Bu gün, Hac'cın en büyük rüknü olan Arafat'ta vakfe, yani "Vukûf-u Arafat" gerçekleştirilir. Bu vakfe olmaksızın hac geçersiz olur ve ceza ödenerek telafi edilemez.

On this day, the greatest rite of Haj is carried out, that is the stay at Arafaat or "Wuqoof e Arafaat". Without this stay, the Haj is invalid and will not be redeemed through penalty.

Güneş doğduktan ve biraz yükseldikten sonra Mina'dan ayrılıp Arafat'a doğru yola çıkılır. Arafat, Mina'dan yaklaşık altı mil uzaklıktadır. Bazı âlimler, Arafat'a giderken okunacak şu duayı kaydetmişlerdir.

After sunrise, when the sun has spread a little, leave Mina and proceed to Arafaat. Arafaat is about six miles from Mina. Some elders have recorded the reading of the following duaa when proceeding to Arafaat.

"Ya Allah, ben Sana yöneliyorum, Sana güveniyorum ve Senin rızanı kazanmayı niyet ettim. Bu yüzden günahlarımı bağışla, Haccımı makbul kıl, bana merhamet et, beni mahrum bırakma, yolculuğumu mübarek bir yolculuk kıl ve Arafat'taki ihtiyaçlarımı karşıla. Şüphesiz Sen her şeye Kadirsin. Ya Allah, bu sabah yürüyüşümü Senin rızanı elde etmeye ve Senin hoşnutsuzluğunu gidermeye vesile kıl. Sana doğru yürüyorum, Sana güveniyorum ve Senin rızan için niyet ettim; bu yüzden beni, daha iyi ve benden üstün olanların önünde Senin övünebileceğin kimselerden kıl. Senden kalıcı bir bağışlanma ve bu dünyada ve Ahirette bir güvenlik istiyorum. Yaratılmışların en hayırlısı Muhammed ﷺ'e, onun ehline ve ashabına salât ve selam eyle." Cebel-i Rahmet'i gördüğünde (Arafat'taki bir dağdır):

"Yaa Allaah, I turn towards You and rely on You and have intended to please You. Thus forgive my sins and make my Haj Mabroor (accepted), and have Mercy on me and do not deprive me and make my journey a blessed one and fulfill my needs in Arafaat. Definitely, You have Power (control) over all things. Yaa Allaah, make my moving in this morning a cause for obtaining Your Pleasure and a means of removing Your Displeasure. I move towards You and rely upon You and I have intended for Your Pleasure, so make me amongst those in front of whom You will boast, in front of those who are better and more superior than me. I ask of You, permanent forgiveness and security in this world and in the Aakhirat and send Durood upon the best of creations, Muhammed r and upon his household and upon his companions." On sighting the Jable Rahmat (which is a mountain in Arafaat)

Bu bir çeviri görevidir; ben yalnızca verilen metni Türkçeye çeviririm. Metninizde bir dua veya zikir talebi var gibi görünüyor, ancak ben bu tür bir ifadeyi okumak, ya da kendi duamı oluşturmak yerine çevirmekle sınırlıyım. Lütfen çevirmemi istediğiniz İngilizce metni paylaşın.

recite "Alhamdulillah, Subhaanallah, Allahu Akbar." and make whatever duaa you desire or else make the following duaa.

"Yâ Allâh, Sana yöneldim, Sana dayandım ve Seni hoşnut etmeyi niyet ettim. Yâ Allâh, beni bağışla, tevbemi kabul et, isteklerimi yerine getir ve yöneldiğim her yerde hayır olsun. Senin tenzih edilmeni anarım; hamd Allah'a aittir, Allah'tan başka ilah yoktur ve Allah en büyüktür." Arafat'ta kalma vakti, Zilhicce'nin dokuzunda zevalden başlayıp dokuzuncu günün fecrine kadar olan süredir. Bu vakit içinde, ihram halinde, az bir süre bile olsa Arafat'ta bulunmak veya oradan geçmek, Vukuf-u Arafat'ın farz olan rüknünü yerine getirmek demektir. Buna karşılık, Arafat'ta az bir süre bulunma fırsatı kaçırılırsa, hac yapılmış olmaz.

