Streven zet aan tot snel denken of leidt tot snelheid in het denken.

Pursuance initiates quick thinking or leads to speed in thinking.

De snelheid van het denken is wat spontaniteit initieert. Spontaniteit is echter een zaak die op zichzelf overweging vereist.

Speed of thinking is what initiates spontaniety. However, spontaniety is a matter that demands consideration by itself.

Ongeacht de duur van de navolging en de standvastigheid ervan, ongeacht hoe snel het denken is, zal spontaniteit van geen nut zijn in welk gesimuleerd scenario dan ook, tenzij het van zichzelf is en op zichzelf staat. Het bewijs hiervoor is het incident van Omar bin al-Khattab.

Regardless of the duration of pursuance and its constancy, regardless of how quick the thinking is, spontaniety will be of no use in any simulated scenario, unless it was of its own and stands by itself. Evidence for this is the incident of Omar bin al-Khattab.

Ongetwijfeld was Omar bin al-Khattab gewoonlijk een snelle denker en bezat hij spontaniteit. Hij miste deze echter bij het incident van de klacht van de vrouw tegen haar echtgenoot. Omar bin al-Khattab had geen spontaniteit toen de vrouw klaagde over haar echtgenoot dat hij de nacht in gebed doorbracht en de dag vastte, waardoor hij verwaarloosde in zijn echtelijke plichten. Omar bin al-Khattab begreep deze klacht niet; hij geloofde eerder dat zij haar echtgenoot prees. Maar een van de aanwezigen was scherpzinnig, aangezien hij haar klacht begreep. Hij begreep zelfs dat zij volhield in de klacht. Het feit dat iemand, in dit incident, scherper van geest was dan Omar bin al-Khattab, betekent dat spontaniteit in een enkel aangelegenheid of in een specifiek incident losstaat van andere zaken en afhangt van iemands vermogen om de gebeurtenissen en incidenten te begrijpen. Daarom creëert het nastreven van iets het concept van spontaniteit, maar niet de spontaniteit zelf. Spontaniteit is gerelateerd aan snel denken, snel begrip van de zaak of het incident, samen met de aanwezigheid van het concept dat spontaniteit een kenmerk van de persoon is. Zo zijn handelingen, zoals snel denken, en concepten, zoals het nastreven, slechts stimulatoren om spontaniteit te creëren. Wat spontaniteit betreft, het moet uit zichzelf komen. Aangezien we over spontaniteit spreken, moet het van zichzelf aanwezig zijn bij de mensen en in het individu. Het concept ervan is wat de voordelen ervan voortbrengt of de bereidheid ervoor creëert. Spontaniteit bestaat of bestaat niet, afhankelijk van de omstandigheden en situaties, de vorm van de spraak, of de vorm van het incident of de verklaring. Omar bin al-Khattab merkte niet op dat de verklaring van de vrouw over haar echtgenoot aan hem als Leider der Gelovigen (Amir al-Mu’minin) een klacht was over de verwaarlozing van haar echtgenoot. Het gebrek aan begrip van de Leider der Gelovigen (Amir al-Mu’minin) hiervan verhinderde dat hij spontaniteit toonde. Dit gebrek aan naleving betekent niet dat de volgeling altijd meer spontaniteit bezat dan de Leider der Gelovigen (Amir al-Mu’minin), Omar bin al-Khattab. Dit komt doordat de naleving van deze man in één zaak meer zou kunnen zijn dan die van Omar bin al-Khattab. Het is dus een specifieke situatie die spontaniteit voortbrengt; het geeft geen indicatie van het niveau van intelligentie. Spontaniteit ontstaat dus niet bij iemand die het niet als een concept hanteert. Maar om voort te komen bij degene bij wie het wel een concept is, is het noodzakelijk om bepaalde zaken en situaties in het specifieke incident op te merken. Daarom is spontaniteit in een enkel incident geen bewijs van de aanwezigheid ervan bij degene van wie het op een spontane en natuurlijke wijze voortkwam, hoewel het noodzakelijk is dat het concept ervan in hem bestaat. Het onderwerp is dus om te werken aan het creëren van spontaniteit bij de mensen door het creëren van het concept ervan. Het werk dat we hebben besproken om spontaniteit te creëren, was enkel om het concept ervan te creëren, of de bereidheid hiertoe, en niet om de spontaniteit zelf te creëren. Daarom is het niet juist om te zeggen dat het naleven van een bepaalde zaak een van de onderwerpen van spontaniteit is; het is eerder de basis. Dit is niet waar omdat dit incidenteel is en het spontaniteit wel of niet kan creëren. De basis is het creëren van de bereidheid in hen en niet het creëren van de spontaniteit zelf.

