Zoals eerder vermeld, is de intellectuele manier van denken een proces dat de werkelijkheid omvat, een gezonde menselijke geest, zintuigen die de werkelijkheid als een sensatie naar de geest overbrengen, en eerdere informatie die de geest aan de sensatie koppelt om een gedachte te produceren. De intellectuele methode houdt derhalve in dat men nadenkt over de aanwezige werkelijkheid of het vraagstuk zoals het is. De wetenschappelijke methode is echter gebaseerd op het uitvoeren van experimenten en het bereiken van een conclusie op basis van de verzamelde gegevens. Elk type wetenschappelijk onderzoek is niet afhankelijk van de situatie of de werkelijkheid zoals die is, maar vereist dat het te onderzoeken materiaal wordt onderworpen aan een omgeving die verschilt van de natuurlijke omgeving, om vervolgens de impact van deze opgelegde omstandigheden op het materiaal te observeren. Dit proces wordt het wetenschappelijk experiment genoemd, wat de hoeksteen vormt van de wetenschappelijke methode van denken.
As previously mentioned, the intellectual way of thinking is a process which involves the reality, a sound human mind, senses which transfer the reality to the mind as a sensation, and previous information which the mind links to the sensation to produce a thought. Thus, the intellectual method entails thinking about the reality at hand or the issue as it is. However, the scientific method is based upon performing experiments and reaching a conclusion based on the data collected. Any kind of scientific research does not depend on the situation or the reality as is but necessitates subjecting the material under scrutiny to an environment different than its natural environment and then observing the impact of these imposed conditions on the material. This process is referred to as the scientific experiment, which constitutes the cornerstone of the scientific method of thinking.
De wetenschappelijke methode is een tak van de rationele methode omdat, net als de rationele methode, het wetenschappelijke proces een realiteit vereist, zintuigen om de realiteit waar te nemen, en een menselijk brein om het onderzoek en de analyse uit te voeren om tot een conclusie te komen.
The scientific method is a branch of the rational method because, like the rational method, the scientific process requires a reality, senses in order to perceive the reality, and a human brain in order to perform the research and analysis to arrive at a conclusion.
Echter, het verschil lag in het type werkelijkheid dat betrokken was, en als gevolg daarvan zal het type onderzoek en analyse dat in het wetenschappelijke proces wordt uitgevoerd, verschillen van het rationele proces. De wetenschappelijke methode kan niet in alle disciplines worden gebruikt, omdat niet alles onderworpen kan worden aan experimenten. Terwijl kennisgebieden zoals natuurkunde, biologie en techniek kunnen worden besproken op basis van experimenten, kunnen kennisgebieden zoals filosofie, geschiedenis, economie, recht en geloofsleringen niet worden besproken met behulp van de wetenschappelijke methode, omdat dergelijke disciplines geen tastbare materie zijn die onderworpen kan worden aan experiment en meting. Bijvoorbeeld, het wetenschappelijk testen van het effect van een ideologie op de vooruitgang van een natie zou vereisen dat men één natie onderwerpt aan een ideologie en een andere natie berooft van die ideologie, om te bepalen of een ideologie tot vooruitgang zou leiden.5 Een dergelijk onderzoek valt buiten de reikwijdte van de experimentele methode, omdat men naties, individuen of samenlevingen niet op die manier gedwongen kan onderwerpen aan bepaalde omstandigheden. Men kan echter naties of individuen observeren zoals ze zijn of gedurende de geschiedenis, en tot een rationele conclusie komen dat de ideologie tot vooruitgang voor een natie leidt. Een ander cruciaal verschil tussen de wetenschappelijke en de rationele methode ligt in het type feiten of conclusies die door de twee soorten denken worden bereikt. De wetenschappelijke methode leidt tot het vaststellen van relatieve en niet absolute feiten, omdat deze gebaseerd is op relatieve metingen.
