Elke vooruitstrevende natie die haar ideologie op een intellectuele wijze aanneemt, zal een publiek bewustzijn vormen, wat betekent dat de kijk van het publiek op de grote kwesties en problemen verenigd zal zijn. Dit verenigde publieke bewustzijn materialiseert zich wanneer het standpunt ten aanzien van de mens, het leven en het universum consistent is en is gebouwd op een fundamentele overtuiging die intellectueel is bereikt.
Any progressing nation which adopts its ideology in an intellectual way will form a public awareness, which means that the public’s outlook towards the major issues and problems will be unified. This unified public awareness materializes when the point of view towards man, life, and the universe, is consistent and is built upon a fundamental conviction that is arrived at intellectually.
Zonder een dergelijke publieke bewustwording of een verenigd levensbeeld, zal de moslimgemeenschap (Ummah) haar intellectuele eenheid verliezen, en als gevolg daarvan onder de invloed komen te staan van vele tegenstrijdige gedachten en emoties.
Without such public awareness or a unified outlook toward life, the Ummah will lose its intellectual unity, and, as a result, will come under the influence of many conflicting thoughts and emotions.
Zelfs wanneer er één zaak of kwestie wordt gepresenteerd, zal de perceptie ervan variëren, en zullen de inspanningen om deze zaak aan te pakken versnipperd zijn. Hierdoor kan wat een groep opbouwt of bereikt, worden vernietigd door de werking van een andere groep. Uiteindelijk zal vijandigheid zich verspreiden, wat elke poging om een verenigde entiteit op te richten zal doen oplossen. Allah (SWT) waarschuwde de moslims voor een dergelijk geschil toen Hij zei:
Even when presented with one case or issue, its perception will vary, and the efforts to deal with this case will be scattered. Thus, what any group may build or achieve may be destroyed by the function of another group. At the end, animosity will spread, which will dissolve any attempt to establish a unified entity. Allah (swt) warned the Muslims about such a dispute when He said:
"En gehoorzaam Allah en Zijn Boodschapper ﷺ, en maak geen ruzie, anders verliezen jullie jullie moed en verdwijnt jullie kracht, en wees geduldig. Voorwaar, Allah is met de geduldigen." [TMQ 8:46] Bovendien stelt Allah (SWT) dat de eenheid van de Fikr die de harten verenigt, een van de grootste gunsten is die Allah de moslims heeft geschonken:
"And obey Allah and His Messenger, and do not dispute (with one another) lest you lose courage and your strength departs, and be patient. Surely, Allah is with those who are patient." [TMQ 8:46] Furthermore, Allah (swt) states that the unity of the Fikr that unifies the hearts is one of the greatest favors that Allah gave to the Muslims:
"En houd allen samen vast aan het Koord van Allah (de Qur'an) en wees niet verdeeld onder jullie. En denk aan de Gunst van Allah voor jullie, aangezien jullie vijanden van elkaar waren, maar Hij heeft jullie harten samengebracht, zodat jullie door Zijn Genade broeders (in de islam) werden, en jullie aan de rand van een kuil van vuur stonden en Hij jullie daaruit heeft gered." [TMQ 3:103] Desalniettemin hebben moslims hun publieke bewustzijn verloren en hun verenigde visie verloren, en werden zij gecontroleerd door verschillende visies. Dit komt door het gebrek aan de islamitische manier van denken en door het falen om de islam op de juiste wijze te adopteren, evenals door de inspanningen van de kolonialisten en hun instrumenten bij het verspreiden van de westerse cultuur. Tegenwoordig zijn er kapitalistische moslims die, opzettelijk of onopzettelijk, oproepen tot de scheiding van de religie (Deen) van het publieke leven. Evenzo bestaan er communistische moslims, nationalistische moslims, socialistische moslims, moslims die uitsluitend bezorgd zijn over hun eigen belangen, pragmatische moslims, moslims die de daden van de heersers rechtvaardigen, en onverschillige moslims, die elk een eigen standpunt hebben. Als zij samenkomen om een kwestie te bespreken, zullen zij onmiddellijk van mening verschillen, en de discussie zal ofwel escaleren tot een niveau waarop elke partij beledigingen naar de ander werpt of elkaar met denigrerende namen bestempelt, waarna zij met vijandigheid tegenover elkaar vertrekken. Als gevolg hiervan leven samenlevingen in de moslimwereld in verschillende kampen, waarbij elk kamp zijn eigen afwijkende visie of standpunt heeft. En elk kamp isoleert zichzelf van de anderen, en komt alleen samen om een specifiek belang na te streven, als formaliteit, of om met elkaar in botsing te komen.
