De Staatskas (Bait-ul-Mal) is de bevoegde autoriteit die verantwoordelijk is voor alle inkomsten van de Staat en alle uitgaven waar de moslims recht op hebben. Dus elk bezit, zij het land, gebouwen, mineralen, geld of handelswaar waar de moslims volgens de goddelijke regels recht op hebben, maar waarbij de persoon die recht heeft op het eigendom ervan nog niet is aangewezen, hoewel het gebied waarop het wordt uitgegeven is bepaald; dergelijk bezit zou een rechtmatig bezit zijn van de schatkist van de moslims, ongeacht of het zich al in het heiligdom van de schatkist bevindt of niet. Evenzo, elk bezit dat bestemd is om te worden uitgegeven aan de begunstigden en rechtmatige eigenaren, of in het belang van de moslims en hun zaken, of voor het uitvoeren van de Islamitische Daw’ah; al deze middelen zijn een plicht voor de schatkist, ongeacht of de middelen al zijn uitgegeven of niet. Daarom is de schatkist in deze context de bevoegde autoriteit.

The State Treasury (Bait-ul-Mal) is the competent authority in charge of all the State’s revenues and all the expenditures for which the Muslims are eligible. So every property, be it land, buildings, minerals, money, or merchandise for which the Muslims are entitled, according to the divine rules, but the person entitled for its ownership has not been designated though the area upon which it is spent is determined; such property would be a rightful property of Muslims’ Treasury, regardless of whether it is already in the sanctuary of the Treasury or not. Likewise, every property due to be spent upon its beneficiaries and rightful owners, or in the interests of the Muslims and their affairs, or in carrying the Islamic Daw’ah; all such funds area duty upon the treasury, regardless of whether the funds are spent or not. Therefore, the Treasury in this context, is the competent authority.

De Schatkist is ook een term die wordt gebruikt om de plaats te beschrijven waar de middelen die de inkomsten van de staat vormen worden bewaard en waaruit zij worden uitgegeven.

The Treasury is also a term used to describe the place where the funds which are the state’s revenues are kept and from which they are spent.

De eerste schatkist die werd ingesteld, wat de bevoegde autoriteit betekent, was na de Openbaring van Allah (SWT) van het volgende vers: “Zij vragen jou over de buit. Zeg: dergelijke buit behoort tot de beschikking van Allah (SWT) en de Boodschapper ﷺ: vrees dus Allah (SWT) en houd de onderlinge relaties goed, en gehoorzaam Allah (SWT) en Zijn Boodschapper ﷺ als jullie geloven.” [Al-Anfal: 1]

The first Treasury to be established, meaning the competent authority, was after the Revelation of Allah (swt) of the following verse: “They ask you about spoils of war. Say such spoils are at the disposal of Allah (swt) and the Messenger (saw): so fear Allah (swt) and keep straight the relations between yourselves, and obey Allah (swt) and His Messenger (saw) if you do believe.” [Al-Anfal: 1]

Dit werd geopenbaard naar aanleiding van de Slag bij Badr, toen de moslims in geschil waren over de oorlogsbuit. Sa’eed Ibnu Jubair rapporteerde: Ik vroeg Ibnu Abbas naar de soera Al-Anfal. Hij zei: “Het werd geopenbaard in Badr.” De buit van Badr was het eerste kapitaal dat de moslims verkregen na de buit van de expeditie van Abdullah Ibnu Jahsh; Allah (SWT) toonde de regel aan met betrekking tot de verdeling ervan. Hij maakte de buit het eigendom van de moslims, en Hij stelde de Boodschapper van Allah ﷺ aan om deze te verdelen volgens wat hij in het beste belang van de moslims achte. Zij waren dus het eigendom van de Schatkist, om te worden beheerd door de beschermheer van de moslims volgens wat hij in hun beste belang achte.

This was revealed in the wake of the battle of Badr, when the Muslims engaged in dispute over the spoils of war. Sa’eed Ibnu Jubair reported: I asked Ibnu Abbas regarding the Surah of Al-Anfal. He said: “It was revealed in Badr.” The spoils of Badr were the first funds the Muslims gained after the spoils of Abdullah Ibnu Jahsh expedition, Allah (swt) demonstrated the rule concerning their distribution. He made the spoils the property of the Muslims, and He commissioned the Messenger of Allah (saw) to dispose of them according to what he deemed in the best interest of the Muslims. So they were the property of the Treasury, to be disposed of by the guardian of the Muslims according to what he deemed in their best interest.