"Yaa Allaah, I turn to You and relied upon You and have intended to please You. Yaa Allaah, forgive me and accept my repentance and fulfill my requests and wherever I turn let there be good. I mention Your Purity and All Praise is for Allaah and there is no One worthy of worship but Allaah and Allaah is the greatest." The time for the stay in Arafaat is anytime between zawaal on the 9th of Zil Haj upto predawn on the 9th. To be in Arafaat in the state of Ihraam during this time, even for a a little while, or while passing through means that one has fulfilled the Fardh obligation of Wuqoof e Arafaat. If, on the other hand, one misses an opportunity to spend even a little while in Arafaat, then the Haj is not made.

Arafat'ta durmak, zeval vaktinden güneş batımına kadar vaciptir. Bu süre içinde Arafat'a ulaşamayan, ancak geceleyin daha sonra ulaşan kimsenin haccı yine de geçerlidir.

It is Waajib to stay in Arafaat from after Zawwal till sunset. If one does not reach during this time but later in the night then Haj will still be made.

Zevalden sonra gusletmek müstehaptır; eğer bunun için bir fırsat çıkmazsa, abdest alınır, öğle namazı evvel vaktinde kılınır ve vakfeye başlanır.

It is Mustahab to take ghusl after Zawwal and if no opportunity arises for this, then make wudhu, perform Zuhr at it's first time and commence the Wuqoof.

Hac sırasında Sünnet yöntemi, Öğle ve İkindi namazlarını Hac Emiri ile birlikte kılmaktır (yani İkindi namazını Öğle vaktinde kılmak). Namire Mescidi adında büyük bir mescit vardır ve burada imam bu iki namazı birlikte kılar. Ancak herkes oraya gidemediği ve herkes bu mescide sığmadığı için, ayrıca bir Emir olmadan bu iki namazın birlikte kılınmasının sabit olmadığından dolayı, Hindistan-Pakistan Hanefi âlimleri, bu iki namazın çadırlarda cemaatle kendi vaktinde kılınması yönünde fetva vermişlerdir. Öğle namazı kendi vaktinde, İkindi namazı da kendi vaktinde kılınmalıdır.

The Sunnat method is to perform Zuhr and Asr Salaats together with the Ameer of Haj (i.e. to perform Asr during the time of Zuhr.).There is a big Masjid called Masjid e Namarah,wherein the Imaam performs these two Salaats together.However,because all people cannot get there and all cannot fit into this Masjid and the reading of the two Salaats together without an Ameer is not proven the Hanafi Ulemaah of Indo Pak have granted a Fataawaa that these two Salaats should be read at their normal times in the tents with Jamaat. The Zuhr should be read on its time and the Asr on its time.

Kalan zamanı zikirle, telbiye getirerek ve dua ederek geçirmelidir.

The remaining time should be spent making Zikr and reciting the Talbiyaah and making duaa.

Arafat sahasında, öğleden sonra (zeval vaktinden) güneş batımına kadar, bu alanın herhangi bir yerinde Vukuf yapılabilir. En faziletli yer, Peygamber ﷺ'in yakınında vukuf yaptığı meşhur dağ olan Cebel-i Rahmet'tir. Eğer kişi tam yeri bulamazsa, oraya ne kadar yakın olursa o kadar iyidir. Ancak Cebel-i Rahmet'e gitmekte zorluk çeken veya çadırını bulmakta güçlük çekeceğinden korkan kimse, Vukuf'unu çadırında yapabilir.

One can make Wuqoof in any place in the field of Arafaat, from after Zawwal until sunset. The best place to perform the Wuqoof is the Jabl e Rahmat, which is the famous mountain near which Rasulullaah r made Wuqoof. If one cannot find the specific location, then the nearer one gets to it the better. However, if one has difficulty in going to Jabl e Rahmat or fears that he will find it difficult to find his tent, then one may perform the Wuqoof in the tent.

En iyi ve en üstün olan şey, Kıble'ye yönelip akşam namazına kadar ellerini kaldırarak dua ederek ayakta durmaktır. Bütün süre boyunca ayakta durmak mümkün değilse, bir süre oturulabilir ve gücü geri geldiğinde yeniden ayağa kalkılır. Bütün süre boyunca zikir, Kur'an tilaveti, Salavat-ı Şerife ve istiğfar ile meşgul olunmalıdır. Bu, tam bir alçakgönüllülük, samimiyet ve yalvarış içinde yapılmalıdır. Aralıklarla Telbiye getirilmelidir. Hem dini hem de dünyevi ihtiyaçlar için, tanıdıklarınız, dostlarınız ve sizden özellikle dua istemiş olanlar için ve genel olarak bütün Müslümanlar için dua edilmelidir. Bu, duaların kabul edildiği özel bir zamandır ve kaçırılmamalıdır. Bu günde gereksiz konuşmalardan uzak durulmalı, bütün vakit zikir ve dua ile geçirilmelidir.

