Halîm olmak, nefsinle yaptığın bir savaşı kazanmaktır. Hilm, nefis terbiyesi ve kendini tutmaktır. Merhametin ve sabrın bir nişanesidir ve İslam'ın güzelliğini birçok yönden yansıtır. Allah, elbette El-Halîm'dir (Halîm Olan). Yarattıkları O'na itaatsizlik eder, O'ndan başkasına ibadet eder, O'na inkâr ederler, ama yine de onlara rızık verir, onların O'nun yaratıklarındaki nimetlerinden faydalanmasına izin verir. Allah, sonsuz merhametiyle günahkâra mühlet verir, doğru yolu bulmasına yardımcı olur ve günahkârı bağışlayarak kabul eder. Bir insanın hayatı boyunca Allah'a karşı günah işlemesi, sonra son anında Allah'a dönmek için doğru yolu bulması ve ardından bağışlanmaya kavuşması, Allah'ın en mükemmel hilminin bir yansımasıdır.

To be forbearing is to win a war against your own ego. Forbearance is self-control and restraint. It is a hallmark of mercy and patience and reflects the beauty of Islam on many levels. Allāh of course is Al-Ḥalīm (The Forbearing One). His creation disobey Him, worship other than Him, disbelieve in Him, but He still provides for them, allowing them to make use of His provisions in His creation. Allāh, in His infinite Mercy grants respite to the sinner, assisting him to find his way back and receiving the sinner with forgiveness. That a person could sin against Allāh for the entirety of a life and find guidance back to Allāh at a final moment, and then to be met with forgiveness is reflective of Allāh’s most perfect forbearance:

3:155 - Iki ordu savaşta karşılaştığı gün sizden geri çekilenler var ya, onları kaydıran Şeytan'dı; bazı yaptıkları yüzünden. Ama Allah onları bağışladı; çünkü Allah çok bağışlayan ve yumuşak davranandır.

3:155 - As for those of you who turned away on the day the two armies met in battle, it was Satan who caused them to slip, through some of their actions. God has now pardoned them: God is most forgiving and forbearing.

2:263 - Güzel bir söz ve bağışlama, ardından incitici sözler gelen bir sadakadan daha iyidir. Allah ihtiyaçsızdır, yumuşak huyludur. Kur'an'daki bazı peygamberler, sabırlı ve hoşgörülü olmaları ile öne çıkmışlardır; bunlardan biri de babasının bağışlanmasını istemesi bakımından İbrâhîm'dir.

2:263 - A kind word and forgiveness is better than a charitable deed followed by hurtful [words]: God is self-sufficient, forbearing. Some Prophets in the Qur’ān were noted for their observance of forbearance such as Ibrāhīm in relation to his desire that his father be forgiven.

9:114- İbrahim babası için bağışlanma dilemişti, çünkü ona bir söz vermişti; ancak babasının Allah'ın düşmanı olduğunu fark edince onunla ilişkisini kesti. Wait, the rules say never write "Allah" — the original says "God", so I must use the Turkish word for God. Corrected: 9:114- İbrahim babası için bağışlanma dilemişti, çünkü ona bir söz vermişti; ancak babasının Tanrı'nın düşmanı olduğunu fark edince onunla ilişkisini kesti.

9:114- Abraham asked forgiveness for his father because he had made a promise to him, but once he realized that his father was an enemy of God, he washed his hands of him.

İbrahim yumuşak kalpli ve sabırlıydı.

Abraham was tender-hearted and forbearing.

Karşısındakiyle verimli bir iletişim kurmasını engelleyebilecek pek çok şey vardır; örneğin kötü davranışlar, saldırganlık, sabırsızlık ve alaycılık gibi. Müslüman için, elinden gelenin en iyisini yaparak en güzel ahlakı sergilemesi gerektiğini hatırlaması önemlidir.

There are many things that can impede a productive engagement with another, such as, bad mannerisms, aggression, impatience and mockery. For the Muslim, it is important to remember that he or she should do his utmost to ensure that the best of character is displayed.

