Astrofizikçiler, evrenin yaratılışını geniş çapta kabul görmüş bir olgu olarak açıklamakta olup bu olgu halk arasında "Büyük Patlama" (The Big Bang) olarak bilinmektedir. Bu görüş, astronomların ve astrofizikçilerin on yıllardır topladığı gözlemsel ve deneysel verilerle desteklenmektedir.

The creation of the universe is explained by astrophysicists as a widely accepted phenomenon, popularly known as ‘The Big Bang’. It is supported by observational and experimental data gathered by astronomers and astrophysicists for decades.

"Büyük Patlama" kuramına göre evrenin tamamı başlangıçta tek bir büyük kütleydi (Birincil Bulutsu). Ardından, galaksilerin oluşumuyla sonuçlanan bir "Büyük Patlama" (İkincil Ayrışma) gerçekleşti. Bunlar daha sonra bölünerek yıldızları, gezegenleri, güneşi, ayı ve benzerlerini oluşturdu. Evrenin başlangıcı eşsizdi ve bunun "tesadüfen" gerçekleşme olasılığı sıfırdır.

According to ‘The Big Bang’, the whole universe was initially one big mass (Primary Nebula). Then there was a ‘Big Bang’ (Secondary Separation) which resulted in the formation of Galaxies. These then divided to form stars, planets, the sun, the moon, etc. The origin of the universe was unique and the probability of it happening by ‘chance’ is nil.

Kur'an'da evrenin kökenine ilişkin şu ayet yer almaktadır:

The Qur’an contains the following verse regarding the origin of the universe:

"Kâfirler, göklerin ve yerin birbirine bitişik (tek bir yaratılış birimi olarak) iken, Bizim onları ayırdığımızı görmüyorlar mı?" [Kur'an 21:30] Kur'an ayeti ile 'Büyük Patlama' arasındaki çarpıcı benzerlik inkâr edilemez! Arabistan çöllerinde ortaya çıkmış bir kitap, 1400

“Do not the Unbelievers see that the heavens and the earth were joined together (as one unit of Creation), before We clove them asunder?” [Al-Qu’ran 21:30] The striking similarity between the Qur’anic verse and ‘The Big Bang’ is inescapable! How could a book, which first appeared in the deserts of Arabia 1400

...yıl önce, bu derin bilimsel gerçeği içeriyor mu?

years ago, contain this profound scientific truth?

Bilim insanları, evrendeki galaksiler oluşmadan önce, göksel maddenin başlangıçta gaz halinde olduğu konusunda hemfikirdir. Kısaca, galaksilerin oluşumundan önce devasa gaz maddesi veya bulutlar mevcuttu. İlk göksel maddeyi tanımlamak için "gaz" yerine "duman" kelimesi daha uygundur. Aşağıdaki Kur'an ayeti, evrenin bu durumuna "duhân" kelimesiyle, yani duman anlamında atıfta bulunmaktadır.

Scientists agree that before the galaxies in the universe were formed, celestial matter was initially in the form of gaseous matter. In short, huge gaseous matter or clouds were present before the formation of the galaxies. To describe initial celestial matter, the word ‘smoke’ is more appropriate than gas. The following Qur’anic verse refers to this state of the universe by the word dukhaan which means smoke.

Ayrıca O, göğü de planına dahil etti ve o, duman hâlindeydi:

“Moreover, He Comprehended in His design the sky, and it had been (as) smoke:

Ona ve yere şöyle buyurdu:

He said to it and to the earth:

“Gelin, ister istemez, birlikte gelin.” Dediler ki: “Biz istekle itaat ederek geliyoruz.” [Kur'an 41:11] Yine bu gerçek, “Büyük Patlama”nın bir sonucudur ve Muhammed'in (ﷺ) peygamberliğinden önce hiç kimse tarafından bilinmiyordu. Peki bu bilginin kaynağı ne olabilirdi?

‘Come ye together, willingly or unwillingly.’ They said: ‘We do come (together), in willing obedience.’” [Al-Qur’an 41:11] Again, this fact is a corollary to the ‘Big Bang’ and was not known to anyone before the prophetehood of Muhammad (Peace be upon him)1. What then, could have been the source of this knowledge?

