Concluderend: de Islam is geen verzameling regels en een rigide reeks van "wel te doen en niet te doen" die met geweld aan de mensen wordt opgelegd zonder enig diepgaand begrip. De Islam is geen theoretische informatie die moet worden uit het hoofd geleerd of als slaapverhaaltjes moet worden herhaald. De Islam is geen spiritueel systeem dat onze relaties met de metafysica vormgeeft, maar geen stem heeft in de zaken van het leven. De Islam is een allesomvattend systeem gebouwd op een rationele leer die een sluitende overtuiging vestigt die overeenkomt met de aard van de mens. De Islam vormt het geloof van het individu, naast zijn gedrag en denken, op een dynamische wijze. Terwijl moslims de Islam bestuderen, moeten zij dit op een zeer diepgaande en creatieve manier doen, wat een dynamische kracht zal voortbrengen die hen zal aanzetten tot meer denken en het waarderen van de grootsheid van Allah, en hen uiteindelijk zal aanmoedigen om te voldoen aan de orde die Hij heeft geschapen.

In conclusion, Islam is not a collection of rules and a rigid set of "do's and don't's" to be imposed upon the people by force without any deep understanding. Islam is not theoretical information to be memorized or rehearsed as bedtime stories. Islam is not a spiritual system that shapes our relationships with metaphysics but has no voice in the life affairs. Islam is a comprehensive system built upon a rational doctrine that establishes a conclusive belief which agrees with the nature of the human being. Islam shapes the individual's belief, in addition to his behavior and thinking, in a dynamic way. While Muslims study Islam, they must study it in a very profound and creative way that will produce a dynamic force which will push them to think more and appreciate Allah's greatness, and ultimately encourage them to comply with the order that He fashioned.

In de afgelopen twee eeuwen zijn er vele pogingen ondernomen om de situatie van moslims te veranderen. Hoewel deze pogingen enige impact hebben gehad op het denken van moslims, zijn ze er niet in geslaagd een alomvattende renaissance te bewerkstelligen. Geen van deze pogingen beschikte over een intellectuele basis die erop gericht was het denken van moslims volgens de Islam te doen herleven. Ze waren ofwel emotionele uitbarstingen die tijdelijk de gevoelens van de moslims opriepen om vervolgens te vervliegen, zonder een diepgaande intellectuele impact te maken, of ze richtten zich louter op de naleving van enkele Sharii-regels, waarbij zelfs de wijze waarop de regels werden behandeld onjuist was. Een levendig voorbeeld van een dergelijke poging was de kwestie van de kledingvoorschriften voor de vrouw. De kledingvoorschriften voor de vrouw worden vaak aangehaald als het centrale probleem van de moslimgemeenschap (Ummah), terwijl het slechts een symptoom is tussen vele andere symptomen. Bovendien maakt de kledingvoorschrift van de vrouw deel uit van het sociale systeem van de Islam, dat geworteld is in bepaalde fundamentele concepten die de Islam behandelt met betrekking tot de kijk op man en vrouw in de samenleving, de aard van de man en de vrouw, en de aard en het doel van hun onderlinge relatie. Vaak wordt de kwestie van de kleding van de vrouw echter besproken in isolatie van enige diepgaande concepten.

Many attempts emerged to change the situation of Muslims in the last two centuries. Although these attempts left some impact in the thinking of Muslims, they failed to achieve a comprehensive revival. None of these attempts had an intellectual basis geared towards reviving the thinking of Muslims according to Islam. They were either emotional spouts that rallied the feelings of the Muslims temporarily before diffusing but failed to exert a profound intellectual impact, or they focused on the mere compliance to some Sharii rules, and even the way the rules were addressed was incorrect. A vivid example of such an attempt was in the issue of the woman's dress code. The woman's dress code is often addressed as the central problem of the Muslim Ummah, while it is only a symptom among many other symptoms. Furthermore, the woman's dress code is part of the social system of Islam, which is rooted in certain fundamental concepts that Islam addresses regarding the outlook towards man and woman in the society, the nature of man and woman, and the nature and purpose of their relationship to one another. However, oftentimes the issue of woman's dress is discussed in isolation of any profound concepts.

Uiteindelijk faalden al deze pogingen om de denkwijze van moslims aan te pakken, hoewel het denken een van de meest onderscheidende kenmerken van de mens is. Zelfs de pogingen om moslims terug te roepen naar de methode van de vroege generaties (Salaf) liepen niet beter af dan de andere inspanningen. Dergelijke pogingen slaagden er niet in de methode van de vroege generaties (Salaf Salih) in het denken te herkennen. Deze beweging beperkte zichzelf tot de vruchten van die denkmethode door de Salaf na te bootsen, waarbij het feit werd verwaarloosd dat de Salaf zelf (moge Allah tevreden met hen zijn) imitatie veroordeelden. Als gevolg hiervan beperkten deze bewegingen zich tot kwesties die door de Salaf werden besproken, zonder enige relevantie voor het huidige leven.

In the end, all of these attempts failed to address the thinking of Muslims, although thinking is one of the most distinguishing characteristics of man. Even the attempts to call Muslims back to the method of the Salaf did not fare any better than the other efforts. Such attempts failed to recognize the method of the Salaf Salih in thinking. This movement restricted itself to the fruits of that thinking method by imitating the Salaf, neglecting the fact that the Salaf themselves (may Allah be pleased with them) condemned imitation. As a result, these movements restricted themselves to issues that were discussed by the Salaf, without any relevance to the current life.

