De realiteit van het probleem is dat het denken van de mensen over het algemeen in elk land, inclusief de ideologische politici en denkers, van nature traag is geworden. Het medicijn is om dit probleem bij de wortel aan te pakken, oftewel om af te komen van het trage denken dat een gewoonte is geworden totdat spontaniteit verloren ging. Zo is het probleem traag denken en consequent het (gebrek aan) spontaniteit. Traag denken is het probleem. Het feit dat het gewoonte en natuurlijk werd, is in de realiteit het probleem geworden. Elke vraag, zelfs als het een automatische vraag was, werd gefilosofeerd en het erover denken werd wijdverspreid onder de mensen. Het probleem is niet het denken, want denken is natuurlijk en aanbevolen, zelfs verplicht; want het denken over een kwestie onthult de verborgen aspecten ervan en verklaart de geheimen ervan, waardoor de persoon zich bewust wordt van de waarheid. Dus denken op zichzelf is voordelig en nuttig. Echter, de traagheid van dit denken – of het feit dat het bij elke vraag wordt gebruikt, elke vraag filosofeert en traag voortschrijdt – is in de realiteit het probleem. Traag denken werd de basis voor de mensen, totdat zij spontaniteit verloren, waardoor het alleen nog wordt gebruikt op het moment van gevaar. Spontaniteit is niet alleen voor het moment van gevaar. Het is niet onvermijdelijk dat er een maatregel wordt genomen op basis van spontaniteit. Spontaniteit komt eerder voor op het moment van gevaar en op andere momenten; het kan vereisen dat er een maatregel wordt genomen of het kan dat niet. Daarom zou spontaniteit permanent moeten zijn en in alle zaken. Het is dus niet juist dat het alleen op het moment van gevaar bestaat; het zou in alle situaties moeten bestaan. Het vereist geen maatregelen in elke zaak, aangezien sommige zaken maatregelen nodig hebben en andere niet.

The reality of the problem is that the thinking of the people generally in every country, including the ideological politicians and thinkers, became naturally slow. The remedy is to get rid of this problem from its root, i.e. to get rid of the slow thinking which became a habit until spontaniety was lost. Thus, the problem is slow thinking and consequently (lack of) spontaniety. Slow thinking is the problem. The fact that it became habitual and natural became the problem in its reality. Any question, even if it was an automatic one, was philosophised and thinking about it became prevalent among the people. The problem is not thinking, for thinking is natural and recommendable, even obligatory; for thinking in the issue reveals its hidden aspects and explains its secrets, making the person aware of the truth. Thus, thinking, as such, is beneficial and useful. However, the slowness of this thinking - or the fact that it is used in every question, it philosophises every question and proceeds slowly - is the problem in its reality. Slow thinking became the basis for the people, until they lost spontaniety, so when it is used it is only at the moment of danger. Spontaniety is not only for the moment of danger. It is not inevitable that a measure be taken based on spontaniety. Spontaniety rather comes at the moment of danger and at other times; it might require that a measure be taken or it might not. Therefore, spontaniety should be permanent and in all things. So it is not correct for it to exist only at the moment of danger; it should exist in all situations. It does not require measures in every matter, as some of them need measures and some do not.

Daarom is de aanwezigheid ervan op momenten van gevaar niet voldoende; het zou eerder in alles aanwezig moeten zijn. Zo is spontaniteit noodzakelijk in alles. De realiteit ervan is dat het snel denken is. Dus het probleem ervan, oftewel de realiteit van het probleem, is traag denken.

Therefore, its presence at moments of danger is not enough; it should rather exist in everything. Thus, spontaniety is necessary in everything. Its reality is that it is quick thinking. So, its problem, i.e. the reality of its problem, is slow thinking.

Traag denken komt voort uit de dominantie van het koloniale Westen over het land en de dominantie van diens gedachten over de mensen. Veel tijd is voorbijgegaan terwijl de mensen betrokken bleven bij traag denken en het bleven beoefenen. Het is nu een onderdeel geworden van de vorming van hun mentaliteit en een deel van hun denken. Zo is traag denken het probleem geworden, of de realiteit van het probleem.

Slow thinking comes from the domination of the Colonialist West over the country and the domination of its thoughts over the people. Much time passed by the people while they remain involved in slow thinking and they practice it. It has now become part of the formation of their mentality and part of their thinking. Thus, slow thinking became the problem, or the reality of the problem.