Mükemmel ahlak, Müslümanın ayırt edici özelliğidir ve Müslüman için bu husus daha da önem kazanır, çünkü İslam'ı davranışlarıyla temsil etmektedir. Peygamber ﷺ, Muâz İbn Cebel'i (Allah ondan razı olsun) Yemen'e, Hristiyanları İslam'a davet etmesi için gönderdiğinde, ona insanlara kolaylık göstermesini tavsiye etti: "Kolaylaştırın, zorlaştırmayın. Onlara müjde verin ve sizden uzaklaşmalarına sebep olmayın."118 Muâz şöyle dedi: "Peygamber ﷺ bana, ben ayağımı üzengiye koyarken verdiği son öğüt şuydu: 'Ey Muâz İbn Cebel, ahlakını güzelleştir!'" Bu tavsiye örnek niteliktedir ve İslam mesajının etkili bir şekilde iletilmesinin temelini oluşturur.

Excellent character is the hallmark of a Muslim, and for the Muslim there is an added emphasis since he is presenting Islam with his conduct. When the Prophet (peace be upon him) dispatched Mu´ādh ibn Jabal (Allāh be pleased with him) to Yemen to call the Christians to Islam he advised him to make things easy for the people – ‘Make things easy, and don’t make things hard. Give them good news and don’t make them run away from you.” 118 Mu´ādh commented, “The last piece of advice the Prophet gave me, as I placed my foot on the saddle was “And make excellent your character O Mu´ādh ibn Jabal!” The advice is paradigmatic and lays the foundation for effective communication of the message of Islam.

Bir insanın karakteri, sözcüklerden çok daha güçlü ve daha konuşkan bir dil konuşabilir; söylenen sözlerden çok daha kalıcı bir izi bırakabilir. İnsanlar çoğu zaman ne söylendiğini değil, nasıl söylendiğini hatırlar. Ayrıca iyi bir karakter, insanın tamamlayıcısıdır. Kişinin en belirgin vasfıdır ve bu yüzden insan ya sevilir ya da nefret edilir. İbnu'l-Kayyim şöyle demiştir: "Dinin tamamı güzel ahlaktır. Dolayısıyla sizi güzel ahlakta geçen kimse, dinde de sizi geçmiştir."119

A person’s character can speak a much better and more vocal language than words, leaving a far lasting impression than words spoken. People tend to remember not so much what was said, but how it was said. Furthermore, a good character is the completion of a person. It is his most manifest attribute and for it he is loved or loathed. Ibn al-Qayyim said, “The entire religion is good character. Whoever therefore outdoes you in good character has outdone you in the religion.”119

Peygamberimizin (sallallahu aleyhi ve sellem) güzel ahlakı sergilemeyle ilgili pek çok buyruğu vardır. Peygamber ﷺ, Kıyamet Günü kendisine en yakın olacak ve en çok sevilecek kimselerin en güzel ahlaka sahip olanlar olacağını belirtmiştir. Ayrıca Kıyamet Günü mü'minin terazisinde güzel ahlaktan daha ağır basan hiçbir şeyin bulunmadığını söylemiştir. Müslüman içinde güzel bir ahlak taşıyorsa, bu, İslami rehberliğin onda bıraktığı etkinin en açık görünen yansıması olacaktır. Konuşması ve dinlemesi, sabrı, hoşgörüsü ve iç huzuru, çevresini aşarak, sözle sunduğu davetin güzelliğini yansıtır. İbn Battâl şöyle demiştir: "Mü'minin ahlakına uygun olan, insanlara karşı tevazu kanatlarını indirmek, yumuşak konuşmak ve onlara karşı sert sözlerden kaçınmaktır; bu da samimi sevginin en güçlü vasıtalarındandır."120

There are many Prophetic instructions pertaining to the displaying of good character. The Prophet (peace be upon him) mentioned that the closest people to him and the most beloved to him on the Day of Judgement will be those who had the best character. He said that there is nothing that is heavier on the scale of a believer on the Day of Judgement than a good character. If the Muslim carries within him a beautiful character, it will be the most observable reflection of the effect of Islamic guidance on him. His speaking and listening, patience, forbearance and inner calm transcends his landscape and reflects the beauty of the call he is verbally presenting. Ibn Baṭṭāl said: “In line with the character of a believer is to lower the wings of humility unto mankind, to have gentle speech, and leaving off roughness in speech to them, and that is from the strongest means of sincere affection.”120

Müslüman, kendisine hizmet ettiğinin kendisi olmadığını hatırlar. Allah'tan bahsetmesi kendini büyütmek amacıyla değildir. Müslüman, içinde bulunduğu çevreye göre uyum sağlar ve durumunun gerektirdiği kurallara değer verse de, İslam öğretilerinin güzelliğini yansıtma amacını asla gözden kaçırmamalıdır. Bu, karşılaştığı kişi kibir, küçümseme ve alay ile karşılaştığında ya da bir başkasının zekâsı ve tartışma becerisi karşısında kendini aciz hissettiğinde bile geçerlidir. Müslüman sabrına sarılır ve kalpleri değiştirenin kendisi değil, kalpleri çeviren Allah olduğunu hatırlar.

