Rijal Al-hadith (de studie van de overleveraars van de overlevering (Hadith))
Rijal Al-hadith (the Study Of The Reporters Of Hadith)
Mustalah al-Hadith wordt sterk geassocieerd met Rijal al-Hadith (de studie van de overleveraars van de overlevering (Hadith)). Bij het nauwkeurig onderzoeken van de overleveraars van een overlevering (Hadith), bleken authentieke of diskwalificerende opmerkingen gemaakt door erkende experts, onder de Successoren en degenen na hen, van grote hulp te zijn. Voorbeelden van dergelijke opmerkingen, in afnemende volgorde van authenticiteit, zijn:
Mustalah al-Hadith is strongly associated with Rijal al-Hadith (the study of the reporters of hadith). In scrutinising the reporters of a hadith, authenticating or disparaging remarks made by recognised experts, from amongst the Successors and those after them, were found to be of great help. Examples of such remarks, in descending order of authentication, are:
• "Imam (leider), Hafiz (bewaarder).".
• "Imam (leader), Hafiz (preserver).".
• "Betrouwbaar, integer.".
• "Reliable, trustworthy.".
• "Maakt fouten."
• "Makes mistakes.".
• "Zwak.".
• "Weak.".
• "Verlaten (door de traditionisten).".
• "Abandoned (by the traditionists).".
• "Leugenaar, die overleveringen (Hadith) fabriceerde."5.
• "Liar, used to fabricate ahadith."5.
Overleveraars die unaniem zijn beschreven met uitspraken zoals de eerste twee, kunnen bijdragen aan een sahih ("betrouwbare", zie later) overleveringsketen (Isnad). Een overleveringsketen (Isnad) die een overleveraar bevat die wordt beschreven met de laatste twee uitspraken, is waarschijnlijk da'if jiddan (zeer zwak) of maudu' (verzonnen). Overleveraars die het onderwerp zijn van uitspraken zoals de middelste twee hierboven, zullen ervoor zorgen dat de overleveringsketen (Isnad) da'if (zwak) wordt, hoewel verschillende van hen die dezelfde overlevering (Hadith) onafhankelijk van elkaar overleveren, de rang van de overlevering (Hadith) vaak zullen verhogen naar het niveau van hasan (goed). Als de opmerkingen over een specifieke overleveraar met elkaar in strijd zijn, moet er na een diepgaande analyse een zorgvuldig oordeel worden geveld, bijvoorbeeld over de reden die wordt gegeven voor eventuele diskwalificatie, het gewicht van elk type kritiek, de relatieve strengheid of mildheid van elke criticus, enzovoort.
Reporters who have been unanimously described by statements such as the first two may contribute to a sahih ("sound", see later) isnad. An isnad containing a reporter who is described by the last two statements is likely to be da'if jiddan (very weak) or maudu' (fabricated). Reporters who are the subject of statements such as the middle two above will cause the isnad to be da'if (weak), although several of them relating the same hadith independently will often increase the rank of the hadith to the level of hasan (good). If the remarks about a particular reporter conflict, a careful verdict has to be arrived at after in-depth analysis of e.g. the reason given for any disparagement, the weight of each type of criticism, the relative strictness or leniency of each critic, etc.
De vroegste opmerkingen die in de boeken van Rijal worden aangehaald, gaan terug tot een grote groep Opvolgers (Tabi'un), gevolgd door hen die na hen kwamen tot de periode van de zes canonieke traditionisten, een periode die de eerste drie eeuwen van de Islam beslaat. Een lijst van dergelijke namen wordt door de auteur verstrekt in zijn thesis, Criticism of Hadith among Muslims with reference to Sunan Ibn Majah, aan het einde van de hoofdstukken IV, V en VI. Onder de vroegste beschikbare werken op dit gebied behoren Tarikh of Ibn Ma'in (d. 233), Tabaqat of Khalifa b. Khayyat (d. 240), Tarikh of al-Bukhari (d. 256), Kitab al-Jarh wa 'l-Ta'dil of Ibn Abi Hatim (d. 327) en Tabaqat of Muhammad b. Sa'd (d. 320).
The earliest remarks cited in the books of Rijal go back to a host of Successors, followed by those after them until the period of the six canonical traditionists, a period covering the first three centuries of Islam. A list of such names is provided by the author in his thesis, Criticism of Hadith among Muslims with reference to Sunan Ibn Majah, at the end of chapters IV, V and VI. Among the earliest available works in this field are Tarikh of Ibn Ma'in (d. 233), Tabaqat of Khalifa b. Khayyat (d. 240), Tarikh of al- Bukhari (d. 256), Kitab al-Jarh wa 'l-Ta'dil of Ibn Abi Hatim (d. 327) and Tabaqat of Muhammad b. Sa'd (d. 320).
