Deze methode benadrukt het overbrengen van de Islam als een curriculum in een scholastisch format, waarbij informatie, en niet concepten en gedachten, de essentie vormt. De student-leraarrelatie is de benadering van deze methode, en het geven van instructies vormt de stijl ervan. Als de student afstudeert, zal hij lijken op een boek dat informatie draagt en deze uitspuugt, en de Islam zou uit niets meer bestaan dan informatie die aan hem is gedicteerd. Zo'n persoon zou citaten van geleerden en hun werken herhalen zonder enig kritisch denken of overweging van de bewijzen en argumenten, simpelweg omdat hij niet anders kan. Zijn capaciteit zou beperkt zijn tot het doorgeven van de informatie die aan hem is overhandigd, net zoals een database informatie zou downloaden wanneer deze daarvoor is geprogrammeerd.

This method emphasizes delivering Islam as a curriculum in a scholastic format in which information, and not concepts and thoughts, is the substance. The student-teacher relationship is the approach of this method, and giving instructions constitutes its style. If the student graduates, he will resemble a book that carries information and spits it out, and Islam would consist of nothing more than information dictated to him. Such a person would repeat quotations from scholars and their works without any critical thinking or consideration to the evidences and arguments simply because he cannot do so. His capability would be confined to relaying the information that was handed to him just as a database would download information when programmed to do so.

Het bestuderen van de Islam op deze onjuiste methode zal noch een denker gebaseerd op de Islam, noch een zelfstandig rechtsgeleerde (Mujtahid) voortbrengen, maar zal menselijke tekstboeken voortbrengen wier bijdragen beperkt zullen blijven tot het kopiëren van het werk van anderen en het schrijven van enkele commentaren daarop. Een dergelijke methode zou nuttig kunnen zijn bij het bestuderen van een op informatie gebaseerde discipline zoals geografie of geschiedenis. Het kan echter niet worden beschouwd als een methode voor het bestuderen van de geloofsleer (Aqeedah) en de denkwijzen, omdat de islamitische geloofsleer (Aqeedah) en haar denkwijzen intellectueel verworven moeten worden via een dynamisch proces van het relateren van de denkwijzen aan de situatie, totdat ze diepgewortelde overtuigingen worden en niet slechts theoretische informatie die de persoon met zich meedraagt zoals de woorden op de pagina's van een boek.

Studying Islam in this erroneous method will produce neither a thinker based on Islam nor a mujtahid, but will produce human textbooks whom the extent of their contributions will be limited to copying the works of others and writing some commentaries on them. Such a method could be useful in studying an information-based discipline such as geography or history. However, it cannot be taken as a method of studying the Aqeedah and the thoughts because the Islamic Aqeedah and its thoughts must be acquired intellectually through a dynamic process of relating the thoughts to the situation until they become firmly-rooted thoughts and not just theoretical information carried by the person like the words on the pages of a book.

De essentie van deze methode houdt het vertellen van verhalen en het preken over islamitische persoonlijkheden in. Het is afhankelijk van de emotionele benadering en niet van het denkproces, om een persoon aan te zetten tot handelen.

The essence of this method entails bringing stories and preaching Islamic personalities. It depends on the emotional approach and not the thinking process in order to push a person to function.

Omdat deze benadering beseft dat emoties door hun intrinsieke aard de controle kunnen verliezen, is zij afhankelijk van het op een specifieke manier programmeren van het individu. Het individu dat via deze methode de Islam verkrijgt, zal beginnen te leren dat discipline en gehoorzaamheid jegens de shaykhs en de mas’ooleen een onderdeel van de Islam is.

Because this approach realizes that emotions by their intrinsic nature can get out of control, it depends on programming the individual in a specific way. The individual who acquires Islam through this method will start learning that discipline and obedience towards the shaykhs and the mas’ooleen is a part of Islam.