Wat betreft de Schatkist, zijnde de plaats waar de inkomsten worden bewaard en waaruit de uitgaven worden gedaan, deze had geen specifieke plaats tijdens het leven van de Boodschapper van Allah ﷺ, want op dat moment waren de inkomsten beperkt en bleef er nauwelijks iets over nadat het was verdeeld onder de moslims en was uitgegeven aan de zorg voor hun zaken. De Boodschapper van Allah ﷺ verdeelde de buit en het vijfde deel (Al-Khums) aan het einde van elke strijd. Hij ﷺ zou de verdeling van de middelen of het uitgeven ervan aan de rechtmatige categorieën niet uitstellen. Hanzalah Ibnu Sayfi, die een klerk was van de Boodschapper van Allah ﷺ, rapporteerde: “De Boodschapper van Allah ﷺ zei tegen mij: ‘Ga met mij mee en herinner mij aan alles, want niet later dan drie dagen.’ Hij ﷺ zei: ‘Dus ik bleef hem drie dagen lang herinneren aan elk fonds, voedsel of geld dat ik ontving.’ Dus de Boodschapper van Allah ﷺ bracht de nacht niet door zonder alles te hebben verdeeld.” Meestal werden de middelen op dezelfde dag verdeeld. Al-Hassan Ibnu Muhammad rapporteerde dat de Boodschapper van Allah ﷺ nooit middelen bewaarde tot laat in de dag of tot de volgende dag, “dat wil zeggen, als hij ﷺ het in de ochtend ontving, zou hij het voor de middag verdelen, en als hij het in de avond ontving, zou hij het uitgeven en zou hij het niet tot de volgende dag bewaren.” Daarom waren er nooit opgespaarde middelen die op een plaats of in de administratie bewaard moesten worden.

As for the Treasury, meaning the place where the revenues are kept and from which expenses are spent, this did not have a specific place during the lifetime of the Messenger of Allah (saw) , for at that time, the revenues were limited and there was hardly anything left after what had been distributed amongst the Muslims and spent in looking after their affairs. The Messenger of Allah (saw) used to distribute the spoils and the fifths (Al-Khums) at the end of each battle. He (saw) would not delay the distribution of the funds or spending them to their eligible categories. Hanzalah Ibnu Sayfi, who was a clerk to the Messenger of Allah (saw) , reported: “The Messenger of Allah (saw) said to me: “Accompany me and remind me of everything, for no later than three days.” He (saw) said: ‘so I kept on reminding him for three days about any fund or food or any money I received.’ So the Messenger of Allah (saw) would not spend the night except after the disposed of everything.’” Most of the time, the funds used to be distributed on the same day. Al-Hassan Ibnu Muhammad (saw) reported that the Messenger of Allah (saw) never used to keep any fund till late in the day or overnight, “i.e. if he (saw) received it in the morning, he would distribute before noon, and if he received it in the evening he would spend it and would not keep it overnight.” Therefore, there never used to be any saved funds that needed to be kept in a place or on record.