The Muslim remembers that it is not himself that he is serving. It is not for the purpose of self-aggrandisement that he speaks about Allāh. Though the Muslim, relevant to his contextual surrounding, adapts and appreciate the protocols of his circumstance, he must not lose sight of his purpose of reflecting the beauty of Islamic teachings. This is even if he is, at any moment, faced with arrogance, disdain and mockery or is overwhelmed with another’s wit and argumentative skill. The Muslim holds on to patience and remembers that it is not he who changes anyone’s heart, but that it is Allāh who turns hearts.

Bazen bir cömertlik gösterisi, sofistike bir tartışmadan çok daha etkili bir anlatım olabilir. Bir tartışmanın tam merkezinde, güzel bir karakter arayan bir kalp vardır. Bu, insanların yalnızca yol gösterilmek değil, aralarında onurlu bir rehber bulmak istediklerini gösterebilir. El-Hasan el-Basrî şöyle demiştir:

Sometimes a display of magnanimity can be far more expressive than a sophisticated argument. At the heart of a discussion is precisely a heart, one that searches for a beautiful character. It might show that people want not only to be guided, but to find an honourable guide in their midst. Al-Ḥasan al-Baṣrī said:

"Mü'min halîmdir; kendisine cahillik yapılsa bile cahilce davranmaz. Hilmlidir ve başkalarına zulmetmez. Kendisine zulmedildiğinde affeder. İnsanlardan kopmaz; ondan kopulduğunda ise barışır. Cimrilik göstermez."

“The believer is forbearing; he does not behave ignorantly even if ignorance is done unto him. He is forbearing and does not wrong others. If he is wronged then he forgives. He does not cut off from people; and if he is cut off then he reconciles. He does not show miserliness.

Ve eğer ona cimrilik gösterilirse, bunun yerine sabreder.”121

And if he is shown miserliness, then he instead shows patience.”121

Bu tür bir sabrın güzel bir örneği, huzursuz bir bedevi ile karşılaştığında Peygamber ﷺ'in en mükemmel ahlakında görülür:

A beautiful example of how such forbearance was demonstrated is found in the most excellent character of the Prophet (peace be upon him) when met by a disgruntled Bedouin:

“Allah'ın Resulü ile yürüyordum; üzerinde kenarı kalın bir Necran hırkası vardı. Bir bedevi ona yetişti ve hırkayı öyle sert çekti ki, hırkanın kenarının izini Allah'ın Resulü'nün boynunun derisinde gördüm. Bedevi şöyle dedi: 'Ey Muhammed! Sana ait olan Allah'ın malından bana da verilmesini emret.' Allah'ın Resulü ﷺ ona döndü, gülümsedi ve sonra ona bir bağış (erzak) verilmesini emretti.”122

“I was walking with the Messenger of Allāh (peace be upon him) and he had put on a mantle of Najrān with a thick border. A bedouin met him and pulled the mantle so violently that I saw this violent pulling leaving marks of the border of the mantle on the skin of the neck of the Messenger of Allāh (peace be upon him). And he (the bedouin) said: Muḥammad, issue command that I should be given out of the wealth of Allāh which is at your disposal. The Messenger of Allāh (peace be upon him) turned his attention to him and smiled, and then ordered for him a gift (provision).”122

Başka bir rivayette, Bedevi'nin küstahlığı yüzünden Peygamber'in ﷺ ashabı onu fiziksel olarak azarlamaya hazırlanmıştı, ancak Peygamber ﷺ

In another narration, the Prophet’s (peace be upon him) companions were prepared to physically rebuke the Bedouin for his impudence, but the Prophet (peace be upon him)

...onları durdurdu ve kindarlığa ve sabra dayalı bir öğretinin, misilleme yapmaktan çok daha anlamlı ve herkes için dönüştürücü olabileceğini gösterdi. Peygamber ﷺ

stopped them and showed that a teaching based on kindness and forbearance can be far more meaningful and transformative for all than retaliating. The Prophet (peace be upon him)