However, the difference lay in the type of reality involved, and as a result the type of research and analysis performed in the scientific process will differ from the rational process. The scientific method cannot be used in all disciplines because not everything can be subjected to experimentation. While areas of knowledge such as physics, biology, and engineering, can be discussed based on experimentation, areas of knowledge such as philosophy, history, economics, law, and doctrines of belief cannot be discussed using the scientific method because such disciplines are not tangible material that can be subjected experimentation and measurement. For example, scientifically testing the effect of an ideology on the progress of a nation would require subjecting one nation to an ideology and stripping another nation of the ideology in order to determine whether an ideology would result in progress.5 Such a study is beyond the scope of the experimental method because one cannot forcibly subject nations, individuals, or societies to conditions in such a manner. However, one can observe nations or individuals as they are or throughout history and arrive at a rational conclusion that the ideology results in progress for a nation. Another crucial difference between the scientific and rational method is in the type of facts or conclusions reached by the two types of thinking. The scientific method leads to establishing relative and not absolute facts because it is based on relative measurements.
Bijvoorbeeld, de conclusie dat kwik een zeer hoge dichtheid heeft, is geen absoluut feit maar een relatief feit, omdat de dichtheid relatief is aan de dichtheid van water. Geen enkel feit of conclusie kan als wetenschappelijk worden beschouwd, tenzij het gebaseerd is op dergelijke relatieve maten. In tegenstelling hiermee komt de rationele methode tot absolute feiten, omdat deze inhoudt dat de werkelijkheid bestudeerd wordt zoals zij is, zonder de werkelijkheid met iets anders te vergelijken. Zo is de conclusie dat de aarde zwaartekracht heeft een absolute waarheid die bereikt kan worden door te observeren hoe dingen naar het middelpunt van de aarde vallen. Wetenschappelijk onderzoek is echter vereist om de zwaartekracht te meten en te kwantificeren.
For example, the conclusion that mercury is very dense is not an absolute fact but a relative fact because the density is relative to the density of water. No fact or conclusion can be considered scientific unless it is based on such relative measures. In contrast, the rational method arrives at absolute facts because it entails studying the reality as it is and not comparing the reality to something else. Thus, the conclusion that the earth has gravity is an absolute truth that can be reached at by observing things falling towards the earth’s center. However, scientific research is required to measure gravity and quantify it.
De wetenschappelijke methode werd door het Westen omarmd en gepromoot nadat men de impact ervan op de wetenschappelijke en technologische vooruitgang had waargenomen. Het Westen heeft de toepassing van deze methode echter uitgebreid naar gebieden waar deze niet kan worden toegepast. Als gevolg hiervan hebben veel niet-wetenschappelijke kennisgebieden de term "wetenschappelijk" gekregen, zoals antropologie, psychologie, sociologie, politiek en onderwijs, ondanks het feit dat de mens, menselijk gedrag, economie, de samenleving en politiek intellectuele velden zijn die buiten het vermogen van de wetenschap liggen om te behandelen.
The scientific method was embraced and promoted by the West after witnessing its impact on scientific and technological advancement. However, the West extended the application of this method to areas where it cannot be used. As a result, many non-scientific areas of knowledge were given the term "scientific," such as anthropology, psychology, sociology, politics, and education, despite the fact that human beings, human behavior, economy, society, and politics, are intellectual fields that lay beyond the ability of science to address.
Hoewel deze kennisgebieden onderzoek, observatie en analyse vereisen, is het type onderzoek en analyse niet wetenschappelijk.
Although these areas of knowledge require research, observation, and analysis, the type of research and analysis is not scientific.
Veel moslims raakten in verwarring door deze kennisgebieden en begonnen dergelijke "zachte wetenschappen" te bestuderen als mondiale disciplines die niet worden beïnvloed door het levensstandpunt. In werkelijkheid waren dergelijke kennisgebieden specifiek voor het westerse standpunt en de westerse cultuur. Degenen die ze hebben vastgelegd, zoals Freud, Adam Smith en Machiavelli, waren geen wetenschappers maar westerse denkers die de mens, menselijk gedrag, samenlevingen en hun onderlinge relaties bestudeerden, gebaseerd op de westerse cultuur. En de conclusies die zij trokken, waren eveneens gebaseerd op de westerse cultuur.
