Zowel verval als herleving zijn producten van het intellectuele momentum dat mensen in gang zetten. De herleving zal naar verwachting plaatsvinden als een dergelijke inspanning of momentum is gebouwd op een allesomvattende gedachte en de mensen dienovereenkomstig handelen. Daarentegen zal het verval naar verwachting overheersen als deze allesomvattende gedachte ontbreekt en de mensen er niet in slagen een dergelijke gedachte als hun referentiekader te beschouwen.

Both decline and revival are products of the intellectual momentum which people initiate. The revival is expected to occur if such an effort or momentum is built upon a comprehensive thought and the people proceeded accordingly. On the contrary, the decline is expected to prevail if this comprehensive thought is absent and the people fail to consider any such thought as their frame of reference.

Daarom moet elke discussie of elk onderzoek dat verband houdt met de factoren die leiden tot de huidige neergang waar de moslimgemeenschap (Ummah) voor staat, dit vraagstuk adresseren. Door de intellectuele geschiedenis van de moslimgemeenschap (Ummah) te bestuderen, ontdekt men dat moslims tijdens de eerste drie generaties de Islam als het enige referentiekader behielden. Zij namen de Islam aan op de wijze waarop de Profeet ﷺ hen instrueerde – door de werkelijkheid nauwgezet te onderzoeken via een diepgaand en veelomvattend denkproces. De islamitische geloofsleer (Aqeedah), opgebouwd door dit intellectuele proces, werd een referentie voor het denken van moslims. Deze geloofsleer (Aqeedah) diende als het fundament waarop de metgezellen (Sahabah) hun begrip van de islamitische regels en systemen zouden bouwen om hun leven mee te besturen.

Therefore, any discussion or research related to the factors resulting in the current decline the Ummah is facing must address this issue. By surveying the intellectual history of the Muslim Ummah, one discovers that Muslims during the first three generations maintained Islam as the sole frame of reference. They adopted Islam the way the Prophet (saaw) instructed them to - by scrutinizing the reality through a deep and comprehensive thinking process. The Islamic Aqeedah, built through this intellectual process, became a reference for the thinking of Muslims. This Aqeedah would serve as the foundation upon which the Sahabah would build their understanding of the Islamic rules and systems to govern their lives with.

Moslims waren bijzonder bezorgd over dit proces, en de Profeet ﷺ hield een waakzaam oog op het corrigeren van elke afwijking in deze aanpak. Hij zou de metgezellen (Sahabah) onmiddellijk corrigeren en elk misverstand dat ontstond censureren, ongeacht de omvang ervan. Bijvoorbeeld, toen de Profeet ﷺ

Muslims were particularly concerned about this process, and the Prophet (saaw) kept a vigilant eye in correcting any diversion in this approach. He would immediately correct the Sahabah and censor any misunderstanding that arose, regardless of its magnitude. For example, when the Prophet (saaw)

vertelde de metgezellen (Sahabah) dat de mensen van het Paradijs (Jannah) zijn geschapen voor het Paradijs (Jannah), en de mensen van de Hel (Jahannam) zijn geschapen voor de Hel (Jahannam). De metgezellen (Sahabah) vroegen hem: "Waarom zouden we dan werken?" Hij ﷺ vertelde hen: "Jullie moeten werken, en ieder zal voortgaan naar datgene waarvoor hij is geschapen." In dit incident merkte de Profeet ﷺ een probleem op in hun denken, toen de metgezellen (Sahabah) probeerden hun daden op een negatieve manier te verbinden met de onzichtbare (Ghayb), in dit geval wat zij beschouwden als de Kennis van Allah (SWT). De Profeet ﷺ corrigeerde dit misverstand onmiddellijk door aan hen uit te leggen dat de moslim zijn daden moet verbinden met wat hij kan begrijpen en waarnemen, namelijk de rechtsregel (Hukm) Sharii, in plaats van met wat hij niet kan bevatten of begrijpen, namelijk de onzichtbare (Ghayb).

told the Sahabah that the people of Jannah were created for the Jannah, and the people of Jahannam were created for Jahannam, the Sahabah asked him, "Then why would we work?" He (saaw) told them, "You should work, and each one will proceed towards what he was created for." In this incident, the Prophet (saaw) detected a problem in their thinking when the Sahabah sought to connect their actions in a negative fashion with the Ghaib, in this case what they perceived as the being the Knowledge of Allah (swt). The Prophet (saaw) immediately corrected this misunderstanding by explaining to them that the Muslim should connect his actions with what he can comprehend and perceive, which is the Hukm Sharii, rather than with what he cannot fathom or comprehend, which is the Ghaib.