Waar we aan lijden is niet alleen het verlies van spontaniteit; het is eerder dat we lijden aan de volledige afwezigheid van het concept ervan en het gebrek aan bereidheid hiertoe. De actie moet dus bestaan uit het creëren van het concept ervan en het creëren van de bereidheid hiertoe. Daarna worden de observatie, de incidenten en de stijlen overgelaten aan het stimuleren van de creatie ervan. Er moet worden begrepen dat we niet beogen om spontaniteit onmiddellijk in de mensen te laten bestaan. Dit is een zaak die, naast het onredelijk te zijn, onmogelijk te bereiken is. Daarom moet er actie worden ondernomen om datgene te creëren wat spontaniteit ontwikkelt, of om de juiste bodem te creëren voor de groei ervan, of om het concept of de bereidheid hiertoe te creëren. Hierdoor bestaat spontaniteit in degenen die scherp van geest zijn en wordt het bestaan ervan natuurlijk. Moslims in alle islamitische landen hebben spontaniteit niet volledig verloren. Integendeel, zij hebben geen prikkel meer voor het, of de bodem om het te laten groeien. De actie is dus het genereren van de atmosfeer en het creëren van de bodem, oftewel: het initiëren van het concept en de bereidheid hiertoe.

What we suffer from is not only the loss of spontaniety; rather what we suffer from is the complete absence of its concept and the absence of readiness for it. So the action should be to create its concept and create the readiness for it. After that, the observance, incidents and styles are left to stimulate its creation. It must be known that we do not aim to make spontaniety exist immediately in the people. This is a matter that, besides being unreasonable, is impossible to achieve. Therefore, action should be taken to create that which develops spontaniety, or to create the right soil for growing it, or create its concept or readiness for it. Hence spontaniety exists in the one who is quick-witted and its existence becomes natural. Muslims in all the Islamic countries did not lose spontaniety completely. Rather they have no more incentive for it, or the soil for growing it. So the action is to generate the atmosphere and create the soil, i.e. to initiate its concept and readiness for it.

De realiteit van wat werkelijk bestaat.

The reality of what actually exists.

Wat er werkelijk bestaat bij mensen, als individuen, groepen en samenlevingen, is de preoccupatie met het nadenken over alles en ook het trage denken over alles. Mensen ervaren dat elke zaak studie, denken, discussie en onderzoek vereist. Dit maakt de bodem waarin spontaniteit gecreëerd kan worden onvruchtbaar, want dit zorgt ervoor dat de mens geleidelijk weg beweegt van snel denken en de voorkeur geeft aan traag denken, studie en onderzoek. Daarom is het noodzakelijk om uit deze realiteit te treden en over te gaan op snel denken, zodat spontaniteit kan bestaan. Tenzij er een uitbraak uit het trage denken plaatsvindt, is het niet mogelijk om over te gaan tot het vestigen van spontaniteit, noch om de bodem voor spontaniteit te creëren. De behandeling moet gericht zijn op spontaniteit — niet op de spontaniteit zelf en de poging om deze te creëren — maar eerder op het creëren van de bodem waarin deze groeit, het creëren van het concept ervan en de bereidheid daarvoor.

What actually exists in the people, as individuals, groups and societies, is the preoccupation with thinking in everything and also slow thinking in everything. The people find that every matter needs study, thinking, discussion and examination. This makes the soil in which to create spontaniety infertile, for this makes man gradually move away from quick thinking and makes him prefer slow thinking, study and examination. Therefore, it is necessary to emerge from this reality and proceed in quick thinking, so that spontaniety can exist. Unless coming out of slow thinking occurs, it is not possible to move to establish spontaniety, nor to create the soil for spontaniety. The treatment should be focussed on spontaniety - not on it itself and the attempt at creating it - but rather on creating the soil that grows it, creating its concept and the readiness for it.