Many Muslims were confused by these areas of knowledge and began studying such "soft sciences" as global disciplines that are not influenced by the point of view of life. In reality, such areas of nowledge were specific to the Western point of view and culture. Those who laid them down, such as Freud, Adam Smith, and Machiavelli, were not scientists but Western thinkers who studied human beings, human behavior, societies, and their relationships, based on Western culture. And the conclusions that they reached were also based on Western culture.
Deze mix tussen wat wel en niet wetenschappelijk besproken zou moeten worden, werd overgebracht naar de moslims, die intellectuele kwesties vanuit een wetenschappelijke benadering begonnen te bespreken. Zo begonnen moslims bijvoorbeeld de "Wetenschappelijke Wonderen van de Qur’an" te bespreken, zonder te beseffen dat de Qur’an geen boek van natuurkunde of scheikunde is, maar eerder, zoals Allah (SWT) het beschreef, "Hudan lil-Muttaqin", waarin de waarheid versus de onwaarheid, toegestaan (Halal) en verboden (Haram), en de voorgaande profeten en naties worden besproken om lessen uit te trekken. Alles wat wordt vermeld over bepaalde natuurverschijnselen, zoals regen, de vorm van de aarde en de ontwikkeling van het foetus, werd vermeld als een bewijs van het bestaan van Allah en als tekenen van Zijn Macht en Wijsheid. Zo begrepen de metgezellen (Sahabah) de Qur’an veel beter dan de moslims van vandaag, ook al hebben moslims in de huidige tijd grote vooruitgang in wetenschap en technologie getuige geweest en in sommige gevallen zelfs voorgestaan. De metgezellen (Sahabah) bestudeerden de Qur’an en de profetische traditie (Sunnah) en implementeerden deze als bevelen en systemen die de samenleving bestuurden, terwijl moslims vandaag de dag de Qur’an en de profetische traditie (Sunnah) zijn gaan bespreken met behulp van de wetenschappelijke benadering en conferenties zijn gaan houden en boeken zijn gaan publiceren met dit doel, wat moslims heeft afgeleid van hun doel om het islamitische systeem te vestigen en de islam naar de wereld te brengen.
This mix between what should and should not be discussed scientifically was carried to Muslims, who began discussing intellectual issues from a scientific approach. For example, Muslims began discussing the "Scientific Miracles of the Qur’an," not realizing that the Qur’an is not a book of physics or chemistry but rather, as Allah (swt) described it, "Hudan lil-Muttaqin," which discusses truth vs. falsehood, halal and haram, and the previous prophets and nations in order to take lessons from them. All that is mentioned about some natural phenomena, such as rain, the shape of the earth, and the development of the fetus, was mentioned as a proof of Allah’s existence and signs of His Might and Wisdom. Thus, the Sahabah understood the Qur’an much more than the Muslims today, even though Muslims in today’s age witnessed, and in some instances pioneered, great advancements in science and technology. The Sahabah studied the Qur’an and the Sunnah and implemented them as orders and systems that governed the society, whereas Muslims today began discussing the Qur’an and Sunnah using the scientific approach and started holding conferences and publishing books to this end, which distracted Muslims from their objective of establishing the Islamic system and carrying Islam to the world.