"repelled with what was better" — "daha iyi olanla savuşturulmuş" hmm, more natural: "En güzel olanla savuşturmak". Wahb ibn Munabbih şöyle dedi: "İlim mü'minin yakın dostudur; hilm onun vezirdir; akıl onun delilidir; amel onun değeridir; sabır onun önderidir; merhamet onun babasıdır; yumuşaklık ise onun kardeşidir."123

repelled with what was better. Wahb ibn Munabbih said, “Knowledge is the close friend of the believer, and forbearance is his minister, and intelligence is his proof, and actions are his worth, and patience is his leader, and compassion is his father, and gentleness is his brother.”123

Peygamber'in (ﷺ) düşmanlarıyla, cömertlik ve sabır ruhunu yansıtan bir tavırla ilgilenmesinin büyük bir örneği, Uhud Savaşı'ndaki davranışında görülür. Rivayet edildiğine göre Uhud Savaşı sırasında Allah'ın Elçisi (ﷺ), düşmanları yüzünü yardığında şu duayı ederek şöyle demiştir: "Allah'ım, kavmimi bağışla, çünkü onlar bilmiyorlar."124

A great demonstration of the Prophet’s (peace be upon him) dealing with his enemies in a way that reflects a spirit of magnanimity and patience is seen in his conduct at the battle of Uḥud. It is reported that during the Battle of Uḥud, the Messenger of Allāh (peace be upon him) said, “O Allāh, forgive my people for they do not know,” he voiced his supplication when his enemies slashed his face.”124

Ortaya çıkan, Peygamber'in (ﷺ) düşmanlarının bile kurtuluşu için gerçek bir kaygı taşıdığıdır. Bu tasvir, Yasin Suresi'nde anlatılan, Allah'ın elçilerine uymaları için kavmine haber vermek üzere uzaktan koşarak gelen adamın durumunu andırır. Kavmi onu öfkeyle döverken, onun kaygısı kavmi ve onların kurtuluşu içindi.

What emerges is the Prophet’s (peace be upon him) genuine concern for the salvation even of his enemies. Such description is akin to the man described in Sūrah Yāsīn who came running from afar to deliver news to his people to follow the Messengers of Allāh. As they struck him in anger, his concern was for his people and their salvation:

36:25 - Ben Rabbinize inandım, o hâlde beni dinleyin.

36:25 - I believe in your Lord, so listen to me .

36:26 - Kendisine, "Cennete gir." denildi. O da, "Keşke halkım bilseydi."

36:26 - He was told, ‘Enter the Garden,’ so he said, ‘If only my people knew’.

‘Amr ibn al-‘As (Allāh ondan razı olsun) şöyle demiştir: “Gerçekten halim olan kişi, kendisine katlanana karşı sabırlı olan, kendisine sövene karşı ise sövmeyle karşılık veren değildir. Asıl halim olan kişi, kendisine katlanana da, kendisine sövene de sabırlı davranandır.”125

‘Amr ibn al-‘As (Allāh be pleased with him), said, “The truly forbearing one is not one who is forbearing to those who tolerate him but insults whoever insults him. Rather, the truly forbearing one is forbearing to both those who tolerate him and to those who insult him.”125

Ali ibn Ebi Talha rivayet etti: İbn Abbas şu ayeti açıkladı: "İyilik ile kötülük bir olmaz."

‘Alī ibn Abī Ṭalḥa reported: Ibn Abbās explained the verse, “Good and evil cannot be equal.

"[Peygamber], kötülüğü en güzel olanla def et, o zaman seninle arasında düşmanlık bulunan kimse, sanki candan bir dost olur" (41:34) ayetinin anlamı şudur: "Allah, müminlere öfkelendiklerinde sabırlı olmalarını, cahillikle karşılaştıklarında yumuşak başlı davranmalarını ve kendilerine kötülük yapıldığında affetmelerini emreder. Bunu yaparlarsa, Allah onları Şeytan'dan korur ve düşmanlarını, sanki yakın dostlar olana kadar, onlara boyun eğdirir."126

[Prophet], repel evil with what is better and your enemy will become as close as an old and valued friend” (41:34) that it means, “Allah commands the believers to be patient when they feel angry, to be forbearing when confronted with ignorance, and to forgive when they are mistreated. If they do this, Allah will save them from Satan and subdue their enemies to them until they become like close friends.”126