"And hold fast, all of you together, to the Rope of Allah (the Qur’an) and be not divided among yourselves. And remember Allah’s Favor on you, for you were enemies to one another, but He joined your hearts together so that, by His Grace, you became brethren (in Islam), and you were on the brink of a pit of fire, and He saved you from it." [TMQ 3:103] However, Muslims lost their public awareness and lost their unified outlook and became controlled by different outlooks. This is because of the lack of the Islamic way of thinking and because of the failure to adopt Islam in its correct way, as well as because of the efforts of the Colonialists and their tools in propagating the Western culture. Nowadays, there are Capitalist Muslims who call, intentionally or unintentionally, for the separation of Deen from the public life. Similarly, there exist Communist Muslims, Nationalist Muslims, Socialist Muslims, Muslims who are concerned solely about their interests, Pragmatic Muslims, Muslims who justify the acts of the rulers, and careless Muslims, each one having a distinct point of view. If they meet to discuss any issue, they will immediately differ with each other, and the discussion will either escalate to a level where each side will hurl insults at one another or label each other with derogatory names and depart with animosity towards each other. As a result, societies in the Muslim world live in different camps, each one of them having their own distinct outlook or point of view. And each camp isolates itself from the others, meeting only to acquire a specific interest or as a formality or to clash with one another.
De intellectuele verdeeldheid is de ergste ramp die de moslimgemeenschap (Ummah) heeft getroffen. Moslims benaderen tegenwoordig elk vraagstuk, zelfs kritieke of eenduidige kwesties die geen ruimte laten voor uiteenlopende interpretaties, vanuit een eigen invalshoek volgens het unieke standpunt van elk individu.
The intellectual division is the worst disaster that struck the Ummah. Muslims today approach any issue, even critical or clear-cut issues that leave no room for divergent understandings, from a distinct angle according to each individual’s unique point of view.
Bijvoorbeeld, de kwestie van eenheid, en de specifieke stappen naar dit doel toe, zijn duidelijk en goed gedefinieerd. Toch weerspiegelt de veelheid aan verspreide meningen en uiteenlopende opvattingen met betrekking tot deze kwestie de versnipperde publieke opinie van de moslimgemeenschap (Ummah). Sommigen zouden deze kwestie achteloos benaderen of, uit een gebrek aan bezorgdheid of apathie, het niet eens als een kwestie beschouwen. Anderen zouden de kwestie met groot enthousiasme benaderen, maar een zorgvuldige toetsing van hun enthousiasme zal onthullen dat dit puur gebaseerd is op slogans zonder enige intellectuele basis. Men zal de Sociaal-Nationalisten vinden die oproepen tot eenheid gebaseerd op het socialisme, en de Seculiere Nationalisten die oproepen tot eenheid gebaseerd op de scheiding van de religie (Deen) uit het publieke leven. Ook zal men de Islamistisch Nationalist zien die oproept tot eenheid voor elk land gebaseerd op de Islam, maar gescheiden van de andere landen, met de claim dat elk land zijn eigen unieke omstandigheden heeft. En de Ultra-nationalist zou de eenheid direct verwerpen omdat hij het beschouwt als een bedreiging voor de soevereiniteit van zijn eigen vaderland. En er zijn mensen die oproepen tot eenheid voor elke regio, zoals Noord-Afrika, het Arabisch Schiereiland, het Subcontinent en de Turkse regio's. Zo kunnen de moslims het zelfs niet eens eens worden over de reikwijdte van de eenheid, laat staan over welke stappen er moeten worden ondernomen om deze te bereiken.
