from the time of Ptolemy in the second century B.C. In 1512, Nicholas Copernicus put forward his Heliocentric Theory of Planetary Motion, which asserted that the sun is motionless at the centre of the solar system with the planets revolving around it.

In 1609 publiceerde de Duitse wetenschapper Yohannus Keppler de ‘Astronomia Nova’. Hierin concludeerde hij dat de planeten niet alleen in elliptische banen rond de zon bewegen, maar dat ze ook met onregelmatige snelheden om hun eigen as draaien. Met deze kennis werd het voor Europese wetenschappers mogelijk om veel van de mechanismen van het zonnestelsel correct te verklaren, waaronder de opeenvolging van nacht en dag.

In 1609, the German scientist Yohannus Keppler published the ‘Astronomia Nova’. In this he concluded that not only do the planets move in elliptical orbits around the sun, they also rotate upon their axes at irregular speeds. With this knowledge it became possible for European scientists to explain correctly many of the mechanisms of the solar system, including the sequence of night and day.

Na deze ontdekkingen werd gedacht dat de zon stationair was en niet om zijn as draaide zoals de aarde. Ik herinner me dat ik deze dwaling heb bestudeerd uit aardrijkskundeboeken tijdens mijn schooltijd.

After these discoveries, it was thought that the Sun was stationary and did not rotate about its axis like the Earth. I remember having studied this fallacy from Geography books during my school days.

Overweeg de volgende Koranvers:

Consider the following Qur’anic verse:

“Het is Hij die de nacht en de dag heeft geschapen, en de zon en de maan:

“It is He Who created the Night and the Day, and the sun and the moon:

Alle (hemellichamen)

Het licht van de zon is te danken aan een chemisch proces op het oppervlak dat de afgelopen vijf miljard jaar continu heeft plaatsgevonden. Het zal op een bepaald moment in de toekomst tot een einde komen, wanneer de zon volledig zal doven, wat zal leiden tot het uitsterven van alle leven op aarde. Wat betreft de vergankelijkheid van het bestaan van de zon, zegt de Qur'an:

The light of the sun is due to a chemical process on its surface that has been taking place continuously for the past five billion years. It will come to an end at some point of time in the future, when the sun will be totally extinguished, leading to extinction of all life on earth. Regarding the impermanence of the sun’s existence, the Qur’an says:

“En de zon volgt haar baan ____________________________________________________________ 1Een vergelijkbare boodschap wordt in de Qur’an overgebracht in 13:2, 35:13, 39:5 en 39:21.

“And the Sun runs its course ____________________________________________________________ 1A similar message is conveyed in the Qur’an in 13:2, 35:13, 39:5 and 39:21.

voor een daarvoor bepaalde periode; dat is Zijn besluit

for a period determined for it; that is the decree of (Him)

“de Verhevene in Macht, de Alwetende.” [Al-Qur’an 36:38]1

the exalted in Might, the All-Knowing.” [Al-Qur’an 36:38]1

Het Arabische woord dat hier wordt gebruikt is mustaqarr, wat een bepaalde plaats of tijd betekent. Zo zegt de Qur’an dat de zon naar een bepaalde plaats beweegt, en dat zij dit slechts tot een vooraf bepaalde periode zal doen – wat betekent dat zij zal eindigen of uitdoven.

The Arabic word used here is mustaqarr, which means a place or time that is determined. Thus the Qur’an says that the sun runs towards a determined place, and will do so only up to a pre-determined period of time – meaning that it will end or extinguish.

De ruimte buiten georganiseerde astronomische systemen werd voorheen aangenomen een vacuüm te zijn. Astrofysici ontdekten later de aanwezigheid van bruggen van materie in deze interstellaire ruimte. Deze bruggen van materie worden plasma genoemd, en bestaan uit volledig geïoniseerd gas dat een gelijk aantal vrije elektronen en positieve ionen bevat. Plasma wordt soms de vierde aggregatietoestand van materie genoemd (naast de drie bekende toestanden, namelijk vast, vloeibaar en gas). De Qur'an verwijst naar de aanwezigheid van dit interstellaire materiaal in het volgende vers:

Space outside organized astronomical systems was earlier assumed to be a vacuum. Astrophysicists later discovered the presence of bridges of matter in this interstellar space. These bridges of matter are called plasma, and consist of completely ionized gas containing equal number of free electrons and positive ions. Plasma is sometimes called the fourth state of matter (besides the three known states viz. solid, liquid and gas). The Qur’an refers to the presence of this interstellar material in the following verse:

“Hij die de hemelen en de aarde en alles wat daartussen is, heeft geschapen.” [Al-Qur’an 25:59] Het zou belachelijk zijn als iemand ook maar zou suggereren dat de aanwezigheid van interstellaire galactische materie 1400 jaar geleden bekend was!

