De kwestie van de vrouw in de Islam was duidelijk en werd nooit betwist onder de moslims. Allah (SWT) heeft mannen en vrouwen geschapen en algemene verantwoordelijkheden voor beiden vastgesteld, zoals het dragen van de Daw'ah en het ter verantwoording roepen van de heersers, naast het toewijzen van specifieke verantwoordelijkheden voor elk geslacht. Moslims erkenden dat de soevereiniteit toebehoort aan Allah, en de regels met betrekking tot zowel mannen als vrouwen zijn islamitische regels die zijn afgeleid door middel van zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) gebaseerd op het bewijs (Daleel). Het werd impliciet erkend onder de moslims dat het proces van zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) en het concept van bewijs (Daleel) niet afhankelijk zijn van het geslacht, en dus is er nooit een "mannelijk" of "vrouwelijk" begrip van de Islam ontstaan. Het enige begrip dat de Islam voortbracht voor welk concept of welke regel dan ook, was het juridische begrip gebaseerd op het bewijs (Daleel). Als gevolg hiervan hielden alle moslims, of het nu mannen of vrouwen waren, zich volledig aan de islamitische regels, en de moslims met dit begrip werden gered van de "geslachts oorlogen" die het Westen tot op de dag van vandaag blijven teisteren.

The issue of woman in Islam was clear and never debated among Muslims. Allah (swt) created men and women and legislated general responsibilities for both, such as carrying the Daw'ah and holding the rulers accountable, in addition to designating specific responsibilities for each gender. Muslims acknowledged that sovereignty belongs to Allah, and the rules related to both men and women are Islamic rules deduced through ijtihad based upon the daleel. It was implicitly recognized among Muslims that the process of ijtihad and the concept of daleel are not sex-dependent, and thus, a "male" or "female" understanding of Islam never emerged. The only understanding that Islam produced for any concept or rule was the legal understanding based upon the daleel. As a result, all Muslims, whether man or woman, adhered to the Islamic rules in their entirety, and the Muslims with this understanding were saved from the "sex wars" that continue to plague the West until today.

Het was dit begrip dat de moslims misten in de omgang met de aanval vanuit het Westen met betrekking tot de status van de vrouw in de Islam. De ideologische invasie geïnitieerd door het Westen riep kwesties op die verband hielden met het Islamitische Sociale Systeem, zoals waarom de man het is toegestaan om met vier vrouwen te trouwen en waarom de vrouw haar hele lichaam moet bedekken behalve het gezicht en de handen. Nog schadelijker was het concept zelf van de status van de vrouw in de Islam dat het Westen construeerde en propageerde – een slaaf in een door mannen gedomineerde samenleving. De juiste reactie op dit alles zou zijn om in te zien dat de visie van het Westen op vrouwen voortkomt uit een specifiek standpunt. De moslims hadden dit probleem gemakkelijk kunnen aanpakken door de Islam met haar intellectuele basis te presenteren, waardoor het Westen gedwongen zou worden zich af te vragen of de mens of Allah geschikt was om te beslissen welke status aan zowel mannen als vrouwen zou worden toegekend. De moslims maakten echter een cruciale fout door te proberen de status van de vrouw in de Islam te rechtvaardigen om aan te sluiten bij de westerse visie. Sommige moslims reageerden op de beschuldigingen die door het Westen werden geïnitieerd door te pleiten voor westerse ideeën zoals de bevrijding van de vrouw en gelijkheid tussen de seksen, in de veronderstelling dat zij hiermee enkele van de aanvallen zouden afwenden. Als reactie op deze groep ging een ander deel van de moslims naar het tegenovergestelde extreme en beweerde dat de vrouw haar huis niet zou mogen verlaten en verboden was om deel te nemen aan handel, onderwijs en politiek. Een derde groep ontstond in een poging om tussen de twee kampen te bemiddelen, wat niets meer was dan een poging om tussen westerse gedachten en Islamitische emoties te bemiddelen.