De Islam heeft duidelijk het onderscheid gemaakt tussen het laboratorium en het fysieke universum, en niet tussen de Qur’an en de profetische traditie (Sunnah), als het domein van de toegepaste en experimentele wetenschap. Er is overgeleverd in een overlevering (Hadith) dat een groep mensen naar de Profeet ﷺ kwam om hem te vragen over de bestuiving van dadels. Hij instrueerde hen om de dadelpalmen niet zelf te bestuiven, aangezien de wind de zaden zou kunnen meevoeren. Dat jaar was er geen oogst; zij informeerden hem hierover, en hij zei tegen hen: "Jullie weten het beste wat betreft jullie wereldse zaken," verwijzend naar het wetenschappelijk onderzoek. Ook rapporteerde imam Muslim dat de Profeet ﷺ
Islam clearly demarcated the lab and the physical universe, and not the Qur’an and the Sunnah, as the scope of applied and experimental science. It was reported in a hadith that a group of people came to the Prophet (saaw) asking him about the pollination of dates. He instructed them not to pollinate the date palms themselves since the wind may carry the seeds. That year there was no harvest; they informed him of this, and he told them, "You know best regarding your worldly affairs," referring to the scientific research. Also, Imam Muslim reported that the Prophet (saaw)
"Ik ben een mens zoals jij, maar ik ontvang de openbaring. Als ik jullie iets instrueer dat te maken heeft met de religie (Deen), neem het dan aan, maar als ik jullie iets instrueer dat te maken heeft met jullie wereldse zaken, dan weten jullie dat zelf het beste." Daarom maakte de Islam een duidelijk onderscheid tussen de reikwijdte van wetenschap en technologie, zijnde het laboratorium en het fysieke universum, en de reikwijdte van de religie (Deen), zijnde de levenszaken en de systemen die de relaties en kwesties beheersen waarmee de mens te maken krijgt. Ondanks dit onderscheid zijn er zoveel shaykhs die fatwa's uitgeven over wetenschappelijke kwesties op basis van hun begrip van enkele ayahs en overleveringen (Hadith), zoals de rotatie en de vorm van de aarde, het atoom, het foetus en de ontwikkeling ervan, en vele andere wetenschappelijke kwesties. Daarnaast zijn veel moslims bezig met het diepgaand bestuderen van de Qur'an en de profetische traditie (Sunnah) op zoek naar een genezing voor kanker of diabetes, in plaats van het uitvoeren van het noodzakelijke onderzoek in het laboratorium.
"I am a human being like you, but I receive the revelation. If I instructed you on something related to the Deen, then take it, but if I instructed you on something related to your worldly affairs, then you know best." Therefore, Islam clearly distinguished between the scope of science and technology, which is the lab and the physical universe, and the scope of the Deen, which is the life affairs and the systems governing the relationships and issues the human being faces. In spite of this distinction, there are so many shaykhs issuing fatwas on scientific issues based on their understanding of some ayahs and hadiths, such as the rotation and shape of the earth, the atom, the fetus and its development, and many other scientific issues. In addition, many Muslims are busy digging into the Qur’an and the Sunnah for a cure for cancer or diabetes rather than conducting the necessary research in the lab.
Het probleem met een dergelijke benadering is dat dergelijke wetenschappelijke fatwa's onderdeel kunnen worden van de religie (Deen) zelf, zoals het gebeurde met de Kerk tijdens de Europese Middeleeuwen. Een dergelijke trend zou kunnen leiden tot ofwel het niet accepteren van enige wetenschappelijke theorie of conclusie tenzij er een fatwa bestaat die deze ondersteunt, of een potentieel conflict tussen de religie (Deen) en de wetenschap als het wetenschappelijk onderzoek de fout in een fatwa bewijst.
The problem with such an approach is that those scientific fatwas may become part of the Deen itself, the way it happened with the Church during the European Middle Ages. Such a trend could lead either to not accepting any scientific theory or conclusion unless a fatwa exists supporting it, or a potential conflict between the Deen and science if the scientific research proves the error in any fatwa.
Toen Europa haar donkere middeleeuwen doormaakte, hadden de moslims het voorrecht daar geen deel van uit te maken, omdat zij het duidelijke onderscheid bezaten tussen de reikwijdte van het wetenschappelijk denken en de reikwijdte van de religie (Deen). Daarnaast begrepen de moslims het doel van de Qur'an en de profetische traditie (Sunnah), wat was om het leven van de mensen te besturen en niet om te dienen als het onderwerp van laboratoriumonderzoek.
When Europe experienced their Dark Ages, the Muslims had the privilege of not experiencing it because they possessed the clear distinction between the scope of scientific thinking and the scope of the Deen. In addition, the Muslims understood the purpose of the Qur’an and the Sunnah, which was to govern the lives of the people and not to serve as the subject of laboratory research.
Het lijkt echter erop dat het Westen de moslims ertoe dwingt dezelfde Duisternis te doorstaan door het onderscheid tussen wetenschappelijk en rationeel denken te vervagen.
However, it seems that the West is pushing the Muslims to undergo the same Dark Ages by blurring the distinction between the scientific and the rational thinking.