“He Who created the heavens and the earth and all that is between.” [Al-Qur’an 25:59] It would be ridiculous for anyone to even suggest that the presence of interstellar galactic material was known 1400 years ago!

In 1925 leverde de Amerikaanse astronoom Edwin Hubble observationeel bewijs dat alle sterrenstelsels van elkaar weg bewegen, wat impliceert dat het universum uitdijt. De uitdijing van het universum is inmiddels een gevestigd wetenschappelijk feit. Dit is wat de Qur'an zegt over de aard van het universum:

In 1925, American astronomer Edwin Hubble, provided observational evidence that all galaxies are moving away from one another, which implies that the universe is expanding. The expansion of the universe is now an established scientific fact. This is what the Qur’an says regarding the nature of the universe:

“Met kracht en vaardigheid hebben Wij het Firmament gebouwd:

“With power and skill did We construct the Firmament:

“En Wij zijn Degene die de uitgestrektheid van de ruimte scheppen.” [Al-Qur’an 51:47] Het Arabische woord musioon is correct vertaald als ‘het uitbreiden ervan’, en het verwijst naar de schepping van de uitdijende uitgestrektheid van het universum.

For it is We Who create the vastness of Space.” [Al-Qur’an 51:47] The Arabic word musioon is correctly translated as ‘expanding it’, and it refers to the creation of the expanding vastness of the universe.

Een van de grootste astrofysici, Stephen Hawking, zegt in zijn boek ‘A Brief History of Time’: “De ontdekking dat het universum uitdijt, was een van de grote intellectuele revoluties van de 20e eeuw.” De Qur’an vermeldde de uitdijing van het universum, nog voordat de mens leerde om een telescoop te bouwen! Sommigen zullen zeggen dat de aanwezigheid van astronomische feiten in de Qur’an niet verrassend is, aangezien de Arabieren geavanceerd waren op het gebied van de astronomie. Zij hebben gelijk in het erkennen van de vooruitgang van de Arabieren op het gebied van de astronomie. Echter, zij vergeten te beseffen dat de Qur’an werd geopenbaard eeuwen voordat de Arabieren uitblonken in de astronomie. Bovendien waren veel van de wetenschappelijke feiten die hierboven worden genoemd, zoals het ontstaan van het universum met een Big Bang, niet bekend bij de Arabieren, zelfs niet op het hoogtepunt van hun wetenschappelijke vooruitgang. De wetenschappelijke feiten die in de Qur’an worden vermeld, zijn daarom niet te danken aan de vooruitgang van de Arabieren in de astronomie. Integendeel, het tegenovergestelde is waar: zij maakten vooruitgang in de astronomie, omdat de astronomie een plaats inneemt in de Qur’an.

One of the greatest astrophysicist Stephen Hawking, in his book, ‘A Brief History of Time’, says, “The discovery that the universe is expanding was one of the great intellectual revolutions of the 20th century.” The Qur’an mentioned the expansion of the universe, before man even learnt to build a telescope! Some may say that the presence of astronomical facts in the Qur’an is not surprising since the Arabs were advanced in the field of astronomy. They are correct in acknowledging the advancement of the Arabs in the field of astronomy. However they fail to realize that the Qur’an was revealed centuries before the Arabs excelled in astronomy. Moreover many of the scientific facts mentioned above, such as the origin of the universe with a Big Bang, were not known to the Arabs even at the peak of their scientific advancement. The scientific facts mentioned in the Qur’an are therefore not due to the Arabs’ advancement in astronomy. Indeed, the reverse is true: they advanced in astronomy, because astronomy occupies a place in the Qur’an.