In een ander incident vond er een eclips plaats na het overlijden van Ibrahim, de zoon van de Profeet ﷺ.

In another incident, an eclipse occurred after the death of Ibrahim, the son of the Prophet (saaw).

Sommige mensen begonnen ten onrechte de gebeurtenis van de eclips te koppelen aan dit incident. De Profeet ﷺ corrigeerde onmiddellijk hun begrip door aan de mensen uit te leggen dat zij geen enkel natuurlijk fenomeen moesten koppelen aan het proces van het leven, omdat er geen relatie tussen de twee bestaat. Hij zei tegen de metgezellen (Sahabah): "Zowel de zon als de maan zijn tekenen van Allah, en zij verduisteren niet vanwege de geboorte of de dood van een individu." Dit correctieproces vond niet alleen plaats tijdens de tijd van de Profeet ﷺ, maar ging ook door tijdens het tijdperk van de metgezellen (Sahabah). Er werd overgeleverd dat Abu Bakr de mensen corrigeerde toen zij het volgende vers (Ayah) onjuist begrepen:

Some people began to mistakenly connect the occurrence of the eclipse to this incident. The Prophet (saaw) immediately corrected their understanding by explaining to the people that they should not connect any natural phenomenon with the process of life and because there is no relationship between the two. He told the Sahabah, "Both the sun and the moon are signs of Allah, and they do not have their eclipse due to the birth or death of any individual." This correction process did not just happen during the time of the Prophet (saaw) but also continued during the Era of the Sahabah. It was reported that Abu Bakr corrected the people when they incorrectly understood the following ayah:

"O jullie die geloven! Bewaak jezelf. Als jullie leiding volgen, zal er geen schade van jullie komen door degenen die dwalen. De terugkeer van jullie allen is tot Allah." [TMQ 5:105].

"O You who believe. Guard your own selves. If you follow guidance, no harm can come to you from those who go astray. The return of all of you is to Allah." [TMQ 5:105].

Sommige mensen hebben dit vers (Ayah) verkeerd begrepen om te beweren dat een moslim alleen voor zichzelf moet zorgen en geen enkele zorg voor anderen mag hebben. Abu Bakr legde hen uit dat het vers (Ayah) geen indicatie is om te stoppen met het gebieden van het goede en het verbieden van het kwade (Amr bil-Ma'ruf wa nahy anil-Munkar). In plaats daarvan gebiedt het vers (Ayah) de moslims om dergelijke personen die fouten maken niet te volgen. Het vers (Ayah) vermeldt verder dat de fouten die door dergelijke individuen worden begaan, de moslims geen schade zullen berokkenen, tenzij zij hen volgen en dezelfde fouten maken. Abu Bakr citeerde, na de correcte betekenis van het vers (Ayah) te hebben uitgelegd, ook een overlevering (Hadith) waarin de Profeet ﷺ zei:

Some people misunderstood this ayah to claim that a Muslim should care only for himself and not have any concern for others. Abu Bakr explained to them that the ayah is not an indication to stop enjoining the good and forbidding the evil (Amr bil-Ma'ruf wa nahy anil-Munkar). Instead, the ayah is ordering the Muslims not to follow such persons who commit mistakes. The ayah further mentions that the mistakes committed by such individuals will not harm the Muslims unless they follow them and commit the same mistakes. Abu Bakr, after explaining the ayah's correct meaning, also quoted a hadith in which the Prophet (saaw) said:

"Jullie zullen doorgaan met het uitvoeren van Amr bil-Ma'ruf wa nahy anil-Munkar, en jullie zullen de onderdrukker verantwoordelijk houden en hem dwingen zijn onderdrukking te staken. Anders zal Allah een straf zenden, en jullie zullen een smeekbede (Du’a) tot Allah doen, maar jullie smeekbede (Du’a) zal niet verhoord worden." In een ander incident reciteerde Umar ibn al Khattab het vers (Ayah):

"You will continue performing Amr bil- Ma'ruf wa nahy anil-Munkar, and you will continue to hold the oppressor accountable and force him to cease his oppression. Otherwise, Allah will send a punishment, and you will make Du'a to Allah but your Du'a will not be answered." In another incident, Umar ibn al Khattab was reciting the ayah:

"en vruchten en 'abba'." [TMQ 80:31] Een sahabi (Sahabah) vroeg hem: "Wat is dit 'abba'?" Umar merkte dat hij vroeg naar iets dat gerelateerd was aan de onzichtbare (Ghayb) en instrueerde hem om dit niet te doen en tevreden te zijn met de algemene betekenis van het vers (Ayah) dat de zegeningen van het Paradijs (Jannah) beschrijft. Ook realiseerde Umar zich dat de algemene betekenis van de tekst duidelijk is en begrepen kan worden zonder de betekenis van het woord "abba" te begrijpen. Een ander voorbeeld dat dit corrigerende proces illustreert, vond plaats toen de moslims de Romeinen tegenkwamen in de Slag bij Yarmuk. Een moslim, die overweldigd was door de aantallen van het Romeinse leger, verklaarde: "De Arabieren zijn te weinig en de Romeinen zijn te veel. Hoe groot de Romeinen zijn en hoe weinig de Arabieren zijn." Khalid ibn al-Walid antwoordde: "Je zou moeten zeggen: 'Hoe groot de moslims zijn en hoe weinig de Romeinen zijn,' aangezien de soldaten groot zullen zijn door de overwinning en weinig zullen zijn door de nederlaag." In dit incident corrigeerde Khalid de gehele maatstaf van de machtsbalans tussen legers, en legde aan die persoon uit dat de maatstaf voor de grootheid van een leger gebaseerd moet zijn op de overwinningen en niet op de omvang.

"and fruits and abba." [TMQ 80:31] A sahabi asked him, "What is this 'abba'?" Umar noticed that he was asking about something related to the Ghaib and instructed him not to do so and to be content with the ayah's general meaning of describing the bounties of the Jannah. Also, Umar realized that the general meaning of the text is clear and can be understood without understanding the meaning of the word "abba." Another example which illustrates this corrective process occurred when the Muslims faced the Romans in the Battle of Yarmuk. A Muslim who was overwhelmed by the numbers of the Roman Army stated, "Arabs are too little and Romans are too many. How great the Romans are and how little the Arabs are." Khalid ibn al-Walid replied, "You should say, 'How great Muslims are and how little the Romans are,' since the soldiers will be great by the victory and will be little by the defeat." In this incident, Khalid corrected the entire criteria of the balance of power between armies, and explained to that individual that the measure of an army's greatness should be based on its victories and not on its size.

Deze voorbeelden illustreren dat de Profeet ﷺ evenals de metgezellen (Sahabah) na hem zeer bezorgd waren over het denkproces. Zij corrigeerden het misverstand over een bepaald concept, naast het adresseren van de manier van denken van iedereen die zij moesten corrigeren. Daarom streefden moslims er altijd naar om elke vreemde idee uit de Islam te elimineren, om de juiste begrijping van de Islam te behouden en de mogelijkheid van het ontstaan van enige afwijking uit te sluiten. Moslims besteedden zorgvuldige aandacht aan het behouden van hun levensvisie, naast het bewaren van hun begrip van de geloofsleer (Aqeedah), de islamitische gedachten en regels, en het mechanisme waardoor zij de Islam begrepen.

These examples illustrate that the Prophet (saaw) as well as the Sahabah after him were very concerned about the thinking process. They would correct the misunderstanding of a certain concept in addition to addressing the way of thinking of anyone whom they needed correction. Therefore, Muslims always strove to eliminate any alien idea from Islam in order to preserve the correct understanding of Islam and eliminate the possibility of any divergence emerging. Muslims paid careful attention towards maintaining their point of view towards the life in addition to preserving their understanding of the Aqeedah, the Islamic thoughts and rules, and the mechanism through which they understood Islam.

Echter, tegen de derde generatie begonnen er patronen van afwijking te verschijnen in het denken van sommige moslims, toen zij bepaalde vreemde ideeën in hun denken incorporeerden. Gevolgelijk verslechterde het begrip van de Islam onder moslims geleidelijk. Hoewel van moslims wordt verwacht dat zij een hoog niveau van begrip behouden, slaagden zij daar niet in als gevolg van een opeenstapeling van verschillende factoren. De drie meest significante factoren die bijdroegen aan de achteruitgang van het denken onder moslims waren: de Griekse filosofie, de Oriëntaalse of Oosterse filosofieën, en de recente Westerse intellectuele invasie.

However, by the third generation, patterns of divergence began to appear in the thinking of some Muslims when they incorporated some alien ideas into their thinking. Consequently, the understanding of Islam among Muslims gradually deteriorated. Even though Muslims are expected to maintain a high level of understanding, they failed to do so as a result of an accumulation of several factors. The three most significant factors which contributed to the decline of the thinking among Muslims were: Greek Philosophy, the Oriental or Eastern Philosophies, and the recent Western intellectual invasion.