It was this understanding that the Muslims lacked in dealing with the onslaught from the West regarding the status of women in Islam. The ideological invasion initiated by the West raised issues related to the Islamic Social System, such as why the man is allowed to marry four women and why the woman must cover her entire body except the face and hands. Even more damaging was the very concept of the status of women in Islam which the West constructed and propagated - a slave in a male-dominated society. The proper response to all of this would be to realize that the outlook of the West towards women stem from a specific viewpoint. The Muslims could have easily addressed this issue by presenting Islam with its intellectual basis, forcing the West to question whether the human being or Allah was fit to decide what status would be conferred to both men and women. However, the Muslims made a critical mistake by attempting to justify the status of women in Islam to accommodate the Western outlook. Some Muslims reacted to the accusations initiated by the West began by calling for Western ideas such as woman's liberation and equality between the sexes, thinking that doing so would stave off some of the attacks. As a reaction to this group, another section of Muslims went to the opposite extreme and claimed that the woman should not leave her home and are prohibited from trade, education, and politics. A third group emerged in an attempt to reconcile between the two camps, which was no more than an attempt to reconcile between Western thoughts and Islamic emotions.

Het eindresultaat van deze pogingen om dit probleem aan te pakken was een totale ramp. Als direct gevolg van deze bewegingen werd de moslimgemeenschap (Ummah) geconfronteerd met drie opties met betrekking tot de status van vrouwen:

The end result of these attempts to address this issue was a total disaster. As a direct outcome of these movements, the Muslim Ummah was faced with three options regarding the status of women:

Het overnemen van het westerse model, dat gebaseerd was op een reactie op een onjuist standpunt; of het overnemen van wat werd bestempeld als het "islamitische" model, wat een reactie op een reactie was; of het overnemen van het model dat probeerde de islam te vermengen met de westerse kijk, wat een compromis was tussen twee reacties. De situatie werd verder bemoeilijkt door het feit dat de moslims het onderscheid begonnen te verliezen tussen de islam en diverse lokale culturen en tradities, die in werkelijkheid zwaar discrimineerden tegen vrouwen. Veel aspecten van deze tradities en culturen werden als islamitisch beschouwd, met name wat betreft de kwestie van de vrouw. Deze vermenging van de islam met de lokale cultuur slaagde erin het beeld onder moslims en niet-moslims te vergroten dat de islam onderdrukkend is tegenover vrouwen.

To adopt the Western model, which was based on a reaction to an incorrect viewpoint; or to adopt what was labeled as the "Islamic" model, which was a reaction to a reaction; or to adopt the model which attempted to mix Islam with the Western outlook, which was a compromise between two reactions. Further compounding the problem was the fact that the Muslims began to lose the distinction between Islam and various local cultures and traditions which did in fact discriminate heavily upon women. Many aspects of these traditions and cultures were deemed Islamic, particularly on the issue of women. This intermixing of Islam with local culture succeeded in magnifying the image among Muslims and non-Muslims that Islam is oppressive to women.

Naast deze kwesties werden vele andere behandeld, zoals jihad, de status van niet-moslims in de islam en het islamitische strafrecht. Om het succes van dit proces te waarborgen, werden overal in de moslimwereld nieuwe universiteiten en scholen opgericht, en werden beurzen verstrekt aan moslimstudenten om in het Westen te studeren. Bovendien werden er culturele en educatieve clubs opgericht, en werden zelfs ziekenhuizen ingezet met het doel om westerse ideeën en cultuur onder moslims te promoten. Al deze middelen werden gebruikt om westerse ideeën te verspreiden, zoals nationalisme, secularisme en, bovenal, de heiligglijking van het Westen in al zijn aspecten, van de geschiedenis tot bekende westerse persoonlijkheden en de prestaties in de kunsten en literatuur. Deze gedachten werden aanvankelijk geaccepteerd door sommige christenen in Libanon en verspreidden zich later onder moslims. Toen het Westen de regio uiteindelijk militair koloniseerde, werd de sharia verlaten, behalve in gebieden die te maken hadden met persoonlijke zaken, en werd een nieuw onderwijscurriculum opgelegd. Het bestaan van dit onderwijscurriculum zou garanderen dat, na het militaire vertrek van het Westen uit de moslimlanden, de toekomstige generaties die van dit curriculum zouden afstuderen, het Westen als hun ideale model zouden beschouwen in elk facet van het leven.

In addition to these issues, many others were addressed, such as Jihad, the status of non-Muslims in Islam, and the Islamic penal code. In order to ensure the success of this process, new universities and schools were erected throughout the Muslim world, and scholarships were granted to Muslim students to study in the West. Furthermore, cultural and educational clubs were established, and even hospitals were utilized for the purpose of promoting Western ideas and culture among Muslims. All of these tools were used to spread Western ideas such as Nationalism, Secularism, and, above all, sanctification of the West in all of its aspects, from its history to noted Western personalities to its achievements in the arts and literature. These thoughts were initially accepted by some Christians in Lebanon and later spread among Muslims. When the West eventually colonized the region militarily, the Shariah was abandoned except in areas dealing with personal issues, and a new educational curriculum was imposed. The existence of this educational curriculum would guarantee that, after the military departure of the West from the Muslim lands, the future generations who would graduate from this curriculum would look up to the West as their ideal model in every facet of life.

