Het bewijs (Daleel) kan worden onderverdeeld in twee primaire categorieën: het intellectuele of rationele bewijs (Daleel) dat wordt afgeleid via het denkproces, en het tekstuele bewijs (Daleel) dat wordt afgeleid uit de openbaring (Wahy).

The daleel can be divided into two primary categories: The intellectual or rational daleel derived through the thinking process, and the textual daleel deduced from the wahi.

Het intellectuele bewijs (Daleel), dat wordt afgeleid via de aql, is de werkelijkheid die overeenkomt met een kwestie en als gevolg de juistheid ervan bewijst. Dit type bewijs (Daleel) wordt verder onderverdeeld in twee soorten:

The intellectual daleel, which is derived through the aql, is the reality that corresponds to an issue and proves its correctness as a result. This type of daleel is further subdivided into two types:

De fundamentele gedachte, of geloofsleer (Aqeedah), is het fundament waarnaar de mensheid verwijst bij het beoordelen van zaken. Deze gedachte dient als een referentiekader voor de mens en definieert zijn standpunt en levensvisie door de essentiële vragen op te lossen die ieder mens moet beantwoorden. Het bewijs voor dit type denken is rationeel en moet volledig overeenstemmen met de werkelijkheid. Bijvoorbeeld, het geloven in Allah (SWT) als Onbegrensd en Eeuwig is een fundamentele gedachte die wordt vastgesteld door bepaalde realiteiten die inherent zijn aan het universum, aan het leven en aan de mens zelf. De eigenschappen die al deze realiteiten inherent bezitten, zouden leiden tot het intellectuele besef dat zij geschapen zijn en niet eeuwig. Op dezelfde manier wordt het geloven in de Qur'an via dit proces afgeleid. Als een Arabische tekst moet de Qur'an een bron hebben. Het onderzoeken van de werkelijkheid van de Qur'an en het nadenken over de mogelijke bronnen ervan zou leiden tot de rationele conclusie dat de Qur'an de woorden van Allah (SWT) moeten zijn. En het profentschap van Muhammad ﷺ wordt gerealiseerd door deze conclusie.

The fundamental thought, or Aqeedah, is the foundation which humanity refers to when measuring things. This thought serves as a frame of reference for the human being and defines his point of view and outlook towards life by resolving the essential questions that every human being must answer. The evidence for this type of thought is rational and must fully match with the reality. For example, believing in Allah (swt) as Unlimited and Eternal is a fundamental thought which is established by certain realities inherent in the universe, in life, and in the human being himself. The properties which all of these realities inherently possess would lead to the intellectual realization that they are created and not eternal. Similarly, believing in the Qur'an is derived through this process. As an Arabic text, the Qur'an must have a source. Examining the reality of the Qur'an and thinking about its possible sources would lead to the rational conclusion that the Qur'an must be the words of Allah (swt). And the prophethood of Muhammad (saaw) is realized through this conclusion.

De Qur'an sprak de gevoelens van de mens aan en richtte de mens tegelijkertijd op het nadenken over de wereld om hem heen om tot een concluderende overtuiging te komen. Door deze vermenging van intellect en emoties spreekt de islamitische geloofsleer (Aqeedah) beide aspecten van de mens aan. Zo overtuigt de islamitische geloofsleer (Aqeedah) het intellect van de mens en bevredigt zij zijn natuur. De kern van de geloofsleer (Aqeedah), die bestaat uit het geloven in de Eenheid van Allah, de Qur'an als het woord van Allah, en in Muhammad ﷺ als de laatste boodschapper, wordt met deze methode vastgesteld.

The Qur'an addressed the sentiments of the human being while simultaneously directing the human being to think about the world surrounding him and to arrive at a conclusive belief. Through this intermixing of intellect and emotions, the Islamic Aqeedah addresses both aspects of the human being. Thus, the Islamic Aqeedah convinces the intellect of the human being and satisfies his nature. The core of the Aqeedah, which consists of believing in the Oneness of Allah, the Qur'an as the word of Allah, and in Muhammad as the final messenger, are established using this method.