For example, the issue of unity, and the specific steps towards this objective, are clear-cut and well defined. Yet the multitude of scattered opinions and divergent understandings regarding this issue reflects the fractured public opinion of the Ummah. Some would approach this issue carelessly or, out of lack of concern or apathy, would not even consider it an issue. Others would approach the issue with great enthusiasm, but carefully scrutinizing their enthusiasm will reveal that it is based purely on slogans without any intellectual basis. One will find the Social Nationalists calling for unity based on Socialism, and the Secular Nationalists calling for unity based on the separation of the Deen from the public life. Also, one will see the Islamist Nationalist calling for each country to be united based on Islam but separated from the other countries, claiming that each country has its own unique circumstances. And the Ultra-nationalist would reject the unity outright because he views it as a threat to the sovereignty of his own homeland. And there are people who call for unity for each region, such as North Africa, the Arabian Peninsula, Subcontinent, and the Turkish Regions. Thus, the Muslims cannot even agree as to the scope of unity, let alone what steps to take towards achieving it.
Zelfs met betrekking tot de aard van eenheid zelf, bestaan er verschillen. Sommigen definiëren eenheid als samenwerking tussen de verschillende regeringen over bepaalde kwesties, zoals het afschaffen van visa of het opheffen van douanerechten. Sommigen zouden oproepen tot het oprichten van een bond tussen de volkeren, terwijl de politieke entiteiten behouden blijven zoals ze zijn. Anderen zouden oproepen tot een confederatie of een federatie, en weer anderen zouden oproepen tot een totale eenheid. Sommigen zouden oproepen tot een vorm van economische integratie gericht op het vestigen van gemeenschappelijke markten, terwijl anderen zouden oproepen tot eenheid uitsluitend in het buitenlands beleid via politieke organisaties zoals de Arabische Liga. Ironisch genoeg zou elk kamp spreken over eenheid, maar onderling zullen zij onmiddellijk uiteengaan en niets bereiken.
Even regarding the nature of unity itself, there are differences. Some define unity as cooperation between the different governments on some issues, such as canceling the visas or lifting customs dues. Some would call to establish a league among the people while maintaining the political entities as they are. Others would call for a confederation or a federation, and still others would call for a total unity. Some would call for some sort of economic integration centered around establishing common markets, while others would call for unity only in the foreign policy through political organizations such as the Arab League. Ironically each camp would speak about unity, but with each other, they will immediately disperse and achieve nothing.
Al deze verschillen bestaan enkel met betrekking tot het doel van eenheid. Wat de methodologie betreft, zijn de verschillen veel erger. De pragmatici zullen de situatie bepalen welke methode wordt gehanteerd. De gradualisten zouden oproepen tot het bereiken van een minimaal niveau van eenheid als eerste stap door de staten, terwijl zij werken aan de volgende fase. Men zal functionarissen zien die willen dat de heersers beslissen over de methodologie, evenals revolutionairen die de eenheid willen bereiken op basis van een massarevolutie. En sommigen zullen oproepen tot annexatie, zelfs als dit met geweld gebeurt. Deze verschillen bestaan in elk kamp dat oproept tot eenheid. Alleen al in het nationalistische kamp bestaan revolutionairen, gradualisten, pragmatici en anderen.
All of these differences exist regarding the objective of unity alone. Regarding the methodology, the differences are much worse. The Pragmatists will leave the method to the situation to determine. The Gradualists would call for the states to agree on the minimum level of unity as a first step while working for the next stage. One will see the officials who want the rulers to decide upon the methodology as well as revolutionaries who want to reach the unity based on mass revolution. And some will call for annexation, even if done by force. These fferences exist in each camp that call for the unity. In the Nationalist camp alone, there exist revolutionaries, gradualists, pragmatists, and others.
