Deze syllogisme lijkt uiterlijk een zeer aantrekkelijke mentale oefening, die veel mensen zou kunnen verleiden om deze te gebruiken. Hoewel het toegepast zou kunnen worden in de wiskunde, kan de logische benadering niet functioneren in de jurisprudentie, geloofsleer (Aqeedah) en politiek. Enkele voorbeelden zullen de misleidende aard van logica illustreren indien deze verkeerd wordt toegepast.

This syllogism seems outwardly to be a very appealing mental exercise, which may tempt many people to use it. Although it could be applied in math, the logical approach cannot function in jurisprudence, Aqeedah, and politics. A few examples will illustrate misleading nature of logic if misapplied.

Logica in de islamitische jurisprudentie (Fiqh) Een van de grootste rampen die de wereld van de islamitische jurisprudentie (Fiqh) hebben getroffen, was de introductie van logica bij het begrijpen van de juridische tekst. Een eenvoudig voorbeeld zal de onmogelijkheid aantonen om tot de juiste conclusie te komen met behulp van de logische benadering. In het leven lenen mensen geld voor vele zaken. Ook is de hadj een belangrijke zaak die moslims moeten verrichten. De logische conclusie is dat moslims geld moeten lenen voor de hadj. Deze conclusie is onjuist, omdat de hadj alleen verplicht is voor degenen die daartoe in staat zijn. Degene die geen geld heeft, hoeft niet te lenen. De drogreden van deze conclusie kwam voort uit de drogreden van het tweede argument, hoewel het correct lijkt. Het juiste argument is dat de hadj een belangrijke handeling is die moslims moeten verrichten als zij daartoe in staat zijn.

Logic in Jurisprudence One of the greatest disasters to befall the world of Fiqh was the introduction of logic in understanding the legal text. A simple example will demonstrate the inability of reaching the correct conclusion using the logical approach. In life, people borrow money for many things. Also, the Hajj is an important thing that Muslims must perform. The logical conclusion is that Muslims must borrow money for Hajj. This conclusion is false because Hajj is obligatory only on those who are capable. The one who does not have money does not need to borrow. The fallacy of this conclusion came from the fallacy of the second argument, although it seems correct. The correct argument is that Hajj is an important act that Muslims must do if they are capable.

Logica in geloofsleer (Aqeedah). Hoewel het anders mag lijken, kan het gebruik van logica in geloofsleer (Aqeedah) leiden tot onjuiste conclusies. Bijvoorbeeld, men kan als zijn grote premisse vaststellen dat elke schepping niet eeuwig is en zal eindigen, en als zijn kleine premisse dat de Paradijs (Jannah) en het Brandende Vuur geschapen zijn, wat leidt tot de logische conclusie dat de Paradijs (Jannah) en het Brandende Vuur zullen eindigen. Deze conclusie is onjuist omdat de grote premisse onjuist is. Het eerste argument is alleen van toepassing op dit leven, maar het kan niet worden gegeneraliseerd om het Hiernamaals in te sluiten. Het Hiernamaals is een andere situatie die buiten de menselijke waarneming en het begrip ligt. Daarom kunnen de regels van dit leven er niet op worden toegepast.

Logic in Aqeedah Although it may seem otherwise, the use of logic in Aqeedah may lead to erroneous conclusions. For example, one can establish as his major premise that every creation is not eternal and will end and as his minor premise that Jannah and the Hell-Fire are created, leading to the logical conclusion that Jannah and Hell-Fire will end. This conclusion is wrong because the major premise is wrong. The first argument applies only to this life, but it cannot be generalized to include the Hereafter. The Hereafter is a different situation which is beyond the human sensation and comprehension. Therefore, the rules of this life cannot be applied to it.

Logica in het politieke denken. Een van de gevaarlijkste valkuilen in het politieke denken van de moslims tegenwoordig vloeit voort uit het gebruik van logica om tot politieke conclusies te komen. Als men bijvoorbeeld, bij het formuleren van een politieke mening over het beleid van Groot-Brittannië en de VS ten opzichte van de Europese Unie, als zijn hoofdpremisse zou vaststellen dat Amerika zou proberen de eenheid van Europa te voorkomen, en als zijn minorpremisse dat het Britse beleid verbonden is met het Amerikaanse beleid, dan zou de logische conclusie zijn dat Groot-Brittannië probeert de eenheid van Europa te voorkomen.