Het referentiekader, dat wordt gedefinieerd door de fundamentele gedachte of geloofsleer (Aqeedah), dient als de lens waardoor de mens alle andere kwesties waarneemt. Bovendien zal dit kader de mentaliteit en het denken van het individu in een specifieke richting vormen. Gevolgelijk zal elk individu naar kwesties en problemen kijken vanuit een eigen invalshoek. Men kan gedetailleerde kwesties en gedachten niet in isolatie waarnemen, omdat de gedetailleerde gedachten zijn gebouwd op fundamentele gedachten en niet in een vacuüm bestaan. Gegeven een kwestie zoals erfenis, zal elk individu deze kwestie bespreken op basis van zijn of haar fundamentele levensvisie, wat zal resulteren in verschillende oplossingen om de kwestie aan te pakken. Communisten zullen erfenis niet erkennen omdat persoonlijk eigendom niet bestaat volgens hun referentiekader. En zelfs als de overheid enige vorm van eigendom toestaat, zouden zij de overdracht van dit eigendom aan toekomstige generaties via erfenis niet toestaan. Aan de andere kant zouden de kapitalisten erfenis wel erkennen en de eigenaar volledige vrijheid geven om zijn wil te bepalen en zijn vermogen aan te wijzen of te ontzeggen aan wie hij ook maar kiest zonder beperking. Zo kan een persoon zijn erfenis toewijzen aan zijn vrouw en kinderen, aan sommige of geen van zijn kinderen, aan zijn huisdieren, of aan een organisatie. Terwijl een moslim niet zijn eigen rationele oordeel zou gebruiken om een beslissing te nemen, omdat het probleem van erfenis een juridische kwestie is en geen intellectuele kwestie. Daarom zal de moslim verwijzen naar de rechtsregel (Hukm) Sharii, die als fundamentele gedachte aangeeft dat rijkdom toebehoort aan Allah en dat het eigendom van het individu wordt gedefinieerd als de toestemming van Allah aan een dergelijk individu om een specifiek item te bezitten en het voor zijn eigen voordeel te gebruiken. Zodra het individu sterft, houdt deze toestemming op te bestaan, en moet zijn vermogen worden verdeeld in vaste percentages over specifieke categorieën individuen die zijn gedefinieerd door de rechtsregel (Hukm) Sharii. De eigenaar van rijkdom kan dit systeem van erfenis niet veranderen, noch kan hij zijn erfenis tijdens zijn leven verdelen.

The frame of reference, which is defined by the fundamental thought or Aqeedah, serves as the lens through which the human being perceives all other issues. Moreover, this frame will shape the individual's mentality and thinking towards a specific direction. Consequently, each individual would look to issues and problems from a distinct angle. One cannot perceive detailed issues and thoughts in isolation because the detailed thoughts are built upon fundamental thoughts and do not exist in a vacuum. Given an issue such as inheritance, each individual will discuss this issue based upon his or her fundamental outlook upon life, which will result in various solutions to address the issue. Communists will not recognize inheritance because personal ownership does not exist according to their frame of reference. And even if the government allows some ownership, they would not permit the transfer of this ownership to future generations through inheritance. On the other hand, the Capitalists would recognize inheritance and give the owner full freedom to define his will and designate or deny his wealth to whomever he chooses without restriction. Thus, a person can apportion his inheritance to his wife and children, to some or none of his children, to his pets, or to an organization. While a Muslim would not use his own rational judgment to issue a decision because the problem of inheritance is a legal issue and not an intellectual one. Thus, the Muslim would refer to the Hukm Sharii which indicates, as a basic thought, that wealth belongs to Allah and that the individual's ownership is defined as Allah's permission given to such an individual to own a specific item and utilize it for his own benefit. Once the individual dies, this permission ceases to exist, and his wealth must be distributed in fixed percentages to specific categories of individuals defined by the Hukm Sharii. The owner of wealth cannot change this system of inheritance, nor can he distribute his inheritance during his lifetime.

De tweede belangrijke categorie van bewijs (Daleel) is het tekstuele bewijs (Daleel) dat uitsluitend wordt afgeleid uit de openbaring (Wahy). Net als bij het intellectuele bewijs, wordt het tekstuele bewijs (Daleel) onderverdeeld in twee types:

The second major category of daleels is the textual daleel which is derived exclusively from the wahi. As with the intellectual evidence, the textual daleel is also subdivided into two types:

Geloofsleer (Aqeedah) wordt gedefinieerd als het fundamentele gedachtegoed dat een allesomvattende verklaring biedt van het universum, de mens en het leven, naast het definiëren van wat voorafging aan en volgde op deze realiteiten en het vaststellen van de relatie tussen al deze aspecten. Terwijl de kern van de geloofsleer (Aqeedah) (die betrekking heeft op het bestaan van Allah, de Qur'an als de Spraak van Allah, en Muhammad ﷺ als een profeet) wordt vastgesteld via intellectuele bewijzen (Daleel), zijn alle andere kwesties gerelateerd aan de geloofsleer (Aqeedah) uitsluitend gebaseerd op het tekstuele bewijs (Daleel) dat voortvloeit uit de openbaring (Wahy). Omdat het tekstuele bewijs (de Qur'an), evenals de bron ervan (Allah), intellectueel zijn bewezen, moet de moslim geloven in wat de tekst ook vermeldt. Het verwerpen van de tekst komt neer op het beschuldigen van Allah (SWT) van het verstrekken van onjuiste informatie, wat direct in strijd is met de intellectueel sluitende basis voor de geloofsleer (Aqeedah).