Griekse filosofie kan worden beschouwd als een specifieke levensvisie, aangezien het zowel een geloofsleer (Aqeedah) als bepaalde fundamentele kerngedachten heeft, die allemaal een unieke manier van denken voortbrengen die gebaseerd is op logica.

Greek philosophy can be considered a specific outlook toward life since it has an Aqeedah as well as certain key fundamental thoughts, all of which produce a unique way of thinking based upon logic.

Deze filosofie werd via twee kanalen aan de moslims blootgesteld: de christenen die onder de islamitische staat leefden, en de vertaalbeweging. De christenen die door moslims werden geregeerd, waren al bekend met de Griekse filosofie, omdat het christendom elke rationele gedachte en elk rationeel concept had verloren en daarom niet als basis kon worden beschouwd voor het opbouwen van substantiële gedachten. Vanwege dit gebrek begonnen de christenen zich te richten op de Griekse filosofie en logica om hun eigen denksysteem te versterken. Helaas werden ook sommige moslims beïnvloed door de Griekse gedachten, en zij begonnen de Griekse filosofie te bestuderen in de veronderstelling dat dit hen in staat zou stellen om de christenen intellectueel met dezelfde middelen het hoofd te bieden.

This philosophy was exposed to Muslims through two channels: The Christians living under the Islamic State, and the Translation movement. The Christians who were ruled by Muslims were already equipped with the Greek philosophy because Christianity became devoid of any rational thoughts and concepts and, therefore, could not be considered as an basis for building any substantial thoughts upon. Due to this deficiency, the Christians began to look towards Greek philosophy and logic in order to their system of thoughts. Unfortunately, some Muslims were influenced by the Greek thoughts as well, and they began studying Greek philosophy, thinking that doing so would enable them to intellectually face the Christians with the same tools.

Ze beseften niet dat het diepgaand bestuderen van de Griekse filosofie ertoe zou leiden dat zij erdoor beïnvloed zouden raken.

They failed to realize that delving into Greek philosophy would lead them to be influenced by it.

De moslims begrepen niet dat elke manier van denken wordt gedefinieerd door een unieke geloofsleer (Aqeedah), wat ertoe zal leiden dat de persoon elke manier van denken aanneemt om uiteindelijk beïnvloed te worden door de geloofsleer (Aqeedah) die een dergelijke manier van denken heeft gevormd.

The Muslims did not understand that any way of thinking is defined by a unique Aqeedah, which will result in the person adopting any way of thinking to ultimately be influence by the Aqeedah which shaped such a way of thinking.

Twee van de meest significante oosterse filosofieën die moslims hebben beïnvloed, waren de Indiase en de Perzische filosofieën. Veel Perzen en hindoes werden moslim, maar zij probeerden hun oude gedachtegoed te verzoenen met de nieuwe islamitische gedachten die zij hadden aangenomen. Uiteindelijk werd veel van hun filosofie en literatuur naar het Arabisch vertaald, en als gevolg daarvan verspreidden veel van hun concepten, zoals het Brahmanisme, dualisme en de ideeën van Mazdak, zich onder moslims. Ketters (Zanadiqah)

Two of the most significant Eastern philosophies that influenced Muslims were the Indian and the Persian philosophies. Many Persians and Hindus became Muslims, but they attempted to reconcile between their old thoughts and the new Islamic thoughts they adopted. Eventually, many of their philosophies and literature was translated into Arabic, and as a result, many of their concepts, such as Brahmanism, Dualism, and the ideas of Mazdak, spread among Muslims. Heretics (Zanadiqah)

...voor het eerst opgekomen in de islamitische geschiedenis, waarbij sommigen de communistische leer van Mazdak² verspreidden, terwijl anderen het Brahmanisme³ bevorderden, dat geworteld is in het idee van het martelen van het lichaam om het spirituele aspect te verheffen. Naast individuen ontstonden er volledige sektes wier fundament en structuur de grenzen van de islam overschreden, waaronder de Karamitah en de Hashashin (Assassins).

emerged for the first time in Muslim history, some propagating the Communistic teachings of Mazduk,2 while others promoting Brahmanism,3 which is rooted in the notion of torturing the body in order to elevate the spiritual aspect. In addition to individuals, entire sects whose foundation and structure exceeded the boundaries of Islam emerged, among them the Karamitah and Hashashin (Assassins).

De snelle verspreiding van het soefisme onder moslims was een van de meest duidelijke producten van de oosterse filosofieën. Het soefisme begon als een oproep aan moslims om zich los te maken van wereldse zaken, zoals financiële en politieke aangelegenheden en materiële genoegens, en zich uitsluitend te concentreren op het Hiernamaals.