Logic in Political Thinking One of the most dangerous pitfalls in the political thinking of the Muslims nowadays results from the use of logic to arrive at political conclusions. If, for instance, in formulating a political opinion about the policies of Britain and the US towards the European Union, one were to establish as his major premise that America would try to prevent the unity of Europe and as his minor premise that British policy is connected to the US policy, the logical conclusion would be that Britain tries to prevent the unity of Europe.

De conclusie is niet correct, omdat Groot-Brittannië zeer enthousiast zou zijn om de Europese eenheid te bereiken, zolang dit binnen zijn eigen belangen valt. Als het Britse beleid de eenheid lijkt tegen te werken, dan is deze tegenwerking een poging om de eenheid meer in de richting van zijn eigen belangen te sturen of een poging om het Amerikaanse beleid in Europa te beïnvloeden, en komt dit niet voort uit een gebrek aan de wens om de Europese eenheid te bereiken. De dwaling van de conclusie in deze analogie is te wijten aan de dwaling van de tweede premisse. Groot-Brittannië zou, als een soevereine natie en een voormalige supermacht, niet accepteren dat zijn beleid gekoppeld wordt aan het beleid van een andere natie, zelfs niet aan dat van Amerika. Hoewel beiden tot hetzelfde Westerse kamp behoren, kan er soms een belangenconflict ontstaan.

The conclusion is not correct because Britain would be very enthusiastic in achieving the European unity as long as it is within its interests. If the British policy seems to oppose the unity, this opposition is an attempt to steer the unity more towards its interests or to attempt to influence the US policy in Europe and not borne out of any lack of desire to achieve the European unity. The fallacy of the conclusion in this analogy is due to the fallacy of the second premise. Britain, as a sovereign nation and a former superpower, would not accept to have its policy linked to the policy of any other nation, even America. Although both of them belong to the same Western Camp, a conflict of interest may emerge at times.

Deze drie voorbeelden laten zien dat logica mensen niet altijd naar de juiste conclusie leidt.

These three examples demonstrate that logic does not always lead people to the correct conclusion.

Het is de moeite waard om het voorbeeld van Ibn Taymiyyah te noemen om de misleidende aard van het gebruik van logica buiten de context ervan te illustreren. Ibn Taymiyyah beschouwde logica als "het vlees van een geslacht kameel dat op de top van een berg is gevonden; het vlees is niet goed genoeg om de klim naar de berg te rechtvaardigen, noch is de weg die ernaartoe leidt gemakkelijk te volgen" (Hallaq, Ibn Taymiyya Against the Greek Logicians).

It is worthwhile to mention the example of Ibn Taymiyyah to illustrate the misleading nature of using logic out of its context. Ibn Taymiyyah viewed logic as "the flesh of a slaughtered camel found on the summit of a mountain; the flesh is not good enough to warrant climbing the mountain, nor is the road leading to it easy to follow (Hallaq, Ibn Taymiyya Against the Greek Logicians).

De reden waarom logica niet tot de juiste conclusies leidt, is omdat het geen rekening houdt met de werkelijkheid en deze ook niet probeert te analyseren. In plaats daarvan bouwt het een conclusie op basis van de relatie tussen twee premissen. De juiste manier van denken vereist het begrijpen van de werkelijkheid en vervolgens het proberen te vinden van de regel die op die werkelijkheid toegepast kan worden. Het louter vaststellen van bepaalde premissen en het focussen op de relatie tussen de premissen en de vorm van het argument zal niet resulteren in een enkele conclusie over de werkelijkheid. Het eerste voorbeeld bespreekt een zaak van de sharia, en de juiste conclusie met betrekking tot kwesties die verband houden met de sharia wordt vastgesteld door het bewijs uit de juridische tekst.

The reason why logic does not lead to correct conclusions is because it does not regard reality nor does it attempt to analyze it. Rather, it builds a conclusion based on the relationship between two premises. The correct way of thinking necessitates understanding the reality and then attempting to find the rule that could be applied to the reality. Simply establishing certain premises and focusing on the relationship between the premises and the form of the argument will not result in any conclusion about the reality. The first example discusses an Shariah matter, and the correct conclusion regarding issues related to the Shariah is established by the evidence from the legal text.

Het tweede argument verzuimt vanaf het allereerste begin te erkennen dat de gehele discussie het intellect te boven gaat. En het derde voorbeeld bouwt zijn betoog niet op basis van een begrip van de wereldorde en de positie van zowel de leidende naties als de concurrerende naties, hetgeen begrepen moet worden voordat men probeert het Britse beleid in Europa te doorgronden.

