انس هم د خپلو احادیثو یوه ټولګه ولیکله. سعید بن هلال د حاکم په المستدرک کې وايي:

Anas also wrote down his collection of ahadith. Sa‘id ibn Hilal says in the Mustadrak of Hakim:

کله چې موږ ډیرې پوښتنې کولې، انس یوه لویه کڅوړه راوباسله، هغه پرانیستله او ویل به یې: «دا هغه احادیث دي چې ما د برکتمن نبي ﷺ څخه اوریدلي دي. ما دا ولیکل او دا مې د برکتمن نبي ﷺ ته هم ښودلي دي.»37

When we asked a lot of questions, Anas pulled out a big bag, opened it and would say, “These are the ahadith that I have heard from the Blessed Prophet (PBUH). I wrote them down and have already shown them to the Blessed Prophet (PBUH).”37

خلاصه‌ي دې پیښلیک دا ده چې الله (سبحانه وتعالی) ځینې وسیلې پیدا کړې، لکه د عربو ډیره ښه حافظه، ترڅو د احادیثو د ساتلو کې مرسته وکړي. بیا یې دې علم ته د ژوند عملي بڼه ورکړه د صحابه‌کرامو د ژوند له لارې، ترڅو دا علم د یوه فلسفې په شان نه شي. دا ساتنه د عمل د اصل له لارې راغله. بیا یې علما او د هغوی شاګردان پیدا کړل، چې خپل ژوند یې د دې احادیثو د لیکلو او ثبتولو لپاره وقف کړ. بیا داسې وخت راغی چې سلګونه علماوو ټول احادیث راټول کړل او په کتابي بڼه یې ترتیب کړل. دا وروستی پړاو به په دې کتاب کې راتلونکو برخو کې وڅیړل شي.

The summary of this introduction is that Allah (SWTH) created certain tools, like the photographic memories of the Arabs, to help preserve the ahadith. He then gave this knowledge a practical shape through the lives of the Sahaba to protect it from becoming another philosophy. This preservation came by way of the principle of practice. Then He produced the scholars and their students, who dedicated their lives to documenting these aúódõth. Then a time came when hundreds of scholars compiled all of the ahadith and put them in book form. We will discuss this last stage in the later sections of this book.