Al deze verschillen bestaan met betrekking tot het concept van eenheid in algemene zin. Het onderzoeken van de details zal nog verdere verschillen aan het licht brengen. Wat het probleem verergert, is de aanwezigheid van enkelen die niet serieus zijn in hun discussie en enkel discussiëren om hun emoties te uiten. En naast dergelijke individuen zijn er anderen die verbonden zijn met de Imperialisten, hetzij direct door met hen te coördineren, hetzij indirect door op een wijze te handelen die hun agenda dient.6 De eersten zouden doelbewust samenwerken met de Imperialisten in het werken tegen elk idee van correcte eenheid, terwijl de laatsten onwetend de moslimgemeenschap (Ummah) in herhaalde conflicten en gebeurtenissen zouden trekken die de agenda van anderen zouden dienen ten koste van de middelen van de moslimgemeenschap (Ummah).
All of these differences exist regarding the concept of unity in the general sense. Examining the details will reveal even further differences. What exasperates the problem are the existence of some who are not serious in their discussion and discuss simply to discharge their emotions. And in addition to such individuals, there exist others who are connected to the Imperialists, either directly by coordinating with them or indirectly by acting in a manner that serves their agenda.6 The former would deliberately collaborate with the Imperialists in working against any notion of correct unity, while the latter would unknowingly draw the Ummah into repeated conflicts and events that would serve the agenda of others at the expense of the Ummah’s resources.
Een dergelijke situatie weerspiegelt de overlevering (Hadith) waarin de Profeet ﷺ de situatie van de moslims van tegenwoordig beschreef: "Op die dag zullen jullie talrijk zijn, maar jullie zullen als het schuim zijn." Ondanks hun enorme aantal en middelen, heeft de moslimgemeenschap (Ummah) geen waarde zonder een verenigd publiek bewustzijn of een verenigde levensvisie. Sommigen zouden beweren dat de bestaande verschillen een natuurlijk en gezond fenomeen zijn. Zij zullen nog verder gaan door te beweren dat het Westen vooruitgaat ondanks de verschillen die bestaan in hun pluralistische samenlevingen. Dit argument faalt om onderscheid te maken tussen verschillen in de manier van denken, wat zal leiden tot het afbreken van het publieke bewustzijn en rampzalig zal zijn voor elke natie, inclusief het Westen, en de verschillen die voortvloeien uit het begrijpen van bepaalde kwesties terwijl de eenheid van het publieke bewustzijn behouden blijft, wat natuurlijk is.
Such a situation reflects the hadith in which the Prophet (saaw) described the situation of the Muslims nowadays: "At that day, you will be great in number, but you will be like the foam." In spite of their tremendous number and resources, the Muslim Ummah has no value without any unified public awareness or unified outlook towards life. Some would claim that the differences that exist is a natural and healthy phenomenon. They will go further by claiming that the West is progressing despite the differences that exist in their pluralistic societies. This argument fails to distinguish between differences in the way of thinking, which will lead to dismantling the public awareness and spell disaster for any nation including the West, and the differences resulting from understanding certain issues while maintaining the unity of the public awareness, which is natural.
Het Westen heeft het probleem van het opbouwen van een specifiek denkkader al opgelost na decennia van strijd in Europa. De scheiding van Staat en Kerk, en de daaropvolgende adoptie van het kapitalisme, hebben ervoor gezorgd dat het Westen het publieke bewustzijn verenigde langs een gemeenschappelijke levensvisie. Door dit te doen, ontstond er een duidelijke manier van denken onder de mensen, en werd de gehele samenleving georganiseerd op basis van dit centrale punt. Zelfs de gevoelens en attitudes van de mensen bestonden binnen dit kader.
The West already solved the problem of building a specific frame of thinking after decades of struggle in Europe. The separation of State and Church, and the subsequent adoption of Capitalism, caused the West to unify the public awareness along a common outlook towards life. By doing so, a distinct way of thinking emerged among the people, and the entire society was reorganized based upon this focal point. Even the feelings and attitudes of the people existed within this frame.