The second argument fails to acknowledge from the very beginning that the entire discussion is beyond the intellect. And the third example does not build its case based upon an understanding of the world order and the position of both the leading nations and the competing nations, which must be understood before attempting to comprehend the British policy in Europe.

Daarnaast is de logische manier van denken onjuist vanwege het gebruik van generalisatie. En omdat de essentie van logica gebaseerd is op een opeenvolging van premissen en slechts aandacht besteedt aan de vorm, heeft het het potentieel om een persoon weg te duwen van de realiteit. Een deugdelijke rechtsgeleerde (Faqih) generaliseert niet op basis van schijnbare gelijkenis. In plaats daarvan zet hij zijn inspanning in om elk vraagstuk of elke situatie onafhankelijk en grondig te begrijpen, en vervolgens zoekt hij naar het bewijs uit de wetgevende bronnen en past hij het bewijs (Daleel) toe op een specifiek vraagstuk. Het is voor hem niet voldoende om te verwijzen naar algemene ideeën zoals rente of het doel van de sharia en daarop vervolgens een conclusie te trekken.

In addition, the logical way of thinking is wrong because of its use of generalization. And because the essence of logic is based on a sequence of premises and pays attention only to the form, it has the potential to push a person away from the reality. A sound Faqih does not generalize based on apparent similarity. Rather, he exerts his effort in understanding each issue or situation independently and thoroughly, and then he searches for the evidence from the legislative sources and applies the daleel to a specific issue. It is not enough for him to refer to general ideas such as interest or the objective of Shariah and then conclude a result based on this.

Een voorbeeld van de onjuiste conclusie die kan voortvloeien uit een op logica gebaseerde generalisatie is duidelijk zichtbaar in het volgende argument. Men kan, volgens de logica, stellen dat de Islam de mens niet overbelast, wat op zichzelf een generalisatie is, en als tweede premisse dat het huren van huizen belastend is. Omdat onderdak een basisbehoefte is voor de mens, is de logische conclusie dat de Islam, uit noodzaak, het kopen van huizen toestaat door leningen af te sluiten bij de bank die woeker (Riba) inhouden, om de last van het huren te vermijden. Wat dit argument nalaat te adresseren, is dat noodzaak (Darurah) geen algemene regel is die op alle situaties van toepassing is, maar slechts op specifieke situaties die in de Islamitische tekst worden vermeld. Ook stelt het concept dat de Islam de mens niet overbelast simpelweg een feit vast: wat Allah (SWT) heeft geopenbaard als toegestaan (Halal) en verboden (Haram), lag binnen de capaciteit van de mens om toe te passen zonder buitensporige last. Echter, het begrip 'last' wordt tegenwoordig via de logica gebruikt om te rechtvaardigen datgene wat toegestaan (Halal) is gemaakt wat de Islam verboden (Haram) heeft gemaakt.

And example of the erroneous conclusion that may result from logical-based generalization is apparent in the following argument. One can state, according to logic, that Islam does not overburden the human being, which in itself is a generalization, and as a second premise, that renting houses is burdensome. Because having shelter is a basic need for the human being, then the logical conclusion is that, by necessity, Islam allows buying houses by taking loans from the bank which involve riba to avoid the burden of renting. What this argument fails to address is that necessity (Darurah) is not a general rule that applies to all situations but only to specific situations mentioned in the Islamic text. Also, the concept of Islam not overburdening the human being simply states a fact: Whatever Allah (swt) did reveal as halal and haram lay within the capability of the human being to apply without excessive burden. However, the notion of burden nowadays is used through logic to justify making halal what Islam made haram.

Een dergelijk logisch denkproces komt veel voor onder moslims, in het bijzonder binnen de jurisprudentie. Als gevolg hiervan citeren veel mensen "Logische rechtvaardigingen voor sharia-regels", zoals de bewering dat siyam (vasten (Sawm)) de hersenen reinigt van metabole afvalstoffen, of dat sujood helpt om de elektrische lading uit het hoofd te ontladen. Velen anderen zouden dergelijke claims maken dat de islam de getuigenis van de vrouw minder heeft gemaakt dan die van de man in bepaalde kwesties vanwege haar gebrek aan begrip, en concluderen dat een dergelijke regel niet langer geldig is op de premisse dat vrouwen tegenwoordig hoogopgeleid zijn. En weer anderen zouden het vasten (Sawm) linken aan het zien van de maan op de premisse dat moslims ongeletterd waren, met als gevolg de conclusie dat het gebruik van berekeningen is toegestaan bij het bepalen van het begin en einde van de ramadan, op de premisse dat moslims niet langer ongeletterd zijn.