Er is een verschil tussen spontaniteit op zichzelf en het ontstaan van spontaniteit. Spontaniteit varieert met de leeftijd, de groep of de samenleving. Bijvoorbeeld, in de tijd van Omar bin al-Khattab, zijn groep en zijn samenleving (die werd geleid door de Islam), bestond spontaniteit sterk. Of spontaniteit nu voortkwam uit Omar bin al-Khattab, of uit sommige mensen in zijn groep, is niet belangrijk. Wat belangrijk is, is dat het bestond. Wij willen het nu creëren in deze tijd, in de moslimgemeenschap (Ummah) en in hun samenleving die, wat er ook gebeurt, wordt geleid door de Islam.

There is a difference between spontaniety itself and the emergence of spontaniety. Spontaniety varies with the age, group or society. For example, in the age of Omar bin al-Khattab, his group and his society (which was directed by Islam), spontaniety existed strongly. Whether spontaniety came from Omar bin al-Khattab, or from some people in his group is not important. What is important is that it existed. We now want to create it in this age, in the Muslim Ummah and in their society that after all is directed by Islam.

Of dit later bij de leiders of bij het publiek bestaat, is een andere zaak. Desalniettemin zal het beginnen bij de intelligente mensen en komt het zelden van de stomme mensen.

Whether this later exists with the leaders or with the public is another matter. Nevertheless, it will begin with the intelligent people and it rarely comes from the stupid people.

Dit hele onderwerp betreft de behandeling van een situatie en niet het creëren van iets uit het niets. De huidige realiteit is dat de bodem van spontaniteit niet bestaat, dus is het doel om deze in de eerste plaats te creëren. Daarom is het noodzakelijk om de realiteit te begrijpen en de situatie van de mensen te begrijpen. Vervolgens wordt deze realiteit behandeld, wat resulteert in het behandelen van de situatie van de mensen. De realiteit is dat er traag denken bestaat en ook het concept van studie en onderzoek. Dit alleen al is voldoende om het concept van spontaniteit te vernietigen. Daarom is het noodzakelijk om het concept van studie en onderzoek in zijn algemene vorm te vernietigen. Zo moeten de bodem en de atmosfeer in de eerste plaats het doelwit zijn. Daarna zal spontaniteit volgen.

This whole subject is the treatment of a situation and not the creation of something out of nothing. The present reality is that the soil of spontaniety does not exist, so the aim is to create it first and foremost. Therefore, it is necessary to understand the reality and understand the situation of the people. Then this reality is treated resulting in the situation of the people being treated. The reality is that there exists slow thinking and also the concept of study and examination. This alone is enough to destroy the concept of spontaniety. Therefore, it is necessary to destroy the concept of study and examination in its general form. Thus, the soil and atmosphere need to be targeted first and foremost. After that spontaniety will follow.

De creatie van spontaniteit is al besproken in termen van de concepten die het initiëren. Het is echter noodzakelijk om de bodem en de atmosfeer voor spontaniteit te hebben. Hoe talrijk de gedachten ook mogen zijn, de bodem en de atmosfeer zijn de oorsprong. Deze zijn gerelateerd aan de ziel en de kijk op alles. De bodem betekent dat de ziel is voorbereid op behandeling en zich bewust is van de gevaren van deze ziekte; de atmosfeer betekent de aanwezigheid van een publieke opinie hierover. Zo is het onderwerp met betrekking tot de basis de kijk op de zaken van het leven. Als de visie zou zijn dat alles een mening, studie en onderzoek nodig heeft, dan [zou] spontaniteit, dat wil zeggen,

The creation of spontaniety has already been discussed in terms of the concepts that initiate it. However, it is necessary to have the soil and atmosphere for spontaniety. No matter how numerous the thoughts may be, the soil and the atmosphere are the origin. These are related to the soul and the outlook towards everything. The soil means the soul is prepared for treatment and is aware of the dangers of this sickness; the atmosphere means the presence of a public opinion about that. Thus, the subject regarding its basis is the outlook towards the matters of life. If the view were that everything needs an opinion, study and examination, then spontaniety, i.e.

Snel denken zou helemaal niet bestaan. Het is daarom noodzakelijk om dit standpunt eerst uit de zielen van de mensen te verwijderen. Het is noodzakelijk om dit standpunt radicaal te veranderen. Daarna volgt de behandeling. De oorsprong is dus de bodem, wat de fundamentele kijk op de zaken van het leven is.

quick thinking, would not exist at all. So it is necessary to remove this view firstly from the souls of the people. It is necessary to change this view radically. Then the treatment ensues. So the origin is the soil, which is the basic outlook towards the matters of life.

Dit standpunt moet worden gewijzigd en op die manier zal de bodem bestaan. Het veranderen van dit standpunt is niet gemakkelijk, want mensen zijn verslaafd geraakt aan het denken.