Politieke partijen, verschillende verenigingen zoals denktanks en vakbonden, diverse individuen zoals academici, journalisten, intellectuelen, juristen en zelfs sommige geestelijken, werden allemaal slechts verschillende uitlaten voor het uiten van deze gemeenschappelijke, verenigde visie. De aard van het leven onder het kapitalisme vergemakkelijkte het ontstaan van deze meningsverschillen binnen een gemeenschappelijk ideologisch kader.
Political parties, different associations such as think tanks and labor unions, various individuals such as academics, journalists, intellectuals, jurists, and even some clergy, all became just different outlets of expressing this common unified outlook. The nature of life under Capitalism facilitated the creation of these differences of opinion within a common ideological framework.
Sommigen zouden denken dat de bestaande stromingen in het Westen met elkaar in conflict zijn en zelfs met dit gemeenschappelijke kader. De socialistische of nationalistische bewegingen die oproepen tot de integratie van hun volkeren in de Europese Unie, religieuze bewegingen die "christelijke waarden" aanhangen, en extreem linkse en rechtse bewegingen, staan echter niet in strijd met dit kapitalistische kader, omdat al deze bewegingen en stromingen binnen het bestaande kader opereren. Zo roepen de communistische partijen in veel Europese landen bijvoorbeeld op tot verandering via publieke stemmingen en niet via de klassenstrijd zoals vastgelegd door de communistische ideologie. Bovendien vormen dergelijke partijen coalities en fronten met andere bewegingen, net zoals elke andere pragmatische beweging dat zou doen. Hetzelfde geldt voor alle andere bewegingen en partijen in het Westen. Daarom maakt het Westen geen vooruitgang vanwege de verschillen, maar juist vanwege de eenheid in hun manier van denken, die verwijst naar een specifiek standpunt.
Some would think that the existing currents in the West conflict with one another and even with this common framework. However, the Socialist or Nationalist movements that call for integration of their people into the European Union, religious movements who espouse "Christian values," and extreme leftist and rightists, do not conflict with this Capitalist framework because all of these movements and currents work within the existing framework. For example, the Communist parties in many European nations call for change through public votes and not through the class struggle as laid down by the Communist ideology. Furthermore, such parties establish coalitions and fronts with other movements any other pragmatic movement would. The same applies to all other movements and parties in the West. Therefore, the West is not progressing because of the differences but rather because of the unity in their way of thinking which refers to a specific point of view.
In tegenstelling tot het Westen hebben de moslims nog geen kritische intellectuele kwesties beslecht, en hebben zij de intellectuele strijd nog niet afgerond. Tot op de dag van vandaag moeten moslims als een moslimgemeenschap (Ummah) nog een standpunt innemen tegenover kwesties zoals: de herleving en hoe deze te bereiken; technologische vooruitgang en hoe deze te benaderen, en of dit gebeurt door het overnemen van technologie of via andere middelen; de eenheid en hoe deze op te bouwen; en de prioriteiten van de moslimgemeenschap (Ummah) en waar te beginnen. Al deze kwesties blijven onopgelost en zwevend voor de moslims, wachtend op iemand die ze adresseert. Hoewel sommige bewegingen dergelijke kwesties mogelijk hebben opgelost, heeft de moslimgemeenschap (Ummah) als entiteit dat niet gedaan. Er moet worden opgemerkt dat het hebben van verschillende groepen die tot verschillende conclusies komen in deze kwesties, terwijl zij hun bevindingen en onderzoek voor zichzelf houden en de leden van de groep verbieden te communiceren met andere groepen uit angst hun leden te verliezen, niet voldoende is. In feite zal dit fenomeen er niet in slagen het publieke bewustzijn te verenigen en verergert het feitelijk de reeds bestaande verdeeldheid.