Such a logical thinking process is very common among Muslims, particularly in jurisprudence. As a result, many people cite "Logical justifications for Shariah rules" such as claiming that siyam (fasting) purifies the brain from its metabolic wastes, or that sujood helps discharge the electric charge from the head. Many others would make such claims that Islam made the testimony of the woman less than that of the man in certain issues because of her lack of understanding and conclude that such a rule is no longer valid on the premise that women today are educated. And yet others would link the fasting to the sighting of the moon on the premise that Muslims were illiterate, concluding as a result that the use of calculations are allowed in determining the beginning and end of Ramadan on the premise that Muslims are no longer illiterate.

Bovendien generaliseren veel juristen het concept van noodzaak (Darurah) en passen zij dit toe op alle situaties, terwijl de Islam Darurah alleen in specifieke situaties toepaste. Al deze foutieve argumenten zijn het gevolg van het gebruik van logisch denken dat uit de context is gehaald.

Furthermore, many jurists generalize the concept of necessity (Darurah) and apply it to all situations, whereas Islam applied Darurah only in specific situations. All of these erroneous arguments result from the use of logical thinking taken out of context.

Om deze manier van denken aan te pakken, moeten moslims worden getraind om de situatie te begrijpen zoals deze is, in plaats van door deze sofistische benadering. De moslims moeten beseffen dat de processen die betrokken zijn bij het vestigen van de geloofsleer (Aqeedah), het begrijpen van de juridische tekst en het formuleren van politieke meningen uniek zijn. En zij moeten de toepassing van logica beperken tot gebieden zoals de wiskunde.

In order to address this way of thinking, Muslims must be trained to understand the situation as it is rather than through this Sophistic approach. The Muslims must realize that the processes involved in establishing the Aqeedah, understanding the legal text, and formulating political opinions are unique. And they must restrict the application of logic to such areas as mathematics.

De juiste manier van denken vereist van ieder persoon dat hij bij elk vraagstuk begint met het correct bestuderen van de situatie, om deze vervolgens te koppelen aan eerdere informatie om zo tot een conclusie te komen. Voor Sharii-kwesties moet het onderzoek worden gebaseerd op geldige Sharii-bewijzen. Voor alle andere kwesties is passend bewijs vereist om het onderzoek te onderbouwen. In beide gevallen is het startpunt van elk onderzoek het bestuderen van de situatie, met de conclusie als eindbestemming.

The correct way of thinking requires from any person to start searching any issue by studying the situation correctly and then linking it with previous information in order to reach a conclusion. For Sharii issues, the research must be constructed upon valid Sharii evidences. For all other issues, the appropriate evidence is required to substantiate the research. In either case, the starting point of any research is to study the situation, with the conclusion as the final destination.

Echter, door het oppervlakkige denken is de situatie onder moslims omgekeerd. Zij beginnen met een vooraf vastgestelde conclusie, en het gehele onderzoek wordt aangepast om de conclusie te rechtvaardigen die al was besloten. Dit type denken is een verdraaide benadering die het hele doel van het denken tenietdoet en de missie van de denker annuleert.

However, due to the superficial thinking, the situation is reversed among Muslims. They begin with a pre-set conclusion, and the entire research is tailored to justify the conclusion that was already decided upon. This type of thinking is a twisted approach which defeats the entire purpose of thinking and cancels the mission of the thinker.

Zowel het oppervlakkige denken als de imitatie leiden van nature tot deze manier van denken, omdat degene die het hanteert de uitkomst of conclusie meestal aanneemt op basis van ofwel wensdenken, ofwel de behoefte om op te gaan in de massa. Een van de uitingen van dit denken is het rechtvaardigen van de daden en beslissingen van de heersers, functionarissen, shaykhs, geleerden en prominente denkers. Het gehele onderzoek begint met de vooraf bepaalde conclusie dat elke beslissing of handeling van dergelijke individuen standaard correct is. Daarna wordt het denken beperkt tot het zoeken naar redenen en verklaringen om deze beslissingen of daden te rechtvaardigen.

Both the superficial thinking as well as the imitation naturally result in this method of thinking because the one who utilizes it usually adopts the result or conclusion either based on, wishful thinking, or the need to blend with the crowd. One of the manifestations of this thinking is justifying the actions and decisions of the rulers, officials, shaykhs, scholars, and prominent thinkers. The entire research begins with the pre-determined conclusion that any decision or act made by such individuals is correct by default. Afterwards, the thinking is restricted to finding reasons and explanations to justify these decisions or actions.