In de geologie is het fenomeen van ‘plooiing’ een recent ontdekt feit. Plooiing is verantwoordelijk voor de vorming van gebergten. De aardkorst, waarop wij leven, is als een solide schaal, terwijl de diepere lagen heet en vloeibaar zijn, en daarmee ongeschikt voor elke vorm van leven. Het is ook bekend dat de stabiliteit van de bergen verbonden is met het fenomeen van plooiing, aangezien het de plooien waren die de fundamenten moesten bieden voor de reliëfs die de bergen vormen.

In geology, the phenomenon of ‘folding’, is a recently discovered fact. Folding is responsible for the formation of mountain ranges. The earth’s crust, on which we live, is like a solid shell, while the deeper layers are hot and fluid, and thus inhospitable to any form of life. It is also known that the stability of the mountains is linked to the phenomenon of folding, for it was the folds that were to provide foundations for the reliefs that constitute the mountains.

Geologen vertellen ons dat de straal van de aarde ongeveer 6.035 km is en dat de korst waarop wij leven erg dun is, variërend tussen de 2 en 35 km. Omdat de korst dun is, is er een grote kans op schudden.

Geologists tell us that the radius of the Earth is about 6,035 km and the crust on which we live is very thin, ranging between 2 to 35 km. Since the crust is thin, it has a high possibility of shaking.

Bergen fungeren als palen of tentpennen die de aardkorst vasthouden en deze stabiliteit geven. De Qur’an bevat precies een dergelijke beschrijving:

Mountains act like stakes or tent pegs that hold the earth’s crust and give it stability. The Qur’an contains exactly such a description:

“Hebben Wij de aarde niet gemaakt als een uitgestrekte vlakte, en de bergen als pinnen?” [Al-Qur’an 78:6-7] Het woord awtaad betekent palen of pinnen (zoals die worden gebruikt om een tent te verankeren); het zijn de diepe fundamenten van geologische plooien.

“Have We not made the earth as a wide expanse, and the mountains as pegs?” [Al-Qur’an 78:6-7] The word awtaad means stakes or pegs (like those used to anchor a tent); they are the deep foundations of geological folds.

Een boek met de titel ‘Earth’ wordt aan veel universiteiten over de hele wereld beschouwd als een basisreferentieboekwerk over geologie. Een van de auteurs van dit boek is Dr. Frank Press, die 12 jaar lang president was van de Academy of Sciences in de USA en de wetenschappelijk adviseur was van de voormalige Amerikaanse president Jimmy Carter. In dit boek illustreert hij de berg in een wigvorm en de berg zelf als een klein deel van het geheel, waarvan de wortel diep in de grond verankerd is.1 Volgens Dr. Press spelen de bergen een belangrijke rol bij het stabiliseren van de aardkorst.

A book entitled ‘Earth’ is regarded as a basic reference textbook on geology in many universities around the world. One of the authors of this book is Dr. Frank Press, who was the President of the Academy of Sciences in the USA for 12 years and was the Science Advisor to former US President Jimmy Carter. In this book, he illustrates the mountain in a wedge-shape and the mountain itself as a small part of the whole, whose root is deeply entrenched in the ground.1 According to Dr. Press, the mountains play an important role in stabilizing the crust of the earth.

De Qur’an vermeldt duidelijk de functie van de bergen om te voorkomen dat de aarde schudt:

The Qur’an clearly mentions the function of the mountains in preventing the earth from shaking:

“En Wij hebben op de aarde bergen geplaatst, standvastig, opdat zij niet met hen zouden schudden.” [Al-Qur’an 21:31]2

“And We have set on the earth mountains standing firm, lest it should shake with them.” [Al-Qur’an 21:31]2

De Koranische beschrijvingen zijn in perfecte overeenstemming met moderne geologische gegevens.

The Qur’anic descriptions are in perfect agreement with modern geological data.

Het oppervlak van de aarde is verdeeld in vele starre platen die ongeveer 100 km dik zijn. Deze platen drijven op een gedeeltelijk gesmolten gebied dat de aesthenosfeer wordt genoemd.

The surface of the earth is broken into many rigid plates that are about 100 km in thickness. These plates float on a partially molten region called aesthenosphere.

Gebergtevormingen treden op op de grens van de platen. De aardkorst is 5 km dik onder oceanen, ongeveer 35 km dik onder vlakke continentale oppervlakken en bijna 80 km dik onder grote gebergten. Dit zijn de sterke fundamenten waarop bergen rusten. De Qur'an verwijst naar de sterke bergfundamenten in het volgende vers:

Mountain formations occur at the boundary of the plates. The earth’s crust is 5 km thick below oceans, about 35 km thick below flat continental surfaces and almost 80 km thick below great mountain ranges. These are the strong foundations on which mountains stand. The Qur’an refers to the strong mountain foundations in the following verse:

“En de bergen heeft Hij stevig vastgezet.” [Al-Qur’an 79:32]1

“And the mountains hath He firmly fixed.” [Al-Qur’an 79:32]1

Zo is de informatie die in de Glorieuze Qur'an staat over de aard van bergen, in perfecte overeenstemming met recente ontdekkingen in de geologie.

Thus, the information contained in the Glorious Qur'an about the nature of mountains, is in perfect agreement with recent discoveries in geology.