Erken dönemlerde insanlar dünyanın düz olduğuna inanıyordu. Yüzyıllar boyunca insanlar kenardan düşme korkusuyla çok uzaklara açılmaya cesaret edemedi! Sir Francis Drake, 1597'de dünyanın etrafını dolaşarak onun küresel olduğunu kanıtlayan ilk kişi oldu.

In early times, people believed that the earth was flat. For centuries, men were afraid to venture out too far, for fear of falling off the edge! Sir Francis Drake was the first person who proved that the earth is spherical when he sailed around it in 1597.

Aşağıdaki Kur'an ayetini gece ile gündüzün birbirini takip etmesi hakkında düşünün:

Consider the following Qur’anic verse regarding the alternation of day and night:

“Allah'ın gece'yi gündüz'e kattığını ve gündüz'ü gece'ye kattığını görmüyor musun?” [Kur'an 31:29] Burada “katmak” kelimesi, gecenin yavaş yavaş ve kademeli olarak gündüze, gündüzün de gecye dönüşmesi anlamına gelir. Bu olgu yalnızca yeryüzü küresel olduğunda gerçekleşebilir. Yeryüzü düz olsaydı, geceden gündüze ve gündüzden geceye ani bir geçiş olurdu.

“Seest thou not that Allah merges Night into Day and He merges Day into Night?” [Al-Qur’an 31:29] Merging here means that the night slowly and gradually changes to day and vice versa. This phenomenon can only take place if the earth is spherical. If the earth was flat, there would have been a sudden change from night to day and from day to night.

Aşağıdaki ayet de yeryüzünün küresel şekline işaret etmektedir:

The following verse also alludes to the spherical shape of the earth:

“Gökleri ve yeri hak ile yaratan O'dur:

“He created the heavens and the earth in true (proportions):

"O, geceyi gündüzün üzerine sarar, gündüzü de geceye sarar." [Kur'an 39:5] Buradaki Arapça kelime "kawwara" olup "üst üste sarmak" ya da "dolamak" anlamına gelir; tıpkı bir sarığın başın etrafına sarılması gibi. Gecenin gündüzü, gündüzün de geceyi üst üste sarması ancak dünyanın küresel olması hâlinde gerçekleşebilir.

He makes the Night overlap the Day, and the Day overlap the Night.” [Al-Qur’an 39:5] The Arabic word used here is Kawwara meaning ‘to overlap’ or ‘to coil’– the way a turban is wound around the head. The overlapping or coiling of the day and night can only take place if the earth is spherical.

Dünya tam olarak bir top gibi yuvarlak değildir, bunun yerine geoküresel bir şekle sahiptir; yani kutuplarından basık bir yapıdadır. Aşağıdaki ayet, dünyanın şekline dair bir tasvir içermektedir.

Önceki uygarlıklar, ayın kendi ışığını yaydığına inanıyordu. Bilim artık ayın ışığının yansıyan ışık olduğunu bize söylüyor. Ancak bu gerçek, 1.400 yıl önce Kur'an'da şu ayette zikredilmiştir:

It was believed by earlier civilizations that the moon emanates its own light. Science now tells us that the light of the moon is reflected light. However this fact was mentioned in the Qur’an 1,400 years ago in the following verse:

“Göklerde burçlar yaratan ve orada bir kandil ile ışık veren bir ay kılan O ne yücedir.” [Kur'an 25:61] Kur'an'da güneşi ifade eden Arapça kelime şemstir.

“Blessed is He Who made Constellations in the skies, and placed therein a Lamp and a Moon giving light.” [Al-Qur’an 25:61] The Arabic word for the sun in the Qur’an, is shams.

Güneş aynı zamanda "siraaj" olarak da anılır; bu kelime "meşale" anlamına gelir. Ayrıca "wahhaaj", yani "parlayan bir lamba" ve "diya", yani "parlak ihtişam" olarak da adlandırılır. Bu üç tanımlama da güneşe uygundur, çünkü güneş iç yanması sayesinde yoğun ısı ve ışık üretir.