Deze toestand hield aan tijdens het leven van de Boodschapper van Allah ﷺ. Toen Abu Bakr tot kalief werd benoemd, zette hij deze koers voort in het eerste jaar van zijn kalifaat. Hij bracht alle fondsen die hem vanuit enige regio bereikten naar de moskee van de Boodschapper van Allah ﷺ en verdeelde deze onder degenen die daar recht op hadden. Hij stelde Abu Ubaidah Ibnul Jarrah aan als zijn plaatsvervanger in deze zaak. Abu Ubaidah zei tegen hem, toen hij deze functie bekleedde: "Ik zal de fondsen namens u beheren." Abu Bakr stelde echter in het tweede jaar van het kalifaat een startpunt in voor de schatkist, waarbij hij een plaats in zijn huis aanwees om de fondsen die naar Madinah kwamen te plaatsen, en hij besteedde dat alles aan de moslims en hun zaken. Toen Abu Bakr stierf en ‘Umar tot kalief werd benoemd, verzamelde hij de beheerders en ging hij het huis van Abu Bakr binnen. Hij opende de schatkist en vond één enkele Dinar die uit een zak was gevallen. Toen de veroveringen intensiveerden tijdens het kalifaat van ‘Umar, en de moslims de landen van “Kisra” (Perzen) en “Qaysar” (Romeinen) veroverden, namen de fondsen toe en stroomden ze naar Madinah, zodat ‘Umar een huis voor hen aanwees. Hij stelde voor hen kasboeken op en benoemde boekhouders, deelde toelagen uit hen uit en rustte de strijdkrachten uit, hoewel hij soms de vijfde delen van de buit die hem bereikten in de moskee plaatste en deze zonder uitstel verdeelde. Ibnu Abbas rapporteerde: “‘Umar riep mij eens bij zich, en toen ik daar aankwam, zat hij voor een doek waarop het goud verspreid lag als hooi. Hij zei: 'Kom en verdeel onder uw volk, want Allah (SWT) weet het beste waarom Hij dit niet aan Zijn Boodschapper ﷺ en Abu Bakr gaf, maar aan mij heeft gegeven? Wilde Hij hiermee goed of kwaad?'” Abdul Rahman Ibnu Auf rapporteerde: “‘Umar riep mij eens rond het middaguur bij zich, dus ik ging naar hem toe. Toen ik zijn huis binnenging, nam hij me bij mijn hand en leidde me naar een kamer waar de pakketten op elkaar gestapeld lagen.” Hij zei toen: “Nu is de familie van Al-Khattab laagverachtend geworden voor Allah (SWT); bij Allah (SWT), als wij hiermee geëerd zouden worden, zou Allah (SWT) het aan mijn twee metgezellen hebben gegeven en zouden zij een precedent voor mij hebben gesteld om hen in deze zaak te volgen..” Abdul Rahman zei: “Toen ik zag wat hij had gebracht, zei ik tegen hem: ‘Ga zitten, o leider (Ameer) van de gelovigen, en laten we nadenken.’ Hij zei: ‘Wij gingen zitten, wij schreven de mensen van Madinah op, wij de Mujahideen in de weg van Allah (SWT) en de echtgenotes van de Profeet Muhammad ﷺ, en daarna schreven wij de anderen op.’”

This state of affairs continued during the lifetime of the Messenger of Allah (saw) . When Abu Bakr was appointed Khalifah, he continued on that course in the first year of his Khilafah. He used to bring any funds that reached him from any region to the mosque of the Messenger of Allah (saw) and distribute them among those entitled. He appointed Abu Ubaidah Ibnul Jarrah as his deputy in this matter. Abu Ubaidah said to him, when he held this post: I will look after the funds on your behalf. Abu Bakr however did in the second year of the khilafah establish a starting point for the treasury, where he assigned a place in his house to place in the funds which came to Madinah, and he used to spent all of that on the Muslims and their affairs. When Abu Bakr died and ‘Umar was appointed Khalifah , he gathered the trustees and entered Abu Bakr’s house. He opened the treasury and found one single Dinar which had fallen from a sack. When the conquests had intensified during the Khilafah of ‘Umar, and the Muslims conquered the lands of “Kisra” (Persians) and “Qaysar” (Romans), the funds increased and poured into Madinah, so ‘Umar designated a house for them. He set down for them account books and appointed accountants, allocated grants from them and equipped the armed forces, though he used to sometimes place the fifths of the spoils that reached him in the mosque and distribute them without delay. Ibnu Abbas reported: “Umar once summoned me, and when I got there he was sitting before a rag with the gold scattered over it like hay. He said: Come on and divide among your folk, for Allah (swt) knows best why He did hold this from His Messenger (saw) and Abu Bakr and He gave it to me?, Did he want good or bad by this?” Abdul Rahman Ibnu Auf reported: “Umar summoned me once at noon, so I went to him. When I entered his home, he took me by the hand and led me to a room where the parcels were stacked on top of each other. He then said: “Now the family of Al-Khattab became lowly before Allah (swt), by Allah (swt) if we were to be honoured by this, Allah (swt) would have given it to my two companions and they would have set for me a precedent to follow them in this matter..” Abdul Rahman said: “When I saw what he has brought I said to him. ‘Sit down O Amir of the believers, and let us think.’ He said: ‘we sat down, we wrote down the people of Madinah, we the Mujahideen in the way of Allah (swt) and the wives of the Messenger of Allah (saw) and then we wrote the others.’”.

Zo keerden de moslims zich tot het instellen van een gevestigde schatkist waar de fondsen werden verzameld, de administratie werd bijgehouden, waaruit de toelagen werden verstrekt en de fondsen aan hun begunstigden werden uitgekeerd.

Thus, the Muslims turned to have an established Treasury where the funds were collected, the books of record were kept, from which the grants were given and the funds were paid to their beneficiaries.