Boeken over Mustalah spreken over een aantal klassen van overleveringen (Hadith) in overeenstemming met hun status. De volgende brede classificaties kunnen worden gemaakt, waarvan elk in de latere secties wordt uitgelegd:

Mustalah books speak of a number of classes of hadith in accordance with their status. The following broad classifications can be made, each of which is explained in the later sections:

• Afhankelijk van de verwijzing naar een specifieke autoriteit, zoals de Profeet ﷺ, een Metgezel, of een Opvolger; dergelijke overleveringen (Hadith) worden respectievelijk marfu' (verheven), mauquf (gestopt) en maqtu' (verbroken) genoemd.

• According to the reference to a particular authority, e.g. the Prophet (may Allah bless him and grant him peace), a Companion, or a Successor; such ahadith are called marfu' (elevated), mauquf (stopped) and maqtu' (severed) respectively.

• Volgens de verbindingen in de overleveringsketen (Isnad), d.w.z. of de keten van overleveraars onderbroken of ononderbroken is, zoals musnad (ondersteund), muttasil (continu), munqati' (onderbroken), mu'allaq (hangend), mu'dal (verwarrend) en mursal (overhaast).

• According to the links in the isnad, i.e. whether the chain of reporters is interrupted or uninterrupted, e.g. musnad (supported), muttasil (continuous), munqati' (broken), mu'allaq (hanging), mu'dal (perplexing) and mursal (hurried).

• Volgens het aantal overleveraars betrokken bij elke fase van de overleveringsketen (Isnad), bijvoorbeeld massaal overgeleverd (Mutawatir) en ahad (geïsoleerd), waarbij de laatste wordt onderverdeeld in gharib (schaars, vreemd), 'aziz (zeldzaam, sterk) en mashhur (beroemd).

• According to the number of reporters involved in each stage of the isnad, e.g. mutawatir (consecutive) and ahad (isolated), the latter being divided into gharib (scarce, strange), 'aziz (rare, strong), and mashhur (famous).

• Volgens de wijze waarop de overlevering (Hadith) is gerapporteerd, zoals het gebruik van de (Arabische) woorden 'an ("op gezag van"), haddathana ("hij vertelde ons"), akhbarana ("hij informeerde ons") of sami'tu ("ik hoorde"). In deze categorie valt de discussie over mudallas (verborgen) en musalsal (uniform verbonden) overleveringen (Hadith). [Opmerking: Bij het citeren van isnads in de rest van dit boek zal de eerste bovengenoemde wijze van overlevering worden weergegeven met een enkele onderbroken lijn, namelijk: ---. De overige drie bovengenoemde wijzen van overlevering, die allemaal sterk wijzen op een duidelijke, directe transmissie van de overlevering (Hadith), worden weergegeven door een dubbele lijn, namelijk: ===.].

• According to the manner in which the hadith has been reported, such as using the (Arabic) words 'an ("on the authority of"), haddathana ("he narrated to us"), akhbarana (- "he informed us") or sami'tu ("I heard"). In this category falls the discussion about mudallas (concealed) and musalsal (uniformly-linked) ahadith. [Note: In the quotation of isnads in the remainder of this book, the first mode of narration mentioned above will be represented with a single broken line thus: ---. The three remaining modes of narration mentioned above, which all strongly indicate a clear, direct transmission of the hadith, are represented by a double line thus: ===.].

• Volgens de aard van de matn en de overleveringsketen (Isnad), bijvoorbeeld een toevoeging door een betrouwbare rapporteur, bekend als ziyadatu thiqah, of tegenstrijdigheid door een minder gezaghebbende bron ten opzichte van een betrouwbaardere, bekend als shadhdh (onregelmatig). In sommige gevallen wordt een tekst die een vulgaire uitdrukking, een onredelijke opmerking of een overduidelijk onjuiste bewering bevat, door de traditionisten direct verworpen zonder rekening te houden met de overleveringsketen (Isnad): een dergelijke overlevering (Hadith) staat bekend als kwaad (Munkar). Als bewezen wordt dat een uitdrukking of bewering een toevoeging van een rapporteur aan de tekst is, wordt deze als mudraj (geïnterpoleerd) beschouwd.

• According to the nature of the matn and isnad, e.g. an addition by a reliable reporter, known as ziyadatu thiqah, or opposition by a lesser authority to a more reliable one, known as shadhdh (irregular). In some cases, a text containing a vulgar expression, unreasonable remark or obviously-erroneous statement is rejected by the traditionists outright without consideration of the isnad: such a hadith is known as munkar (denounced). If an expression or statement is proved to be an addition by a reporter to the text, it is declared as mudraj (interpolated).

• Volgens een verborgen gebrek dat is gevonden in de overleveringsketen (Isnad) of de tekst van een overlevering (Hadith). Hoewel dit onder sommige van de voorgaande categorieën kan vallen, is een hadith mu'allal (gebrekkige overlevering) het waard om apart te worden uitgelegd. Het gebrek kan op vele manieren worden veroorzaakt; bijvoorbeeld zijn twee soorten hadith mu'allal bekend als maqlub (omgedraaid) en mudtarib (wankel).

• According to a hidden defect found in the isnad or text of a hadith. Although this could be included in some of the previous categories, a hadith mu'allal (defective hadith) is worthy to be explained separately. The defect can be caused in many ways; e.g. two types of hadith mu'allal are known as maqlub (overturned) and mudtarib (shaky).

• Volgens de betrouwbaarheid en het geheugen van de overleveraars; het uiteindelijke oordeel over een overlevering (Hadith) hangt cruciaal af van deze factor: vonnissen zoals sahih (gezond), hasan (goed), da'if (zwak) en maudu' (verzonnen, vervalst) rusten voornamelijk op de aard van de overleveraars in de overleveringsketen (Isnad).

• According to the reliability and memory of the reporters; the final judgment on a hadith depends crucially on this factor: verdicts such as sahih (sound), hasan (good), da'if (weak) and maudu' (fabricated, forged) rest mainly upon the nature of the reporters in the isnad.