Contrary to the West, the Muslims did not yet settle any critical intellectual issue, and they have not yet conclude the intellectual struggle. To this day, Muslims as an Ummah have yet to take a stand towards issues such as: The revival and how to achieve it; technological advancement and how to approach it, and whether it occurs through transferring technology or through other means; the unity nd how to build it; and the priorities of the Ummah and where to start. All of these issues remain unsettled and dangling before the Muslims waiting for someone to address them. Although some movements may have resolved such issues, the Ummah as an entity has not. It must be noted that having different groups that reach distinct conclusions in these issues while keeping their findings and research to themselves and banning the members of the group from communicating with other groups for fear of losing their members, is not enough. In fact, this phenomenon will not succeed in unifying the public awareness and actually exasperates the already-existing division.
Als gevolg van deze intellectuele verdeeldheid in het fundamentele levensperspectief, bestaat de mogelijkheid dat elk onderwerp, zelfs kleine kwesties, resulteert in een veelvoud aan meningen en benaderingen wanneer deze onder moslims worden besproken. Bijvoorbeeld, zelfs de kwestie van het verwijderen van een klein kwaad (Munkar), zoals een bar, zal resulteren in een breed scala aan uiteenlopende meningen die soms met elkaar in conflict komen. De regimes maken gebruik van deze situatie en werken er zelfs aan om deze in stand te houden door dit type verschil te benadrukken en het te vermarkten als een teken van openheid en vooruitgang. Zij zouden zaak na zaak aan de moslimgemeenschap (Ummah) presenteren, één na de andere, om meer verwarring te creëren en de verschillen te intensiveren. Om dit proces te vergemakkelijken, blijft de media kwesties aan het publiek presenteren, hetzij zonder oplossingen, of hooguit met tegenstrijdige oplossingen. En wanneer de mensen op het punt staan een kwestie te beslechten door tot een specifiek begrip ervan te komen, presenteren de regimes een nieuwe kwestie om de massa's bezig te houden en, als gevolg daarvan, de moslimgemeenschap (Ummah) ervan te weerhouden ooit een kwestie intellectueel af te handelen. Uiteindelijk zullen de massa's blijven denken dat zij deze heerser nodig hebben om hen te helpen en om de integriteit van het land te handhaven, ongeacht zijn staat van wreedheden en misdaden tegen het volk.
As a result of this intellectual division in the very point of view of life, the platform exists for any issue, even small issues, to result in multitudes of opinions and approaches if discussed among Muslims. For example, even the issue of removing a small munkar such as a bar will result in a vast array of diverging opinions that sometimes will conflict one another. The regimes take advantage of this situation and even work to maintain it by emphasizing this type of difference and market it as a sign of openness and progress. They would present case after case to the Ummah, one after another, to create more confusion and intensify the differences. To facilitate this process, the media keeps presenting issues to the public either without solutions or, at best, with conflicting solutions. And when the people are on the verge of settling one issue by arriving at a specific understanding towards it, the regimes present a new issue to keep the masses busy and, as a result, prevent the Ummah from ever settling any issue intellectually. At the end, the masses will keep thinking that they are in need of this ruler to help them and to maintain the integrity of the country, regardless of his record of atrocities and crimes against the people.
Daarom moeten de moslims werken aan het opbouwen van het publieke bewustzijn gebaseerd op de Islam door de Islam op de juiste wijze te adopteren als een onderscheidende manier van denken en door de Islamitische geloofsleer (Aqeedah) te vestigen als het intellectuele referentiepunt. Dit is de belangrijkste uitdaging waar moslims tegenwoordig voor staan, omdat het verenigen van het publieke bewustzijn het voortbestaan van de juiste manier van denken zal waarborgen. Zodra de intellectuele eenheid is bereikt, zullen de gedachten, de agenda en het referentiepunt voor de moslimgemeenschap (Ummah) verenigd worden, en zal het algemene kader waarbinnen de moslims kwesties met focus en helderheid kunnen bespreken, vorm krijgen.