Tegenwoordig is het westerse denken alomtegenwoordig geworden onder moslims. In feite is de westerse cultuur het dominante standpunt geworden onder de intellectuelen en de geschoolde klasse. De meeste publicaties, seminars, intellectuele kringen en discussies die in de moslimwereld bestaan, worden beïnvloed door dit standpunt. En de komst van nieuwe middelen voor de verspreiding van ideeën, zoals telecommunicatie en internet, heeft deze invloed verder versterkt.

Nowadays, the Western thought has become pervasive among Muslims. In fact, the Western culture became the dominant point of view among the intelligentsia and the educated class. Most of the publications, seminars, intellectual circles, and discussions, which exist in the Muslim World are influenced by this point of view. And the advent of new means of transmitting ideas such as telecommunications and internet further enhanced this influence.

De impact van het westerse denken is de gevaarlijkste factor die moslims heeft beïnvloed, en overtreft de impact van de Griekse en oosterse filosofieën ruimschoots. Hoewel deze oude filosofieën het denken van de moslims wellicht hebben afgeleid, heeft de moderne westerse filosofie het moslimdenken geheel gedood en gewerkt aan het hervormen van het denken van toekomstige generaties moslims op basis van de westerse cultuur. Vandaag de dag hebben de meerderheid van de moslims islamitische emoties, maar zijn zij verwestersd in hun gedachten en ideeën.

The impact of the Western thought is the most dangerous factor which affected Muslims, far surpassing the impact of the Greek and Eastern philosophies. While these old philosophies may have diverted the thinking of the Muslims, the modern Western philosophy killed the Muslim thought altogether and worked to reshape the thinking of future generations of Muslims based on the Western culture. Today, the majority of Muslims have Islamic emotions, but are Westernized in their thoughts and ideas.

De islamitische manier van denken werd niet van de ene op de andere dag vernietigd, maar werd langzaam ontmanteld door vele factoren die zich gedurende de geschiedenis hebben opgestapeld. Deze factoren begonnen met het ontstaan van enkele intellectuele factoren na de opvolgers (Tabi’un). Onlangs zijn er vele pogingen ondernomen om de islamitische manier van denken te herstellen door de moslims terug te laten keren naar de levenswijze van de eerste drie generaties. Maar zelfs deze pogingen faalden, omdat zij die dergelijke pogingen pionierden hun inspanningen beperkten tot Taqlid in de Fiqhi-meningen die door deze vroege generaties waren voortgebracht, en de voortdurende herhaling van hun meningen in kwesties gerelateerd aan de geloofsleer (Aqeedah) zonder enig diepgaand intellectueel denken. Bovendien maakten zij geen onderscheid tussen het bestuderen van de eerste drie generaties — hoe zij hun denken opbouwden en behielden, en hoe zij de kwesties om hen heen tegemoet traden als een rolmodel om lessen uit te trekken — en het daadwerkelijk kopiëren van de instrumenten en technologieën die destijds bestonden. Als gevolg hiervan was de verandering waarvoor zij opriepen in feite een oproep aan moslims om terug te keren naar de dagen van het rijden op kamelen, en niet een oproep aan de moslims om de vroege generaties na te bootsen. Zo waren zelfs deze bewegingen niet in staat om het probleem op te lossen.

The Islamic way of thinking was not destroyed overnight but was slowly dismembered due to many factors which accumulated throughout history. Those factors started with the emergence of some intellectual factors after the Tabi'een. Recently, many attempts were initiated to restore the Islamic way of thinking by returning the Muslims back to the lifestyle of the first three generations. But even these attempts failed because those who pioneered such attempts confined their efforts to Taqleed in Fiqhi opinions produced by these early generations and continuous repetition of their opinions in issues related to the Aqeedah without any profound intellectual thinking. Furthermore, they did not differentiate between examining the first three generations, how they built and maintained their thinking, and how they faced the issues surrounding them as a role model to take lessons from, and actually copying the tools and technologies that existed at the time. As a result, the change that they called for was in fact a call for Muslims to return to the days of riding camels and not a call for the Muslims to emulate the early generations. Thus, even these movements were unable to solve the problem.