It is also referred to as siraaj which means a ‘torch’ or as wahhaaj meaning ‘a blazing lamp’ or as diya which means ‘shining glory’. All three descriptions are appropriate to the sun, since it generates intense heat and light by its internal combustion.

Arapçada ay kelimesi "qamar"dır ve Kur'an'da "munîr" olarak tanımlanır; bu, "nûr", yani yansıyan ışık veren bir cisimdir. Yine Kur'an'ın bu tasviri, ayın doğasıyla tam olarak örtüşmektedir: Ay kendi başına ışık yaymaz, güneşin ışığını yansıtan etkin olmayan bir cisimdir. Kur'an'da hiçbir yerde ay "sirâc", "vehhâc" ya da "diyâ" olarak, güneş ise "nûr" ya da "munîr" olarak zikredilmemiştir. Bu, Kur'an'ın güneş ışığı ile ay ışığının doğası arasındaki farkı tanıdığını göstermektedir.

The Arabic word for the moon is qamar and it is described in the Qur’an as muneer which is a body that gives noor i.e. reflected light. Again, the Qur’anic description matches perfectly with the true nature of the moon which does not give off light by itself and is an inactive body that reflects the light of the sun. Not once in the Qur’an, is the moon mentioned as siraaj, wahhaaj or diya nor the sun as noor or muneer. This implies that the Qur’an recognizes the difference between the nature of sunlight and moonlight.

Aşağıdaki âyetler, güneşin ve ayın ışığının doğasıyla ilgilidir:

The following verses relate to the nature of light from the sun and the moon:

“O, güneşi parlak bir ışık kılan ve ayı bir nur (güzel bir aydınlık) kılan O'dur.” [Kur'an-ı Kerim 10:5] “Görmediniz mi Allah'ın yedi göğü nasıl birbiri üstüne yarattığını? Ve ayı onların ortasında bir nur, güneşi de bir kandil (parlak bir lamba) kıldığını?” [Kur'an-ı Kerim 71:15-16] Yüce Kur'an ile modern bilim, güneş ışığı ile ay ışığının doğası arasındaki farklar konusunda böylece tam bir uyum içindedir.

Uzun bir süre boyunca Avrupalı filozoflar ve bilim insanları, dünyanın evrenin merkezinde durduğuna ve güneş de dahil olmak üzere diğer tüm cisimlerin onun etrafında döndüğüne inandılar. Batı'da evrenin bu geosantrik (dünya merkezli) anlayışı, MÖ ikinci yüzyıldaki Ptolemy'den itibaren yaygındı. 1512'de Nicholas Copernicus, güneşin güneş sisteminin merkezinde hareketsiz durduğunu ve gezegenlerin onun etrafında döndüğünü ileri süren Heliosantrik (güneş merkezli) Gezegen Hareketleri Teorisini ortaya attı.

For a long time European philosophers and scientists believed that the earth stood still in the centre of the universe and every other body including the sun moved around it. In the West, this geocentric concept of the universe was prevalent right from the time of Ptolemy in the second century B.C. In 1512, Nicholas Copernicus put forward his Heliocentric Theory of Planetary Motion, which asserted that the sun is motionless at the centre of the solar system with the planets revolving around it.

1609 yılında Alman bilim insanı Yohannus Keppler, 'Astronomia Nova' adlı eserini yayımladı. Bu eserde, gezegenlerin yalnızca güneşin etrafında eliptik yörüngelerde hareket etmekle kalmayıp, aynı zamanda kendi eksenleri etrafında düzensiz hızlarla döndüğü sonucuna vardı. Bu bilgi sayesinde Avrupalı bilim insanları, gece ile gündüzün ardışıklığı da dahil olmak üzere güneş sisteminin birçok mekanizmasını doğru bir şekilde açıklayabilir hale geldi.

