De moslims zijn het erover eens dat de profetische traditie (Sunnah) van de Profeet Muhammad ﷺ de tweede van de twee geopenbaarde fundamentele bronnen van de Islam is, na de Glorieuze Qur'an. De authentieke profetische traditie (Sunnah) is vervat in de uitgebreide verzameling overlevering (Hadith) literatuur.

The Muslims are agreed that the Sunnah of the Prophet Muhammad (may Allah bless him and grant him peace) is the second of the two revealed fundamental sources of Islam, after the Glorious Qur'an. The authentic Sunnah is contained within the vast body of Hadith literature.1.

Een overlevering (Hadith) (meervoud: ahadith) bestaat uit twee delen: de matn (tekst) en de overleveringsketen (Isnad) (keten van overleveraars). Een tekst kan logisch en redelijk lijken, maar heeft een authentieke overleveringsketen (Isnad) met betrouwbare overleveraars nodig om acceptabel te zijn; 'Abdullah b. al-Mubarak (d. 181 AH), een van de vooraanstaande leraren van imam al-Bukhari, zei: "De overleveringsketen (Isnad) is onderdeel van de religie: als het niet voor de overleveringsketen (Isnad) was, zou iedereen die wilde, alles kunnen zeggen wat hij wilde."2.

A hadith (pl. ahadith) is composed of two parts: the matn (text) and the isnad (chain of reporters). A text may seem to be logical and reasonable but it needs an authentic isnad with reliable reporters to be acceptable; 'Abdullah b. al-Mubarak (d. 181 AH), one of the illustrious teachers of Imam al-Bukhari, said, "The isnad is part of the religion: had it not been for the isnad, whoever wished to would have said whatever he liked."2.

Tijdens het leven van de Profeet ﷺ en na zijn dood, verwezen zijn metgezellen (Sahabah) direct naar hem wanneer zij zijn uitspraken citeerden. De opvolgers (Tabi’un) volgden dit voorbeeld; sommigen van hen citeerden de Profeet ﷺ via de metgezellen, terwijl anderen de tussenliggende autoriteit weglieten – een dergelijke overlevering (Hadith) werd later bekend als mursal. Er werd vastgesteld dat de ontbrekende schakel tussen de opvolger en de Profeet ﷺ één persoon kon zijn, namelijk een metgezel (Sahabah), of twee personen, waarbij de extra persoon een oudere opvolger (Tabi’un) was die de overlevering (Hadith) van de metgezel (Sahabah) had gehoord. Dit is een voorbeeld van hoe de noodzaak voor de verificatie van elke overleveringsketen (Isnad) ontstond; imam Malik (d. 179) zei: "De eerste die de overleveringsketen (Isnad) gebruikte, was Ibn Shihab al-Zuhri" (d. 124).3.

During the lifetime of the Prophet (may Allah bless him and grant him peace) and after his death, his Companions (Sahabah) used to refer to him directly, when quoting his sayings. The Successors (Tabi'un) followed suit; some of them used to quote the Prophet (may Allah bless him and grant him peace) through the Companions while others would omit the intermediate authority - such a hadith was later known as mursal. It was found that the missing link between the Successor and the Prophet (may Allah bless him and grant him peace) might be one person, i.e. a Companion, or two people, the extra person being an older Successor who heard the hadith from the Companion. This is an example of how the need for the verification of each isnad arose; Imam Malik (d. 179) said, "The first one to utilise the isnad was Ibn Shihab al- Zuhri" (d. 124).3.

De andere, belangrijkere reden was de opzettelijke vervalsing van overleveringen (Hadith) door verschillende sektes die onder de moslims opkwamen, om hun standpunten te ondersteunen (zie later, onder de bespreking van maudu' ahadith). Ibn Sirin (d. 110), een Opvolger, zei: "Zij vroegen niet naar de overleveringsketen (Isnad). Maar toen de beproeving (Fitnah) plaatsvond, zeiden zij: Noem ons jullie mannen. Zo zouden de overleveringen van de Ahl al-Sunnah (Aanhangers van de profetische traditie (Sunnah)) worden geaccepteerd, terwijl die van de Ahl al-Bid'ah (Aanhangers van innovatie) niet zouden worden geaccepteerd."4.

The other more important reason was the deliberate fabrication of ahadith by various sects which appeared amongst the Muslims, in order to support their views (see later, under discussion of maudu' ahadith). Ibn Sirin (d. 110), a Successor, said, "They would not ask about the isnad. But when the fitnah (trouble, turmoil, esp. civil war) happened, they said: Name to us your men. So the narrations of the Ahl al-Sunnah (Adherents to the Sunnah) would be accepted, while those of the Ahl al-Bid'ah (Adherents to Innovation) would not be accepted."4.