This view has to be changed and thus the soil will exist. Changing this view is not easy, for people have become consumed in thinking.

Zij beschouwden het denken als de zaak die leidt tot de juiste mening. Daarom werd denken voor hen noodzakelijk. Denken, of het nu traag of snel is, is de voorkeursbasis, of liever gezegd de basis waarop wordt gehoopt. Daarom moet de behandeling niet gericht zijn op denkers, want dat is in strijd met hun realiteit en niet wat vereist is. De behandeling zou eerder gericht moeten zijn op het type denken, of het nu traag of snel moet zijn. Dit zou leiden tot het loslaten van de verering van het denken. Denken wordt aangemoedigd, maar het is beklaagwaardig vanwege de traagheid, wat leidt tot traagheid in de resultaten. Zo vindt de behandeling plaats. Daarom moeten zielen niet worden afgewend van het denken; ze moeten eerder worden gericht op snel denken. Op deze manier zal men het concept van spontaniteit genereren wanneer men snel denken genereert. Wat betreft de vraag of dit bestaat of niet, dit is een andere kwestie die we niet hoeven te behandelen, aangezien het niet het onderwerp van studie is. Daarop dicteert de realiteit van het probleem ons hoe we het pad moeten volgen om de bodem te creëren en vervolgens de atmosfeer te creëren. De realiteit van het probleem is dat mensen het denken heiligen, het hoog achten en geloven dat studie en onderzoek moeten bestaan. De realiteit van het probleem is het onderzoek en de studie; daarom is de behandeling gericht op deze realiteit, wat de behandeling ervan is. Het is niet juist dat de behandeling gericht is op het denken zelf. Het zou eerder gericht moeten zijn op de studie en het onderzoek, omdat niet elk probleem studie en onderzoek vereist. Het automatische denken wordt bijvoorbeeld geschaad door studie en onderzoek. De stoel, wat een gewoon object is, vereist geen studie en onderzoek. Integendeel, het enige dat erover gezegd hoeft te worden, is dat het slechts een stoel is, zonder iets anders toe te voegen. Hoewel het een specifiek onderwerp is, wordt de realiteit ervan duidelijk door enkel de vermelding van de naam, zonder studie en onderzoek. Wat er over het automatische denken werd gezegd, geldt ook voor vele gedachten.

They viewed thinking as the matter that leads to the correct opinion. So, thinking became necessary for them. Thinking, whether it was slow or quick, is the preferable basis, or rather the basis that is hoped for. Therefore, treatment should not be focused on thinkers, for it is contrary to their reality and not what is required. Treatment should rather be focused on the type of thinking, whether it should be slow or quick. This would lead to abandonment of the reverence of thinking. Thinking is encouraged, but it is blameworthy for its slowness, which leads to slowness in results. Thus, the treatment occurs. Thus, souls should not be turned away from thinking; they should rather be directed to quick thinking. In this way one will generate the concept of spontaniety when one generates quick thinking. As for whether it exists or not, this is another issue which we do not need to address, for it is not the subject of study. Thereupon, the reality of the problem dictates to us how to follow the path to create the soil and then to create the atmosphere. The reality of the problem is that people sanctify thinking, they mark it high and believe that study and examination should exist. The reality of the problem is the study and examination; therefore treatment is focused on this reality, which is the treatment for it. It is not correct that treatment be aimed at thinking itself. It should rather be for the study and examination, because not every problem requires study and examination. The automatic thinking, for example, is harmed by study and examination. The chair, which is an ordinary object, does not require study and examination. Rather all that needs to be said about it is that it is only a chair, without adding anything else. Though it is a designated matter, its reality becomes obvious by the mere mention of its name, without study and examination. What was said about the automatic thinking is also said about many thoughts.

Zo is het bestuderen en onderzoeken van alles een fout. De juiste benadering is om de zaken van het leven objectief te bekijken. Als een zaak studie en onderzoek vereist, dan wordt deze bestudeerd en onderzocht. Als dit echter niet nodig is, dan is het onjuist om het te bestuderen of te onderzoeken. Op deze wijze komen we tot de behandeling en spontaniteit.

Thus, study and examination of everything is a mistake. The correct approach is to view the matters of life objectively. If the matter requires study and examination, then it is studied and examined. If it however does not need that, then it is incorrect for it to be studied or investigated. By such means we arrive at the treatment and spontaniety.

