(62) Ergenlik çağına ulaşmış, ancak utangaçlığından kimseye söyleyemediği için oruç tutmayan bir kadın; izleyen Ramazan gelmiş ve kaçırdığı günleri henüz kaza etmemişse, oruca gecikmesinin kefareti olarak her gün için bir yoksulu doyurmakla birlikte tevbe etmeli ve kaçırdığı günleri kaza etmelidir. Onun durumu, utangaçlığından adet günlerinde oruç tutup sonra bunları kaza etmeyen kadının durumu gibidir.

(62) A woman who has reached the age of puberty, but is too shy to tell anyone, so she does not fast, has to repent and make up the days she has missed, as well as feeding a poor person for each day, as an act of expiation for delaying her fast, if the following Ramadaan comes and she has not yet made up those days. Her case is like that of a woman who fasts the days of her period out of shyness, and does not make them up later.

Bir kadın tam olarak kaç gün oruç kaçırdığını bilmiyorsa, önceki Ramazanlardan kalan ve kaza etmediği günleri kesin olarak kaza ettiğinden emin olana kadar oruç tutmalıdır ve her gün için gecikme kefaretini vermelidir. Bunu, yapabildiğine bağlı olarak oruç tutmakla aynı anda veya ayrı ayrı yapabilir. (63) Bir kadın, kocası izni olmadan yanındayken Ramazan dışında oruç tutmamalıdır; ancak kocası yolculukta ise bunda bir sakınca yoktur.

If a woman does not know exactly how many days she has missed, she should fast until she is fairly certain that she has made up the days she had missed and not made up from previous Ramadaans, and offer the expiation for delaying for each day. She can do this at the same time as fasting or separately, depending on what she is able to do (63) A woman should not fast – except during Ramadaan – if her husband is present without his permission, but if he is travelling then it does not matter.

(64) Adet gören bir kadın, adetin bitiminde rahimden çıkan beyaz akıntıyı görür ve bu sayede artık temizlendiğini (tâhir olduğunu) anlarsa, bir önceki geceden oruç tutma niyeti etmeli ve oruç tutmalıdır. Temizlendiğini bildiği bir vakit yoksa, bir parça pamuk ya da benzeri bir şey yerleştirmeli; çıktığında temiz çıkarsa oruç tutmalıdır. Kanama yeniden başlarsa, kan akıntı şeklinde olsun ya da sadece leke olsun, oruca ara vermelidir; çünkü adet vaktinde gelen kan orucu bozar. (Fetâvâ al-Lajnah al-Dâ'imah, 10/154).

(64) When a menstruating woman sees the white substance – which is discharged by the uterus when the period is finished – by which a woman knows that she has now become taahir (pure), she should have the intention to fast from the night before and should fast. If she does not have a time when she knows she is taahir, she should insert a piece of cotton or something similar, and if it comes out clean, she should fast, and if she starts to bleed again, she should stop fasting, whether the blood is a flow or just spotting, because it breaks the fast as long as it comes at the time of the period. (Fataawa al-Lajnah al-Daa’imah, 10/154).

Kanama kesildikten sonra bu kesilme akşama kadar devam eder ve kadın gece önceden niyet ederek oruç tutmuşsa, orucu geçerlidir. Bir kadın rahminde adet kanının hareketini hissettiği halde, bu kan güneş battıktan sonraya kadar dışarı çıkmazsa, orucu geçerlidir ve o günü sonradan kaza etmesi gerekmez.

If the cessation of bleeding continues until Maghrib, and she has fasted with the intention from the night before, then her fast is valid. If a woman feels the movement of menstrual blood inside her, but is does not come out until after the sun has set, her fast is valid and she does not have to make the day up later.

Bir kadının adet veya lohusalık kanaması gece boyunca kesilirse ve oruç niyeti etse, ancak gusül almadan önce şafak vaktine girerse, bütün alimlere göre orucu geçerlidir. (el-Fethu, 4/148)

If a woman’s period or post-natal bleeding ceases during the night, and she makes the intention to fast, but dawn comes before she is able to do ghusl, according to all the scholars her fast is valid. (al-Fath, 4/148)

(65) Bir kadın yarın adet göreceğini biliyorsa, yine de niyetini sürdürmeli ve oruca devam etmelidir; kanı gerçekten görene kadar orucunu bozmamalıdır. (66) Adetli bir kadın için, kanamayı önlemek amacıyla herhangi bir ilaç kullanmayarak doğal halini korması ve Allah'ın kendisi için takdir ettiğini kabul etmesi daha iyidir. Adet günlerinde orucunu bozmasını ve bu günleri sonradan kaza etmesini Allah'ın kendisinden kabul ettiğiyle yetinmelidir. Müminlerin Anneleri ve selef kadınları böyle yapardı. (Fetava el-Lecne ed-Daime, 10/151). Ayrıca, kanamayı önlemek için kullanılan birçok şeyin aslında zararlı olduğunu ve birçok kadının bunları kullanmaları sonucunda düzensiz adet görmekten muzdarip olduğunu kanıtlayan tıbbi deliller vardır. Ancak bir kadın bunu yapar ve kanamayı durdurmak için bir şey kullanıp sonra oruç tutarsa, bu caizdir.