The rapid spread of Sufism among Muslims was one of the most evident products of the Eastern philosophies. Sufism began as a call for Muslims to detach themselves from the worldly issues, such as financial and political affairs and material enjoyments, and to focus solely on the Hereafter.

Echter, het soefisme incorporeerde later vele vreemde ideeën zoals het brahmanisme, incarnatie en dualisme. Sindsdien ontwikkelde het soefisme zich van een oproep om de mensen los te maken van wereldse zaken tot een uitgebreide filosofie met eigen ideeën, symbolen, denkwijze, orde, literatuur en poëzie. Het soefi-denken werd onderscheidend in het gebruik van specifieke symbolen en communicatiestijlen die niemand behalve de soefi's zelf kon begrijpen. Bijvoorbeeld, de soefi's beweerden dat elk vers (Ayah) of overlevering (Hadith) twee betekenissen heeft: één die begrepen wordt door het gewone volk (de uiterlijke betekenis), en de Batini (verborgen) betekenis, die alleen zij kunnen begrijpen. Zij rechtvaardigden deze standpunt op basis van het feit dat alles voor hen onthuld werd als resultaat van bepaalde praktijken en daden van toewijding die zij uitvoerden. Hieronder volgen enkele voorbeelden van enkele versen (Ayahs) samen met de Batini-betekenissen die de soefi's eraan toeschreven: Allah (SWT) zegt: "Hij heeft de twee zeeën die elkaar ontmoeten losgelaten; tussen hen is een barrière waar geen van beiden overheen kan gaan." [] Ibn Arabi, een prominente soefi, verklaarde met betrekking tot dit vers (Ayah): "De twee zeeën (de zoutwater- en zoetwaterzeeën) verwijzen respectievelijk naar het fysieke lichaam en de geest, en zij ontmoeten elkaar in het menselijk bestaan."

Terwijl moslims een staat van intellectueel verval doormaakten, begon Europa op te komen als een nieuwe intellectuele macht in de wereld. Tijdens deze periode maakte Europa de Renaissance door, wat resulteerde in het ontstaan van het kapitalisme als een nieuwe ideologie. De kapitalistische ideologie had het seculiere geloof als fundament, dat de relatie tussen Kerk en Staat definieerde. Denkers zoals Hobbes en Rousseau begonnen de nieuw ontstane concepten van democratie, vrijheid, individualisme en liberale vrijheid te verspreiden. Parallel aan de intellectuele ontwikkeling was de opkomst van de wetenschappelijke manier van denken, die Europa omarmde. Al deze intellectuele ontwikkelingen luidden de Industriële Revolutie in Europa in. Met de opkomst van de kapitalistische ideologie en de Industriële Revolutie kwam het Westen tevoorschijn als een nieuwe intellectuele en materiële kracht in de wereld.

While Muslims were experiencing a state of intellectual decline, Europe began to emerge as a new intellectual power in the world. During this time, Europe experienced the Renaissance, which resulted in the emergence of Capitalism as a new ideology. The Capitalist ideology had as its foundation the Secular creed which defined the relationship between Church and State. Thinkers such as Hobbs and Rosseau began propagating the newly-emerging concepts of Democracy, Freedom, Individualism, and Liberty. Parallel to the intellectual development was the emergence of the scientific way of thinking, which Europe embraced. All of these intellectual developments ushered Europe into the Industrial Revolution. With the emergence of the Capitalist ideology and the Industrial Revolution, the West emerged as a new intellectual and material force in the world.

Moslims, tevreden met hun militaire superioriteit, waren zich ofwel onbewust van, ofwel onoplettend voor de ingrijpende veranderingen die in het grootste deel van Europa plaatsvonden. Deze tevredenheid werd verder versterkt door hun overtuiging dat de Islam niet verslagen kon worden, de lange geschiedenis die de Islamitische Staat genoot als de eerste staat ter wereld gedurende een millennium, en hun vermogen om zowel de Kruisvaarders als de Mongolen te verslaan. Aan dit gevoel van tevredenheid voegde zich bovendien het feit toe dat de moslims door heel Europa konden trekken, om uiteindelijk Centraal-Frankrijk en Wenen te bereiken.

Muslims, content with their military superiority, were either unaware or heedless of the sweeping changes which were occurring throughout most of Europe. This contentment was further strengthened by their belief that Islam could not be conquered, the long history the Islamic State enjoyed as the First State in the world for a millennium, and their ability to defeat both the Crusaders and the Moguls. Further adding to this feeling of contentment was the fact that the Muslims were able to sweep across Europe, ultimately reaching Central France and Vienna.