De omstandigheden rondom een zaak bepalen de noodzaak voor studie en onderzoek. Zo heeft het Westen bijvoorbeeld zowel Libanon als Israël als bruggenhoofden (voor interventie) gevestigd aan de oostzijde van de Middellandse Zee, grenzend aan de islamitische landen. Dit was ongetwijfeld een geplande zaak. Echter, behoeft de vernietiging van dit bruggenhoofd studie? De omstandigheden zelf bepalen dit. Als de omstandigheden impliceren dat het Westen onoplettend is ten aanzien van dit bruggenhoofd en het mogelijk is om het zonder problemen te vernietigen, dan zouden studie en onderzoek in dit geval de vernietiging belemmeren en vertragen; of het zou meer in het belang van het Westen zijn dan in het belang van de moslimgemeenschap (Ummah). Daarom moet het worden bekeken op basis van de werkelijke realiteit. Er is een verschil tussen het feit dat het Westen dit bruggenhoofd heeft gevestigd maar het heeft verwaarloosd, en het feit dat het bang was dat het vernietigd kon worden, maar nog niet was vernietigd. In het geval dat het verwaarloosd wordt, behoeft de zaak geen nadenken.

Circumstances surrounding a matter are what decide the need for study and examination. For example, the West made both Lebanon and Israel bridgeheads (for intervention) on the eastern side of the Mediterranean adjacent to the Islamic countries. This was undoubtedly a planned matter. However, does the destruction of this bridgehead need study? The circumstances themselves decide this. If the circumstances imply that the West is heedless of this bridgehead and it is possible to destroy it without trouble, then in this case study and examination would obstruct and delay the destruction; or it would be in the interest of the West more than in the interest of the Ummah. Therefore, it should be viewed based on its true reality. There is a difference between the fact that the West established this bridgehead, but neglected it and the fact that it was afraid that it could be destroyed, but was not yet destroyed. In the case that it is neglected then the matter does not need thought.

Wanneer het Westen echter zijn krachten mobiliseert om de vernietiging van de bruggenhoofd te voorkomen, dan moet in dat geval de zaak worden bestudeerd en onderzocht. Als het niet wordt bestudeerd en onderzocht, dan zou er een ramp plaatsvinden. De kwestie is dus geen kwestie van studie en onderzoek. Het is eerder een kwestie van omstandigheden. Als de omstandigheden studie en onderzoek vereisen, dan is het noodzakelijk dat dit plaatsvindt. Als zij dit echter niet vereisen, dan is het niet juist om ons bezig te houden met studie en onderzoek. In plaats daarvan zou er een beweging naar snelle actie moeten zijn vanwege spontaniteit in het begrip. Daarom bepalen de omstandigheden.

When, however, the West mobilises its forces to prevent the destruction of the bridgehead, then in this case, the matter must be studied and examined. If it is not studied and examined, then a disaster would occur. So the issue is not a matter of study and examination. It is rather a matter of circumstances. If the circumstances require study and examination, then it is necessary for this to take place. If they however do not require this, then it is not correct to become engaged in study and examination. Rather there should be a move towards quick action due to spontaniety in understanding. Therefore, the circumstances arbitrate.

Dit is het eerste punt. Wat het tweede betreft: de liefde voor snel denken moet aanwezig zijn bij intelligente mensen. Het is niet voldoende dat zij de omstandigheden onderzoeken om te begrijpen of een zaak van een type is dat studie en onderzoek vereist of niet. Zij zouden eerder gewend moeten zijn aan snel denken. Dit gebeurt niet door het ondernemen van studie en onderzoek naar de zaken die voor hen liggen, maar eerder door het hanteren van een bepaald type denken; want zij zijn, door de aard van hun intelligentie, geneigd tot snel denken, een snelle oordeelsvorming en het snel beslechten van zaken. Dit alleen is al voldoende om hen op een specifieke of uitzonderlijke wijze te behandelen. In principe moet alles worden onderzocht om te zien of het behoefte heeft aan nadenken. Als het vervolgens studie en onderzoek vereist, dan wordt het bestudeerd en nauwkeurig onderzocht. Echter, als het daar geen behoefte aan heeft, dan is het onjuist om het te bestuderen en nauwkeurig te onderzoeken, omdat dit schade en vertraging kan veroorzaken. Wat intelligente mensen betreft, wordt tegen hen gezegd dat het noodzakelijk is om snelheid te hebben in elke gedachte. Daarom worden zij op een speciale manier behandeld. Zo worden zij geholpen om snel over te springen van traag denken naar snel denken, oftewel naar spontaniteit. Anderen zouden hen imiteren en dus zal hun behandeling speciaal zijn. Het zou ook een uitzonderlijke behandeling kunnen zijn, die hen niet alleen ten goede komt, maar eerder een algemeen voordeel biedt, wat de bedoeling is.