In 1609, the German scientist Yohannus Keppler published the ‘Astronomia Nova’. In this he concluded that not only do the planets move in elliptical orbits around the sun, they also rotate upon their axes at irregular speeds. With this knowledge it became possible for European scientists to explain correctly many of the mechanisms of the solar system, including the sequence of night and day.

Bu keşiflerden sonra Güneş'in, Dünya gibi kendi ekseni etrafında dönmediği, sabit durduğu düşünülüyordu. Okul yıllarımda bu yanlış kanıyı Coğrafya kitaplarında incelediğimi hatırlıyorum.

After these discoveries, it was thought that the Sun was stationary and did not rotate about its axis like the Earth. I remember having studied this fallacy from Geography books during my school days.

Lütfen çevirmek istediğiniz metni paylaşın. Şu ana kadar yalnızca bu cümleyi aldım: "Consider the following Qur'anic verse:" Bu cümleyi Türkçeye çevirebilirim, ancak ayetin kendisi eklenmemiş. Ayeti de gönderirseniz hem cümleyi hem de ayeti birlikte çevireyim.

Consider the following Qur’anic verse:

"Geceyi ve gündüzü, güneşi ve ayı yaratan O'dur:

“It is He Who created the Night and the Day, and the sun and the moon:

Güneşın ışığı, yüzeyinde son beş milyar yıldır kesintisiz olarak süren bir kimyasal süreçten kaynaklanmaktadır. Bu süreç, bir noktada sona erecek ve güneş tamamen sönerek dünyadaki tüm canlıların yok olmasına yol açacaktır. Güneşin varlığının geçici oluşuna dair Kur'an şöyle buyurmaktadır:

The light of the sun is due to a chemical process on its surface that has been taking place continuously for the past five billion years. It will come to an end at some point of time in the future, when the sun will be totally extinguished, leading to extinction of all life on earth. Regarding the impermanence of the sun’s existence, the Qur’an says:

"Ve güneş, belirlenmiş bir yörüngede akıp gider ____________________________________________________________ 1Benzer bir mesaj Kur'an'da 13:2, 35:13, 39:5 ve 39:21 ayetlerinde iletilmektedir."

“And the Sun runs its course ____________________________________________________________ 1A similar message is conveyed in the Qur’an in 13:2, 35:13, 39:5 and 39:21.

belli bir süreye kadar; işte bu, (O'nun) takdiridir.

for a period determined for it; that is the decree of (Him)

"Yenilmez Güç Sahibi, Her Şeyi Bilen'in takdiridir." [Kur'an 36:38]

the exalted in Might, the All-Knowing.” [Al-Qur’an 36:38]1

Arapça kullanılan kelime "mustaqarr" olup belirlenmiş bir yer veya zamanı ifade eder. Bu nedenle Kur'an, güneşin belirlenmiş bir yere doğru akıp gittiğini ve bunu yalnızca önceden belirlenmiş bir süreye kadar yapacağını, yani sona ereceğini ya da sönüp gideceğini bildirir.

The Arabic word used here is mustaqarr, which means a place or time that is determined. Thus the Qur’an says that the sun runs towards a determined place, and will do so only up to a pre-determined period of time – meaning that it will end or extinguish.

Düzenli astronomik sistemlerin dışındaki uzay, daha önce bir boşluk olduğu varsayılıyordu. Astrofizikçiler daha sonra bu yıldızlararası uzayda madde köprülerinin varlığını keşfettiler. Bu madde köprülerine plazma denir ve eşit sayıda serbest elektron ile pozitif iyon içeren, tamamen iyonlaşmış bir gazdan oluşur. Plazmaya bazen maddenin dördüncü hali de denir (bilinen üç hal, yani katı, sıvı ve gaz hallerine ek olarak). Kur'an-ı Kerim, bu yıldızlararası maddenin varlığına şu ayette işaret etmektedir:

Space outside organized astronomical systems was earlier assumed to be a vacuum. Astrophysicists later discovered the presence of bridges of matter in this interstellar space. These bridges of matter are called plasma, and consist of completely ionized gas containing equal number of free electrons and positive ions. Plasma is sometimes called the fourth state of matter (besides the three known states viz. solid, liquid and gas). The Qur’an refers to the presence of this interstellar material in the following verse:

“Gökleri ve yeri ve ikisi arasındakileri yaratan O’dur.” [Kur’an 25:59] Gökler ve yer arasındaki yıldızlararası galaktik maddenin varlığının 1400 yıl önce bilindiğini öne sürmek bile gülünç olurdu!