Aqeedah is defined as the fundamental thought which provides a comprehensive explanation of the universe, man, and life, in addition to defining what lay before and after these realities and establishing the relationship between all of these aspects. While the core of the Aqeedah (which addresses the existence of Allah, the Qur'an as Allah's Speech, and Muhammad as a prophet) is established through intellectual daleels, all other issues related to the Aqeedah are based solely upon the textual daleel that emanates from the wahi. Because the textual evidence (the Qur'an), as well as its source (Allah), are proven intellectually, then the Muslim must believe in whatever the text mentions. Rejecting the text amounts to accusing Allah (swt) of giving false information, which directly contradicts the intellectually conclusive basis for the Aqeedah.

Het bewijs (Daleel) dat in de geloofsleer (Aqeedah) wordt gebruikt, wordt Burhaan genoemd en draagt een bijzondere betekenis. Burhaan wordt gedefinieerd als het sluitende bewijs dat het bestaan van iets op een onomstotelijke wijze bewijst. In deze zin zegt Allah (SWT):

The daleel used in the Aqeedah is called Burhaan and carries a distinct significance. Burhaan is defined as the conclusive evidence which proves the existence of something in a conclusive manner. In this regard, Allah (swt) says:

"Zeg: 'Breng jullie Burhaan als jullie de waarheid spreken.'" [TMQ 27:64] Elk bewijs (Daleel) dat wordt gebruikt om een kwestie met betrekking tot de geloofsleer (Aqeedah) te bewijzen, moet doorslaggevend zijn in zowel de authenticiteit als de betekenis, omdat de geloofsleer (Aqeedah) niet kan worden vastgesteld op basis van twijfel of speculatie. Alleen de Qur'an en de massaal overgeleverde (Mutawatir) overlevering (Hadith) bezitten deze kwaliteit. Hoewel de Khabr Ahad als authentiek kan worden geclassificeerd, bereiken de authenticiteit en de juistheid ervan niet het niveau om het een voldoende bron van bewijzen (Daleels) te maken voor kwesties die verband houden met de geloofsleer (Aqeedah). Het bewijs dat de geloofsleer (Aqeedah) doorslaggevend moet zijn, heeft betrekking op de aard van de geloofsleer (Aqeedah) zelf. De geloofsleer (Aqeedah) vereist doorslaggevendheid omdat de fundamentele gedachte, die de kijk op het leven definieert en dient als de basis waarop alle andere gedachten en concepten zijn gebouwd, moet worden vastgesteld op basis van doorslaggevende bewijzen. Als de fundamentele gedachte onderhevig is aan twijfel en onzekerheid, dan zal het leven van de mens zelf in elk aspect verstrikt raken in twijfel en onzekerheid. Bovendien veroordeelde de Qur'an de Kuffar omdat zij hun Aqaid baseerden op speculatie of twijfel:

In de Usul al-Fiqh wordt het bewijs (Daleel) dat wordt gebruikt voor een rechtsregel (Hukm) Sharii "Amaarah" genoemd, wat wordt gedefinieerd als: Een aanwijzing die aantoont dat een specifiek onderwerp zeer waarschijnlijk onder dit onderdeel valt. Het verschil tussen de Burhaan en de Amarah wordt duidelijker geïllustreerd in het volgende voorbeeld. Wanneer Allah (SWT) zegt: "Wij stuurden naar Madian hun broer Shuaib," [TMQ 11:84], dan bewijst het vers (Ayah) het feit dat Shuaib naar zijn volk werd gestuurd. Bovendien bewijst het vers (Ayah) ook dat Shuaib een profeet was. Het feit dat Shuaib een profeet was, wordt niet "afgeleid" uit het vers (Ayah); integendeel, het vers (Ayah) vermeldt dit feit onomstotelijk zonder enige ruimte voor twijfel of fout.