Een aantal traditionisten leverde specifieke inspanningen voor het verzamelen van informatie over de overleveraars (Hadith) van de vijf beroemde collecties, namelijk die van al-Bukhari (d. 256), Muslim (d. 261), Abu Dawud (d. 275), al-Tirmidhi (d. 279) en al-Nasa'i (d. 303), waarbij zij in detail opmerkingen maakten over de authenticiteit en de zwakte van de overleveraars. Het eerste belangrijke werk dat ook de overleveraars van Ibn Majah (d. 273) omvatte, is de tiendelige collectie van al-Hafiz 'Abd al-Ghani al-Maqdisi (d. 600), bekend als Al-Kamal fi Asma' al-Rijal. Later bereidde Jamal al-Din Abu 'l-Hajjaj Yusuf b. 'Abd al-Rahman al-Mizzi (d. 742) een bewerkte en ingekorte versie van dit werk voor, aangevuld met de plaatsen en landen van herkomst van de overleveraars; hij noemde het Tahdhib al-Kamal fi Asma' al-Rijal en bracht het uit in twaalf delen. Verder vatte een van de begaafde leerlingen van al-Mizzi, Shams al-Din Abu 'Abdullah Muhammad b. Ahmad b. 'Uthman b. Qa'imaz al-Dhahabi (d. 748), het werk van zijn shaikh samen en produceerde twee inkortingen: een langere genaamd Tadhhib al-Tahdhib en een kortere genaamd Al-Kashif fi Asma' Rijal al-Kutub al-Sittah.
A number of traditionists made efforts specifically for the gathering of information about the reporters of the five famous collections of hadith, those of al-Bukhari (d. 256), Muslim (d. 261), Abu Dawud (d. 275), al- Tirmidhi (d. 279) and al-Nasa'i (d. 303), giving authenticating and disparaging remarks in detail. The first major such work to include also the reporters of Ibn Majah (d. 273) is the ten-volume collection of al-Hafiz 'Abd al-Ghani al-Maqdisi (d. 600), known as Al-Kamal fi Asma' al-Rijal. Later, Jamal al-Din Abu 'l-Hajjaj Yusuf b. 'Abd al-Rahman al-Mizzi (d. 742) prepared an edited and abridged version of this work, punctuated by places and countries of origin of the reporters; he named it Tahdhib al- Kamal fi Asma' al-Rijal and produced it in twelve volumes. Further, one of al-Mizzi's gifted pupils, Shams al-Din Abu 'Abdullah Muhammad b. Ahmad b. 'Uthman b. Qa'imaz al- Dhahabi (d. 748), summarised his shaikh's work and produced two abridgements: a longer one called Tadhhib al-Tahdhib and a shorter one called Al-Kashif fi Asma' Rijal al-Kutub al- Sittah.
Een vergelijkbare inspanning met het werk van al-Mizzi werd geleverd door Ibn Hajar (d. 852), die een uitgebreide maar ingekorte versie voorbereidde, waarbij ongeveer een derde van het origineel werd weggelaten, getiteld Tahdhib al-Tahdhib in twaalf kortere delen. Later verkortte hij dit verder tot een relatief bescheiden werk van twee delen genaamd Taqrib al-Tahdhib.
A similar effort with the work of al-Mizzi was made by Ibn Hajar (d. 852), who prepared a lengthy but abridged version, with about one- third of the original omitted, entitled Tahdhib al-Tahdhib in twelve shorter volumes. Later, he abridged this further to a relatively-humble two- volume work called Taqrib al-Tahdhib.
Het werk van al-Dhahabi werd niet onbewerkt gelaten; al-Khazraji (Safi al-Din Ahmad b. 'Abdullah, gest. na 923) vatte het samen en voegde ook waardevolle toevoegingen toe, waarmee hij zijn Khulasah produceerde. Een aantal soortgelijke werken gaat ofwel uitsluitend over betrouwbare rapporteurs, zoals Kitab al-Thiqat door al-'Ijli (gest. 261) en Tadhkirah al-Huffaz door al-Dhahabi, of uitsluitend over bekritiseerde autoriteiten, zoals Kitab al-Du'afa' wa al-Matrukin door al-Nasa'i en Kitab al-Majruhin door Muhammad b. Hibban al-Busti (gest. 354). Twee andere werken op dit gebied die een groot aantal rapporteurs bevatten, zowel geauthenticeerde als bekritiseerde, zijn Mizan al-I'tidal van al-Dhahabi en Lisan al-Mizan van Ibn Hajar.
The work of al-Dhahabi was not left unedited; al- Khazraji (Safi al-Din Ahmad b. 'Abdullah, d. after 923) summarised it and also made valuable additions, producing his Khulasah. A number of similar works deal with either trustworthy reporters only, e.g. Kitab al-Thiqat by al-'Ijli (d. 261) and Tadhkirah al-Huffaz by al-Dhahabi, or with disparaged authorities only, e.g. Kitab al-Du'afa' wa al-Matrukin by al- Nasa'i and Kitab al-Majruhin by Muhammad b. Hibban al-Busti (d. 354). Two more works in this field which include a large number of reporters, both authenticated and disparaged, are Mizan al-I'tidal of al- Dhahabi and Lisan al-Mizan of Ibn Hajar.