Nog rampzaliger in zijn uitkomst was de Modernistische beweging. Vanaf het allereerste begin was de Modernistische beweging onjuist, omdat zij was voortgekomen als een reactie op de Traditionalistische en Seculiere stromingen, als een poging om de kloof tussen hen te overbruggen. De pogingen van de Modernisten waren in werkelijkheid niets meer dan een poging om Islam en de Westerse cultuur met elkaar te verzoenen, hoewel Allah (SWT) in verschillende ayahs duidelijk heeft verklaard dat er geen ruimte is voor verzoening tussen de Islam en enige andere ideologie of cultuur. Het loutere doel om de Islam met het Westen te proberen te verzoenen, was een impliciete erkenning van de Westerse cultuur als de referentie waarnaar alle andere standpunten, inclusief de Islam, zouden moeten verwijzen.

Even more disastrous in its outcome was the Modernist movement. From its very inception, the Modernist movement was incorrect because it was spawned as a reaction to the Traditionalist and Secular currents as an attempt to bridge the gap between them. The attempts of the Modernists were, in reality, no more than an attempt to reconcile between Islam and Western culture, although Allah (swt) clearly stated in several ayahs that there is no room for conciliation between Islam and any other ideology or culture. The mere objective of trying to reconcile Islam with the West was an implicit recognition of the Western Culture as the reference to which all other points of view, including Islam, would have to refer to.

Als gevolg hiervan heeft de Modernistische beweging het duidelijke onderscheid tussen de Islam en andere ideologieën vervaagd, het heldere begrip van de Islam verwaterd, en de dominantie van de westerse cultuur en het westerse denken onder de moslims versterkt. Vandaag de dag worden dit Modernistische denken, en die groepen en individuen die een dergelijk denkkader vertegenwoordigen, door het Westen gebruikt om de moslims in te dammen en het denken en gedrag van moslims te vormen naar de lijnen van de westerse cultuur.

As a result, the Modernist movement blurred the clear distinction between Islam and other ideologies, diluted the clear understanding of Islam, and strengthened the dominance of Western culture and thought among the Muslims. Today, this Modernist thought, and those groups and individuals who represent such a thought pattern, are used by the West to contain the Muslims and to mold the thinking and behavior of Muslims along the lines of Western culture.

Degenen die streven naar de herleving voor moslims, moeten eerst de islamitische manier van denken en de methode waarlangs de islam bestudeerd moet worden herstellen, om zo de juiste manier van denken onder moslims te creëren. Door dit te doen, zullen de verschillende standpunten en visies verenigd worden, en zal het publieke bewustzijn op de juiste wijze worden opgebouwd. Met de vorming van een verenigd wereldbeeld en publiek bewustzijn zal de moslimgemeenschap (Ummah) een duidelijk referentiekader en een raamwerk hebben om alle andere kwesties en ideeën te beoordelen, wat de Ummah er op natuurlijke wijze toe zal aanzetten om elk idee of elke oproep die aan de moslims wordt gepresenteerd en die in strijd is met het islamitische standpunt, te verwerpen. Dit proces vereist een continu proces van het voorzien van de Ummah van de juiste ideeën op een relevante en dynamische wijze die de realiteit aanspreekt en het denkproces stimuleert. De interactie moet op een open manier plaatsvinden, en de ideeën moeten de ruimte krijgen om zich onbelemmerd te presenteren. Elke poging om discussies te censureren of de aandacht van de moslims af te leiden van alles behalve het doel om de islamitische ideologie te omarmen en de juiste manier van denken op te bouwen, moet worden beschouwd als een aanval op de moslims en een obstakel op het pad van de herleving. Door deze discussie van ideeën zullen de onjuiste ideeën geleidelijk worden weggefilterd, en zal de Ummah zich concentreren op de juiste ideeën, wat uiteindelijk zal leiden tot een intellectuele momentum gedragen door de massa's. Dit intellectuele momentum zal zich vervolgens op natuurlijke wijze transformeren in een idee dat door de staat wordt geïmplementeerd, zonder kloof tussen de staat en de Ummah. Zodra de moslims dit stadium bereiken, zullen zij in staat zijn om de islam als een allesomvattende ideologie, gebouwd op een rationele geloofsleer (Aqeedah), naar de wereld te dragen.

Those who seek the revival for Muslims must first revive the Islamic way of thinking and the method through which Islam must be studied in order to create the correct way of thinking among Muslims. By doing so, the various points of view and outlooks will become unified, and the public awareness will be built in the correct way. With the formation of a unified outlook and public awareness, the Muslim Ummah will have a clear reference and a framework to judge all other issues and ideas, which will cause the Ummah to naturally reject any idea or call presented to the Muslims that contradicts the Islamic point of view. This process necessitates a continuous process of providing the Ummah with the correct ideas in a relevant and dynamic way that addresses the reality and instigates the thinking process. The interaction must proceed in an open manner, and the ideas must be allowed to present themselves unrestricted. Any attempt to censor discussion or divert the attention of the Muslims from anything other than the objective of embracing the Islamic ideology and building the correct way of thinking must be viewed as an attack against the Muslims and an obstacle in the path of revival. Through this discussion of ideas, the incorrect ideas would gradually be filtered out, and the Ummah would concentrate upon the correct ideas, which would eventually give rise to an intellectual momentum carried by the masses. This intellectual momentum would then transform naturally into an idea implemented by the state with no gap between the state and the Ummah. Once the Muslims reach this stage, they will be in a position to carry Islam as a comprehensive ideology built upon a rational Aqeedah to the world.