In Usul ul-Fiqh, the daleel used for a Hukm Sharii is called "Amaarah," which is defined as: An indication to show that a particular issue is most likely included in this item. The difference between the Burhaan and the Amarah is more clearly illustrated in the following example. When Allah (swt) says, "We sent to Madian their brother Shuaib," [TMQ 11:84] the ayah proves the fact that Shuaib was sent to his people. Furthermore, the ayah also proves that Shuaib was a prophet. The fact that Shuaib was a prophet is not "derived" from the ayah; rather, the ayah mentions this fact conclusively without any room for doubt or error.

Echter, wanneer Allah (SWT) zegt met betrekking tot de kleine wassing (Wudu), "En als jullie de vrouwen hebben aangeraakt," [TMQ 5:6], gebruikte imam Shafi dit vers (Ayah) om aan te tonen dat het aanraken van een vrouw de kleine wassing (Wudu) verbreekt. Shafi leidde deze rechtsregel (Hukm) uit het vers (Ayah) af op basis van zijn begrip en de omvang van zijn kennis. Volgens Shafi is dit begrip correct, met de mogelijkheid dat het onjuist is. Abu Hanifa gebruikt hetzelfde vers (Ayah) om aan te geven dat *lamastum* verwijst naar seksuele gemeenschap. Volgens het begrip van Abu Hanifa en de omvang van zijn kennis, geeft het vers (Ayah) deze rechtsregel (Hukm) aan, en voor Abu Hanifa is dit begrip correct met de mogelijkheid dat het onjuist is. Het vers (Ayah) heeft het bestaan van iets niet op een onomstotelijke wijze vastgesteld. In plaats daarvan zou elke zelfstandig rechtsgeleerde (Mujtahid) het vers (Ayah) gebruiken om te illustreren dat de rechtsregel (Hukm) die hij begrijpt met betrekking tot de kwestie in kwestie, AFGELEID is uit het vers (Ayah). Als gevolg hiervan beschouwt elke zelfstandig rechtsgeleerde (Mujtahid) zijn eigen mening als correct met de mogelijkheid dat deze onjuist is, en beschouwt hij de meningen van de andere geleerden met betrekking tot dezelfde kwestie als onjuist met de mogelijkheid dat deze correct zijn.

However, when Allah (swt) says regarding the wudu, "And if you lamastum women," [TMQ 5:6] Imam Shafi used this ayah to show that touching a woman breaks the wudu. Shafi derived this hukm from the ayah based on his understanding and the extent of his knowledge. And according to Shafi, this understanding is correct with the possibility of being incorrect. Abu Hanifa uses the same ayah to indicate that lamastum refers to sexual intercourse. According to Abu Hanifa's understanding and the extent of his knowledge, the ayah indicates this hukm, and to Abu Hanifa, this understanding is correct with the possibility that it is wrong. The ayah did not establish the existence of something in a conclusive manner. Instead, each mujtahid would use the ayah to illustrate that the hukm which he understands related to the issue at hand is DERIVED from the ayah. As a result, each mujtahid considers his opinion as correct with the possibility of being wrong and considers the opinions of the other scholars related to the same issue as wrong with the possibility of being correct.

Moslims moeten geloven in de openbaring (Wahy) die Allah (SWT) naar Muhammad ﷺ heeft gezonden. De onmiddellijke vraag die hierbij opkomt is: Wat is de openbaring (Wahy) en wat is het domein ervan? De openbaring (Wahy) wordt gedefinieerd als de aanspraak van Allah (SWT) tot de mensen, wat zowel de Qur'an als de profetische traditie (Sunnah) omvat. De Qur'an is openbaring (Wahy) omdat het de Spraak van Allah is in zowel de woorden als de betekenis, terwijl de profetische traditie (Sunnah) openbaring (Wahy) is omdat de Qur'an onomstotelijk heeft vastgesteld dat alles wat Muhammad ﷺ heeft overgeleverd, openbaring (Wahy) is. Allah (SWT)

Muslims must believe in the wahi that Allah (swt) sent to Muhammad (saaw). The immediate question that arises is: What is the wahi and what is its domain? The wahi is defined as the address of Allah (swt) to the people, which includes the Qur'an and the Sunnah. The Qur'an is wahi because it is the Speech of Allah in both its words and meaning, while the Sunnah is wahi because the Qur'an conclusively established that whatever Muhammad (saaw) delivered is wahi. Allah (swt)

vermeldt dit feit in verschillende verzen (Ayah) in de Qur'an, zoals het volgende vers (Ayah):

mentions this fact in several ayahs in the Qur'an, such as the following ayah:

"Hij spreekt niet uit eigen begeerte, maar het is openbaring (Wahy)." [TMQ 53:4] De letter "maa" in het vers (Ayah) betekent "wat ook," wat een letter in het Arabisch is die wordt gebruikt om algemeenheid aan te duiden. Zo geeft het vers (Ayah) aan dat alles wat Muhammad ﷺ sprak met betrekking tot de religie (Deen) openbaring (Wahy) is. Daarnaast zegt Allah (SWT):

"He does not speak out of his whims, but rather it is wahi." [TMQ 53:4] The letter "maa" in the ayah means "whatsoever," which is a letter in Arabic used to denote generalization. Thus, the ayah indicates that everything that Muhammad (saaw) spoke related to the Deen is wahi. In addition, Allah (swt) says:

"Zeg (Muhammad), 'Ik ben slechts een mens zoals jullie. Er is aan mij openbaard dat jullie Ilah Eén Ilah is'" [TMQ 18:110] "Zeg (Muhammad), 'Ik waarschuw jullie slechts door de openbaring (Wahy)'" [TMQ 21:45] "En wat de Boodschapper jullie geeft, neem het, en wat hij jullie verbiedt, onthoud u (daarvan)." [TMQ 59:7] De openbaring (Wahy), die de Qur'an en de profetische traditie (Sunnah) omvat, kan worden onderverdeeld in twee hoofdcategorieën. Het eerste type behandelt de geloofsleer (Aqeedah) en biedt informatie met betrekking tot de onzichtbare (Ghayb) en over gebeurtenissen uit het verleden of de toekomst, zoals de beschrijving van het Paradijs, informatie die de engelen en djinn beschrijft, en informatie over sommige eerdere profeten. Moslims moeten in deze informatie geloven als onomstotelijk.

Er is eerder vermeld dat denken een proces is waarbij de begrijpelijke werkelijkheid via de zintuigen naar het menselijk brein wordt overgebracht, om vervolgens die werkelijkheid uit te leggen met behulp van de eerder verworven informatie die hiermee verband houdt. Het ontwikkelen van een duidelijker begrip van de menselijke geest en de inherente beperkingen ervan vereist een nauwkeurige bestudering van de verschillende componenten die de geest vormen:

It was mentioned previously that thinking is a process of transmitting the comprehensible reality to the human brain through the senses and then explaining the reality using the previous information related to it. Developing a clearer understanding of the human mind and its inherent limitations requires a scrutiny of the various components which comprise the mind:

De realiteit wordt gedefinieerd als alles wat binnen de reikwijdte en het vermogen van de menselijke zintuigen valt om waar te nemen.

The reality is defined as anything within the scope and capacity of the human senses to detect.

Bovendien is de realiteit het object waarover de mens nadenkt voordat hij een oordeel of conclusie erover velt. De realiteit kan tastbaar zijn, zoals een atoom, een planeet of een chemische stof, of het kan een idee of concept zijn dat niet wordt uitgedrukt in termen van fysieke criteria, maar als woorden, formules en vergelijkingen. Zoals eerder vermeld, kan de realiteit door de mens zowel direct als indirect worden waargenomen. In beide gevallen moet er een realiteit bestaan waarover de mens kan nadenken, en deze realiteit moet toegankelijk zijn voor één of meer van de zintuigen. Alles wat buiten de reikwijdte van de zintuigen valt, kan niet het onderwerp van het denkproces zijn. Daarom zouden moslims niet vruchteloos tijd en energie moeten verspillen aan enige poging om over de onzichtbare (Ghayb) na te denken. Moslims geloven in de onzichtbare (Ghayb) alleen via een sluitend bewijs (Daleel) dat het bestaan ervan aantoont, maar elke poging om voorbij het bewijs (Daleel) te gaan is zinloos, aangezien het onderwerp van het bewijs (Daleel) een realiteit is die buiten de zintuigen ligt. Bijvoorbeeld, moslims geloven in de engelen zonder hun essentie te kunnen begrijpen. Maar het proberen te ontcijferen van hun essentie zou niets meer zijn dan het formuleren van wanen, aannames en speculaties.