Therefore, the Muslims must work to build the public awareness based on Islam by adopting Islam in the correct manner as a distinct way of thinking and establishing the Islamic Aqeedah as the intellectual reference point. This is the most important challenge facing Muslims nowadays because unifying the public awareness will maintain the existence of the correct way of thinking. Once the intellectual unity is achieved, the thoughts, the agenda, and the reference point for the Ummah will unite, and the general frame within which the Muslims can discuss issues with focus and clarity will materialize.
Binnen dit kader is het hebben van verschillende meningen in gedetailleerde kwesties een gezond fenomeen dat zal bijdragen aan de intellectuele groei en dynamiek van de moslimgemeenschap (Ummah). Als gevolg hiervan zal het pad naar de renaissance duidelijk zijn, en zal de moslimgemeenschap (Ummah) daarheen voortgaan door haar middelen op een effectieve en gecoördineerde wijze te benutten. Het simpelweg oproepen van de mensen tot "Word verenigd," of tot "Coördineer jullie inspanningen," of tot "Help elkaar in alles waarover jullie het eens zijn," zal niet volstaan. Een dergelijke eenheid kan nooit werkelijkheid worden, tenzij het denken van de moslimgemeenschap (Ummah) verenigd is.
Within this frame, having different opinions in detailed issues is a healthy phenomenon that will contribute to the intellectual growth and dynamism of the Ummah. As a result, the path for the revival will be clear, and the Ummah will proceed towards it utilizing its resources in an effective and coordinated manner. Simply calling the people to "Get united," or to "Coordinate your efforts," or to "Help each other in whatever you agree upon," will not suffice. Such a unity can never materialize unless the thinking of the Ummah is united.
De westerse koloniale machten en hun instrumenten beseffen het gevaar van degenen die werken aan het vestigen van het publieke bewustzijn van de moslimgemeenschap (Ummah), en zij beschouwen hen als een groter gevaar dan wat dan ook. Om deze reden worden er vele pogingen ondernomen om de vestiging van een verenigd publiek bewustzijn gebaseerd op de Islam te verhinderen. Deze inspanningen omvatten: het lastigvallen van degenen die werken voor een dergelijke intellectuele eenheid door middel van intimidatie, marteling en het ontnemen van basisrechten; het isoleren van dergelijke individuen van de moslimgemeenschap (Ummah) door hen de toegang tot massamiddelen, zoals televisie, te ontzeggen; het proberen af te leiden van hen; en het gebruiken van bepaalde instrumenten om hen aan te vallen en hun imago te verdraaien. Aan de andere kant zal elke oproep die de verdeeldheid vergroot en barrières opwerpt tussen de moslimgemeenschap (Ummah) en een verenigd publiek bewustzijn, worden aangemoedigd. Als gevolg hiervan krijgen individuen die oproepen om algemeen te blijven en specifieke of diepgaande discussies over kwesties te vermijden, zaken niet vanuit een integraal perspectief te bekijken, of helemaal geen kwesties te bespreken, noch elke mening te vermijden die afwijkt van wat het individu zelf aanhangt, de schijnwerpers om hun ideeën te presenteren. Dergelijke individuen begaan niet alleen een misdaad tegen de moslimgemeenschap (Ummah), maar ook tegen zichzelf.
The Western Colonial powers and their tools realize the danger of those who are working to establish the public awareness of the Ummah, and they consider them more of a danger than anything else. For this reason, many attempts are made to prevent the establishment of a unified public awareness based on Islam. These efforts include: Harassing those who work for such an intellectual unity by intimidation, torture, and deprivation of basic rights; isolating such individuals from the Ummah by barring them from using any means of mass communication such as television; trying to divert them; and using some tools to attack them and to distort their image. On the other hand, any call that magnifies the division and erects barriers between the Ummah and a unified public awareness will be encouraged. As a result, any individual that calls for remaining general and avoiding specific or deep discussion regarding the issues, not looking at things comprehensively, or not discussing any issues at all, nor avoiding any opinion different than what the individual carries, are given the spotlight to present their ideas. Such individuals are not only committing a crime against the Ummah but against themselves as well.