Deze methode is, relatief gezien, een nieuwe methode omdat deze beïnvloed is door de psychologisch gebaseerde wetenschappen die kwamen met disciplines zoals psychologie, sociologie en pedagogiek. Deze benadering beschouwt de mens, het leven en het universum niet als het onderwerp van denken en onderzoek, maar stelt in plaats daarvan de menselijke psyche en de ontwikkeling ervan als het ultieme doel. De reikwijdte van het denken en onderzoek blijft beperkt tot de psyche van het individu door de positieve aspecten ervan te bevorderen en de negatieve aspecten ervan te behandelen. Ook verbindt het dergelijke individuen emotioneel met de mas’ooleen en de shaykhs op dezelfde manier als een persoon verbonden is met zijn vader of therapeut. Als gevolg hiervan zijn degenen die op deze manier de Islam hebben aangenomen, gehecht aan bepaalde persoonlijkheden die zij als heilig beschouwen en zonder enig nadenken als voorbeelden volgen.

This method is, relatively speaking, a new method because it was influenced by the psychologicalbased sciences that came with disciplines such as psychology, sociology, and education. This approach does not regard man, life and the universe as the subject of thinking and research but instead places the human psyche and its development as the ultimate objective. The scope of thinking and research remains restricted to the psyche of the individual through promoting its positive aspects and treating its negative aspects. Also, it connects such individuals with the mas’ooleen and the shaykhs emotionally in the same manner that a person is connected with his father or therapist. As a result, those who acquired Islam in this way are attached to certain personalities whom they regard as holy and follow as examples without any thinking.

Deze benadering wordt beïnvloed door het idee dat de mens uit twee componenten bestaat – de geest en het materiële aspect – die tegenover elkaar staan. Zo heeft de mens een spirituele impuls die verhoogd moet worden, en de enige manier om dit te doen is door het lichaam te beroven van zijn fysieke behoeften. Dit proces gaat door totdat de persoon een niveau bereikt waarop hij versmelt met God en God in zichzelf ziet. Vanuit het standpunt van deze methode zijn de Islam en haar regels slechts tekenen en symbolen die de persoon begeleiden op zijn pad naar God. De waarde van deze regels en symbolen ligt in het begrijpen van hun verborgen of diepere betekenissen, wat de Sufis de "Haqiqah" of de werkelijkheid noemen.

This approach is influenced by the notion that the human being consists of two components – the spirit and the material aspect – that are mutually antagonistic. Thus, the human being has a spiritual momentum that must be elevated, and the only way to do so is to deprive the body of its physical needs. This process continues until the person attains a level where he merges with God and he sees God in himself. From the vantage point of this method, Islam and its rules as mere signs and symbols guiding the person in his path towards God. The value of these rules and symbols lay in comprehending their concealed or hidden meanings, what the Sufis call the "Haqiqah" or the reality.

Deze "Haqiqah" is verschillend van wat zij de schijnbare betekenis noemen, waarmee zij de sharia aanduiden.

This "Haqiqah" is distinct from what they refer to as the apparent meaning, which they use to denote the Shariah.

Het soefisme handhaaft het idee van het fatalisme, waarbij alles voorbestemd is en de mens geen eigen wil heeft. Daarom beweren de soefi's dat een persoon zich moet overgeven aan zijn situatie en deze niet kan veranderen.

Sufism upholds the idea of Fatalism in which everything is predestined and man has no will of his own. Thus, the Sufis claim that a person must surrender to his situation and cannot change it.

Bovendien moedigt het soefisme de mens aan om in afzondering te leven en de natuurlijke verschijnselen in het universum een metafysische interpretatie te geven. De soefi's moedigen ook passiviteit aan, totale overgave aan de werkelijkheid, en onverschilligheid ten opzichte van de werkelijkheid omdat, volgens hun bewering, deze kwaliteiten diegene kenmerken die zichzelf, zijn verlangens en zijn fysieke neigingen onderdrukt. Deze kwaliteiten zijn nodig voor degene die zijn geest wil verbergen, omdat ze de eerste stap vormen naar vergankelijkheid en het versmelten met de essentie van God.

Furthermore, Sufism encourages the human being to live in seclusion and give the natural phenomena in the universe a metaphysical interpretation. The Sufis also encourage passiveness, total surrender to the reality, and being careless about the reality because, according to their claim, these qualities characterize the one who suppresses himself, his desires, and his physical inclinations. These qualities are needed for the one who wants to conceal his mind because they constitute the first step towards evanescence and merging into God’s entity.