Furthermore, the reality is the object which the human being thinks about before issuing a judgment or conclusion regarding it. The reality could be tangible, such as an atom, planet, or chemical, or it could be an idea or concept expressed not in terms of physical criteria but as words, formulas, and equations. As previously mentioned, the reality can be sensed by the human being either directly or indirectly. In either case, a reality must exist which the human being can think about, and this reality must be accessible to one or more of the senses. Anything beyond the scope of the senses cannot be the subject of the thinking process. Therefore, Muslims should not fruitlessly expend time and energy in any attempt to think about the Ghaib. Muslims believe in the Ghaib only through a conclusive evidence which proves its existence, but any attempt to venture beyond the daleel is futile since the subject matter of the daleel is a reality that lay beyond the senses. For example, Muslims believe in the angels without being able to comprehend their essence. But trying to decipher their essence would amount to nothing more than formulating delusions, assumptions, and speculation.

Hoewel de werkelijkheid essentieel is voor het denkproces, is het waarnemen van de werkelijkheid mogelijk niet voldoende om het denkproces te initiëren. Een persoon moet er ook zeker van zijn dat hij de werkelijkheid uitgebreid heeft bestudeerd, wat kan vereisen dat de werkelijkheid meerdere keren vanuit verschillende invalshoeken wordt waargenomen. Bijvoorbeeld, men kan een transparante vloeistof in een pot zien en op basis van een vluchtige blik concluderen dat de vloeistof water is, maar de vloeistof kan alcohol zijn en pas door aan de geur te ruiken, zou een persoon in staat zijn een nauwkeurige beoordeling te maken.

De zintuigen omvatten de vijf bekende zintuigen: zicht, gehoor, smaak, reuk en tast. De zintuigen omvatten ook het gevoel dat voortkomt uit organische behoeften en instinctieve sensaties, zoals honger en dorst, evenals de emotionele sensaties zoals angst, mededogen en seksuele gevoelens.

The senses include the five known senses of sight, hearing, taste, smell and touch. The senses also include the feeling which stems from the organic needs and instinctive sensations, such as hunger and thirst, as well as the emotional sensations such as anxiety, compassion, and the sexual feelings.

Het niveau van zintuiglijke waarneming dat vereist is om een nauwkeurig beeld van de werkelijkheid volledig te ontwikkelen, hangt af van de werkelijkheid die wordt onderzocht. Soms kan een enkele waarneming volstaan om een volledig beeld te vormen; een enkele blootstelling aan vuur is genoeg om te concluderen dat vuur brandt. Er zijn echter werkelijkheden die de input van meerdere zintuigen vereisen om volledig begrepen te worden, zoals het ontcijferen van een complexe puzzel of het begrijpen van de dynamiek van een machine.

The level of sensation required in order to fully develop an accurate image of the reality depends upon the reality under scrutiny. Sometimes a single sensation may suffice to develop a complete image; a single exposure to fire is enough to conclude that fire burns. However, there are realities which require the input of several senses in order to fully grasp, such as deciphering a complex puzzle or comprehending the dynamics of a machine.

Daarnaast is de sensatie zelf, ongeacht hoeveel zintuigen erbij betrokken zijn, onvoldoende om als basis te dienen voor iemands daden en agenda's. Een dergelijke benadering zou niet meer zijn dan een reactieve wijze van handelen. Bijvoorbeeld, het zien van mensen die onderdrukt worden, zou iemand niet moeten aanzetten om uitsluitend op basis van zijn zintuigen te reageren door voedsel of geld aan de onderdrukte individuen te doneren. Het individu moet de andere realiteiten die met de situatie verbonden zijn nauwkeurig onderzoeken, wat het gebruik van vele zintuigen kan inhouden, maar ook verder gaat dan de zintuigen door diep over de situatie na te denken voordat men een specifieke koers van actie vaststelt.

In addition, the sensation itself, however many senses are involved, is insufficient to serve as a basis for one's actions and agendas. Such an approach would amount to no more than a reactionary mode of action. For example, the sight of people being oppressed should not illicit one to respond based solely on his senses by donating food or money to the oppressed individuals. The individual must scrutinize the other realities associated with the situation, which may entail the usage of many senses in addition to extending beyond the senses by thinking deeply about the situation before settling on a specific course of action.

Het menselijk brein is de plaats waar de zintuigen informatie overbrengen die betrekking heeft op de werkelijkheid, waar informatie gerelateerd aan de werkelijkheid wordt opgeslagen, en waar de koppeling van waarneming aan eerdere informatie plaatsvindt. Naast deze functies vervult het brein andere functies, zoals het verzenden en ontvangen van signalen naar en van het zenuwstelsel. Hoewel de functie van het brein is om informatie te ontvangen, te verwerken en op te slaan, kan men niet concluderen dat het brein het "denkorgan" is, omdat denken een proces is dat verschillende organen naast het brein omvat, in het bijzonder de zintuiglijke organen zoals de ogen, de oren en de mond.