“He Who created the heavens and the earth and all that is between.” [Al-Qur’an 25:59] It would be ridiculous for anyone to even suggest that the presence of interstellar galactic material was known 1400 years ago!

1925'te Amerikalı astronom Edwin Hubble, tüm galaksilerin birbirinden uzaklaştığına dair gözlemsel kanıt sundu; bu da evrenin genişlediği anlamına gelir. Evrenin genişlemesi artık kurulmuş bir bilimsel gerçektir. Kur'an'ın evrenin doğasına ilişkin söyledikleri şöyledir:

In 1925, American astronomer Edwin Hubble, provided observational evidence that all galaxies are moving away from one another, which implies that the universe is expanding. The expansion of the universe is now an established scientific fact. This is what the Qur’an says regarding the nature of the universe:

“Gücümüzle ve kudretimizle gökyüzünü inşa ettik:

“With power and skill did We construct the Firmament:

Ve şüphesiz, uzayın genişliğini yaratan Biziz.” [Kur'an 51:47] Arapça "musioon" kelimesi doğru olarak "genişletmek" anlamında çevrilmiştir ve evrenin genişleyen uzaya sahip olmasının yaratılışına işaret eder.

For it is We Who create the vastness of Space.” [Al-Qur’an 51:47] The Arabic word musioon is correctly translated as ‘expanding it’, and it refers to the creation of the expanding vastness of the universe.

Ünlü astrofizikçi Stephen Hawking, "A Brief History of Time" (Kısa Zamanın Tarihi) adlı kitabında şöyle der: "Evrenin genişlediğinin keşfi, 20. yüzyılın büyük entelektüel devrimlerinden biriydi." Kur'an-ı Kerim, insan teleskop yapmayı bile öğrenmeden önce evrenin genişlemesinden söz etmiştir! Bazıları, Kur'an'da astronomik gerçeklerin bulunmasının şaşırtıcı olmadığını çünkü Araplar'ın astronomi alanında ileri düzeyde olduğunu söyleyebilir. Onların Araplar'ın astronomi alanındaki ilerlemesini kabul etmeleri doğrudur. Ancak Kur'an'ın, Araplar astronomide öne çıkmadan yüzyıllar önce indirildiğini fark etmiyorlar. Üstelik yukarıda sözü edilen bilimsel gerçeklerin birçoğu, Büyük Patlama ile evrenin başlangıcı gibi, Araplar'ın bilimsel ilerlemelerinin zirvesinde bile bilinmiyordu. Dolayısıyla Kur'an'daki bilimsel gerçekler, Arapların astronomideki ilerlemesinden kaynaklanmamaktadır. Aksine, gerçek olan şudur: Araplar astronomide ilerlediler, çünkü astronomi Kur'an'da kendine yer bulmuştur.

One of the greatest astrophysicist Stephen Hawking, in his book, ‘A Brief History of Time’, says, “The discovery that the universe is expanding was one of the great intellectual revolutions of the 20th century.” The Qur’an mentioned the expansion of the universe, before man even learnt to build a telescope! Some may say that the presence of astronomical facts in the Qur’an is not surprising since the Arabs were advanced in the field of astronomy. They are correct in acknowledging the advancement of the Arabs in the field of astronomy. However they fail to realize that the Qur’an was revealed centuries before the Arabs excelled in astronomy. Moreover many of the scientific facts mentioned above, such as the origin of the universe with a Big Bang, were not known to the Arabs even at the peak of their scientific advancement. The scientific facts mentioned in the Qur’an are therefore not due to the Arabs’ advancement in astronomy. Indeed, the reverse is true: they advanced in astronomy, because astronomy occupies a place in the Qur’an.