This is the first point. As for the second, love for quick thinking must exist with the intelligent people. It is not enough that they examine the circumstances to understand whether a matter is of the type that requires study and examination or not. They should rather be accustomed to quick thinking. This is not by undertaking study and examination of the matters before them, but rather by undertaking the type of thinking; for they, by the nature of their intelligence, are inclined to quick thinking, quick judgement and settling the matters quickly. This alone is enough to deal with them in a specific or exceptional way. In origin, everything should be examined to see if it is in need of thinking. If it then requires study and examination it is studied and scrutinized. However, if it is not in need of that, then it is improper to study and scrutinise, because this may cause harm and delay. As for the intelligent people, it is said to them it is necessary to have speed in every thought. So they are treated in a special way. Thus, they are helped to jump quickly from slow thinking to quick thinking, i.e. to spontaniety. The others would imitate them and thus their treatment will be special. It might also be an exceptional treatment, not benefiting them only, but rather giving a general benefit, which is what is intended.

Samenvattend wordt de samenleving als een geheel beschouwd, waarbij het concept van studie en nauwkeurige bestudering ervan is verwijderd. Dit gebeurt door het geven van voorbeelden voor alles wat studie en nauwkeurige bestudering vereist en de zaken die dat niet nodig hebben. Als de voorbeelden via dezelfde vraag zouden worden gegeven, onder twee verschillende gevallen, dan zou dit beter zijn.

In summary, the society is taken as a whole, where the concept of study and scrutiny is removed from it. This is through the giving of examples for everything that requires study and scrutiny and the things that do not need it. If the examples were given through the same question, under two different cases, then this would be better.

De intelligente mensen in de samenleving, die prominent en bekend zijn, worden echter op een speciale en uitzonderlijke manier behandeld. Dit vergemakkelijkt de behandeling van de gehele samenleving. Dit komt doordat het erom gaat het concept van studie en kritische bestudering uit de zielen te verwijderen, ongeacht de paden die worden gevolgd om dit te bereiken.

However, the intelligent people in society, who are prominent and well known, are treated in a special and exceptional way. This facilitates the treatment of the whole of society. This is because what matters is removing the concept of study and scrutiny from the souls, regardless of the paths followed to achieve this.

Als de bodem bestond of was geschapen en het vertrouwen in het scheppen van de bodem het niveau van betrouwbaarheid had bereikt, dan zou het scheppen van de atmosfeer gemakkelijk zijn. Dit komt omdat als men de atmosfeer niet kon scheppen, de betrouwbaarheid dat studie en onderzoek niet bestonden en ook niet zouden bestaan, op zichzelf de atmosfeer zou creëren. Dus, het scheppen van de bodem creëert de atmosfeer. We moeten ons niet bezighouden met het creëren van de atmosfeer, oftewel het creëren van de publieke opinie tegen studie en onderzoek. Het is eerder voldoende dat we de samenleving, in het bijzonder haar intelligente mensen, het concept van studie en onderzoek laten opgeven. Het verwijderen van het concept van studie en onderzoek in alles is de hoeksteen. Als dit wordt gebroken en verwijderd, dan heeft de behandeling effect gehad. Als het niet werd aangevallen en verwijderd, dan zal elke inspanning in de behandeling tevergeefs zijn, of misschien zelfs schadelijk.

If the soil existed or was created and the trust in creating the soil reached the level of reliability, then creating the atmosphere would be easy. This is because if one couldn’t create the atmosphere, then the reliability that study and scrutiny did not exist nor will exist, would on its own create the atmosphere. Thus, creating the soil creates the atmosphere. We must not concern ourselves with creating the atmosphere, i.e. creating public opinion against study and scrutiny. It is rather sufficient that we make the society, particularly its intelligent people abandon the concept of study and scrutiny. Removing the concept of study and scrutiny in everything is the cornerstone. If it is broken and removed, then the treatment has taken effect. If it was not attacked and removed, then every effort in treatment will be in vain, or perhaps even harmful.