The human brain is the place where the senses transmit information pertaining to the reality, where information related to the reality is stored, and where the linking of sensation to previous information takes place. In addition to these functions, the brain performs other functions, such as sending and receiving signals to and from the nervous system. Although the brain's function is to receive, process, and store the information, one cannot conclude that the brain is the "thinking organ" because thinking is a process which involves several organs besides the brain, particularly the sensory organs such as the eyes, ears, and mouth.

De hersenen ontvangen signalen en informatie, verwerken deze informatie en reageren vervolgens dienovereenkomstig. De mens wordt echter geconfronteerd met veel kwesties die verschillende soorten reacties vereisen. Aangezien de hersenen signalen doorgeven aan de andere organen van het lichaam, zou handelen volgens de hersenen alleen louter instinctief en reactief zijn. In dit opzicht zijn de hersenen van mensen en dieren hetzelfde. Hoewel dit proces niet als basis voor menselijk gedrag zou moeten dienen, zijn er gevallen waarin een dergelijk proces voldoende of zelfs noodzakelijk is, zoals de "vecht-of-vlucht"-reactie die iemand in staat stelt een onmiddellijk of naderend gevaar te vermijden. Maar er zijn veel gevallen en situaties waarin dit proces niet volstaat om de juiste reactie te produceren. Als bijvoorbeeld een moslimman een vrouw ziet die haar schoonheid blootstelt, zou het onmiddellijke signaal van de hersenen een instinctief signaal zijn dat de man ertoe aanzet haar te naderen. Als de man echter verwijst naar zijn concepten, zou hij haar niet naderen, omdat de concepten die hij draagt hem tot de conclusie zouden leiden dat een dergelijke handeling verboden (Haram) is en zou resulteren in gevolgen in dit leven en in het Hiernamaals.

The brain receives signals and information, processes this information and then responds accordingly. However, the human being is confronted with many issues which require different types of responses. Since the brain relays signals to the other organs of the body, acting according to the brain alone would be merely instinctive and reactionary. In this regard, the brain of human beings and animals is the same. While this process should not serve as the basis for human behavior, there are instances when such a process is sufficient or even necessary, such as the "fight or flight" response that enables one to avoid an immediate or oncoming danger. But there are many instances and situations in which this process cannot suffice to produce the correct response. For example, if a Muslim man sees a woman exposing her beauty, the immediate signal from the brain would be an instinctive one inclining the man to approach her. However, if the man refers to his concepts, he would not approach her because the concepts he carries would lead him to conclude that such an action is Haram and would result in consequences in this life and in the Hereafter.

Alle drie de eerder genoemde elementen kunnen sensaties voortbrengen, maar zijn onvoldoende om het denkproces te initiëren. De voorgaande informatie is essentieel voor het materialiseren van dit proces.

All of the three previously mentioned elements can produce sensation but are not sufficient to initiate the thinking process. The previous information is essential for this process to materialize.

Aangezien de voorgaande informatie wordt gebruikt om de werkelijkheid te begrijpen, moet een persoon zeker zijn van de juistheid en nauwkeurigheid van de informatie die hij bezit. Daarnaast moet hij ook nieuwe kennis verwerven om de voorgaande informatie aan te vullen en om de bestaande informatie te zuiveren.

Since the previous information is used to understand the reality, a person must be sure about the correctness and accuracy of the information he has. In addition, he must also acquire new knowledge in order to add to the previous information as well as to purify the existing information.

Dit vereist van de moslim dat hij zichzelf altijd bijhoudt door op de hoogte te blijven van de gebeurtenissen en continu te lezen en op zoek te gaan naar nieuwe kennis. Moslims zouden in feite een encyclopedie moeten zijn, een dynamische encyclopedie en geen statische die informatie in een vacuüm uitspuugt. Om dit te bereiken, moet de moslim beginnen met de basis van elke discipline, waarop hij andere details en takken kan bouwen. Deze systematische methode helpt bij het organiseren en verwerken van de informatie in de geest. De kennisvoorraad moet helder zijn in zijn geest, zodat elke discipline samen met de bijbehorende takken gecategoriseerd en op de juiste manier met elkaar verbonden kan worden. Het op één hoop gooien van informatie uit verschillende disciplines die geen relatie met elkaar hebben, zal resulteren in een vertekend beeld van de werkelijkheid. Men moet bijvoorbeeld beseffen dat geschiedenis niet tot de discipline van de islamitische jurisprudentie (Fiqh) behoort, terwijl de Arabische taal dat wel doet. Ook moet men beseffen dat de biografische kennis van overleveraars deel uitmaakt van Ilm ul Hadith, maar geen deel uitmaakt van de geschiedenis. Het verwerven van informatie op deze georganiseerde manier zal moslims helpen om meer informatie op een georganiseerde wijze te absorberen.