Spontaniteit is dus niet het probleem, hoewel het verlies ervan het meest prominente resultaat was van het probleem waar de mensen aan lijden.

So, spontaniety is not the problem, though its loss was the most prominent result of the problem that the people suffer from.

Zelf denken is ook geen probleem, want het is voor de mens net zo noodzakelijk als het leven zelf, ongeacht zijn intellectuele niveau en zijn denkvermogen.

Thinking itself is not the problem either, for it is as necessary to man as life itself, regardless of his level of intellect and his thinking.

Het probleem is eerder de traagheid in het denken. Spontaniteit is het resultaat van de afwezigheid van traagheid in het denken. Denken is het natuurlijke proces dat in de mens bestaat. Dus traagheid in het denken is de werkelijkheid van het probleem. Deze traagheid was niet natuurlijk, noch was het aangeboren of automatisch. Het kwam eerder voort uit de dominantie van het Westen over de landen en de dominantie van diens denkwijzen over de mensen. Daarom is de werkelijkheid van het probleem traag denken, en wat dit probleem in de werkelijkheid doet bestaan, is de dominantie van het koloniale Westen en diens denkwijzen. Daarom moet een oplossing gericht zijn op het probleem zelf, en niet op de symptomen ervan of op wat natuurlijk is in ieder menselijk wezen.

The problem is rather the slowness in thinking. Spontaniety is the result of the absence of slowness in thinking. Thinking is the natural process that exists in man. So slowness in thinking is the reality of the problem. This slowness was not natural, nor was it innate, or automatic. It rather came as a result of the domination of the West over the lands and the domination of its thoughts over the people. Therefore, the reality of the problem is slow thinking and what make this problem exist in reality are the domination of the Colonialist West and its thoughts. Therefore, a solution should be focused on the problem itself and not on its symptoms or on what is natural in every human being.

Aangezien is bewezen dat (het gebrek aan) spontaniteit niet het probleem is, maar eerder een symptoom van het probleem, moet de oplossing gericht zijn op het probleem en niet op de resultaten ervan. De symptomen worden niet behandeld op basis van het feit dat zij het probleem vormen, noch maken zij deel uit van de weg naar de oplossing van het probleem. In plaats daarvan moet het probleem zelf worden behandeld, namelijk de traagheid van het denken. De behandeling ervan vereist de aanpak van de dominantie over de mensen, zij het de dominantie van het Westen of de dominantie van diens denkwijzen.

Since it is proven that (lack of) spontaniety is not the problem, rather it is a symptom of the problem, the solution should be focused on the problem and not on its results. Its symptoms are not treated on the basis that they are the problem, nor are they part of the way to solve the problem. Rather the problem itself has to be treated, which is the slowness of thinking. Its treatment requires the treatment of the domination over the people, whether the domination of the West or the domination of its thoughts.

Daarom is het begrijpen van de aard van het probleem cruciaal, zodat de oplossing niet nutteloos en zinloos wordt, of gericht is op iets anders dan het probleem. Dus is het begrijpen van de aard van het probleem een cruciale zaak. Aangezien de aard van het probleem traagheid in het denken is, dan is traagheid in het denken de basis en vertegenwoordigt het de aard van het probleem. Het is waar dat de dominantie van het Westen over de landen en de dominantie van zijn denkwijzen over de mensen de basis is, maar deze basis betekent niet dat het probleem niet kan worden opgelost totdat deze dominantie is verwijderd. Integendeel, het is mogelijk om het te behandelen terwijl deze dominantie aanwezig is, door het denken zelf aan te pakken, het te verplaatsen van traagheid naar snelheid en van bedachtzaamheid naar haast. Het probleem is niet de dominantie van het Westen, hoewel het de oorsprong van het probleem is.

Therefore, understanding the nature of the problem is crucial, so that the solution does not become useless and futile, or focussed on other than the problem. Thus, understanding the nature of the problem is a crucial matter. Since the nature of the problem is slowness in thinking, then slowness in thinking is the basis and it represents the nature of the problem. It is true that the domination of the West over the countries and the domination of its thoughts over the people is the basis, but this basis does not mean that the problem cannot be solved until this domination is removed. Rather, it is possible to treat it while this domination is present, by addressing the thinking itself, moving it from slowness to speed and from deliberateness to haste. The problem is not the domination of the West, though it is the origin of the problem.