(65) If a woman knows that her period will come tomorrow, she should still continue her intention and keep fasting; she should not break her fast until she actually sees the blood. (66) It is better for a menstruating woman to remain natural and accept what Allaah has decreed for her by not taking any medication to prevent her from bleeding. She should be content with what Allaah accepts from her of breaking her fast during her period and making those days up later. This is how the Mothers of the Believers and the women of the salaf were. (Fataawa al-Lajnah al-Daa’imah, 10/151). Moreover, there is medical evidence to prove that many of the things used to prevent bleeding are in fact harmful, and many women have suffered from irregular periods as a result of taking them. However, if a woman does that and takes something to stop the bleeding, then fasts, this is OK.

(67) İstihaza (adet dışı vajinal kanama), orucun geçerliliği üzerinde hiçbir etkiye sahip değildir.

(67) Istihaadah (non-menstrual vaginal bleeding) does not have any effect on the validity of the fast.

(68) Eğer hamile bir kadın düşük yapar ve düşen cenin şekillenmiş olur ya da baş veya el gibi bedenin herhangi bir uzvunun belirgin hatları varsa, o zaman kanaması nifas sayılır; ancak kan pıhtısına (‘alaka) benzeyen veya insan özelliği belirgin olmayan çiğnenmiş bir et parçasına benzeyen bir şey çıkarırsa, kanaması istihaza olur ve gücü yetiyorsa oruç tutması gerekir; yetmiyorsa orucunu bozabilir ve sonradan kaza eder. (Fetâvâ el-Lecne ed-Dâimetü, 10/224). Rahmi temizlemek için yapılan bir ameliyattan (kürtaj/D&C) sonra temizlendiğinde oruç tutmalıdır. Âlimler, embriyonun 80 günlük hamilelikten sonra şekillenmeye başladığını belirtmişlerdir.

(68) If a pregnant woman miscarries and the foetus is formed or has a discernible outline of any part of the body, such as a head or hand, then her blood is nifaas; if, however, she passes something that looks like a blood clot (‘alaq) or a chewed piece of meat that has no discernible human features, her bleeding is istihaadah and she has to fast, if she is able, otherwise she can break her fast and make it up later on. (Fataawa al-Lajnah al-Daa’imah, 10/224). Once she becomes clean after having an operation to clean the womb (D&C), she should fast. The scholars stated that the embryo is considered to start taking shape after 80 days of pregnancy.

Nifas'tan kırk günden önce temizlenen bir kadın, namaz kılabilmek için oruç tutmalı ve gusül abdesti almalıdır. (el-Muğnî maa eş-Şerhi'l-Kebîr, 1/360). Doğumdan sonra kırk gün içinde kanama yeniden başlarsa, bu hâlâ nifas olduğu için oruca ara vermelidir. Kanama kırkıncı günden sonra da devam ederse, çoğunluk âlimlere göre oruca niyet etmeli ve gusül abdesti almalıdır. Kırkıncı günden sonraki her kanama istihâze (âdet dışı kanama) sayılır; ancak adet görmesinin olağan zamanına denk gelirse, bu durumda hayız (âdet kanı) olur. Emziren bir kadın gündüz oruç tutar ve gece bir leke kan görürse, gündüz temiz olmuş olsa bile orucu geçerlidir. (Fetâvâ el-Lecne ed-Dâimetü, 10/150)

If a woman becomes clean from nifaas before forty days, she should fast and do ghusl so that she can pray. (al-Mughni ma’a al-Sharh al-Kabeer, 1/360). If the bleeding resumes within forty days after the birth, she should stop fasting, because this is still nifaas. If the bleeding continues after the fortieth day, she should make the intention to fast and do ghusl (according to the majority of scholars), and any bleeding beyond the fortieth day is considered to be istihaadah (non-menstrual bleeding) – unless it coincides with the usual time of her period, in which case it is hayd (menstrual blood). If a breastfeeding woman fasts during the day and sees a spot of blood during the night, although she was clean during the day, her fast is still valid. (Fataawa al-Lajnah al-Daa’imah, 10/150)

(69) En doğru görüşe göre, hamile veya emziren kadın hasta gibi sayılır; kendisi veya çocuğu için endişe etse de oruç tutmayabilir ve yalnızca tutamadığı günleri kaza eder. Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: “Allah, yolcudan orucu ve namazın bir kısmını kaldırmıştır; hamile ve emziren kadından da orucu kaldırmıştır.” (Tirmizî, 3/85; hasen hadis olduğunu söylemiştir). Hamile bir kadın oruç tutar ve bir miktar kanama olursa, orucu yine de geçerlidir; bu, orucunu hiç etkilemez. (Fetâvâ el-Lecne ed-Dâîme, 10/225).