This necessitates from the Muslim to always update himself by keeping with the events and continuously reading and searching for new knowledge. In fact, Muslims should be an encyclopedia a dynamic encyclopedia and not a static one that spits out information in a vacuum. In order to achieve this, the Muslim must begin with the basics of any discipline, upon which he can build other details and branches. This systematic method helps in organizing and processing the information in the mind. The reservoir of knowledge must be clear in his mind so that each discipline along with its branches can be categorized and connected to one another in the correct manner. Lumping information from various disciplines which have no relation to one another will result in a distorted outlook of the reality. For example, one must realize that history does not belong to the discipline of Fiqh while the Arabic language does. Also, one must realize that the biographical knowledge of reporters is part of Ilm ul Hadith but is not part of history. Acquiring information in this organized way will help Muslims absorb more information in an organized manner.

Allah heeft het hele universum geschapen, inclusief de aarde. Bovendien heeft Allah Adam geschapen en hem naar de aarde gezonden om de middelen daarvan te gebruiken. In dit verband zegt Allah in de Qur'an:

Allah created the entire universe including the earth. Furthermore, Allah created Adam and sent him down to the earth to utilize its resources. In this regard, Allah says in the Qur'an:

"Hij is Degene die voor jullie alles wat op de aarde is, heeft geschapen." [TMQ 2:29] Allah (SWT) heeft de mens voorzien en hem bepaalde eigenschappen gegeven die hem in staat stellen zichzelf in dit universum te onderhouden. Allah (SWT) zegt:

"He it is Who created for you all that is on earth." [TMQ 2:29] Allah (swt) equipped the human being and provided him with certain attributes enabling him to sustain himself in this universe. Allah (swt) says:

"Verheerlijk de Naam van jouw Heer, de Hoogste, Die (alles) heeft geschapen en het daarna in evenwicht heeft gebracht." [TMQ 87:1-2] Daarom bestaat de menselijke natuur uit specifieke fysieke, mentale en emotionele vermogens die hem in staat stellen zijn levensonderhoud te behouden in het universum dat Allah (SWT) heeft geschapen. Een uniek kenmerk dat exclusief aan de mens is gegeven, is een geest met het vermogen om na te denken, zoals eerder vermeld. Allah (SWT) heeft de mens aangewezen om na te denken over de werkelijkheid en over zijn natuur, naast het aanspreken van de mens met de Islam met het doel om de Islam toe te passen. Daarom is het begrijpen van de aard van de mens essentieel om onze koers te richten op het gehoorzamen van Allah en om ons in staat te stellen onze grillen en verlangens te beheersen, in plaats van erdoor beheerst te worden.

"Glorify the Name of your Lord, the Most High, Who has created (everything) and then proportioned it." [TMQ 87:1-2] Therefore, the human nature consists of specific physical, mental, and emotional capabilities that enable him to sustain his livelihood in the universe which Allah (swt) created. One unique characteristic that is provided exclusively to the human being is a mind with the ability to think as previously mentioned. Allah (swt) directed the human being to think about the reality and about his nature, in addition to addressing the human being with Islam for the purpose of implementing Islam. Therefore, comprehending the nature of the human being is essential to directing our course towards obeying Allah and enabling us to control our whims and desires rather than being controlled by them.

Een ander kenmerk dat Allah in de mens heeft geschapen, is een vitale kracht die de persoon aanzet tot het bevredigen ervan. Deze vitale energie bestaat uit de instincten en organische behoeften. De bevrediging van de organische behoeften is cruciaal voor het overleven van het individu, omdat de persoon zal vergaan als deze behoeften niet worden bevredigd. Bovendien komt de behoefte om aan de organische behoeften te voldoen van binnenuit en is deze onafhankelijk van enige externe factor om deze behoefte te stimuleren. Bijvoorbeeld, de behoefte om te consumeren, die zich manifesteert door honger en dorst, is voor de opwekking ervan niet afhankelijk van de aanwezigheid van voedsel.