Integendeel, het probleem is traagheid in het denken; dus het probleem is datgene wat behandeld moet worden, hoewel we waakzaam moeten zijn voor de oorsprong ervan. Dit betekent dat het Westen, door de misleiding die het verspreidt, naast de afwijking die het uitzendt in de naam van wetenschap, cultuur, beschaving en leiding en andere soortgelijke namen, het probleem en de basis van het probleem is. De dominantie van het Westen verloopt echter enkel door de oplegging van hun termen of hun stijlen.

Rather, the problem is slowness in thinking; so the problem is what has to be treated, though we should be heedful of its origin. This means that the West, through what it spreads of deception, alongside what it dispatches of deviation in the name of science, culture, civilisation and guidance and other similar names, is the problem and the basis of the problem. However, the domination of the West is only through their imposition of terms or their styles.

Dus de vraag heeft niet betrekking op het wegnemen van deze dominantie; het heeft eerder betrekking op de mensen, dat wil zeggen, het aspect heeft betrekking op de dominantie. Het is waar dat dominantie de oorsprong van het probleem is.

So the question is not related to removing this domination; it is rather related to the people, i.e. the aspect is related to the domination. It is true that domination is the origin of the problem.

Het is ook waar dat de vormen van overheersing zijn veranderd, naar andere, meer verborgen en meer effectieve vormen. Het probleem is echter de basis, wat het aspect betreft dat betrekking heeft op de mensen. Dit betekent dat spontaniteit aan de mensen wordt toevertrouwd. Het wordt aan henzelf belast. Door het effect van hun veranderende intellect, dat zich van de ene staat naar de andere ontwikkelt, moet de inspanning daarop worden gericht. Het is waar dat overheersing de basis is, maar overheersing kan niet bestaan zonder de concepten van de mensen. Dus de concepten van de mensen zijn wat de overheersing voortduurt, of er een einde aan maakt. Zij zijn echter niet het probleem, noch zijn zij de oorsprong. Het gaat erom de overheersing over het leven te veranderen. Daarom is het relateren van de zaak aan het Westen of aan de overheersing een vlucht voor het probleem. In plaats daarvan moeten zaken worden gericht op het probleem, wat het ontwikkelen van spontaniteit is. Dit gebeurt via de mensen en niet via de overheersing. Met andere woorden, het gebeurt door het veranderen van de concepten over de zaken van het leven en niet door het verwijderen van de overheersing.

It is also true that the styles of domination have changed, for other more hidden and more effective ones. However, the problem is the basis, which is the aspect related to the people. This means spontaniety is entrusted to the people. It is charged with them themselves. By the effect of their changing intellect, which develops from one state to another, effort must be focused on it. It is true that domination is the basis, but domination can’t exist without the concepts of the people. So the concepts of the people are what perpetuate the domination, or put an end to it. However, they are not the problem, nor are they the origin. The issue is to change the domination over life. Therefore, relating the matter to the West or to the domination is an escape from the problem. Instead matters must be directed towards the problem, which is developing spontaniety. This is done through the people and not through the domination. In other words, it is through changing the concepts about the matters of life and not through removing the domination.

Zo is het veranderen van de concepten de basis. Daarom is het niet juist om aan het probleem te ontsnappen door deze zaken te richten op de dominantie of op het Westen. In plaats daarvan moeten zaken worden gericht op de mensen, dat wil zeggen op het veranderen van de concepten, in het bijzonder het veranderen van de concepten over de cruciale zaken in het leven. Dus in de poging om spontaniteit te creëren, is het niet juist om zich tot het Westen te wenden, want dat is de oorsprong van het probleem. Men zou zich ook niet moeten wenden tot de dominante westerse denkwijzen, omdat het deze zijn die het probleem hebben gecreëerd. In plaats daarvan moet de aandacht worden gericht op de mensen om hun concepten te veranderen; de moslimgemeenschap (Ummah) moet worden opgeroepen om te werken aan het wegnemen van de dominantie. Zo is de oorsprong van de oplossing het veranderen van de concepten van de mensen, niet het veranderen van de dominantie.

Thus, changing the concepts is the basis. Therefore, it is not correct to escape from the problem by directing these matters to the domination or to the West. Rather, matters must be directed towards people, i.e. towards changing the concepts, particularly changing the concepts about the crucial matters in life. So in the attempt to create spontaniety, it is not correct to turn towards the West, for it is the origin of the problem. Nor should one turn towards the dominant Western thoughts, because it is these that created the problem. Rather, care must be directed towards the people to change their concepts; the Ummah must be called to work to remove the domination. Thus, the origin of the solution is changing the concepts of the people, not changing the domination.