(69) According to the most correct opinion, a woman who is pregnant or breastfeeding is regarded as being like one who is ill, so she is permitted not to fast, and she only has to make up the days that she missed, whether she fears for herself or for her child. The Prophet (peace and blessings of Allaah be upon him) said: “Allaah has lifted the obligation of fasting and part of the prayer from the traveller, and He has lifted the obligation of fasting from the pregnant and breastfeeding woman.” (Reported by al-Tirmidhi, 3/85; he said (it is a) hasan hadeeth). If a pregnant woman fasts and experiences some bleeding, her fast is still valid; this does not affect her fast at all. (Fataawa al-Lajnah al-Daa’imah, 10/225).

(70) Oruç tutmakla yükümlü bir kadın hakkında: Eğer kocası Ramazan'da gündüz vakti, kadının rızasıyla onunla cinsel ilişkiye girerse, ona uygulanan hüküm kadın için de geçerlidir. Ancak kocası bunu ona zorla yaptırırsa, kadın ona karşı koymak için elinden geleni yapmalıdır ve kefaret ödemesi gerekmez. İbn ‘Akîl (Allah ona rahmet etsin) şöyle demiştir: "Ramazan'da gündüz vakti, karısı uyurken onunla cinsel ilişkiye giren bir erkek hakkında, kadının kefaret ödemesi gerekmez." Ancak ihtiyatlı davranmak için kadın o orucu daha sonra kaza etmelidir. (Şeyhülislam İbn Teymiyye (Allah ona rahmet etsin) ise bunun kadının orucunu hiç bozmadığı görüşündeydi.)

(70) In the case of a woman who is obliged to fast, if her husband has intercourse with her during the day in Ramadaan with her consent, then the ruling that applies to him also applies to her. If, however, he forces her to do that, she should do her best to resist him, and she does not have to offer expiation. Ibn ‘Aqeel (may Allaah have mercy on him) said: “In the case of a man who has intercourse with his wife during the day in Ramadaan whilst she is sleeping, she does not have to offer expiation.” But to be on the safe side, she should make up that fast later on. (Shaykh al-Islam Ibn Taymiyah (may Allaah have mercy on him) was of the opinion that this did not invalidate her fast at all).

Bir kadın, kocasının kendine hâkim olamadığını biliyorsa, Ramazan'da gündüz onunla arasına mesafe koymalı ve kendini süslememelidir.

A woman who knows that her husband cannot control himself should keep away from him and not adorn herself during the day in Ramadaan.

Kadınların Ramazan'da kaçırdıkları oruçları, kocalarının bilgisi olmadan da kaza etmeleri gerekir. Kadın için farz bir orucu tutmanın şartı, kocasının iznini almak değildir. Bir kadın farz bir orucu tutmaya başlarsa, meşru bir sebep olmadıkça onu bozması caiz değildir. Kaza orucu tutarken kocası ona orucunu bozmasını emredemez; kaza orucu tutarken kocası onunla cinsel ilişkiye giremez ve kadın bu konuda kocasına itaat etmez. (Fetâvâ al-Lajnah al-Dâ'imah, 10/353).

Women have to make up the fasts that they miss during Ramadaan, even without their husbands’ knowledge. It is not a condition for an obligatory fast for a woman to have the permission of her husband. If a woman starts to observe an obligatory fast, she is not allowed to break it except for a legitimate reason. Her husband is not permitted to order her to break her fast when she is making up a day that she has missed; he is not allowed to have intercourse with her when she is making up a missed fast, and she is not allowed to obey him in that regard. (Fataawa al-Lajnah al-Daa’imah, 10/353).

Nafile oruçlar konusunda, kocası evdeyken bir kadının izni olmadan nafile oruca başlaması caizdir, çünkü Ebû Hureyre (radıyallahu anh) rivayet etmiştir ki Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: "Kocası hazır bulunduğunda, kadın onun izni olmadan oruç tutmasın." (Buhârî, 4793).

In the case of voluntary fasts, a woman is not permitted to start a non-obligatory fast when her husband is present without his permission, because of the hadeeth narrated by Abu Hurayrah (may Allaah be pleased with him), according to which the Prophet (peace and blessings of Allaah be upon him) said: “No woman should fast when her husband is present except with his permission.” (Reported by al-Bukhaari, 4793).

Sonuç olarak, oruçla ilgili meseleler hakkında yazabildiklerim bunlardır. Allah'tan, bizi Kendisini anmaya, Ona şükretmeye ve Ona layıkıyla ibadet etmeye muvaffak kılmasını, Ramazan'ımızı bağışlanmayla sonlandırmasını ve bizi Ateş'ten kurtarmasını niyaz ederim.

In conclusion, this is what I was able to write about issues concerning fasting. I ask Allaah to help us to remember Him, thank Him and worship Him properly, and to end our Ramadaan with forgiveness, and to save us from the Fire.

Allah, Peygamberimiz Muhammed'e, onun ailesine ve ashabına bereket ihsan etsin ve onlara selam eylesin.

May Allaah bless our Prophet Muhammad, and his family and companions, and grant them peace.