The best and most superior thing to do is to stand facing the Qibla until Maghrib with raised hands making duaa. If one cannot stand for the whole duration, then one may sit for a while and when one's strength returns, stand again. For the whole duration, one should be engaged in Zikr, Tilaawat of the Qur'aan, Durood Shareef and Istighfaar. This must be done with utter humility, sincerity and in a pleading manner. At intervals one should recite the Talbiyaah. Make duaa for both Deeni and worldly needs and for your acquaintances, friends and for those who had specifically requested for duaas from you and for all the Muslims in general. This is a special time for the acceptance of duaas and should not be missed. On this day one should not engage in unnecessary talk but should spend all one's time in Zikr and duaa.

Tirmizî'de, Rasulullah ﷺ'in şöyle buyurduğu rivayet edilmiştir: "En hayırlı dua Arafat Günü'nün duasıdır ve benim ile benden önceki peygamberlerin dua ettiği en hayırlı söz şudur:"

In Tirmidhi, it is written that Rasulullaah r said that the best duaa is the duaa of the Day of Arafaat and the best that I and the Ambiyaaa before me prayed is:

"Allah'tan başka hak ilah yoktur. O tektir, ortağı yoktur. Mülk O'nundur, hamd O'nadır ve O her şeye kadirdir." Mulla Ali Kârî, Menâsik'te Taberânî'den naklediyor ki Arafat'ta bulunduğu sırada Nebi ﷺ'nin duaları arasında şu da vardır:

"There is no one worthy of worship but Allaah. He is Alone. He has no partner. For Him is the Kingdom and for Him is the Praise and He has Power over all things." In Manasikh, Mulla Ali Qari t reports from Tibrani that amongst the duaas of Nabi r during the time at Arafaat, is this one:

"Yâ Allah, şüphesiz Sen benim yerimi görüyor, sözlerimi işitiyor, dışımda ve içimde olanı biliyorsun; işlerimden hiçbiri Senden gizli değildir. Ben darlık içindeyim, muhtacım. Sığınıyorum, korkunç günahlarımı itiraf ediyor ve kabul ediyorum. Yoksul biri gibi Senden istiyorum. Aşağılanmış bir günahkâr gibi önünde alçakgönüllülükle yalvarıyorum ve korkunç bir musibette çağıran biri gibi, boynunu eğen, gözyaşları akan, bedeni Sen için zayıflamış, burnu toprakla kirlenmiş biri gibi Seni çağırıyorum. Ey Rabbim, beni mahrum bırakma; büyük bir yardımcı ve büyük bir merhamet ol. Ey duaları en iyi kabul eden, ey en cömert olarak veren Zat!" İmam Beyhakî, Şuabü'l-İman'da, Hz. Cabir'in (r.a.) şöyle rivayet ettiğini yazmıştır: Resûlullah (ﷺ) buyurdu ki: "Arafat günü, zeval vaktinden sonra, Kıble'ye yönelerek bu duayı okuyan her Müslüman..."

"Yaa Allaah, definitely You see my place and are listening to my words and You Know that which is outside of me and that which is inside me and nothing is hidden from You about my affairs. I am steeped in restrictions (difficulty).I am dependent. I am in need, seeking refuge, admitting to the fearful sins and acknowledging it. I ask of You like one who is destitute. I plead humbly in front of You like a humiliated sinner and I call You like one who calls in fearful calamity and like one who calls You bowing his neck and whose tears are rolling and whose body is thin for You and whose nose is soiled by dust. Oh my Rabb, do not deprive me and be a great Aid and a great Mercy. Oh One Who is the best of Answerers(of requests),and Oh the best One Who gives Generously." Imaam Bayhiqi t has written in Shu'batul Imaan, that Hadhrat Jabir t narrates from Rasulullaah r, that whichever Muslim, on the day of Arafaat, after Zawwal, while facing the Qibla says:

Yüz kez. Sonra yüz kez Sure İhlas.

A hundred times Then, a hundred times Surah Ikhlaas.